Zelfhulpboeken

[Stroopwafel]

De vraag die ik in dit onderwerp wil stellen is deze:

'' Heeft een van jullie ervaringen met het lezen van zelfboeken met betrekking tot verslaving, en hoe sta je hier tegenover? ''

Hoe ik erover denk: ik denk dat het heel erg kan helpen. Vooral omdat je weet dat die mensen die het geschreven hebben weten waar ze over praat. Meestal zijn ze zelf slachtoffer geweest van de val van de verslaving. En ze zijn gestopt. Het is ze gelukt. Ze weten hoe het in elkaar steekt.

Wat natuurlijk wel zo is, is dat het voor iedereen anders in elkaar steekt. Elk mens is anders, met een ander verleden, een andere geest, andere persoonlijkheid en andere meningen en ideeen. Hoe dan ook denk ik dat een zelfhulpboek echt enorm kan helpen. Niet eens als wondermiddel, maar als middel om kennis te krijgen over het gebruik.

Ik ben benieuwd...

 

[Cooper]

Hee Leon, ik heb zelf "Stoppen met Blowen" van Yoram Stein gelezen. ik las laatst dat je een citaat uit dat boek plaatste, dus jij hebt het ook gelezen? Het geeft een heel compleet beeld
van de wereld van cannabis, en verslaving. Het is ook interessant voor mensen die niet willen stoppen.

ik lees er soms wat uit als ik gemotiveerd moet worden. ikzelf worstel ook al een tijdje met het probleem van niet kunnen stoppen. Ik blow niet iedere dag, soms weken niet, maar uiteindelijk val ik toch altijd weer terug. Dan blow ik soms dagen achter elkaar, en dan zijn die nuchtere weken weer op gegaan in rook en zit ik er weer aan vast. ik blow wel steeds minder, over de lange baan genomen. Een jaar geleden was ik dagelijks stoned, toen voerde ik geen klap uit, studeerde niet meer, en ging het erg slecht met me. ik was toen ook aan de anti-depressiva. daar ben ik nu vanaf, gelukkig. over het algemeen gaat het weer een stuk beter met me, ik studeer weer, sport vaak...maar mijn sociaal leven stelt niet veel voor. ik zou weer uit willen gaan en weer mensen willen ontmoeten, maar ik ben door het smoken een beetje in een isolement geraakt.

gelukkig heb ik een hele goede vriend die ik vaak zie


ps; hoe staat het met jou nu, Leon?

 

[Stroopwafel]

Hey kerel,

Ja echt helemaal herkenbaar. Heb zelf ook soort sociaal isolement. En ik heb ook dat ik vaak 2 weken stop om vervolgens te denken ah 1'tje nog en dan weer terug te vallen in dat oude patroon. Maarja dat is precies wat yoram zegt. 'Je stopt een keer, je stopt 2 keer, 3 keer. Misschien 10 keer. En dan weet je het: ik ben verslaafd, met als enige remedie stoppen voor de rest van het leven'.

We willen allemaal stiekem recreatief door kunnen gaan, maar op een gegeven moment lukt dat niet. Wat is je leeftijd als k vrage mag?

 

[Cooper]

Ik ben 21 jaar.

Het moeilijke van die stoppogingen is, dat als het je lukt bv een maand niet te blowen, dat je dan toch stiekem het gevoel krijgt van; zie je wel, je bent niet verslaafd, ik kan er best weer een opsteken. En dan blijft het nooit bij 1, maar dan begint het hele gezeik weer van begin af aan. daar schrijft yoram ook over.

Veder heb ik het idee, dat het vele geblow me ook wat 'vreemder' heeft gemaakt dan voorheen. Ik was altijd al wel een beetje appart, in de zin dat ik last heb van irrationele angstproblemen en depressie. Maar sinds ik ben begonnen met blowen, zijn die angsten en gedachten voor mijn gevoel onvoorspelbaarder en gekker geworden. Heb jij ook last van psychische problemen, waarvan je denkt dat die door blowen zijn ontstaan, of erger zijn geworden?

 

[Stroopwafel]

Hm... Ik denk het wel eerlijk gezegd. Ik ben zoiezo veel vergeetachtiger geworden. Maar wat ik nu heel extreem heb is het piekeren. De gedachtes zijn niet meer te overzien, en ja daar lijd school, werk, thuis, vrienden enzo onder. Maar dan word je altijd voor aansteller uitgemaakt.

Hoe dan ook, het antwoord is ja: 'ik merk veranderingen, best heftig ook'.

Mensen moeten eindelijk eens ophouden met dat softdrug gedoe. Softdrugs bestaan niet. Wiet is niet onschuldig. Het hoeft niet perse slecht te zijn, maar het kan levens verwoesten. Er zijn zat mensen die het in de hand hebben, maar zoveel mensen ook niet.

En zoals yoram ook zegt, als je eenmaal gestopt bent nadat je weet dat je echt écht verslaafd bent, kom je erachter dat het een kwestie van leven of dood was geweest. Overdreven? Nee.

Als je blowt leef je niet. Je leeft niet echt. Je stapt een andere wereld binnen. Als je 24/7 stoned bent leef je gewoon in een andere wereld. Een neppe, vluchtwereld.

 

[Stroopwafel]

Je voelt je toch weer minder alleen als je dit soort verhalen leest. Voelt goed man, ik voelde me soms zo'n loser, maar ik weet dat ik niet de enige ben die verstrikt is geraakt in het blowen.
(dan bedoel ik niet te zeggen dat jij een loser bent. Maar je begrijpt me wel Cannabis-verslaafde worden soms als slappelingen gezien. Wij weten beter.)

 

[Cooper]

Ja het voelt inderdaad goed om van iemand anders te horen, dat je niet de enige bent met dit probleem. En dat we geen slappelingen zijn maar voor mijn gevoel vind het me soms wel een slappeling, omdat ik het zo waardeloos van mezelf vind dat het me niet lukt om controle te krijgen. Want let's face it, eigelijk ben je jezelf niet meer omdat je je zo laat sturen door een oerdrift.

Daar baal ik misschien nog wel het meeste van; het kwijt zijn van de controle over je leven. Ik ben niet in charge, maar mijn verlangens en driften. Dat voelt gewoon kut omdat je beter verdient.

 

[Stroopwafel]

Helemaal waar. We zijn er gewoon ingetrapt, en dat was stom van ons. Maar ik weet zeker dat elke gezonde persoon die in de val van verslaving is verstrikt (van welke stof of activiteit dan ook) zich zelf uiteindelijk de schuld moet geven. Er moet een moment komen waarop het afgelopen is met de excuusjes. Afgelopen met de leugens om het gedrag te rechtvaardigen.

Een verslaafde is altijd minder gelukkig dan een niet verslaafde. Als je graag een keer iets wilt gebruiken, is dat normaal. Pas op het moment dat je wilt gaan gebruiken omdat je voelt dat je anders minder gelukkig bent, dan gaat het fout. Vervolgens gebruik je, voel je je even goed, en verdwijnen die zwarte schaduwen als sneeuw voor de zon. Vervolgens kom je erachter, dat het een nepgevoel is. En je wilt er nog een. En nog een.

Het wonderbaarlijke aan het brein, en de geest, vind ik dat wij goede gevoelens krijgen, door iets goeds te doen. Heb je bijvoorbeeld hard gewerkt, en ruim je 's avonds na het eten je huis op en maak je alles schoon, dan voel je je goed. Maar dat is terecht. Je hebt gewerkt, dingen gedaan die gedaan moesten worden, en je kan je ontspannen. Je hebt even geen stress en kan tegen jezelf zeggen: 'Ik heb vandaag mijn hele planning doorgewerkt, en ik ben klaar. Tijd om te ontspannen'.

Cannabis creeert ook zo'n soort gevoel. Het nadeel hiervan is, is dat het een kunstmatig gevoel is. Het is alsof je op een knopje drukt: 'lekker voelen'. En dan mede door de lichamelijke effecten ga je niks ondernemen. Waarom zou je als je je op dat moment goed voelt?

Langzaam maar zeker merk je dat je het iets te lekker begint te vinden. Je denkt: 'Oei, beetje te veel gebruikt. Laat ik eens minderen'. Je komt erachter dat het niet zo makkelijk gaat. Je denkt misschien dat je nog niet verslaafd bent, maar stiekem is het proces al in werking gezet. Je stopt een paar dagen, maar komt erachter dat je toch wat minder van de andere dingen geniet. Vroeger was een film kijken erg leuk. Maar nu... het wordt allemaal zo saai zonder joint.

Je bent nog niet bang dat je verslaafd bent. Je denkt, ik stop later. Maar dat is precies waar verslaafde zo goed in zijn: 'uitstellen'.

Op het punt waar ik nu in zit, vind ik bijna niks meer leuk. Ik denk heel veel aan wiet. Ik kan het uitstellen, met moeite, maar 's avonds is het zo hevig dat ik er enorm naar ga verlangen. Bijna alle dingen waar ik vroeger als kind zo van kon genieten zijn nu enorm gedaald.

Ik leef naar het moment toe waarop ik weer kan smoken. Ik wil het niet, maar stiekem doe ik het wel. En elke keer denk ik: 'Morgen, morgen is het afgelopen'.

Ik ben erin verstrikt geraakt, en ik wil eruit. Ik wil niets liever, maar het is zo verneukt en verdomde lastig. Noem me een loser, maakt me niet uit, van binnen ben ik goed en doe ik niemand kwaad.

Herkenbaar als ik zeg: 'Alle ooit leuke activiteiten zijn nu slaapverwekkend saai?