Allereerst wil ik je vertellen dat ik het ontzettend mooi en open vind wat je hier deelt over jezelf.
Persoonlijk vind ik het moeilijk om hierin advies,gevoel of een mening te geven omdat dit iets heel intiem is tussen jou en je familie.
Maar omdat je het expliciet vraagt zal ik toch ff proberen.
De mensen die bij je kring horen zien volgens mij echt wel dat je aan jezelf wil werken en dat je probeert en vooral moeite doet om van je verslaving af te komen.
Bij terugkomst heeft mijn zus me tijdens een goed gesprek verteld dat ze bij een volgende terugval het contact zou gaan verbreken. Mijn zus kan het niet meer aan om zich zorgen te maken om mij, haar kleine broertje. Zoals ik zei gaat het al eventjes wat jaren terug dat ik al problematiek ervaar hiermee. Het is zelfs van zo'n grote invloed geweest op mijn zus haar leven dat ze haar studie moest onderbreken omdat ik op dat moment GHB verslaafd was. Of al die keren dat ik mijn zus in paniek op heb gebeld, of de ontelbare keren dat ik gelogen heb tegen me zus.
Nadat ik was teruggekomen uit de kliniek ben ik in november of december teruggevallen in mijn verslaving. Alleen dit keer zou ik het anders doen, mijn zus zou er niet achter komen. Dat is een maand of 3 goed gegaan, door letterlijk de schijn hoog te houden. Altijd netjes gekleed naar haar toe, zorgen dat ik nuchter was als ik haar zou zien en nog wat andere manipulatief gedrag. Midden maart is me zus achter het feit gekomen dat ik weer gebruikte, net nadat ze terug kwam na een rondreis in Thailand.
Dat jou zus je hierop betrapt heeft, heeft nu als gevolg gehad dat ze het contact verbroken heeft.
Deze actie heeft ze eerder in je text duidelijk aangegeven, niet omdat ze jou niet graag ziet.
Integendeel, omdat ze jou zo graag ziet en het niet meer aankan wat er met je gebeurd als jou verslaving de kop op steekt en hoe negatief haar leven hierdoor beïnvloed word.
Nu krijg ik de laatste tijd veel berichten van een vriend van me zus en zwager. Dat ik ze moet opbellen, goed moet maken.. Maar is dat nu mijn taak? Ik bedoel me zus heeft toch het contact verbroken? Ik mocht toch alleen contact opnemen als ik hulp zou hebben gezocht?
Het doet me gewoon ongelofelijk veel pijn dat het nu zo is gegaan. Maak mezelf er al dagenlang gek mee, ik mis haar enorm. Maar ik wil niet opdraven voor haar om te stoppen. Me zus is namelijk niet de enige die heeft geleden onder die verslaving.
Als ik jou was zou ik dat contact met je zus nu laten zoals het is en wanneer je in de toekomst terug je verslaving overwonnen hebt dat je dan terug toenadering tot je zus zoekt. (Dan respecteer je ook haar gevoel en het statement dat ze gemaakt heeft hierbij.)
Dat de vriend van je zus jou berichten stuurt met het advies haar op te bellen en het goed te make is wss met goede bedoelingen, maar het is niet je zus die jou berichten stuurt.
Dus zou ik je zwager een berichtje terugsturen met een tekst die weergeeft dat je haar natuurlijk graag ziet maar dat je hierdoor en tegelijk ook de handeling en het ultimatum van je zus wil en moet respecteren en dat je later...als je opnieuw hulp hebt gezocht en weer afgekickt bent dat je dan terug toenadering kan zoeken of vragen tot haar.
Het is niet aan je zwager vind ik om je het advies te geven terug met je zus te bellen en het goed te maken, dat is aan je zus zelf vind ik, dat zij jou contacteert als ze de behoefte hierin vind terwijl je nog gebruikt.
Veel sterkte