Wat en hoe steun je iemand die verslaafd/afkickt?
- Onderwerp starter Kittykat
- Startdatum
Rustig, komt langs als tie gewoon aanspreekbaar is en gaat ook weer gewoon weg. Als ik naar hem ga en hij is opgefokt ga ik weg. Echt wel fijn zo.
Dan heb je teminste rust tussendoor. Laatste paar dagen is tie weer rustig en vaak hier . Maar ik weet dat hij nu een plek heeft waar ik hem naar toe kan sturen .
Yaizer
Bewuste gebruiker
Heb alleen je eerste bericht gelezen maar wilde even zeggen dat je een goed mens bent met goede bedoelingen. Denk voor al eerst aan jezelf. Hij mag blij zijn met een persoon als jou.
Ik wens je het beste in het leven en succes ermee. Hopen dat hij ooit helemaal clean wordt
Ik wens je het beste in het leven en succes ermee. Hopen dat hij ooit helemaal clean wordt
Heb alleen je eerste bericht gelezen maar wilde even zeggen dat je een goed mens bent met goede bedoelingen. Denk voor al eerst aan jezelf. Hij mag blij zijn met een persoon als jou.
Ik wens je het beste in het leven en succes ermee. Hopen dat hij ooit helemaal clean wordt
Dank je, lief van je!
Even een update ; ben voorzichtig optimistisch .
De baclofen lijkt te werken.
Laatste anderhalve week is tie alle dagen hier geweest, ook geslapen en hij is zo relaxed.
Het woord coke valt eigenlijk niet meer.
Vind geen attributen of dergelijke meer.
Geen gezeur om geld of wat dan ook.
Geen moodswings of agressie, gewoon apart.
Weet niet wat ik mee maak.
Ik hoop dat dit zo doorzet.
Zijn druk op zoek naar een behandeling die kan helpen om zijn psychische problemen aan te pakken.
Ibogain willen we zeker gaan proberen.
Zijn daarvoor aan het sparen.
Maar wil nu ook graag wat ondersteuning.
Anders ben ik bang dat t vroeg of laat toch fout gaat omdat het daadwerkelijke probleem niet wordt aangepakt. De reden waarom hij gebruikt.
Iemand nog goede ervaringen met bepaalde therapieën ?
De baclofen lijkt te werken.
Laatste anderhalve week is tie alle dagen hier geweest, ook geslapen en hij is zo relaxed.
Het woord coke valt eigenlijk niet meer.
Vind geen attributen of dergelijke meer.
Geen gezeur om geld of wat dan ook.
Geen moodswings of agressie, gewoon apart.
Weet niet wat ik mee maak.
Ik hoop dat dit zo doorzet.
Zijn druk op zoek naar een behandeling die kan helpen om zijn psychische problemen aan te pakken.
Ibogain willen we zeker gaan proberen.
Zijn daarvoor aan het sparen.
Maar wil nu ook graag wat ondersteuning.
Anders ben ik bang dat t vroeg of laat toch fout gaat omdat het daadwerkelijke probleem niet wordt aangepakt. De reden waarom hij gebruikt.
Iemand nog goede ervaringen met bepaalde therapieën ?
Liefhebbertje
Bewuste gebruiker
Toets je woonplaats en stoppen met drugs of afkicken.
Dan vind je wel een kliniek in de buurt
Tot die tijd elke week afspraak huisarts.
Evebtueel in combinatie net urine controles
Dan vind je wel een kliniek in de buurt
Tot die tijd elke week afspraak huisarts.
Evebtueel in combinatie net urine controles
Ik geef het op, ik weet t niet meer.
Net terug uit het ziekenhuis.
Meneer had gisteren eind vd middag een od doordat tie zijn hele voorraad baclofen 60 stk v 10 Mg had ingenome
Twee x 112 moeten bellen.
Eerste x toen hij rond 02 uur vannacht wakker werd. Hij was helemaal de weg kwijt.
Ik lag op bed en hij sliep op de bank .
Wist dat hij meer baclofen had genomen dat had hij me nml verteld, maar hij had gezegd 10 .
Dus toen hij lag te slapen op de bank heb ik hem laten liggen en ben zelf op bed gegaan.kwaad natuurlijk maar ja kon er nu niets mee.
Rond 1:30 hoorde ik ineens een kabaal en ben naar beneden gerend.
Hij lag in een plas bloed te spartelen op de grond. Overal lag glas en hij had een flinke Jaap boven zijn oog en een paar op zijn armen.
Het enge was dat hij mij totaal niet herkende . Hij probeerde steeds op te staan en dat lukte hem niet waardoor hij steeds overal keihard op en tegen aanviel . Het was een chaos en ik was zo bang . Hij herkende of zag mij totaal niet , doodeng.
Heb 112 gebeld. Toen deze arriveerden was hij net weer out gegaan.
Het ambulance personeel durfde hem niet wakker te maken zonder dat er politie bij was en deze hebben dus hen om hulp gevraagd. Er kwamen 2 agenten , deze wierpen 1 blik op hem en de chaos om hen heen en vroegen om meer assistentie.
Nadat er nog 2 agenten waren gekomen hebben we hem op de brandcard getild. Hierop werd hij wakker maar was niet aanspreekbaar , probeerde alleen maar los te komen . Ze hadden hem ingesnoerd en z'n handen geboeid.
Doordat hij zo tegenwerkte en ze hem haast niet op devbrandcard konden houden wilde het ambulance personeel hem niet mee nemen en de politie ook niet.want ze dachten dat tie dan helemaal door zou draaien.
Ze wilden hem bij mij laten omdat hij rustiger leek te worden als hij mijn stem hoorde .
Ik werd helemaal gek, zei kijk om je heen wat als dit weer gebeurd. Ik houdjullie verantwoordelijk als er wat met mij gebeurd. Ja lekker makkelijk zegt 1 vd ambulance broeders , ik zeg nee jullie zijn lekker makkelijk !
Ik moest m'n telefoon maar bij de hand houden en dan weer opnieuw bellen.ze zouden dan zo ter plekke zijn.
Helemaal ziek was ik , echt ..wat was ik bang. Hebben hem op de bank getild en hij viel weer weg. Tot een uur of 7 bleef hij out, maar kwam rond die tijd weer bij en was nog gekker dan de 1ste x. Greep naar zijn hoofd en begon al gillend rondjes te rennen en om mij te roepen.
Ook al stond ik voor hem en riep ik zijn naam hij zag en hoorde mij niet.
Zijn pupillen waren enorm groot en zwart , schuim op zijn mond en onder het bloed nog vd 1ste x. Deze begonnen weer met bloedden .ik had mijn telefoon gepakt om 112 te bellen . Op dat moment begint hij overal tegen aan te slaan met zijn vuisten en te trappen.
Niet tegen mij maar om zich heen.
Dus ik snel 112 bellen , pakt tie mij ineens om mijn nek en begint al schreeuwend met mij vast rondjes te rennen , hierdoor kon die vrouw mij niet verstaan. Uiteindelijk is het mij toch gelukt om adres door te geven .
Na ong 15 min waren ambulancepersoneel en politie er.Het rare was dat toen politie binnen stapte hij ineens een stuk nuchterder werd en een beetje aanspreekbaar was. Nog steeds zwaar id war maar er viel een klein beetje te comunniceren. Hij wilde eerst niet mee maar uiteindelijk ging hij mee.
In het ziekenhuis begon hijweer door te draaien en hebben ze hem
Plat gespoten . Toen hij na een aantal uren hiervan wakker werd was tie weer redelijk aanspreekbaar.
Resultaat v dit hele gedoe , hij heeft 3 gebroken vingers , 4 gebroken knokkels en moet hieraan geoppereerd worden. Acht hechtingen her en der.
Een blauw oog en nog 2 gebroken ribben.
Zijn nu net een paar uur thuis . Hij slaapt nu en ik probeer nu ook te slapen maar het lukt niet.
Zie steeds die beelden voor mij , en de angst die ik voelde . Angst om hem , angst om mij zelf. Heb heus wel wat gezien en mee gemaakt , maar dit over treft alles.
Voelde mij ook zo in de steek gelaten door de politie en het ambulance personeel de 1ste x. 2de x niet , deze zagen ook dat des ondanks dat hij toen een beetje aanspreekbaar was hij zo weer door kon flippen.sorry lang verhaal maar moest het even kwijt.
Snap der helemaal niets meer van .
Wil tie nu zo graag dood ofzo
Net terug uit het ziekenhuis.
Meneer had gisteren eind vd middag een od doordat tie zijn hele voorraad baclofen 60 stk v 10 Mg had ingenome
Twee x 112 moeten bellen.
Eerste x toen hij rond 02 uur vannacht wakker werd. Hij was helemaal de weg kwijt.
Ik lag op bed en hij sliep op de bank .
Wist dat hij meer baclofen had genomen dat had hij me nml verteld, maar hij had gezegd 10 .
Dus toen hij lag te slapen op de bank heb ik hem laten liggen en ben zelf op bed gegaan.kwaad natuurlijk maar ja kon er nu niets mee.
Rond 1:30 hoorde ik ineens een kabaal en ben naar beneden gerend.
Hij lag in een plas bloed te spartelen op de grond. Overal lag glas en hij had een flinke Jaap boven zijn oog en een paar op zijn armen.
Het enge was dat hij mij totaal niet herkende . Hij probeerde steeds op te staan en dat lukte hem niet waardoor hij steeds overal keihard op en tegen aanviel . Het was een chaos en ik was zo bang . Hij herkende of zag mij totaal niet , doodeng.
Heb 112 gebeld. Toen deze arriveerden was hij net weer out gegaan.
Het ambulance personeel durfde hem niet wakker te maken zonder dat er politie bij was en deze hebben dus hen om hulp gevraagd. Er kwamen 2 agenten , deze wierpen 1 blik op hem en de chaos om hen heen en vroegen om meer assistentie.
Nadat er nog 2 agenten waren gekomen hebben we hem op de brandcard getild. Hierop werd hij wakker maar was niet aanspreekbaar , probeerde alleen maar los te komen . Ze hadden hem ingesnoerd en z'n handen geboeid.
Doordat hij zo tegenwerkte en ze hem haast niet op devbrandcard konden houden wilde het ambulance personeel hem niet mee nemen en de politie ook niet.want ze dachten dat tie dan helemaal door zou draaien.
Ze wilden hem bij mij laten omdat hij rustiger leek te worden als hij mijn stem hoorde .
Ik werd helemaal gek, zei kijk om je heen wat als dit weer gebeurd. Ik houdjullie verantwoordelijk als er wat met mij gebeurd. Ja lekker makkelijk zegt 1 vd ambulance broeders , ik zeg nee jullie zijn lekker makkelijk !
Ik moest m'n telefoon maar bij de hand houden en dan weer opnieuw bellen.ze zouden dan zo ter plekke zijn.
Helemaal ziek was ik , echt ..wat was ik bang. Hebben hem op de bank getild en hij viel weer weg. Tot een uur of 7 bleef hij out, maar kwam rond die tijd weer bij en was nog gekker dan de 1ste x. Greep naar zijn hoofd en begon al gillend rondjes te rennen en om mij te roepen.
Ook al stond ik voor hem en riep ik zijn naam hij zag en hoorde mij niet.
Zijn pupillen waren enorm groot en zwart , schuim op zijn mond en onder het bloed nog vd 1ste x. Deze begonnen weer met bloedden .ik had mijn telefoon gepakt om 112 te bellen . Op dat moment begint hij overal tegen aan te slaan met zijn vuisten en te trappen.
Niet tegen mij maar om zich heen.
Dus ik snel 112 bellen , pakt tie mij ineens om mijn nek en begint al schreeuwend met mij vast rondjes te rennen , hierdoor kon die vrouw mij niet verstaan. Uiteindelijk is het mij toch gelukt om adres door te geven .
Na ong 15 min waren ambulancepersoneel en politie er.Het rare was dat toen politie binnen stapte hij ineens een stuk nuchterder werd en een beetje aanspreekbaar was. Nog steeds zwaar id war maar er viel een klein beetje te comunniceren. Hij wilde eerst niet mee maar uiteindelijk ging hij mee.
In het ziekenhuis begon hijweer door te draaien en hebben ze hem
Plat gespoten . Toen hij na een aantal uren hiervan wakker werd was tie weer redelijk aanspreekbaar.
Resultaat v dit hele gedoe , hij heeft 3 gebroken vingers , 4 gebroken knokkels en moet hieraan geoppereerd worden. Acht hechtingen her en der.
Een blauw oog en nog 2 gebroken ribben.
Zijn nu net een paar uur thuis . Hij slaapt nu en ik probeer nu ook te slapen maar het lukt niet.
Zie steeds die beelden voor mij , en de angst die ik voelde . Angst om hem , angst om mij zelf. Heb heus wel wat gezien en mee gemaakt , maar dit over treft alles.
Voelde mij ook zo in de steek gelaten door de politie en het ambulance personeel de 1ste x. 2de x niet , deze zagen ook dat des ondanks dat hij toen een beetje aanspreekbaar was hij zo weer door kon flippen.sorry lang verhaal maar moest het even kwijt.
Snap der helemaal niets meer van .
Wil tie nu zo graag dood ofzo
Gabbertje
Wijs gebruiker
Heel heftig dit schrik er echt van. Dit kan zo echt niet langer hoe durf je hem nog in huis te laten. Naar mijn mening per direct het huis uit. Het was heel eng voor je dat snap ik misschien handig om ook hulp voor jezelf te zoeken? Heel heel veel sterkte hiermee
Dit gaat nog verder dan ik had verwacht...
Je kunt hem ook niet begrijpen. Ik denk dat hij zichzelf nu niet eens begrijpt. Wat ik veel verbazingwekkender vind, is dat jij hier maar mee blijft doorgaan Jasprina. Wat voor uitkomst denk je dat dit gaat hebben? Waarom doe je jezelf dit aan? Mensen helpen is goed, maar soms kun je niet helpen. Dan word je alleen maar mee de hel, de ellende in gesleurd.
Dat ambulance personeel is echt ongelofelijk onprofessioneel. Man, man, man...
Je kunt hem ook niet begrijpen. Ik denk dat hij zichzelf nu niet eens begrijpt. Wat ik veel verbazingwekkender vind, is dat jij hier maar mee blijft doorgaan Jasprina. Wat voor uitkomst denk je dat dit gaat hebben? Waarom doe je jezelf dit aan? Mensen helpen is goed, maar soms kun je niet helpen. Dan word je alleen maar mee de hel, de ellende in gesleurd.
Dat ambulance personeel is echt ongelofelijk onprofessioneel. Man, man, man...
Yaizer
Bewuste gebruiker
Zelfde als wat hier boven wordt gezegd; wat doe jij jezelf aan, pas hier mee op.
En wat doet hij jou eigenlijk aan! Hoe durft hij zo'n dosis te nemen bij jou thuis, zo onverantwoord. De gene die hem altijd helpt. Onrespectvol en haast verloren. Tuurlijk iedereen verdiend een tweede kans maar deze jongen verkloot het elke keer weer.
Ik ben een 19-jarig jongetje en ben dus principe net uit het ei maar ik kan ook aanzien dat dit niet verder gaat. Ik zou als ik jou was zelf hulp gaan zoeken voor jou. Zelf naar de huisarts of psycholoog gaan en zeggen wat er aan de hand is en wat je moet doen. Dit gaat problemen met jou veroorzaken.
Sterkte ermee. Hij mag onderhand wel inzien dat het gewoon klaar met de ongein is.
En wat doet hij jou eigenlijk aan! Hoe durft hij zo'n dosis te nemen bij jou thuis, zo onverantwoord. De gene die hem altijd helpt. Onrespectvol en haast verloren. Tuurlijk iedereen verdiend een tweede kans maar deze jongen verkloot het elke keer weer.
Ik ben een 19-jarig jongetje en ben dus principe net uit het ei maar ik kan ook aanzien dat dit niet verder gaat. Ik zou als ik jou was zelf hulp gaan zoeken voor jou. Zelf naar de huisarts of psycholoog gaan en zeggen wat er aan de hand is en wat je moet doen. Dit gaat problemen met jou veroorzaken.
Sterkte ermee. Hij mag onderhand wel inzien dat het gewoon klaar met de ongein is.
Zo , ff een tijdje nagedacht over mezelf en hem .
Eerste wk na dit gebeuren eigenlijk even bijkomen en hem verzorgd. Hij was zelf ook geschrokken vh hele gebeuren . Kon zich niet herinneren dat hij ze alle 60 had ingenomen , wel een stk of 20. Maar dat gaat vaker bij hem zo, san is tie zoverheen dat tie niet meer eens weet dat hij nog meer neemt.
Zijn nu 2 wk verder , en ondertussen van alles gebeurd natuurlijk. Zal jullie d'r verder niet mee lastig vallen daar ik hier blijkbaar ook voor kies om wat voor reden dan ook.
Mij werd hierboven gevraagd waarom ik hem in godsnaam nog binnen liet.
Daar heb ik even over nagedacht en t antwoord is dat de andere dagen waneer alles soepel loopt hij geweldig is . In allerlei opzichten. Voor mij is hij dan de ideale partner, en zo kan ik voor eeuwig met hem leven. In eerste instantie na dit gebeuren heb ik nagedacht ook nav jullie berichten hierbovenen dacht ik dat ik het allemaal op dekoop toe zou nemen v de andere geweldige dagen . En wilde dan ook niet meer verder zeuren ook niet hier . Op een gegeven moment weer je wat je krijgt en dan is t kiezen of delen imo. En waar je voor kiest daar horen dan altijd hoe dan ook consequenties bij.
Dacht dat t nog heel lang zou duren vd ik hem los zou laten en onze toekomst in rook zien op gaan.
Nu 2 wk verder en weer een hoop ellende verder merk ik een bepaalde onverschilligheid bij mij op treden. Heb zo iets van ; als t jou zo weinig interesseerd waarom zal ik mij nog druk maken .
Blij met dit gevoel , weet dat ik mezelf langzaam aan t losmaken ben v hem. Nu ook, hij belt of ik hem wil ophalen . Normaal gesproken zou ik dat meteen doen. Ma lig lekker te zonnen en heb dit ook gezegd. Kom straks wel,heb ik gezegd en zo voelt t ook .
Houd nog steeds v hem , ma niet houd ook van mijzelf. Hij moet maar zien.Ik leef mijn leven wel.
Dit wilde ik even mededelen aan jullie.
Eerste wk na dit gebeuren eigenlijk even bijkomen en hem verzorgd. Hij was zelf ook geschrokken vh hele gebeuren . Kon zich niet herinneren dat hij ze alle 60 had ingenomen , wel een stk of 20. Maar dat gaat vaker bij hem zo, san is tie zoverheen dat tie niet meer eens weet dat hij nog meer neemt.
Zijn nu 2 wk verder , en ondertussen van alles gebeurd natuurlijk. Zal jullie d'r verder niet mee lastig vallen daar ik hier blijkbaar ook voor kies om wat voor reden dan ook.
Mij werd hierboven gevraagd waarom ik hem in godsnaam nog binnen liet.
Daar heb ik even over nagedacht en t antwoord is dat de andere dagen waneer alles soepel loopt hij geweldig is . In allerlei opzichten. Voor mij is hij dan de ideale partner, en zo kan ik voor eeuwig met hem leven. In eerste instantie na dit gebeuren heb ik nagedacht ook nav jullie berichten hierbovenen dacht ik dat ik het allemaal op dekoop toe zou nemen v de andere geweldige dagen . En wilde dan ook niet meer verder zeuren ook niet hier . Op een gegeven moment weer je wat je krijgt en dan is t kiezen of delen imo. En waar je voor kiest daar horen dan altijd hoe dan ook consequenties bij.
Dacht dat t nog heel lang zou duren vd ik hem los zou laten en onze toekomst in rook zien op gaan.
Nu 2 wk verder en weer een hoop ellende verder merk ik een bepaalde onverschilligheid bij mij op treden. Heb zo iets van ; als t jou zo weinig interesseerd waarom zal ik mij nog druk maken .
Blij met dit gevoel , weet dat ik mezelf langzaam aan t losmaken ben v hem. Nu ook, hij belt of ik hem wil ophalen . Normaal gesproken zou ik dat meteen doen. Ma lig lekker te zonnen en heb dit ook gezegd. Kom straks wel,heb ik gezegd en zo voelt t ook .
Houd nog steeds v hem , ma niet houd ook van mijzelf. Hij moet maar zien.Ik leef mijn leven wel.
Dit wilde ik even mededelen aan jullie.
Liefhebbertje
Bewuste gebruiker
Als jij zo word binnen gebracht
Een od zwaar aggressief.
Komt de medische dienst je beoordelen.
Klinkt me heel vreemd in de oren dat hij is laten gaan.
Zal geen verdere uitleg geven.
Stel hem de keuze of opnane en dan geen 3 weken of optyfen.
Je bent geen grofvuil
Een od zwaar aggressief.
Komt de medische dienst je beoordelen.
Klinkt me heel vreemd in de oren dat hij is laten gaan.
Zal geen verdere uitleg geven.
Stel hem de keuze of opnane en dan geen 3 weken of optyfen.
Je bent geen grofvuil
Mee eens, zou je verwachten ma kwam niet agressief binnen he, was iis toen we het ziekenhuis binnenkwamen rustig ma begon zich weer op te bouwen en dit zagen ze , dus hebben ze hem toen al voordatvt helemaal escaleerde een spuitje om te laten slapen gegeven .en dat heeft echt wel wat moeite gekost. Had wel gehoopt dat ze de hem zouden laten onderzoeken maar buiten de hersenscan en foto's v zijn hand om hebben ze dit niet gedaan.
Hij zegt al een paar weken dat toe zich laat opnemen maar heeft donderdag dan eindelijk ook echt gebeld. Dus ik wacht t af, of tie ook echt doorzet. En anders houd t op,
Hij zegt al een paar weken dat toe zich laat opnemen maar heeft donderdag dan eindelijk ook echt gebeld. Dus ik wacht t af, of tie ook echt doorzet. En anders houd t op,
Propps
Experimenterende gebruiker
Ik denk dat het zelfs ook beter voor hem is en ook tijdens een opname dat je het contact even stop zet. Reden hiervoor is dat hij dit zelf een keer moet oplossen en confronteren met zijn eigen gedrag en wat hij heeft aangedaan. Anders kan hij elke keer weer op je leunen en terug vallen. Ook is het voor hem elke keer weer een afleiding om elke keer naar jou terug te vallen.
Ik snap best dat hij af en toe lief kan zijn. Maar zal je hem zo behandelen als hij jou behandeld? Geeft hij dezelfde liefde en positiviteit als jij hem geeft? Elke slecht moment wat jij meemaakt met hem wordt voor jou elke keer een stap moeilijker om aan je zelf te denken.
Een pauze inlassen met even helemaal geen contact lijkt me voor jullie beide een heel goed idee.
Soms is het heel moeilijk om te bekijken hoe de relatie nou in elkaar zit als je er zelf in zit. Stel je de vraag is af; stel je voor dat dit bij een vriendin van je gebeurd, wat zou je haar dan vertellen en wat voor raad zou je die persoon geven als je er buiten staat.
Ik snap best dat hij af en toe lief kan zijn. Maar zal je hem zo behandelen als hij jou behandeld? Geeft hij dezelfde liefde en positiviteit als jij hem geeft? Elke slecht moment wat jij meemaakt met hem wordt voor jou elke keer een stap moeilijker om aan je zelf te denken.
Een pauze inlassen met even helemaal geen contact lijkt me voor jullie beide een heel goed idee.
Soms is het heel moeilijk om te bekijken hoe de relatie nou in elkaar zit als je er zelf in zit. Stel je de vraag is af; stel je voor dat dit bij een vriendin van je gebeurd, wat zou je haar dan vertellen en wat voor raad zou je die persoon geven als je er buiten staat.
Ik weet wat ik een vriendin zou aanraden. En dat is hem weg te sturen , niet perse de relatie verbreken maar dat hij op zich zelf zonder haar terug geworpen is. Dat ga ik ook doen als hij de afkickcentra niet doorzet. Dit wacht ik af, heb ik beloofd en doe ik ook mits hij normaal blijft doen natuurlijk. Zo niet is t klaar tot dat hij zelf stappen onderneemt . Dank je v je reactie . Snap alleen niet wat je bedoeld , met geen contact . Hij. Zegt dat wij dan gesprekken zullen krijgen. Systeem gesprekken .
Hallo forumers,
Kleine up date.
Het gaat de laatste 3 weken verbazend goed.
Hij heeft geen baclofen meer omdat hij daar gewoon weg ook mee om kan gaan.
Zat zo'n kleine 4 wk geleden bijna weer tegen een od aan.
Hierna is hij ermee gestopt.
Hij heeft nu dus helemaal niets meer en het gaat steeds beter met hem.
Bijna geen woedeaanvallen meer en zo wel dan is t kort en sloopt hij niets.
Kan dan ook tot hem doordringen.
Eerst was hij vreselijk moe en was nog echt wel aan t struggelen.
Maar vooral laatste 2 wk zie ik dat hij langzamerhand vrolijker word en weer dingen uit zich zelf gaat doen.
Het stomme is alleen dat we vorige week intake hadden en toen hij aangaf dat hij naar een kliniek wilde, zei diegene ' hoezo? Je gebruikt niets, het gaat toch best goed met je'. Er zijn genoeg andere opties voor jou.
Ze gingen iig kijken of hij wat ze voor hem konden doen en of ze hem toch in een kliniek konden plaatsen.
Zo staat her er nu voor.
Kleine up date.
Het gaat de laatste 3 weken verbazend goed.
Hij heeft geen baclofen meer omdat hij daar gewoon weg ook mee om kan gaan.
Zat zo'n kleine 4 wk geleden bijna weer tegen een od aan.
Hierna is hij ermee gestopt.
Hij heeft nu dus helemaal niets meer en het gaat steeds beter met hem.
Bijna geen woedeaanvallen meer en zo wel dan is t kort en sloopt hij niets.
Kan dan ook tot hem doordringen.
Eerst was hij vreselijk moe en was nog echt wel aan t struggelen.
Maar vooral laatste 2 wk zie ik dat hij langzamerhand vrolijker word en weer dingen uit zich zelf gaat doen.
Het stomme is alleen dat we vorige week intake hadden en toen hij aangaf dat hij naar een kliniek wilde, zei diegene ' hoezo? Je gebruikt niets, het gaat toch best goed met je'. Er zijn genoeg andere opties voor jou.
Ze gingen iig kijken of hij wat ze voor hem konden doen en of ze hem toch in een kliniek konden plaatsen.
Zo staat her er nu voor.
