Ik had er nog nooit van gehoord maar konten moet je bij kribben uit de buurt houden.
_shikantaza
Badass junkie
Wel lekker hoor als je van kontjes houdt.
Is Roze Olifant ook al voorbij gekomen om haar olifantenkont tegen de krib te gooien? Vertel ons wat er daarna over is van de krib, pleaaaase
RnB_fan
Bewuste gebruiker
Sinds ik door middel van meditatie de lichamelijke sensaties van mijn emoties heb leren herkennen en die gevoelens heb leren omarmen, zowel de fijne als vervelende sensaties, zijn mijn depressies en angsten als sneeuw voor de zon verdwenen!
_shikantaza
Badass junkie
Bij mij werkt het ook erg goed. Verrassend wat voor resultaat ik krijg door twee keer per dag te mediteren. Ik kan het iedereen aanraden. Voor mij was het de truuk om me in te schrijven voor een cursus Zen meditatie zodat ik er met een groepje mee bezig kon gaan onder begeleiding.
Lol het ging hier nog even door over konten en kribben zie ik 
Gelukkig voerden ze toch niet de boventoon in mijn trip @Roze Olifant
Gelukkig voerden ze toch niet de boventoon in mijn trip @Roze Olifant
_shikantaza
Badass junkie
Ben je weer rustig geland @Mindless ? Ik heb nog even in dubio gestaan om het plaatje hieronder te posten maar wilde jouw trip niet verstoren. Bij dezen toch nog maar even - een vriend appte deze door nadat ik hem had geappt dat ik 20mg 4-HO-MET had genomen, en ik moest er hartelijk om lachen.Lol het ging hier nog even door over konten en kribben zie ik
Gelukkig voerden ze toch niet de boventoon in mijn trip @Roze Olifant
Jaa weer rustig aan het landen. Maar wel met wat hulp van zo'n duivelse benzo.
Ach, een keertje kan geen kwaad.
Zweevteev
Wijs gebruiker
Oh joh, geen probleem. Mijn meldingen staan uit sinds kort, dus had niet eens door dat mijn topic inmiddels al anderhalve pagina gekaapt is.
Zal dit zeker even benoemen bij mijn psychiater. Ben benieuwd wat zij erover te zeggen heeft.
Zweevteev
Wijs gebruiker
Dit bericht is heel erg chaotisch geworden en is niet meer wat ik van plan was om te posten, maar voor wie geïnteresseerd genoeg is om dit allemaal te lezen: ik heb het over hoe OCPS een gigantisch negatieve invloed heeft op mijn leven, over hoe gefrustreerd ik ben over hoe onsuccesvol ik ben in de ogen van de maatschappij en over of ik misschien niet toch gewoon een narcist ben en helemaal niet zo zelfbewust ben als ik dacht dat ik was.
Zoals sommigen misschien weten heb ik een eindloze lijst aan diagnoses en heb ik met behulp van sommige diagnoses adequate hulp aangeboden gekregen. Dit zijn de diagnoses die terecht zijn geweest + de eventuele behandeling(en) die ik ervoor kreeg. Ze staan op volgorde van wat ikzelf als meest belangrijk heb ervaren:
Een maand geleden was het voor het eerst dat ik het idee had dat ik iets van hulp kreeg voor mijn dwangmatigheid. Mijn creatief therapeut gaf me de opdracht om tijdens het tekenen stil te staan bij alle regeltjes die ik mezelf onbewust opleg, zodat we een duidelijker beeld zouden krijgen van waarom ik welke regeltjes onbewust naleef, die mij iedere dag heel veel misère bezorgen. Dat een behandelaar me zó'n goede suggestie geeft (en iets is wat mij nog nooit te binnen geschoten is om te doen), is heel zeldzaam. Vanaf dat moment mocht ik haar ook heel veel meer en beschouwde ik haar als de beste therapeut die ik ooit gehad heb. Dat had echt indruk op mij gemaakt en gisteren gebeurde dat nóg een keer. Ik vertelde haar dat ik super ongelukkig word an het feit dat ik niets van wat ik creëer goed genoeg vind. Tekenen, gedichten/songteksten schrijven, beats produceren: het is allemaal zo fucking matig dat ik tegen mezelf blijf zeggen dat ik gewoon een andere hobby moet gaan zoeken, omdat het "niet voor mij weggelegd is." Tekeningen maak ik tenminste nog af, maar liedjes nooit, want ik houd het nooit lang genoeg uit met mezelf. De enige reden dat mijn focus nu weer daarop ligt, is omdat ik aan de LSD heel veel inspiratie had en veel tekst op een beat geschreven had en ik intense zelfhaat ervaar als ik ook dit project verwaarloos, maar dat is het ding: ik haat mezelf ook als ik er wel mee bezig ben en het allemaal niet lijkt te lukken.
Dit gaat echt alle kanten op, dus om tot de essentie te komen van wat ik wil zeggen: gisteren heb ik mezelf gedwongen om een afgeraffelde beat te laten horen (het is "af" en staat op YouTube, maar in mijn hoofd is het absoluut niet af) en ik heb een deel van de rap laten horen en die is al helemáál niet af, echt verre van. Toen ik die pre-recorded rap liet horen spande zowat iedere spier in mijn lichaam aan en wilde ik eigenlijk gewoon het gebouw uit rennen van de cringe, maar dat was volledig weg toen mijn therapeut me de suggestie gaf om deze exposure vanaf nu iedere week te doen en dat ik dus als "huiswerk" kreeg om gewoon verder te gaan ermee. Ik vond dat echt een geniale stok achter de deur en voelde me heel erg opgelucht.
Het doet mij doorgaans niets als mensen zeggen dat ze m'n shit goed vinden, want in de ogen van de maatschappij ben ik toch niet succesvol (ik verdien nergens geld mee) en kennelijk trek ik me dat zo erg aan, dat dat ook is hoe ik me voel. Ik voel me eigenlijk gewoon een mislukte artiest die omringd is door mensen die medelijden met me hebben en dan maar zeggen dat ik "super getalenteerd ben" of "super veel potentie heb." Als ik dat echt ben, waarom ben ik dan nog steeds onbekend en leef ik van een uitkering, denk ik dan? Soms is zit mijn zelfhaat me zo hoog dat ik begin te twijfelen aan of ik misschien niet toch gewoon een narcist geworden ben, doordat iedereen jarenlang tegen me gelogen heeft over hoe goed ik zou zijn in bepaade dingen. Dit heb ik ook besproken met mijn therapeut, (volgens mij) nadat ik die audio's had laten horen. Ik wilde het laten horen, omdat ik dacht dat mezelf op zo'n manier kwetsbaar opstellen waarschijnlijk wel ergens goed voor was. Ik had niet verwacht dat ze haar mening zou geven erover, want ze weet dat dat me niets doet, maar het feit dat ze zei dat ze beide audio's echt heel erg goed vond, zelfs nadat ik verteld had over hoe ik begin te denken dat complimenten me een delusional narcist gemaakt hebben, maakte heel veel indruk op mij. Je kan het echt niet maken om als therapeut iemands wanen te voeden, dus ik ga ervan uit dat ze het wel meende, wat mij gisteren enorm veel motivatie gegeven heeft om verder te gaan met m'n liedje. Ik kijk er ook heel erg naar uit om over twee weken weer naar mijn therapiesessie met haar te gaan.
Zoals sommigen misschien weten heb ik een eindloze lijst aan diagnoses en heb ik met behulp van sommige diagnoses adequate hulp aangeboden gekregen. Dit zijn de diagnoses die terecht zijn geweest + de eventuele behandeling(en) die ik ervoor kreeg. Ze staan op volgorde van wat ikzelf als meest belangrijk heb ervaren:
Dikgedrukt = heb ik gevolgd
Niet-dikgedrukt = zou ik volgen, maar ging niet door
Schuin = ga ik volgen
Niet-dikgedrukt = zou ik volgen, maar ging niet door
Schuin = ga ik volgen
- Depressie | ACT, CGT
- ADHD | medicamenteuze behandeling
- OCPS (dwangmatige persoonlijkheidsstoornis) | niks
- verslaving | CGT, CGT-v
- BPS (borderline persoonlijkheidsstoornis) | VERS, DGT, MBT, DGT
- PTSS | EMDR, klinische traumabehandeling
- AN (Anorexia Nervosa) | klinische behandeling, medicamenteuze behandeling
Een maand geleden was het voor het eerst dat ik het idee had dat ik iets van hulp kreeg voor mijn dwangmatigheid. Mijn creatief therapeut gaf me de opdracht om tijdens het tekenen stil te staan bij alle regeltjes die ik mezelf onbewust opleg, zodat we een duidelijker beeld zouden krijgen van waarom ik welke regeltjes onbewust naleef, die mij iedere dag heel veel misère bezorgen. Dat een behandelaar me zó'n goede suggestie geeft (en iets is wat mij nog nooit te binnen geschoten is om te doen), is heel zeldzaam. Vanaf dat moment mocht ik haar ook heel veel meer en beschouwde ik haar als de beste therapeut die ik ooit gehad heb. Dat had echt indruk op mij gemaakt en gisteren gebeurde dat nóg een keer. Ik vertelde haar dat ik super ongelukkig word an het feit dat ik niets van wat ik creëer goed genoeg vind. Tekenen, gedichten/songteksten schrijven, beats produceren: het is allemaal zo fucking matig dat ik tegen mezelf blijf zeggen dat ik gewoon een andere hobby moet gaan zoeken, omdat het "niet voor mij weggelegd is." Tekeningen maak ik tenminste nog af, maar liedjes nooit, want ik houd het nooit lang genoeg uit met mezelf. De enige reden dat mijn focus nu weer daarop ligt, is omdat ik aan de LSD heel veel inspiratie had en veel tekst op een beat geschreven had en ik intense zelfhaat ervaar als ik ook dit project verwaarloos, maar dat is het ding: ik haat mezelf ook als ik er wel mee bezig ben en het allemaal niet lijkt te lukken.
Dit gaat echt alle kanten op, dus om tot de essentie te komen van wat ik wil zeggen: gisteren heb ik mezelf gedwongen om een afgeraffelde beat te laten horen (het is "af" en staat op YouTube, maar in mijn hoofd is het absoluut niet af) en ik heb een deel van de rap laten horen en die is al helemáál niet af, echt verre van. Toen ik die pre-recorded rap liet horen spande zowat iedere spier in mijn lichaam aan en wilde ik eigenlijk gewoon het gebouw uit rennen van de cringe, maar dat was volledig weg toen mijn therapeut me de suggestie gaf om deze exposure vanaf nu iedere week te doen en dat ik dus als "huiswerk" kreeg om gewoon verder te gaan ermee. Ik vond dat echt een geniale stok achter de deur en voelde me heel erg opgelucht.
Het doet mij doorgaans niets als mensen zeggen dat ze m'n shit goed vinden, want in de ogen van de maatschappij ben ik toch niet succesvol (ik verdien nergens geld mee) en kennelijk trek ik me dat zo erg aan, dat dat ook is hoe ik me voel. Ik voel me eigenlijk gewoon een mislukte artiest die omringd is door mensen die medelijden met me hebben en dan maar zeggen dat ik "super getalenteerd ben" of "super veel potentie heb." Als ik dat echt ben, waarom ben ik dan nog steeds onbekend en leef ik van een uitkering, denk ik dan? Soms is zit mijn zelfhaat me zo hoog dat ik begin te twijfelen aan of ik misschien niet toch gewoon een narcist geworden ben, doordat iedereen jarenlang tegen me gelogen heeft over hoe goed ik zou zijn in bepaade dingen. Dit heb ik ook besproken met mijn therapeut, (volgens mij) nadat ik die audio's had laten horen. Ik wilde het laten horen, omdat ik dacht dat mezelf op zo'n manier kwetsbaar opstellen waarschijnlijk wel ergens goed voor was. Ik had niet verwacht dat ze haar mening zou geven erover, want ze weet dat dat me niets doet, maar het feit dat ze zei dat ze beide audio's echt heel erg goed vond, zelfs nadat ik verteld had over hoe ik begin te denken dat complimenten me een delusional narcist gemaakt hebben, maakte heel veel indruk op mij. Je kan het echt niet maken om als therapeut iemands wanen te voeden, dus ik ga ervan uit dat ze het wel meende, wat mij gisteren enorm veel motivatie gegeven heeft om verder te gaan met m'n liedje. Ik kijk er ook heel erg naar uit om over twee weken weer naar mijn therapiesessie met haar te gaan.
annihilation
Badass junkie
Heb je ooit geprobeerd om je werk te verkopen? Heb je een insta of website/social media?
Zweevteev
Wijs gebruiker
Ja op alles. Op Instagram ben ik heel erg actief, maar ik denk dat het probleem misschien is dat 1) mijn profiel echt een teringzooi is, aangezien ik gewoon leuke kiekjes, mijn tekeningen/schilderijen, poëzie, mentale gezondheid activisme, covers én beats allemaal door elkaar heen post en 2) ik nogal een grote bek heb, mijn uitgesproken mening bijna dagelijks wel in m'n verhaal verkondig en mijn verhaal ook wel eens 30 slides lang is en veelal over politiek gaat, waar veel mensen heel bad op gaan.
Dit zijn erg veel dingen waar mensen op kunnen afhaken, maar ik zie het niet zitten om daar iets aan te veranderen. M'n profiel is gewoon een reflectie van wie ik ben als persoon en dat vind ik erg fijn.Maar momenteel is de staat van mijn gedachten heel anders dan toen ik de voorgaande post schreef. Ik heb nu eigenlijk wel het idee dat het allemaal wel goed komt, wat niet eens hoeft te betekenen dat ik veel geld ga verdienen met de shit die ik doe. Gewoon zelf blij zijn met wat ik creëer is het belangrijkste van alles en zo'n gevoel van trots ervaar ik nu voor het eerst voor zo'n "lange" tijd (langer dan enkele minuten, lol). Ik weet niet hoe ik ineens zo'n 180° gedaan heb. Waarschijnlijk komt het doordat ik nu ook gewoon de juiste middelen gebruik om mijn doel te bereiken i.p.v. dat ik mezelf aanpraat dat het allemaal niet beter kán worden, terwijl de middelen die ik had helemaal niet optimaal waren. Ik hoop dat ik in deze flow blijf. Ik heb er op zich wel vertrouwen in, voor nu.
Dirkdirk
DF-koning
Niet veranderen. Dit zijn leuke mensen vind ik. En creatieve dingen is mijn liefde dus kan dat alleen respecteren.mijn profiel echt een teringzooi is, aangezien ik gewoon leuke kiekjes, mijn tekeningen/schilderijen, poëzie, mentale gezondheid activisme, covers én beats allemaal door elkaar heen post en 2) ik nogal een grote bek heb, mijn uitgesproken mening bijna dagelijks wel in m'n verhaal verkondig en mijn verhaal ook wel eens 30 slides lang is en veelal over politiek gaat, waar veel mensen heel bad op gaan.
Dit is een heel bijzonder gevoel en ervaring en alsjeblieft koester het want ik ken het en het extatisch.
je kunt dit 🤝😉
annihilation
Badass junkie
Je zou misschien via YouTube iets kunnen beginnen? Dan neem je gewoon het schilder op of wat je ook maakt en upload je dat. Hoef je geeneens zelf in beeld ja je handen. En op die manier zou je uiteindelijk ook geld kunnen verdienen. Plus het is een mooi podium om gezien te worden en eventueel werk te verkopen?Ja op alles. Op Instagram ben ik heel erg actief, maar ik denk dat het probleem misschien is dat 1) mijn profiel echt een teringzooi is, aangezien ik gewoon leuke kiekjes, mijn tekeningen/schilderijen, poëzie, mentale gezondheid activisme, covers én beats allemaal door elkaar heen post en 2) ik nogal een grote bek heb, mijn uitgesproken mening bijna dagelijks wel in m'n verhaal verkondig en mijn verhaal ook wel eens 30 slides lang is en veelal over politiek gaat, waar veel mensen heel bad op gaan.
Maar momenteel is de staat van mijn gedachten heel anders dan toen ik de voorgaande post schreef. Ik heb nu eigenlijk wel het idee dat het allemaal wel goed komt, wat niet eens hoeft te betekenen dat ik veel geld ga verdienen met de shit die ik doe. Gewoon zelf blij zijn met wat ik creëer is het belangrijkste van alles en zo'n gevoel van trots ervaar ik nu voor het eerst voor zo'n "lange" tijd (langer dan enkele minuten, lol). Ik weet niet hoe ik ineens zo'n 180° gedaan heb. Waarschijnlijk komt het doordat ik nu ook gewoon de juiste middelen gebruik om mijn doel te bereiken i.p.v. dat ik mezelf aanpraat dat het allemaal niet beter kán worden, terwijl de middelen die ik had helemaal niet optimaal waren. Ik hoop dat ik in deze flow blijf. Ik heb er op zich wel vertrouwen in, voor nu.
Zweevteev
Wijs gebruiker
Dat is zeker waar! Als ik toch van gedachten verander en liever weer op tekenen en schilderen wil focussen, dan is dit inderdaad wel het proberen waard.
Kordie
DF-koning
Ik ken iemand Zweevteev die goed is in foto's maken. Natuurfoto's.
Hij verhuurt deze foto's aan bv de wachtkamer van de fysio, huisarts, kwikfit etc.
Vaak moet daar wel wat aan de muur hangen.
Misschien kun jij ook zoiets doen met je tekenen?
Want je tekent prachtig.
Voordeel daarvan is dan ook dat je naam bekend(er) wordt.
Hij verhuurt deze foto's aan bv de wachtkamer van de fysio, huisarts, kwikfit etc.
Vaak moet daar wel wat aan de muur hangen.
Misschien kun jij ook zoiets doen met je tekenen?
Want je tekent prachtig.
Voordeel daarvan is dan ook dat je naam bekend(er) wordt.
Relmuis
Wijs gebruiker
Even mezelf quoten over een schilderij van je:
"Als iets een gevoel van 'dit is niet pluis' bij me oproept vind ik het mooi.
Dan doet het iets met me.
Een van de betere die ik de afgelopen jaren gezien heb!"
Daar komt geen medelijden bij te pas.
Zou hier niet misstaan:
DeviantArt - The Largest Online Art Gallery and Community
DeviantArt is where art and community thrive. Explore over 350 million pieces of art while connecting to fellow artists and art enthusiasts.
www.deviantart.com
Zweevteev
Wijs gebruiker
DeviantArt heb ik! Zo goed als alles wat ik gemaakt heb sinds m'n 12e staat erop.Even mezelf quoten over een schilderij van je:
"Als iets een gevoel van 'dit is niet pluis' bij me oproept vind ik het mooi.
Dan doet het iets met me.
Een van de betere die ik de afgelopen jaren gezien heb!"
Daar komt geen medelijden bij te pas.
Zou hier niet misstaan:
DeviantArt - The Largest Online Art Gallery and Community
DeviantArt is where art and community thrive. Explore over 350 million pieces of art while connecting to fellow artists and art enthusiasts.
Zweevteev
Wijs gebruiker
Ik ga vanavond dus opgenomen worden voor mijn vijfdaagse traumabehandeling, waarvoor ik echt een eeuwigheid op de wachtlijst gestaan heb. Ik mag m'n telefoon/laptop niet bij me houden gedurende de therapie. Ik heb me er sinds mijn intake eigenlijk ook totaal niet mee bezig gehouden, maar 't is eigenlijk best wel een big deal. Ik ga iedere dag EMDR, exposure, PMT en psychotherapie krijgen en iedere dag een ander trauma behandelen. Veel mensen die ik ken zijn er heel erg positief over, maar ik heb zelf heel erg mijn twijfels over of ik er wat aan ga hebben. EMDR heeft in het verleden niet geholpen, maar exposure heb ik nog nooit gehad. Misschien dat dat wel wat zal doen. Ik ga het wel zien...
Torchic
Badass junkie
Bij TCN denk ik of niet?
Ontzettend knap dat je dit aangaat! Heel veel succes gewenst!💕
HappyMind
Badass junkie
Het vraagt veel moed en kracht om dit aan te gaan. Dus ik stuur zonnestralen en lichtpuntjes jouw kant op. Veel succes! De combinatie van zoveel intensieve therapie zal slopend zijn maar hopelijk is het de moeite waard voor jouw eigen ontwikkeling. 💛
Zweevteev
Wijs gebruiker
Dankjewel! 't Is niet van TCN. Ik stuur je een privéberichtje met de naam, anders weet meteen heel DF waar ik zit en dat hoeft nou ook weer niet.
Dankjewel, ik hoop het ook. Verspilde tijd is het sowieso niet, denk dat het wel íets zal opleveren voor me.
Torchic
Badass junkie
Oeps ja! Had ik even niet bij stilgestaan🫣Dankjewel! 't Is niet van TCN. Ik stuur je een privéberichtje met de naam, anders weet meteen heel DF waar ik zit en dat hoeft nou ook weer niet.
Kordie
DF-koning
Heel veel succes @Zweevteev
Als je toevallig naar dezelfde kliniek gaat waar ik "mijn avontuur" begon kan ik je vertellen dat het goed is daar. Ik ging nl ook op zondagavond en bleef een midweek.
Relmuis
Wijs gebruiker
Pittig.
Je wil ook graag deze intensieve vorm?
Zweevteev
Wijs gebruiker
Naja, "graag," ik heb gewoon niet zo heel veel opties meer. Ik heb inmiddels al 7 jaar aan ambulante hulp achter de rug en ik zit in de groep van patiënten met EPA (ernstige psychiatrische aandoening). Ambulante hulpverlening is verre van optimaal gebleken voor mij, dus dan is de enige optie die ik nog heb klinisch. Klinische opnames halen voor mij het hele probleem van voor alles veel te laat of überhaupt niet komen opdagen weg én mijn lichamelijke gezondheid wordt ook gemonitoord, evenals mijn voedselinname. Dat is essentieel voor mij om echt te kunnen profiteren van een bepaalde behandeling, dus wat dat betreft denk ik dat de klinische behandeling die ik nu ga doen wel goed aansluit bij wat ik nodig heb, beter dan ambulante traumabehandelingen i.i.g.
Zeehond
Badass junkie
Hoop dat je er met overtuiging in gaat.
Heel veel sterkte en succes.
Weet ook zeker dat het je iets brengt ❤️
Alinde
Badass junkie
Misschien weet ik waar dit is. In ieder geval heel veel sterkte!
annihilation
Badass junkie
Succes 💪
_shikantaza
Badass junkie
Succes @Zweevteev 👍🫶💪
Zweevteev
Wijs gebruiker
Ik antwoord even hier @Mindless, dan kan ik dit gesprek makkelijker terugvinden:
Dat het in mezelf zit kan ik me ergens wel voorstellen, anders zou ik al lang een bad trip hebben gehad, zeker met de dosissen die ik neem, maar toch heb ik niet het gevoel dat het echt allemaal in mij zit en dat het ook wel deels iets buiten mezelf is dat ervoor zorgt dat ik me goed voel of zo. Mijn laatste trip heeft me wat dat betreft ook iets spiritueler gemaakt wellicht, want voorheen had ik wel het idee dat ik al het geluk uit mezelf kon halen, maar dat het me spijtig genoeg tot op heden niet gelukt is om dat te doen of zo. Wat me wel opgevallen is, is dat ik me na deze trip eigenlijk wel al de dag erna nogal matig voelde, al was het niet zo'n slecht gevoel als dat ik had voor de LSD. Misschien dat dat juist zegt dat de strekking van dat niet al het geluk buiten mezelf te halen is en dat ik dan dus ook afhankelijk ben van "iets" buiten mezelf om gelukkig te zijn, ervoor gezorgd heeft dat ik me niet, zoals alle recente trips hiervoor, weken lang nog heel goed voelde. Snap je wat ik bedoel?
Ik denk dat dat helaas al zo is. Geen flauw idee hoe vaak ik inmiddels LSD gedaan heb, maar ik zou zeggen dat ik in ieder geval de afgelopen 6 keer tijdens en na het trippen zoiets had van "shit, ik moet echt meer LSD gaan kopen, want hoeveel beter ik me voel tijdens de trip en enkele weken na een trip is echt niet normaal meer. Er is niets anders dan LSD dat dat voor elkaar krijgt.
Dat het in mezelf zit kan ik me ergens wel voorstellen, anders zou ik al lang een bad trip hebben gehad, zeker met de dosissen die ik neem, maar toch heb ik niet het gevoel dat het echt allemaal in mij zit en dat het ook wel deels iets buiten mezelf is dat ervoor zorgt dat ik me goed voel of zo. Mijn laatste trip heeft me wat dat betreft ook iets spiritueler gemaakt wellicht, want voorheen had ik wel het idee dat ik al het geluk uit mezelf kon halen, maar dat het me spijtig genoeg tot op heden niet gelukt is om dat te doen of zo. Wat me wel opgevallen is, is dat ik me na deze trip eigenlijk wel al de dag erna nogal matig voelde, al was het niet zo'n slecht gevoel als dat ik had voor de LSD. Misschien dat dat juist zegt dat de strekking van dat niet al het geluk buiten mezelf te halen is en dat ik dan dus ook afhankelijk ben van "iets" buiten mezelf om gelukkig te zijn, ervoor gezorgd heeft dat ik me niet, zoals alle recente trips hiervoor, weken lang nog heel goed voelde. Snap je wat ik bedoel?
Niet echtIk antwoord even hier @Mindless, dan kan ik dit gesprek makkelijker terugvinden:
Ik denk dat dat helaas al zo is. Geen flauw idee hoe vaak ik inmiddels LSD gedaan heb, maar ik zou zeggen dat ik in ieder geval de afgelopen 6 keer tijdens en na het trippen zoiets had van "shit, ik moet echt meer LSD gaan kopen, want hoeveel beter ik me voel tijdens de trip en enkele weken na een trip is echt niet normaal meer. Er is niets anders dan LSD dat dat voor elkaar krijgt.
Dat het in mezelf zit kan ik me ergens wel voorstellen, anders zou ik al lang een bad trip hebben gehad, zeker met de dosissen die ik neem, maar toch heb ik niet het gevoel dat het echt allemaal in mij zit en dat het ook wel deels iets buiten mezelf is dat ervoor zorgt dat ik me goed voel of zo. Mijn laatste trip heeft me wat dat betreft ook iets spiritueler gemaakt wellicht, want voorheen had ik wel het idee dat ik al het geluk uit mezelf kon halen, maar dat het me spijtig genoeg tot op heden niet gelukt is om dat te doen of zo. Wat me wel opgevallen is, is dat ik me na deze trip eigenlijk wel al de dag erna nogal matig voelde, al was het niet zo'n slecht gevoel als dat ik had voor de LSD. Misschien dat dat juist zegt dat de strekking van dat niet al het geluk buiten mezelf te halen is en dat ik dan dus ook afhankelijk ben van "iets" buiten mezelf om gelukkig te zijn, ervoor gezorgd heeft dat ik me niet, zoals alle recente trips hiervoor, weken lang nog heel goed voelde. Snap je wat ik bedoel?
Kun je deze zin iets anders verwoorden?Maar verder is LSD natuurlijk ook wel zo'n andere staat dan nuchter dat je niet moet verwachten dat je je nuchter helemaal zo gaat voelen. Sowieso staat een gevoel alleen ook niet gelijk aan geluk hè. Dat zou niet best zijn, dat je geluk compleet afhankelijk is van het huidige gevoel dat je hebt.
Wat je wel helemaal zonder middelen (zoals dus LSD) kunt bereiken is contentheid, vrede en ja geluk. Dat zit allemaal in ons en het is ook niet de LSD die je dat geeft, maar de LSD maakt het mogelijk makkelijker toegankelijk.
Zweevteev
Wijs gebruiker
@Mindless ik kom er vanavond op terug.
Wel oké. Ik ben in een korte tijd 2x opgenomen en zit nu in detox, ter voorbereiding op de klinische therapie die ik een half jaar ga volgen. Zit veel te denken aan dat ik echt veel zin heb in LSD en methamfetamine en dat ik het heel kut vind dat ik een half jaar geen enkele drug kan gebruiken. Had vrijdag een CA-meeting bijgewoond en heb 80% van die meeting aan een stuk door zitten janken, omdat ik gewoon 0 vertrouwen heb in dat ik ooit gelukkig ga kunnen zijn zonder drugs in mijn leven. Mja, voor de rest gaat het wel.
OtherShore
Badass junkie
Waar ben je van aan het detoxen dan? Drugs in het algemeen?
Laatst bewerkt:
StraffeNeel
Badass junkie
Jammer dat dat zo moeilijk is voor je. Zelf ervaar ik heel veel geluk van m'n dagelijkse dingen zoals m'n relatie/gezin en m'n paarden. Drugs maakt alles wat meer compleet, maar is niet mijn basis. Sommige soorten drugs die daar een negatieve invloed op hebben doe ik nooit meer (roken, blowen, coke) en ook de regelmaat en hoeveel pas ik daar juist op aan.
_shikantaza
Badass junkie
Dat geluk ga je zeker vinden als je je herstel goed oppakt. Juist dan. Gelukkiger en tevredener dan ooit tevoren. Duurt een tijdje, maar ga alle goede dingen maar doen die je aangeraden worden, dan zul je over een jaar zien dat je dichterbij degene bent die je altijd al had willen zijn dan ooit tevoren.
Ben benieuwd
