Dit was de 2e keer dat ik paddo's nam. De eerste keer was met een vriend 35 gram mexicans, maar dit was eerder teleurstellend ik kreeg een high gevoel voor enkele uren maar daar bleef het bij, zo goed als geen visuals maar wel een lekker gevoel.
Nu was het gepland om opnieuw met diezelfd vriend een portie paddos te nemen (dit keer stropheria cubensis i.p.v. Psilocybe cubensis)
maar om een paar redenen zou het niet doorgaan zaterdag, dus nam ik ze vrijdag dan maar in thuis. De omstandigheden waren niet ideaal, me ouders lagen aan het slapen in een aangrensende slaapkamer, en ik zat ik de woonkamer alleen. Maar aangezien de eerste keer zo mild was maakte ik me geen zorgen.
Een half uur na iname van de 30gr (en het drinken van 2 koppen damiana thee) begonnen ze te werken. Vrijwel direct besefte ik dat dit zwaarder ging worden, ik voelde me erg high en mijn ledematen werden licht, ik was aan het kijken naar een film (four rooms) ik keek in opperste verbazing want vrij snel begonnen gezichten en geluiden te vervormen, het leukste was het haar van een japans meisje die begon te schijnen en te bewegen en haar hoofd omvatte als was het een levend iets. De woonkamer waar ik zat rekte uit en leek nu wel 2 keer zo groot als anders, ook zag ik patronen in het behang en plafond verschijnen die ik nog nooit opgemerkt had. Dit alles vond ik vrij leuk, want het waren deze visuals die ik wilde. Maar intussen verloor ik bijna al mijn gevoel voor orientatie en tijd, dit was minder want ik wist niet of ik daar wel mocht zijn op dat uur en in die toestand; ik wist niet meer of het vroeg of laat was en of ik nog wel verondersteld was om wakker te zijn; dit klinkt raar maar dit was een zeer bevreemdend gevoel, ondertussen besloop me de angst om betrapt te worden door een van mijn ouders, ik besefte dat als 1 van hen wakker werd en kwam kijken ik niet meer in staat ging zijn om een normaal gesprek te voeren.
Dus nam ik me voor om naar mijn slaapkamer boven te gaan.
intusen was de trip nog geen 1,5 uur bezig, maar was ik compleet van de kaart, ik stond recht en voelde me alsof ik een halve meter kleiner geworden was; ik wist niet of ik alles zo kon achterlaten in de woonkamer hoewel er niets lag, ik twijfelde of alles veilig was of de vuren niet aanstonden of de deuren toe waren, maar het lukte me nauwelijks te beseffen dat alles in orde was. na veel gesukkel belande ik dan eindelijk in mijn kamer waar ik mijn televisie aanstak, ik legde mijn in mijn bed maar was niet op mijn gemak, mijn kamer leek groot, kil en wanordelijk en het leek alsof mijn matras een meter boven de grond stond, ik bekeek het laatste deel van de film, maar ik begreep er niets van en ik wist niet of dit nu aan de film lag of de paddo's. Toen kwam ik op het briljante idee om te proberen slapen, wat waanzin was want de trip was veel te visueel. Allerlai visioenen verschenen toen ik mijn ogen sloot, vreemde beklemmende beelden van gezichten en vervormde lichamen ook werd ik overspoeld door negatieve gedachten over mijzelf over mijn leven en begon ik mij erg wanhopig te voelen de beelden die ik zag werden steeds meer angstaanjagender, monsterlijke beelden van afzichtelijke mensen.
Toen begon er mij een panische angst te besluipen, een angst die ik nog nooit gevoeld had, de angst om gek te worden, het besef dat hier niemand was waarmee ik hierover kon praten verergerde mijn angst.
ik probeerde het van mij af te zetten maar die angst bleef doorbreken en opbouwenm, nu voelde ik mij zo wanhopig omdat ik beseft dat ik dit gevoel niet kon ontsnappen dat ik bijna begon te schreeuwen; niet huilen maar luidkeels brullen omwille van dat verschrikkelijk verlammend gevoel dat zich van mij meester had gemaakt, het is moeilijk uit te leggen maar als die angst hem volledig meester ging maken van mij dan gingen er ongelukken gebeuren, ik kreeg zelf de drang om door mijn raam naar buiten te springen als kon ik op die manier ontsnappen aan dat gevoel van gek worden.
ik sprong recht, wanhopig om iets te doen, en heb mijn televisie terug aangestoken, dit is mijn 'redding' geweest. Het was de herhaling van het laat avond nieuws, en door mij te concentreren op de stem van de nieuwslezer ebbden die gevoelens weg. Blijkbaar viel ik dan opeens in slaap want ik werd wakker toen mijn wekker om 5u afging (geen idee waarom die wekker aanstond) ik voelde mij terug normaal heb de tv uitgezet en terug verder gaan slapen.
Al met al was dit een zeer verhelderende ervaring, de volgende keer zal ik de omgeving beter plannen en mij dosis wat terugbrengen.
Al wil ik nooit meer die angst ervaren, je kunt je niet voorstellen hoe totaal verbijsterend en wanhopig dat gevoel dat ik gek werd was
maar goed, kan gebeuren hé
Nu was het gepland om opnieuw met diezelfd vriend een portie paddos te nemen (dit keer stropheria cubensis i.p.v. Psilocybe cubensis)
maar om een paar redenen zou het niet doorgaan zaterdag, dus nam ik ze vrijdag dan maar in thuis. De omstandigheden waren niet ideaal, me ouders lagen aan het slapen in een aangrensende slaapkamer, en ik zat ik de woonkamer alleen. Maar aangezien de eerste keer zo mild was maakte ik me geen zorgen.
Een half uur na iname van de 30gr (en het drinken van 2 koppen damiana thee) begonnen ze te werken. Vrijwel direct besefte ik dat dit zwaarder ging worden, ik voelde me erg high en mijn ledematen werden licht, ik was aan het kijken naar een film (four rooms) ik keek in opperste verbazing want vrij snel begonnen gezichten en geluiden te vervormen, het leukste was het haar van een japans meisje die begon te schijnen en te bewegen en haar hoofd omvatte als was het een levend iets. De woonkamer waar ik zat rekte uit en leek nu wel 2 keer zo groot als anders, ook zag ik patronen in het behang en plafond verschijnen die ik nog nooit opgemerkt had. Dit alles vond ik vrij leuk, want het waren deze visuals die ik wilde. Maar intussen verloor ik bijna al mijn gevoel voor orientatie en tijd, dit was minder want ik wist niet of ik daar wel mocht zijn op dat uur en in die toestand; ik wist niet meer of het vroeg of laat was en of ik nog wel verondersteld was om wakker te zijn; dit klinkt raar maar dit was een zeer bevreemdend gevoel, ondertussen besloop me de angst om betrapt te worden door een van mijn ouders, ik besefte dat als 1 van hen wakker werd en kwam kijken ik niet meer in staat ging zijn om een normaal gesprek te voeren.
Dus nam ik me voor om naar mijn slaapkamer boven te gaan.
intusen was de trip nog geen 1,5 uur bezig, maar was ik compleet van de kaart, ik stond recht en voelde me alsof ik een halve meter kleiner geworden was; ik wist niet of ik alles zo kon achterlaten in de woonkamer hoewel er niets lag, ik twijfelde of alles veilig was of de vuren niet aanstonden of de deuren toe waren, maar het lukte me nauwelijks te beseffen dat alles in orde was. na veel gesukkel belande ik dan eindelijk in mijn kamer waar ik mijn televisie aanstak, ik legde mijn in mijn bed maar was niet op mijn gemak, mijn kamer leek groot, kil en wanordelijk en het leek alsof mijn matras een meter boven de grond stond, ik bekeek het laatste deel van de film, maar ik begreep er niets van en ik wist niet of dit nu aan de film lag of de paddo's. Toen kwam ik op het briljante idee om te proberen slapen, wat waanzin was want de trip was veel te visueel. Allerlai visioenen verschenen toen ik mijn ogen sloot, vreemde beklemmende beelden van gezichten en vervormde lichamen ook werd ik overspoeld door negatieve gedachten over mijzelf over mijn leven en begon ik mij erg wanhopig te voelen de beelden die ik zag werden steeds meer angstaanjagender, monsterlijke beelden van afzichtelijke mensen.
Toen begon er mij een panische angst te besluipen, een angst die ik nog nooit gevoeld had, de angst om gek te worden, het besef dat hier niemand was waarmee ik hierover kon praten verergerde mijn angst.
ik probeerde het van mij af te zetten maar die angst bleef doorbreken en opbouwenm, nu voelde ik mij zo wanhopig omdat ik beseft dat ik dit gevoel niet kon ontsnappen dat ik bijna begon te schreeuwen; niet huilen maar luidkeels brullen omwille van dat verschrikkelijk verlammend gevoel dat zich van mij meester had gemaakt, het is moeilijk uit te leggen maar als die angst hem volledig meester ging maken van mij dan gingen er ongelukken gebeuren, ik kreeg zelf de drang om door mijn raam naar buiten te springen als kon ik op die manier ontsnappen aan dat gevoel van gek worden.
ik sprong recht, wanhopig om iets te doen, en heb mijn televisie terug aangestoken, dit is mijn 'redding' geweest. Het was de herhaling van het laat avond nieuws, en door mij te concentreren op de stem van de nieuwslezer ebbden die gevoelens weg. Blijkbaar viel ik dan opeens in slaap want ik werd wakker toen mijn wekker om 5u afging (geen idee waarom die wekker aanstond) ik voelde mij terug normaal heb de tv uitgezet en terug verder gaan slapen.
Al met al was dit een zeer verhelderende ervaring, de volgende keer zal ik de omgeving beter plannen en mij dosis wat terugbrengen.
Al wil ik nooit meer die angst ervaren, je kunt je niet voorstellen hoe totaal verbijsterend en wanhopig dat gevoel dat ik gek werd was
maar goed, kan gebeuren hé
