Tweeterine
Newbie
Eerste trip report:
*alcohol
*XTC
*N2O
Ik moet zeggen dit is een report over een avond welke rond +- 2010 verlopen is. Ik lees regelmatig de reports dus het leek mij leuk ook eens wat te posten.
Ik ben momenteel 30 jaar oud. & ik was zo een 22 jaar ten tijden van deze trip.
Het betreft een “toen der tijd” standaard avond met vrienden op stap met het stiekeme doel om ook ergens wat te kunnen scoren.
De thuis fase:
We gaan ergens wat indrinken. Zal bij mij geweest kunnen zijn. Indrinken ging meestal gepaard met een flinke hoeveelheid bier en “iets sterkers”. We kozen meestal voor Bacardi razz. Vraag me niet waarom maar we zouden toen bij weze van spreken een moord hebben gepleegd voor het chemische goedje. Het was redelijk goedkoop en was best puur (mits gekoeld) te pruimen. 1 fles met 3 personen ging er dan al snel doorheen met de benodigde pilsjes om het weg te spoelen. Al snel heerste er dan ook een onweerstaanbare drang om richting de stad te gaan. We gingen meestal naar Een café welke we maar de “snats” zullen noemen. Een redelijk alternatief café met variabele muziek en een fijne/foute sfeer. Je had hier echt het gevoel dat alles kon en mag en daar voelde ik me prettig bij.
Café fase:
Het was gezellig het bier vloeide rijkelijk. Het fijne aan onze vrienden groep was/is dat niemand van onze groep gierig is. Er werden dus aardig wat shotjes bij besteld en iedereen raakte al snel in een aardige roes. Af en toe werd er al een elleboog tegen elkaar aan getikt met een voorzichtige boodschap: “ik zou wel trek hebben in een snoepje”. Op dat soort momenten lijkt het alsof de duivel er mee speelt en zie je de lokale “pusherman” binnen stappen. Er wordt niet getwijfeld en direct wordt er ingeslagen, want stel je voor dat iemand je voor is en de gehele voorraad voor je neus over neemt
!. Wat een heerlijk gevoel blijft dat toch als je het geld overhandigd en de buit binnen is. Dat is al een aardige high voor mij kan ik je zeggen.
Thuis:
Hoe gezellig het ook is in het café, als de buit binnen is blijft er altijd een onweerstaanbare drang om met zijn allen naar huis te gaan. Ik had op dat moment een boven woning tot mijn beschikking dus gingen we daar heen. Die woning was boven mijn ouders huis gelegen. Enige voorzichtigheid was niet overbodig. Beneden lagen wat biertjes in de koelkast dus die ging ik met liefde halen want we willen er immers wel wat te drinken bij! Eenmaal boven gekomen namen we allemaal een tikkel. Geen idee wat voor want wat hebben we er versleten!!. Na een uurtje voelde we langzaam de vertrouwde warme roes opkomen en waren we allemaal al aardig op een andere planeet. Toen kwam ik op het “geniale” idee om een paar lachgas patronen er bij te pakken. Wat achteraf een aardig trippend effect bleek te hebben.
Zelfde wereld:
Zoals we dat altijd deden “proosten” we allemaal met de ballon en hebben we elkaar een “fijne vlucht” gewenst. Ik moet er nog steeds om lachen als ik er aan terug denk. De ballonnen werden gevuld. Ik en een maat zaten samen op de bank en namen het lachgas zo lang mogelijk toe ons. In een keer voelde ik de realiteit wegvagen en zat ik in een droom wereld. Ik had er nog over met mijn maat tijdens de trip en zei, man wat is dit vaag! Kicke ey! Zie je dit ook?! Ja dude!!. Eenmaal uit gespaced keken we elkaar aan met de vraag, spraken wij nou net tegen elkaar? Of was dat in de space? Onze andere vrienden bevestigden dus dat we niet met elkaar gesproken hadden..
Blijft mijn meest vage space moment ever.
*alcohol
*XTC
*N2O
Ik moet zeggen dit is een report over een avond welke rond +- 2010 verlopen is. Ik lees regelmatig de reports dus het leek mij leuk ook eens wat te posten.
Ik ben momenteel 30 jaar oud. & ik was zo een 22 jaar ten tijden van deze trip.
Het betreft een “toen der tijd” standaard avond met vrienden op stap met het stiekeme doel om ook ergens wat te kunnen scoren.
De thuis fase:
We gaan ergens wat indrinken. Zal bij mij geweest kunnen zijn. Indrinken ging meestal gepaard met een flinke hoeveelheid bier en “iets sterkers”. We kozen meestal voor Bacardi razz. Vraag me niet waarom maar we zouden toen bij weze van spreken een moord hebben gepleegd voor het chemische goedje. Het was redelijk goedkoop en was best puur (mits gekoeld) te pruimen. 1 fles met 3 personen ging er dan al snel doorheen met de benodigde pilsjes om het weg te spoelen. Al snel heerste er dan ook een onweerstaanbare drang om richting de stad te gaan. We gingen meestal naar Een café welke we maar de “snats” zullen noemen. Een redelijk alternatief café met variabele muziek en een fijne/foute sfeer. Je had hier echt het gevoel dat alles kon en mag en daar voelde ik me prettig bij.
Café fase:
Het was gezellig het bier vloeide rijkelijk. Het fijne aan onze vrienden groep was/is dat niemand van onze groep gierig is. Er werden dus aardig wat shotjes bij besteld en iedereen raakte al snel in een aardige roes. Af en toe werd er al een elleboog tegen elkaar aan getikt met een voorzichtige boodschap: “ik zou wel trek hebben in een snoepje”. Op dat soort momenten lijkt het alsof de duivel er mee speelt en zie je de lokale “pusherman” binnen stappen. Er wordt niet getwijfeld en direct wordt er ingeslagen, want stel je voor dat iemand je voor is en de gehele voorraad voor je neus over neemt
Thuis:
Hoe gezellig het ook is in het café, als de buit binnen is blijft er altijd een onweerstaanbare drang om met zijn allen naar huis te gaan. Ik had op dat moment een boven woning tot mijn beschikking dus gingen we daar heen. Die woning was boven mijn ouders huis gelegen. Enige voorzichtigheid was niet overbodig. Beneden lagen wat biertjes in de koelkast dus die ging ik met liefde halen want we willen er immers wel wat te drinken bij! Eenmaal boven gekomen namen we allemaal een tikkel. Geen idee wat voor want wat hebben we er versleten!!. Na een uurtje voelde we langzaam de vertrouwde warme roes opkomen en waren we allemaal al aardig op een andere planeet. Toen kwam ik op het “geniale” idee om een paar lachgas patronen er bij te pakken. Wat achteraf een aardig trippend effect bleek te hebben.
Zelfde wereld:
Zoals we dat altijd deden “proosten” we allemaal met de ballon en hebben we elkaar een “fijne vlucht” gewenst. Ik moet er nog steeds om lachen als ik er aan terug denk. De ballonnen werden gevuld. Ik en een maat zaten samen op de bank en namen het lachgas zo lang mogelijk toe ons. In een keer voelde ik de realiteit wegvagen en zat ik in een droom wereld. Ik had er nog over met mijn maat tijdens de trip en zei, man wat is dit vaag! Kicke ey! Zie je dit ook?! Ja dude!!. Eenmaal uit gespaced keken we elkaar aan met de vraag, spraken wij nou net tegen elkaar? Of was dat in de space? Onze andere vrienden bevestigden dus dat we niet met elkaar gesproken hadden..
Blijft mijn meest vage space moment ever.