Hoi allemaal,
Ik gebruik sinds kort geen drugs meer. Dit is anders geweest. 1,5 jaar geleden heb ik 4 maanden in Canada gewerkt/gereisd waar ik voor het eerst coke gebruikte. Omdat we hier 4 tot 5 keer per week uitgingen, gebruikte ik ook al snel 4 tot 5 keer per week coke. Ik mistte dit niet toen ik terug was in Nederland. Wel was ik ineens veel meer geïnteresseerd in festivals en durfde ik andere, voor mij nieuwe, drugs te gebruiken. Met Nederlanders die ik had leren kennen in Canada gebruikte ik weer eens coke in Nederland. Ik hield een restje over en gebruikte dit later met een vriendin die er ook nieuwsgierig naar was. Ook een andere vriendin was nieuwsgierig en ik bestelde voor het eerst zelf in Nederland. Ik hield hier veel van over en gebruikte voor het eerst zelf, stiekem toen ik met een vriendin en haar vrienden mee op stap was. Dit gebeurde toen steeds vaker. Ik gebruikte met mensen, hield restjes over, en gebruikte dit toen weer alleen bij andere mensen. Het hoogtepunt kwam toen ik het met een avondje stappen met collega's gebruikte. Ik werd die avond een beetje paranoïde. Ik had het gevoel dat een aantal collega's aan me zagen dat ik drugs had gebruikt en dat ze over me praatten. Een week daarna ging ik naar een festival waar ik speed en 4fmp door elkaar gebruikte. Achteraf super dom, ik deed gewoon mee met de mensen die naar mijn idee ervaren waren met deze drugs. Ik ben hier ontzettend slecht op gegaan. Ik werd super paranoïde, dacht dat mijn vrienden en later ook het hele festival over mij praatten. Als ik stil zat dacht ik dat iedereen naar me keek, en ook nog toen we naar de trein liepen dacht ik dat iedereen dacht en zei: 'die gaat echt slecht, ziet er niet uit'.
Sindsdien, 11 weken geleden, gebruik ik niets meer. Ik zou het niet meer durven. Ik ben hierna nog eens naar een festival geweest, alleen op alcohol. Ik kreeg na 10 minuten op het festival precies weer dezelfde paranoïde gedachtes als toen ik slecht ging op de drugs. Ik raakte in paniek en MOEST naar huis.
Sindsdien heb ik regelmatig stemmingswisselingen. Ik heb momenten dat ik denk: waar maak je je druk om, er is niks aan de hand! Op deze momenten kan ik ook prima met vrienden afspreken of bijvoorbeeld sporten. Maar dit kan zo omslaan in dat ik me ontzettend neerslachtig, angstig en huilerig voel. Ik ben op deze momenten super onzeker over mezelf en voel me zo schuldig over wat ik mezelf heb aangedaan met die drugs. En heb ik zoveel spijt hoe ik mezelf voor schut heb gezet. Op deze momenten komt ook regelmatig het paranoïde gevoel terug. Zo kan in de stad lopen of in de sportschool sporten en ineens denken dat iedereen naar me kijkt, en dat het niet goed met me gaat. Ook kan ik me de laatste tijd slecht concentreren en kan ik gesprekken moeilijk volgen.
Omdat ik deze gevoelens niet kan plaatsen wil ik weten of dit alleen met mijn slechte ervaring op het festival te maken heeft. Of zouden dit ook ontwenningsverschijnselen kunnen zijn van de coke? Door deze bijna depressie gevoelens en angst bij sociale aangelegenheden, besef ik pas dat ik echt verslaafd ben geweest aan coke. Weet iemand of dit inderdaad ontwenningsverschijnselen kunnen zijn? En heeft iemand hier ervaring mee? Gaat het vanzelf over of moet ik hulp zoeken?
Jullie zouden me heel erg helpen om te begrijpen waarom ik me zo voel!
Ik gebruik sinds kort geen drugs meer. Dit is anders geweest. 1,5 jaar geleden heb ik 4 maanden in Canada gewerkt/gereisd waar ik voor het eerst coke gebruikte. Omdat we hier 4 tot 5 keer per week uitgingen, gebruikte ik ook al snel 4 tot 5 keer per week coke. Ik mistte dit niet toen ik terug was in Nederland. Wel was ik ineens veel meer geïnteresseerd in festivals en durfde ik andere, voor mij nieuwe, drugs te gebruiken. Met Nederlanders die ik had leren kennen in Canada gebruikte ik weer eens coke in Nederland. Ik hield een restje over en gebruikte dit later met een vriendin die er ook nieuwsgierig naar was. Ook een andere vriendin was nieuwsgierig en ik bestelde voor het eerst zelf in Nederland. Ik hield hier veel van over en gebruikte voor het eerst zelf, stiekem toen ik met een vriendin en haar vrienden mee op stap was. Dit gebeurde toen steeds vaker. Ik gebruikte met mensen, hield restjes over, en gebruikte dit toen weer alleen bij andere mensen. Het hoogtepunt kwam toen ik het met een avondje stappen met collega's gebruikte. Ik werd die avond een beetje paranoïde. Ik had het gevoel dat een aantal collega's aan me zagen dat ik drugs had gebruikt en dat ze over me praatten. Een week daarna ging ik naar een festival waar ik speed en 4fmp door elkaar gebruikte. Achteraf super dom, ik deed gewoon mee met de mensen die naar mijn idee ervaren waren met deze drugs. Ik ben hier ontzettend slecht op gegaan. Ik werd super paranoïde, dacht dat mijn vrienden en later ook het hele festival over mij praatten. Als ik stil zat dacht ik dat iedereen naar me keek, en ook nog toen we naar de trein liepen dacht ik dat iedereen dacht en zei: 'die gaat echt slecht, ziet er niet uit'.
Sindsdien, 11 weken geleden, gebruik ik niets meer. Ik zou het niet meer durven. Ik ben hierna nog eens naar een festival geweest, alleen op alcohol. Ik kreeg na 10 minuten op het festival precies weer dezelfde paranoïde gedachtes als toen ik slecht ging op de drugs. Ik raakte in paniek en MOEST naar huis.
Sindsdien heb ik regelmatig stemmingswisselingen. Ik heb momenten dat ik denk: waar maak je je druk om, er is niks aan de hand! Op deze momenten kan ik ook prima met vrienden afspreken of bijvoorbeeld sporten. Maar dit kan zo omslaan in dat ik me ontzettend neerslachtig, angstig en huilerig voel. Ik ben op deze momenten super onzeker over mezelf en voel me zo schuldig over wat ik mezelf heb aangedaan met die drugs. En heb ik zoveel spijt hoe ik mezelf voor schut heb gezet. Op deze momenten komt ook regelmatig het paranoïde gevoel terug. Zo kan in de stad lopen of in de sportschool sporten en ineens denken dat iedereen naar me kijkt, en dat het niet goed met me gaat. Ook kan ik me de laatste tijd slecht concentreren en kan ik gesprekken moeilijk volgen.
Omdat ik deze gevoelens niet kan plaatsen wil ik weten of dit alleen met mijn slechte ervaring op het festival te maken heeft. Of zouden dit ook ontwenningsverschijnselen kunnen zijn van de coke? Door deze bijna depressie gevoelens en angst bij sociale aangelegenheden, besef ik pas dat ik echt verslaafd ben geweest aan coke. Weet iemand of dit inderdaad ontwenningsverschijnselen kunnen zijn? En heeft iemand hier ervaring mee? Gaat het vanzelf over of moet ik hulp zoeken?
Jullie zouden me heel erg helpen om te begrijpen waarom ik me zo voel!