Sniksnak
Experimenterende gebruiker
Ik had oprecht niet verwacht dat ik hier nog zijn, of komen.
Van 2 weken lange benders, ik was verder dan Rome.
I've came a long way, i guess.
Ik heb jullie advies op gevolgd.
Ik zat in een lange spiraal naar beneden, te verdrinken in het afvoerputje van mijn leven.
Dit zijn een van de quotes die ik heb geschreven terwijl ik in de kliniek zat. Misschien niet iets wat je zou denken als je bekent bent met mijn eerdere posts because believe me, i was a goddamn mess.
Ik heb voor even kunnen (functioneren) maar door mijn onverwerkte trauma's en achterlijk veel druksgebruik is de emmer uiteindelijk overgelopen en ben ik volledig ingezakt. Dit resulteerde in meerdere delicten en een aantal zelfmoordpogingen. Ik heb eigenlijk altijd wel vrede met een vroege dood gehad, maar zoveel mislukte pogingen moeten toch wel iets betekenen i guess.
Daarom besloot ik op 16 maart dat dit niet langer kon.
Op mijn hoogte punt ( of diepte punt)
Blowde ik een goeie 6 jaar lang dagelijks belachelijke hoeveelheden weg in combinatie met alcohol, speed, xtc, lsd en 2cb.
Dat soort shit lijkt misschien leuk voor de eerste paar dagen, weken, maanden whatever. Maar ik ben nu 18 jaar oud en mijn hersens zijn net als de kipnuggets die je bij de maccie haalt, completely deep fried.
Gelukkig ben ik volgende week zes maanden sober, maar het kost mij letterlijk al mijn zelfbeheersing om niet naar de shop te lopen en net zo stoned als cheech en chong te worden.
Ik heb continu paniek aanvallen, ben bang voor harde geluiden en achtervolgd worden, al mijn social skills zijn verdwenen en ik heb nachtmerries alsof ik in nightmare on elmstreet leef.
Ik probeer aan werk te komen en te denken aan een legit carriereplan maar wegens mijn achtergrond kom ik niet verder dan vuilnisman.
I try, i really do.
Maar soms weet ik echt niet waar ik het voor doe.
Ik zit er aan te denken om weer naar school te gaan, maar ik ben gewend om fucking stoned op school te zitten of niet te gaan.
This drug abuse left some serious scars
Ik kamp met angst en woedeproblemen.
Meer zelfhaad en zelfmoordgedachtes dan ooit.
Ik vraag me oprecht af.
Gaat dit nog weg, is dit blijvende schade?
Krijg ik mijn socialskills, en motivatie terug?
Hebben jullie tips voor het afkicken?
Heeft iemand tips voor het makkelijker in aanmerking komen voor begeleid wonen?
Van 2 weken lange benders, ik was verder dan Rome.
I've came a long way, i guess.
Ik heb jullie advies op gevolgd.
Ik zat in een lange spiraal naar beneden, te verdrinken in het afvoerputje van mijn leven.
Dit zijn een van de quotes die ik heb geschreven terwijl ik in de kliniek zat. Misschien niet iets wat je zou denken als je bekent bent met mijn eerdere posts because believe me, i was a goddamn mess.
Ik heb voor even kunnen (functioneren) maar door mijn onverwerkte trauma's en achterlijk veel druksgebruik is de emmer uiteindelijk overgelopen en ben ik volledig ingezakt. Dit resulteerde in meerdere delicten en een aantal zelfmoordpogingen. Ik heb eigenlijk altijd wel vrede met een vroege dood gehad, maar zoveel mislukte pogingen moeten toch wel iets betekenen i guess.
Daarom besloot ik op 16 maart dat dit niet langer kon.
Op mijn hoogte punt ( of diepte punt)
Blowde ik een goeie 6 jaar lang dagelijks belachelijke hoeveelheden weg in combinatie met alcohol, speed, xtc, lsd en 2cb.
Dat soort shit lijkt misschien leuk voor de eerste paar dagen, weken, maanden whatever. Maar ik ben nu 18 jaar oud en mijn hersens zijn net als de kipnuggets die je bij de maccie haalt, completely deep fried.
Gelukkig ben ik volgende week zes maanden sober, maar het kost mij letterlijk al mijn zelfbeheersing om niet naar de shop te lopen en net zo stoned als cheech en chong te worden.
Ik heb continu paniek aanvallen, ben bang voor harde geluiden en achtervolgd worden, al mijn social skills zijn verdwenen en ik heb nachtmerries alsof ik in nightmare on elmstreet leef.
Ik probeer aan werk te komen en te denken aan een legit carriereplan maar wegens mijn achtergrond kom ik niet verder dan vuilnisman.
I try, i really do.
Maar soms weet ik echt niet waar ik het voor doe.
Ik zit er aan te denken om weer naar school te gaan, maar ik ben gewend om fucking stoned op school te zitten of niet te gaan.
This drug abuse left some serious scars
Ik kamp met angst en woedeproblemen.
Meer zelfhaad en zelfmoordgedachtes dan ooit.
Ik vraag me oprecht af.
Gaat dit nog weg, is dit blijvende schade?
Krijg ik mijn socialskills, en motivatie terug?
Hebben jullie tips voor het afkicken?
Heeft iemand tips voor het makkelijker in aanmerking komen voor begeleid wonen?