eerst even de eerste 2 ervaringen beschrijven
1e maal: geen gewone xtc, waren pure MDMA pillen ofzo
ik zat toen in de auto en het regende en een goed half uurtje na inname begon ik me langzamerhand meer en meer down te voelen (ik ben ervan overtuigd dat het weer mijn gemoedstoestand beinvloedde, misschien samen met de nervositeit), de wilde plannen voor een goed nachtje stappen, die net ervoor nog ethousiast door mn hoofd spookten vond ik opeens niet zo aanlokkelijk meer. Nog wat later ledigde mijn eet-zak zich dan ook spontaan. Ik zette toch door en ging de beentjes eens uitzwaaien
, de precieze tijdsduur weet ik niet meer, maar een hele tijd later voelde ik geen enkel effect meer (heb er eigelijk de hele tijd geen gevoeld ook) en besloot ik om de 2e te nemen: ik dacht, en hoopte dat die dan eindelijk het goeie gevoel zou geven... dat deed ie ook, jammer genoeg slechts gedurende 5min en veeeeeeeeel te hevig om ervan te genieten, ik zag nog amper uit mn ogen, zweette de helft van mn gewicht uit,... na die 5min voelde ik me dan ook panikeren (ik verloor de controle). De meegereisde vrienden besloten dan ook wijselijk om me naar buiten te escorteren richting auto, de anderen praatten wat op me in, en een lijntje coke later voelde ik me weer in orde. Uiteindelijk binnen nog even de dansvloer onveilig gemaakt om de avond toch nog een beetje te redden, maar dan braafjes de wol opgezocht
mijn gevoel over die eerste keer achteraf: misschien jammer dat die "magische" eerste keer niet zo magisch afliep voor mij, maar het kan misschien ook geen kwaad om direct met de risico's/gevaren kennis te maken en ermee te leren omgaan
2keer dan: uitermate kort: brol! waarschijnlijk nix anders dan speed, en dan nog slechte ook. nam er 2 in een half uur tijd ofzo en voelde me iets actiever dan ervoor, meer kan ik er niet over zeggen
en dan de 3e keer!!!
had in de vooravond al een bommetje speed binnen omdat ik nogal moe was, en uiteindelijk rond half 2-2u krijg ik 'het' in mijn handen, een witte ferrari zou het geweest zijn. Na die eerste twee ervaringen zonder veel hoop binnengespeeld.
Plots een half uurtje later, vanuit het niets, een warme gloed die over mij komt, de zaal word almaar gezelliger naar mijn mening en ik voel me even relaxed alsof de hele zaal mijn vriend is.
Een vriendin die ook eentje genomen had zag er plots toch "net iets interessanter" uit als ervoor :P
iedereen die passeerde, waarvan ik dacht te zien dat het een "collega" was kreeg van mij een lach van oor tot oor.
Ondertussen werd ik mij bewust van het overmatig zweten, maar daar stond ik niet te lang bij stil.
Ik denk dat ik een goed uurtje hevig gedanst heb ofzo (ik doe mn best maar tijds-schattingen zijn quasi onmogelijk achteraf)
daarna kreeg het gevoel een wending (nog altijd positief) : de drang om hevig te dansen nam wat af en er kwam een relaxte, "ik-zweef-op-de-wolken" houding, ik bleef wel dansen maar minder beweeglijk, het speelde zich meer in mn hoofd af.
Deze twee fases wisselden elkaar een paar keer af, ik voelde me alsof ik meeging op de golven, "up and down", maar dan wel een down in positieve zin.
Uiteindelijk nam het gevoel nog een ommekeer: ik was me plots van niets meer bewust... er was geen muziek, er was geen zaal, er waren geen mensen, en vooral: er was geen tijd! enkel het nu.
enkel ik en ... die vriendin waar ik het in het begin over had
ervoor hadden we wel enkele woorden gewisseld over wat we precies voelden enzo, maar toen kregen we blijkbaar ineens op hetzelfde moment dezelfde ingeving :P zij zei dat ze zin had om te praten, waarop ik "hey toevallig, ik ook".
Welingelichte bronnen wisten ons achteraf te vertellen dat we ongeveer 3,5u blijven praten zijn, Het enige dat ik mij nog herinner is dat ik veel in herhaling gevallen ben maar dat zij dat ofwel niet erg vond, ofwel niet opmerkte. Ik zou ook soms om het even wat gezegd hebben, om toch maar het gesprek niet "te beeindigen".
Het effect bouwde langzaam af en na een paar cola's heb ik jammer genoeg de avond moeten besluiten met een druipje kots, maar met een ongelooflijk gevoel naar huis gegaan, deze avond zou ik niet rap vergeten!
ik heb dan ook nog een opmerking: gedurende de nacht kon ik raar genoeg mijn gsm niet lezen, ik zag enkel een verlicht vierkant (mijn scherm dus) maar de tekst erop niet, naarmate het effect verminderde zag ik steeds meer van de letters (eerst de helft, dan driekwart en uiteindelijk weer alles)
als ik thuiskwam keek ik even in de spiegel en ik denk dat mijn ogen een beetje op en neer (of heen en weer) gingen, kan het daaraan liggen? en is dat gevaarlijk ofzo?
man man wat krijg ik er weer zin in door alles weer boven het halen
grtz
1e maal: geen gewone xtc, waren pure MDMA pillen ofzo
ik zat toen in de auto en het regende en een goed half uurtje na inname begon ik me langzamerhand meer en meer down te voelen (ik ben ervan overtuigd dat het weer mijn gemoedstoestand beinvloedde, misschien samen met de nervositeit), de wilde plannen voor een goed nachtje stappen, die net ervoor nog ethousiast door mn hoofd spookten vond ik opeens niet zo aanlokkelijk meer. Nog wat later ledigde mijn eet-zak zich dan ook spontaan. Ik zette toch door en ging de beentjes eens uitzwaaien
, de precieze tijdsduur weet ik niet meer, maar een hele tijd later voelde ik geen enkel effect meer (heb er eigelijk de hele tijd geen gevoeld ook) en besloot ik om de 2e te nemen: ik dacht, en hoopte dat die dan eindelijk het goeie gevoel zou geven... dat deed ie ook, jammer genoeg slechts gedurende 5min en veeeeeeeeel te hevig om ervan te genieten, ik zag nog amper uit mn ogen, zweette de helft van mn gewicht uit,... na die 5min voelde ik me dan ook panikeren (ik verloor de controle). De meegereisde vrienden besloten dan ook wijselijk om me naar buiten te escorteren richting auto, de anderen praatten wat op me in, en een lijntje coke later voelde ik me weer in orde. Uiteindelijk binnen nog even de dansvloer onveilig gemaakt om de avond toch nog een beetje te redden, maar dan braafjes de wol opgezocht mijn gevoel over die eerste keer achteraf: misschien jammer dat die "magische" eerste keer niet zo magisch afliep voor mij, maar het kan misschien ook geen kwaad om direct met de risico's/gevaren kennis te maken en ermee te leren omgaan
2keer dan: uitermate kort: brol! waarschijnlijk nix anders dan speed, en dan nog slechte ook. nam er 2 in een half uur tijd ofzo en voelde me iets actiever dan ervoor, meer kan ik er niet over zeggen
en dan de 3e keer!!!
had in de vooravond al een bommetje speed binnen omdat ik nogal moe was, en uiteindelijk rond half 2-2u krijg ik 'het' in mijn handen, een witte ferrari zou het geweest zijn. Na die eerste twee ervaringen zonder veel hoop binnengespeeld.
Plots een half uurtje later, vanuit het niets, een warme gloed die over mij komt, de zaal word almaar gezelliger naar mijn mening en ik voel me even relaxed alsof de hele zaal mijn vriend is.
Een vriendin die ook eentje genomen had zag er plots toch "net iets interessanter" uit als ervoor :P
iedereen die passeerde, waarvan ik dacht te zien dat het een "collega" was kreeg van mij een lach van oor tot oor.
Ondertussen werd ik mij bewust van het overmatig zweten, maar daar stond ik niet te lang bij stil.
Ik denk dat ik een goed uurtje hevig gedanst heb ofzo (ik doe mn best maar tijds-schattingen zijn quasi onmogelijk achteraf)
daarna kreeg het gevoel een wending (nog altijd positief) : de drang om hevig te dansen nam wat af en er kwam een relaxte, "ik-zweef-op-de-wolken" houding, ik bleef wel dansen maar minder beweeglijk, het speelde zich meer in mn hoofd af.
Deze twee fases wisselden elkaar een paar keer af, ik voelde me alsof ik meeging op de golven, "up and down", maar dan wel een down in positieve zin.
Uiteindelijk nam het gevoel nog een ommekeer: ik was me plots van niets meer bewust... er was geen muziek, er was geen zaal, er waren geen mensen, en vooral: er was geen tijd! enkel het nu.
enkel ik en ... die vriendin waar ik het in het begin over had
ervoor hadden we wel enkele woorden gewisseld over wat we precies voelden enzo, maar toen kregen we blijkbaar ineens op hetzelfde moment dezelfde ingeving :P zij zei dat ze zin had om te praten, waarop ik "hey toevallig, ik ook".
Welingelichte bronnen wisten ons achteraf te vertellen dat we ongeveer 3,5u blijven praten zijn, Het enige dat ik mij nog herinner is dat ik veel in herhaling gevallen ben maar dat zij dat ofwel niet erg vond, ofwel niet opmerkte. Ik zou ook soms om het even wat gezegd hebben, om toch maar het gesprek niet "te beeindigen".
Het effect bouwde langzaam af en na een paar cola's heb ik jammer genoeg de avond moeten besluiten met een druipje kots, maar met een ongelooflijk gevoel naar huis gegaan, deze avond zou ik niet rap vergeten!
ik heb dan ook nog een opmerking: gedurende de nacht kon ik raar genoeg mijn gsm niet lezen, ik zag enkel een verlicht vierkant (mijn scherm dus) maar de tekst erop niet, naarmate het effect verminderde zag ik steeds meer van de letters (eerst de helft, dan driekwart en uiteindelijk weer alles)
als ik thuiskwam keek ik even in de spiegel en ik denk dat mijn ogen een beetje op en neer (of heen en weer) gingen, kan het daaraan liggen? en is dat gevaarlijk ofzo?
man man wat krijg ik er weer zin in door alles weer boven het halen
grtz
