Wat is "bad" gaan?

[livingthedream]

Je hebt het gevoel of je in een vicieuze cirkel zit.. een ruimte met een paar deuren.. je denkt na over alles tegelijk maar snap er niets van. je opent 1 deur en die deur stelt een vraag voor over iets.. een weg uit deze cirkel.. je geeft een antwoord.. maar het antwoord is niet goed. dus de deur en de kans om uit de cirkel te komen gaat dicht. je opent de volgende.. weer een vraag.. hetzelfde antwoord en weer een nieuwe vraag een nieuwe deur.. maar je weet niet wat je moet antwoorden om eruit te komen.. maar dan vraag je je af waar je uit wil komen maar helaas mindfuck je je jezelf zo hard dat je niet weet of je wel ergens inzit waar je in kan zitten..

Dit is dan wel beschreven op voor mij een extreem hoge dosering lsd.. maar met truffels/paddo's kom je precies hetzelfde tegen als je maar teveel neemt:P want het bad gaan bij mij komt voornamelijk door overdosering. erg veel mensen die nog niet ervaren zijn in de wereld van het hallucineren die gaan bad omdat ze bang zijn alles te verliezen.. de tijds perceptie is totaal uit z'n verband gerukt.. niets voelt meer hetzelfde.. je kan je dingen niet meer herinneren en denkt dat je alleen op de wereld bent.. maar omdat je spaced kan je niet meer rationeel jezelf over zoiets heenzetten. en andere mensen kunnen het proberen.. maar ze kunnen je niet helpen.. want alleen jij voelt je dan zo. de oplossing is dat je je moet bedenken dat het komt doordat je iets hebt gehad... en dat dit maar je tijdelijke perceptie is van een verwrongen realiteit.

Ook het jezelf blijven vertellen dat jij jezelf bent.. waar je woont, wat je doet, wat je kent, en wat je gedaan hebt.. dit riedeltje over en over en over omdat je anders vergeet wie je bent en waar je bent en dit moet steeds herhaald worden.. over en over en over.. want dit is je houvast aan jezelf en alles om je heen. maar je moet niet bang zijn om een cirkel te doorbreken.
gewoon doen.. en de andere kant uit!

en vooral... met wilskracht focus jij je aandacht op iets anders en zegt.. ik ben de baas, ik bepaal nu welke richting ik op ga, en ga opzoek naar iets waar ik me beter bij voel.. misschien wat eten?

maargoed.. het is maar hoe jij jezelf leert kennen en kan beheersen in dit soort situaties

~ Livingthedream

 

[spacelord]

Bij mijn bad trip verdween gewoon figuurlijk alle grond onder mijn voeten. Je bent het besef van tijd volledig kwijt. De realiteit van de fantasiewereld lopen volledig in elkaar over en je gedachten lijken vast te zitten in je hoofd. Alles gaat in 'loopjes', alsof je telkens weer hetzelfde meemaakt, over and over again. Het lijkt alsof je gevangen zit in een tijd-ruimte vacuüm.

Ik voelde m'n lichaam niet meer. Als ik keek naar m'n handen leek het alsof ze van iemand anders waren. Ik wist geen onderscheid te maken tussen leven en dood. Het leven leek een grote façade. De nuchtere mensen om mij heen zag ik niet als nuchtere mensen, maar als onwetenden. Alsof ik de enige was die begreep hoe vork echt in de steel zat. Het was alsof ik ergens tussen leven en dood zweefde, een tussenwereld die eeuwig zou duren, een soort hel dus. Vergelijkbaar met de film Room 1408 met Samuel L. Jackson, voor degenen die 'm kennen.

Zeer herkenbaar en goed verwoord. Vooral die eeuwige terugkeer, die eeuwigdurende flashbacks zijn echt verschrikkelijk. In het midden van mijn piek heb 2 capsules lachgas achter elkaar geknald, wat echt een gestoorde uitwerking was (moet ook wel op 4 gram gedroogd). De capsules die volgden, gaven allemaal juist hetzelfde effect als de eerste. Ik hoorde en zag hetzelfde, mijn tripmates reageerde telkens exact hetzelfde toen ik er weer uitkwam en steeds opniew herhaalde dezelfde situatie zich. Ik dacht dat er iets geblokkeerd was in mijn hoofd.

Ik bekijk alle 'normale' mensen als onwetenden, mensen die zich veel te hard vastklampen aan hun ego en hun overtuigingen wat resulteert in etnocentrische houdingen waar ik mij dood aan erger. Mensen dat trippen worden op deze manier als junks en marginaal uitschot gezien terwijl wij degene zijn die buiten het plaatje kunnen denken.

 

[cheiron]

Je denkt echt : Ik ben straks een of andere mongool die op straat kwartjes aan het zoeken is, met een kwijldraad aan d'r smoel die iedereen uitlacht.

daar moet ik wel om lachen haha.
Herkenbare angst. Vooral als je gaat denken: als het zo is als nu, dan kan ik dus echt niet functioneren. En je dan niet kunnen voorstellen dat het ooit weer anders wordt...

Een bad trip heeft volgens mij ook veel te maken met de dingen die bij jezelf spelen. Natuurlijk zijn de nare, vieze, enge hallucinaties vervelend. Maar nog veel erger is het om op een bepaalde manier de wereld te zien, en te weten dat dit gewoon een mogelijke manier is om het te zien. Of jezelf te zien. Dat je ineens dingen ziet en voelt van jezelf en de wereld, waarvan je weet: er zit een kern van waarheid in maar god wat is dat moeilijk onder ogen te zien.

Gelukkig komt met het meer ervaren worden ook de vertrouwdheid met het innerlijke gebied. Zoals je de bergen leert kennen: in het begin kun je misschien verrast worden, maar als je de bergen voorzichtig leert kennen weet je op een gegeven moment wanneer je moet omkeren, wanneer en hoe je moet schuilen, hoe je navigeert, dat soort dingen. En op een bepaald punt weet je er hoe dan ook een mooie ervaring van te maken, die altijd leerzaam is.

Maar overmoed wordt altijd gestraft. Psychedelica vragen wel een soort van eerbied in de omgang. Met het respect en de eerbied kom je al een heel eind.

 

[spacelord]

Je denkt echt : Ik ben straks een of andere mongool die op straat kwartjes aan het zoeken is, met een kwijldraad aan d'r smoel die iedereen uitlacht.

daar moet ik wel om lachen haha.
Herkenbare angst. Vooral als je gaat denken: als het zo is als nu, dan kan ik dus echt niet functioneren. En je dan niet kunnen voorstellen dat het ooit weer anders wordt...

Een bad trip heeft volgens mij ook veel te maken met de dingen die bij jezelf spelen. Natuurlijk zijn de nare, vieze, enge hallucinaties vervelend. Maar nog veel erger is het om op een bepaalde manier de wereld te zien, en te weten dat dit gewoon een mogelijke manier is om het te zien. Of jezelf te zien. Dat je ineens dingen ziet en voelt van jezelf en de wereld, waarvan je weet: er zit een kern van waarheid in maar god wat is dat moeilijk onder ogen te zien.

Gelukkig komt met het meer ervaren worden ook de vertrouwdheid met het innerlijke gebied. Zoals je de bergen leert kennen: in het begin kun je misschien verrast worden, maar als je de bergen voorzichtig leert kennen weet je op een gegeven moment wanneer je moet omkeren, wanneer en hoe je moet schuilen, hoe je navigeert, dat soort dingen. En op een bepaald punt weet je er hoe dan ook een mooie ervaring van te maken, die altijd leerzaam is.

Maar overmoed wordt altijd gestraft. Psychedelica vragen wel een soort van eerbied in de omgang. Met het respect en de eerbied kom je al een heel eind.

Een badtrip heeft bij mij toch een heel andere gevoelswaarde als hou jij hem beschrijft. Die begint namelijk vanuit mijn lichaam en manifesteert zich niet uit mijn geest. Visueel ga ik ook nooit slecht, ben wel in staat elke trip visueel te controleren en de hallucinaties om te buigen.
Het begint eerder van een gevoel van 'ik ben de trip beu' 'ik heb het veel te warm, ik zweet zo hard en mijn hart gaat zo snel is dat wel normaal wat gebeurd er' of ik raak in paniek op de een of andere manier omdat ik een bepaalde situatie niet onder controle krijg bv medetrippers die me in hun bad trip meetrekken of in een drukke situatie komen en soms een keer dat ik denk 'fuck ik moet binne 3 uur naar huis en ik trip nog fucking balls dat komt niet goed laat het ophoude!' er zijn gewoon oneindig veel voorbeelden maar de meest dwaze die ik heb meegemaakt is ontstaan doordat ik een pizza rook (mijn lievelingseten!). Eten+trippen= enkeltje bad trip in mijn geval. Ik voel mezelf zo ziek worden als ik dan aan eten denk, laat staan dat ik het ruikt

 

[Huggybear]

Ik weet nou niet of ik al een keer bad ben gegaan of niet. Tijdens mijn tweede (en tevens laatste) salviatrip vergat ik alles en wist ik niet wat me overkwam, omdat ik mijn ervaring op dat moment NIET kon plaatsen. Ik vond wat ik op dat moment meemaakte klote, maar tegelijkertijd stond ik er heel neutraal tegenover: ik moest me eraan overgeven, want het was zo intens dat dat het enige mogelijke was wat ik op dat moment kon doen, maar ik wist niet waar ik me aan moest overgeven omdat ik ALLES was vergeten van voor de trip. Iets verder in de trip werd ik me meer en meer bewust van de realiteit naarmate de tijd verstreek en besefte ik dat ik echt een klotetrip had (in het begin dan), maar op het moment zelf dat ik zo hard ging besefte ik het niet. Nu ben ik een beetje bang geworden om het weer te gebruiken, omdat ik nu mijn ervaring WEL kan plaatsen, wat ik in de heftigheid van de trip niet kon. Ben ik nou bad gegaan? I dunno.....

 

[Petrovic]

Het niet willen en dan gaan tegenstribbelen. Het hoeft niet perse slecht te zijn.

 

[Axxess]

Het niet willen en dan gaan tegenstribbelen. Het hoeft niet perse slecht te zijn.

Leg eens uit...

 

[Petrovic]

Het niet willen en dan gaan tegenstribbelen. Het hoeft niet perse slecht te zijn.

Leg eens uit...

Confrontatie, vervelende dingen waar je liever niet aan denkt of eigenlijk bewust nog niet eens wist, dat kan hard aankomen en kan je gaan tegenstribbelen, op dat moment minder fijn, maar het kan wel achteraf inzichten geven en hoeft het dus niet perse slecht te zijn.

 

[weyoun22]

Ik keek op de klok, en het was iets over 11, en voor mij gevoel 3 uur later, was het pas 17 minuten over 11.
Fuck, wat voel je je dan kut.
Ik dacht echt, ik word gek, ik kom hier nooooit meer uit, als de tijd nu al zo lang duurt, hoe overleef ik dit? Neeee dat kan gewoon niet..

Ik heb toen gezegd dat ik dit noooooit meer wou doen,

Maar pff, i'm alive

Dit is zo ongeveer ook de opsomming van hoe ik badtrips op paddo's heb ervaren.
Tijd lijkt een eeuwigheid te duren en je kan niet meer stoppen met denken dat je nooit meer terug naar baseline zal gaan en dat je royally fucked bent.

Bij mij kickedte zelfs mijn katholieke opvoeding nog in. Ik heb lopen bidden en smeken naar een God waar ik niet in geloof, met de belofte NOOIT meer een drug te nemen als ik er uit kom.

Je kan ook wanhopig worden over je leven als je paddo's hebt genomen. Dat je alles wat je meegemaakt hebt kritisch onder de loep legt en dan ziet welke fouten je hebt gemaakt. Kan je best depri van worden.

 

[Nasica]

Ervaren jullie het dan wel als een les? of is het gewoon een nare toestand wat je zomaar overkomt?

Pas 3 maandan na mijn "bad" trip heb ik de les goed begrepen. Pas toen begreep ik wat er gaande was.

Aanrader ? nee. Ones in a life time experience... ja.

 

[TheFuckingDutchman]

Ik heb bij iedere trip al wel eens een nare gedachte voorbij zien komen maar wist die telkens weer weg te zetten en om te buigen.

Een echte badtrip heb ik dus niet gehad. Al kan ik me enigzins voorstellen hoe het moet zijn. Toen ik van truffels moest kosten sloeg daarna alsnog mijn trip in. Mijn eerste uur was niet echt tof, maar wist het daarna nog mooi te maken. Kan me voorstellen dat een flinke badtrip gewoon een en al kut is.

Laat je niet afschrikken door iedere nare of diepe gedachte. Die komen sowieso voorbij. Leer ze om te buigen of te plaatsen. Denk neit - Oh nu wordt dit een badtrip.

 

[Tijdloos]

Heb inmiddels genoeg bad trips die ik persoonlijk Uniek noem gehad. Veel van geleerd meest leerzaam ook soms triest maar waar voor mij. Heb inmiddels al mijn ellende volgens mij al trippend onder de loep genomen. De laatste unieke trip was niet lang geleden , maar in geen enkele letter van woord bad te noemen. Het onbekende waar ik was had alles in zich alle drama,stress,liefde,geluk,ongeluk alles was er. Enige wat ik dan kan doen is liggen en het over me heen laten gaan vechten ertegen is toch zinloos. Zeg er nog wel even bij dat ik vooral op paddo's (heb ik maar 10x gedaan) ik 7 echt vervelende trips had waarin de tijd ook een probleem werd. Op andere tripmiddellen heb ik dat stukken minder vaak; maar wel veel heftiger meestal.
Geen idee of iemand hier wat aan heeft maar heb het nu toch al getypt.
Piece!

 

[lolnoob]

Ik heb zelf 3x getript en geen bad trip gehad. Ik vind het wel een beetje een eng idee dat je zomaar bad kunt gaan.

Ik heb nu het gevoel dat me dit niet gaat overkomen, mede doordat ik niet heel veel tegelijk ga nemen en ik erg goed over set en setting nadenk. Het lijkt me namelijk echt zwaar kut om te krijgen maar als ik het goed begrijp kan het nog steeds gebeuren als je pech hebt.

Tijdens de trips heb ik wel slechtere momenten gehad, bijvoorbeeld een medetripper die je bad ziet gaan maar je tript zelf te hard om er iets aan te kunnen doen. Maar gelukkig kon ik het toen tegen een andere medetripper zeggen en de muziek werd meteen verandert en alles was weer goed.

Bij veel van de bad trips die ik lees zie ik dat mensen zich moeten verplaatsen omdat het gaat regenen of dat er ineens mensen binnenkomen die nuchter zijn en er niet horen te zijn of andere ongeregeldheden. Daarom denk ik dat setting echt erg belangrijk is. Als alles goed is en je doet het met chille mensen lijkt me niet dat het een grote kans is.

Nog een vraagje over bad gaan:
Ik heb nadat ik heb getript de volgende dag het gevoel dat het heel fijn was, maar ik kan me niet alles meer herinneren (beetje zoals een droom). Is dit ook zo bij een bad trip? Dat het terwijl je het ondergaat heel erg is maar als je er eenmaal uitkomt dat je dan weet dat het heel klote was maar niet meer precies hoe?