Sterfte van hersencellen door amfetaminen is nog niet bewezen. Enkel bij meth-amfetaminen is onherstelbare schade aan de hersenen bewezen. Schade op relatief korte termijn word in geen geval veroorzaakt door hersensterfte, zoals boven aangegeven worden er in je lichaam geen hersencellen meer aangemaakt. Gevolgen van afgestorven hercencellen zullen niet meer herstelt worden in de rest van je leven.
Dat meth-amfetamine onherstelbare schade aan je systeem toe kan brengen betekend niet dat gewone amfetamine daarom per definitie het zelfde aan kan richten in je hersenen. Meth-amfetamine heeft op één koolstof atoom na dezelfde structuur als gewone amfetamine. Maar in een mens reageren beide stofjes toch aanzienlijk anders, een simpel voorbeeldje; gewone amfetamine werkt 4-8 uur terwijl meth-amfetamine 12-24 uur werkt voordat je in de 'half life' periode komt. Daarnaast werkt meth-amfetamine 10-20 keer sterker op je dopamine systeem, de hersen afdeling welke het grootste risico loopt op beschadegingen. Dat allemaal dankzij één koolstof atoom.. Meth word enorm veel gebruikt op de wereld, daarbij komt dat de mate van gebruik gemiddeld schrikbarend hoog ligt. Veel probleemgebruikers, maar ook veel onderzoeksmogelijkheden voor hersenschade! Daaruit blijkt dat de kans op merkbare, levenslange hersenschade relatief gezien redelijk laag is. Langdurig en uitzichtloos verslaafden zijn de enige gebruikers die onder normale omstandigheden het risico lopen op het afsterven van hun dopamine receptoren, met als gevolg dat ze het hele verdere leven zonder het stofje dopamine komen te zitten. Het hele beloningssysteem (en meer..) van je hersenen valt hierdoor weg met als gevolg dat je je in je hele leven niet meer gelukkig zult voelen, met een chronische depressie tot gevolg. Er zijn maar weinig mensen die met dit vooruitzicht en zo'n verleden nog hoop zien om door te gaan, zelfs meth-amfetaminen zijn niet meer in staat dopamine vrij te laten komen..
Dit is een voorbeeld van hersenschade door amfetamine, meth amfetamine. Het is nog niet bewezen dat gewone amfetamine hersencellen doet sterven, enkel bij meth is dit bewezen. Je hersenen zijn kwetsbaar, maar ze sterven niet zomaar. Vergeleken bij alcohol is gewone amfetamine veel en veel minder schadelijk voor de hersenen. Op dit moment gaat men er van uit dat amfetaminen enkel in heel hoge dosis neurotoxisch kan zijn. Zelf denk ik echter dat herstelbare schade welke veel tijd nodig heeft om te herstellen niet vergeten moet worden. Ik vind dat de nadruk veel teveel gelegd word op onherstelbare schade terwijl voor een persoon in kwestie herstelbare schade net zo erg kan zijn. Naast de dosis moet men niet vergeten rekening te houden met de gevolgen van dagelijks, meerdere malen een kleine dosis amfetaminen gebruiken (een voorbeeldje; ritalin gebruik van een ADHD patiënt).. Er zijn bepaalde aandoeningen welke enorm veel vaker voorkomen bij ADHD patiënten welke al gedurende lange tijd ritalin voorgeschreven krijgen.
Maar verder denk ik dat amfetaminen of welk stofje dan ook veel meer dingen in het lichaam doet als we nu weten. Een klein effect (bijvoorbeeld een kleine verhoging van het bloed gehalte van een willekeurig stofje) kan grote gevolgen hebben, het ene stofje veroorzaakt vaak een reactie met of bij een ander stofje.. Zo zullen er nog veel side-effects zijn welke op lange termijn misschien wel of geen schade op leveren, zonder dat de wetenschap er ook maar iets van af weet..!
Jou klachten worden i.i.g. niet veroorzaakt door dode hersencellen of levenslange hersenschade.. De enige boosdoener is oververmoeidheid, oververmoeidheid en oververmoeidheid.
De hersenen van de mens kunnen enorm slecht met een gebrek aan slaap omgaan. Iedere nacht hebben ze een bepaalde tijd rust nodig, hoe lang dit is verschilt per persoon maar de meesten hebben zo'n 8 uur per nacht nodig. Elk uur dat je minder geslapen hebt in elke nacht van je leven kan je bij elkaar optellen, elk uur dat je langer geslapen hebt moet je hier weer vanaf halen. Het antwoord is het aantal uur slaap dat je nog in moet halen om je hersenen optimaal te laten functioneren. Dit geld algemeen en voor iedereen. Dus ook mensen die nooit drugs gebruikt hebben!
De hersenen van de mens beschikken daarnaast wel over goede reserves op dit gebied. Bewust zul je niet veel merken van alle tijd die je eigenlijk nog zou moeten slapen.. Je zult hooguit wat moeizaam uit bed stappen, soms moe zijn, etc etc maar echt drastische bewust merkbare veranderingen levert dit niet op. Dat je een aantal ms langer bezig bent om iets uit te rekenen of iets te herinneren zul je niet snel merken, toch word dit bij de meeste mensen sterk vertraagt dankzij de opgestapelde uurtjes..
Jij bent op dit moment in het volgende stadium; je merkt het behoorlijk sterk bewust. Je vergeet dingen snel, lager reactie vermogen, lang nadenken over simpele dingen en misschien kom je soms niet meer uit je woorden of kraam je zinnen uit die van geen kant kloppen. Dit zijn allemaal gevolgen van extreme slapeloosheid o.t.w. oververmoeidheid. Heel simpel gezegt hebben je hersenen tijdens de uren dat je slaapt niet de mogelijkheid om alle informatie van die dag te verwerken waardoor dit zich op begint te stapelen. De hersendelen welke hierdoor 'vol' staan kunnen hierdoor niet efficiënt gebruikt worden, waardoor taken welke normaal gesproken door hen gedaan worden door andere hersendelen uitgevoerd worden. De efficiëntie kan hierdoor tientallen keren lager zijn bij bepaalde taken (onthouden, rekenen, luisteren, praten etc). Er is in jou geval ook niet letterlijk sprake van schade maar van overbelasting. Het is dus ook niet blijvend!
Zoals je misschien al aan voelt komen is het enige medicijn hiervoor SLAPEN! Daarmee bedoel ik niet twee dagen 15 uur slapen, maar je slaap ritme goed op orde brengen. Je kunt bijvoorbeeld elke dag 10-12 uur gaan slapen, net zo lang tot je merkt dat je vermoeidheid voor je gevoel weer verdwenen is. Daarmee bedoel ik dat je niet meer als een blok in slaap knikkerd als je alleen al naar je bed kijkt en dat als je wakker word dat je ook daadwerkelijk wakker bent, gemakkelijk uit bed stapt, meteen wakker bent als de wekker gaat, niet meer in slaap valt als je de wekker uit gedaan hebt etc etc.. Ver voordat je zo ver bent zal je merken dat de sympthomen die je noemde al verdwenen zijn. Als je eenmaal een goed ritme te pakken hebt dan beginnen je hersenen zich al snel merkbaar te herstellen.
Probeer dat ritme daarna niet meteen weer op te geven. Het feit dat de sympthomen verdwenen zijn betekend alleen dat je weer onder de drempel gekomen bent. De andere vermoeidheid zit er nog steeds waardoor je als je het ritme niet doorzet weer snel dezelfde gevolgen ontwikkeld. Eenmaal hersteld zul je meteen veel beter in je vel zitten!
Geluk ermee!
Ohhja: Voeding speelt hierbij een te verwaarlozen rol. De meeste problemen met speed zijn het gevolg van gebrekkige voeding maar in dit geval is het uitsluitend slaapgebrek.
ander voorbeeld, gisteren, gewoon weg sleutels van huisdeur vergeten van men deur te halen wanneer ik naar huis ging... 
