Anderemaan
Wijs gebruiker
Ik, een 17 jarige knul met een interesse voor drugs en scheikunde, heb een tijd geleden met wat vrienden truffels gedaan. Het is zo'n bijzondere ervaring dat ik hem graag deel onlangs dat ik niet meer per uur helder heb wat en wanneer iets gebeurde. Excuses hiervoor.
Ik weeg 58 kg.
Voor deze ervaring had ik 1 keer getript in mijn leven: 15 gram truffels Valhalla (veel te hoog ik weet het). Hierdoor dacht ik dat ik wel makkelijk 13 gram Hollandia aankon omdat het een minder sterke soort is.
Ik zat fout.
We waren de dag met een aantal vrienden, in totaal waren we met 8 man. Waaronder mijn vriendin maar dit was toen nog gewoon een goede vriendin van me
.
Vlak na het innemen (met de helft ongeveer) liepen we naar het station om twee van de vrienden op te halen die net aan waren gekomen. Ik herinner me dat ik al na 10 minuten na innemen al bizar hard aan het trippen was. Kleuren waren intenser, ik had grootheidswaanzin, ik zag overal ogen etc.
Ik schok hier nogal van, aangezien ik na 10 minuten even hard aan het trippen was de eerste keer, en dat terwijl ik minder had genomen!...
Door de schik en de snelle opkomst ging ik in het begin niet heel goed. Ik had een extreem zware bodyload, mentale gedachtes die erg snel gingen en hele intense gedachtenloops. Zo dacht ik het eerste uur de hele tijd: "ik ga zo bad", onlangs dat ik niet daarwerkelijk echt bad ging. Omdat ik erg in mezelf was gekeerd, vond ik het erg moeilijk om er van te genieten en me te concentreren op de visuals die onderhand niet meer uit alleen beweging en kleurintensie bestonden maar ook uit vol-on hallucunaties en de felste kleuren die ik ooit had gezien x10..
Na een uur kantelde het, gelukkig.
Op een gegeven moment verdween langzaam de knoop in mijn maag en merkte ik dat dit het minder moeilijk maakte. Ik keek voor het eerst op, met nogsteeds (de hele trip) een soort rare grijns op mijn gezicht. Ik zag mijn vrienden praten met de trip sitter en iedereen was door elkaar aan het praten. Het gevoel ging nog verder weg en ik begon me naast goed ook steeds empathischer te voelen, dus ik vond het wel slim om een pof van de joint te nemen die al opgestoken was. Dit deed ik dus.
Dit deed iets met me wat ik niet kan beschrijven. Ik ging in een paar seconde van een ongemakkelijke houding naar het meest euforische dat ik me ooit in mijn leven heb gevoeld. Makkelijk een paar x zo sterk als MDMA op hoge dosis. Ik weet nog dat ik opstond, mijn capuchon afdeed en om me heen keek, en een van mijn vrienden door het prachtige bos waar we waren zag rennen en schreeuwen van geluk.
Op dit moment dacht ik: dit is het leukste dat ik ooit heb meegemaakt.
Ik begon te rennen - Dit is het mooiste wat ik ooit heb gezien, het vredigste dat ik me ooit heb gevoeld, het meest spirituele wat ik by far heb gedaan in mijn leven.
Tegelijkertijd was er nog een (een van de beste) vriend bijgekomen en die nam ook 13 gram net als de meeste die er waren.
Van de 7 trippende mensen voelden 2 hem bijna niet en 2 gingen bad (niet extreem gelukkig).
Hoe moeilijk het ook is om visuals uit te leggen ik ga toch mijn best doen. Op het moment dat ik door het bos rende was alles een sprookje, de lucht veranderde van kleuren, ik kon niet meer door de bomen heenkijken omdat alles rond was, dicht was en het meest vel was dat je je kan voorstellen. Ik heb achteraf erg moeten lachen hoe het bos er nuchter uitziet, omdat het niet eens ook maar een procent lijkt op wat ik zag op truffels. Ik was ver voorbij het punt dat ik patronen zag (toen het uit begon te werken wel).
Om het te vergelijken kan ik zeggen dat 125 ug LSD er niks bij is.
Na een paar uur ging ik me wat meer met andere bemoeien. (hier was ik eerder simpelweg gewoon niet toe in staat). Pas na een paar uur kwam ik erachter dat mijn twee beste vrienden allebei niet optimaal gingen. Het was voor hen allebei de eerste keer trippen en het was erg intens. Ik vond het erg moeilijk om emoties te lezen, wat ik soms best eng vond, en gezichten zagen er erg vreemd uit, het contrast stond op 1000% ofzo..
Na een aantal uur in het bos te zijn geweest gingen we richting het dorp (Baarn) lopen om wat andere dingen te zien en om wat te eten als dat lukt. Hiervan kan ik me niet heel erg veel herinneren, hoewel ik nog weet dat we bij mijn huis zijn geweest en dat ik erachter kwam hoe raar het is om te eten op truffels (echt ik tripte bijna harder in mijn mond dan visueel), neem nooit een banaan op truffels.
Hierna zijn we (toen ik in de patronen en een soort psychose achtige realiteit zat) naar domino's gegaan om een pizzatje te eten. Hier begon ik het (niet naar) iets minder leuk te vinden. Dit kwam omdat ik langzaam van een compleet andere wereld terug op aarde begon te komen, en deze de laatste paar uur elkaar een soort van overlapte, waardoor ik een beetje bang was dat dit is wat is psychose is. Ik leefde in de realiteit, maar niet genoeg om er normaal in te functioneren. Gevoel voor tijd, ruimte en voelen zelf sloegen nogsteeds nergens op. Hoewel ik 7 uur lang visuals had, voelde het als 20 uur op het moment zelf.
Ik zou nog uren door kunnen schrijven, maar hier gaat het niet duidelijker door worden. Ik vond het naast de leukste ook de raarste, heftigste en bijzonderste ervaring van mijn leven. Het is dan ook by far de heftigste drug die ik ooit heb geprobeerd, en ik heb redelijk wat geprobeerd.
Ik weeg 58 kg.
Voor deze ervaring had ik 1 keer getript in mijn leven: 15 gram truffels Valhalla (veel te hoog ik weet het). Hierdoor dacht ik dat ik wel makkelijk 13 gram Hollandia aankon omdat het een minder sterke soort is.
Ik zat fout.
We waren de dag met een aantal vrienden, in totaal waren we met 8 man. Waaronder mijn vriendin maar dit was toen nog gewoon een goede vriendin van me
Vlak na het innemen (met de helft ongeveer) liepen we naar het station om twee van de vrienden op te halen die net aan waren gekomen. Ik herinner me dat ik al na 10 minuten na innemen al bizar hard aan het trippen was. Kleuren waren intenser, ik had grootheidswaanzin, ik zag overal ogen etc.
Ik schok hier nogal van, aangezien ik na 10 minuten even hard aan het trippen was de eerste keer, en dat terwijl ik minder had genomen!...
Door de schik en de snelle opkomst ging ik in het begin niet heel goed. Ik had een extreem zware bodyload, mentale gedachtes die erg snel gingen en hele intense gedachtenloops. Zo dacht ik het eerste uur de hele tijd: "ik ga zo bad", onlangs dat ik niet daarwerkelijk echt bad ging. Omdat ik erg in mezelf was gekeerd, vond ik het erg moeilijk om er van te genieten en me te concentreren op de visuals die onderhand niet meer uit alleen beweging en kleurintensie bestonden maar ook uit vol-on hallucunaties en de felste kleuren die ik ooit had gezien x10..
Na een uur kantelde het, gelukkig.
Op een gegeven moment verdween langzaam de knoop in mijn maag en merkte ik dat dit het minder moeilijk maakte. Ik keek voor het eerst op, met nogsteeds (de hele trip) een soort rare grijns op mijn gezicht. Ik zag mijn vrienden praten met de trip sitter en iedereen was door elkaar aan het praten. Het gevoel ging nog verder weg en ik begon me naast goed ook steeds empathischer te voelen, dus ik vond het wel slim om een pof van de joint te nemen die al opgestoken was. Dit deed ik dus.
Dit deed iets met me wat ik niet kan beschrijven. Ik ging in een paar seconde van een ongemakkelijke houding naar het meest euforische dat ik me ooit in mijn leven heb gevoeld. Makkelijk een paar x zo sterk als MDMA op hoge dosis. Ik weet nog dat ik opstond, mijn capuchon afdeed en om me heen keek, en een van mijn vrienden door het prachtige bos waar we waren zag rennen en schreeuwen van geluk.
Op dit moment dacht ik: dit is het leukste dat ik ooit heb meegemaakt.
Ik begon te rennen - Dit is het mooiste wat ik ooit heb gezien, het vredigste dat ik me ooit heb gevoeld, het meest spirituele wat ik by far heb gedaan in mijn leven.
Tegelijkertijd was er nog een (een van de beste) vriend bijgekomen en die nam ook 13 gram net als de meeste die er waren.
Van de 7 trippende mensen voelden 2 hem bijna niet en 2 gingen bad (niet extreem gelukkig).
Hoe moeilijk het ook is om visuals uit te leggen ik ga toch mijn best doen. Op het moment dat ik door het bos rende was alles een sprookje, de lucht veranderde van kleuren, ik kon niet meer door de bomen heenkijken omdat alles rond was, dicht was en het meest vel was dat je je kan voorstellen. Ik heb achteraf erg moeten lachen hoe het bos er nuchter uitziet, omdat het niet eens ook maar een procent lijkt op wat ik zag op truffels. Ik was ver voorbij het punt dat ik patronen zag (toen het uit begon te werken wel).
Om het te vergelijken kan ik zeggen dat 125 ug LSD er niks bij is.
Na een paar uur ging ik me wat meer met andere bemoeien. (hier was ik eerder simpelweg gewoon niet toe in staat). Pas na een paar uur kwam ik erachter dat mijn twee beste vrienden allebei niet optimaal gingen. Het was voor hen allebei de eerste keer trippen en het was erg intens. Ik vond het erg moeilijk om emoties te lezen, wat ik soms best eng vond, en gezichten zagen er erg vreemd uit, het contrast stond op 1000% ofzo..
Na een aantal uur in het bos te zijn geweest gingen we richting het dorp (Baarn) lopen om wat andere dingen te zien en om wat te eten als dat lukt. Hiervan kan ik me niet heel erg veel herinneren, hoewel ik nog weet dat we bij mijn huis zijn geweest en dat ik erachter kwam hoe raar het is om te eten op truffels (echt ik tripte bijna harder in mijn mond dan visueel), neem nooit een banaan op truffels.
Hierna zijn we (toen ik in de patronen en een soort psychose achtige realiteit zat) naar domino's gegaan om een pizzatje te eten. Hier begon ik het (niet naar) iets minder leuk te vinden. Dit kwam omdat ik langzaam van een compleet andere wereld terug op aarde begon te komen, en deze de laatste paar uur elkaar een soort van overlapte, waardoor ik een beetje bang was dat dit is wat is psychose is. Ik leefde in de realiteit, maar niet genoeg om er normaal in te functioneren. Gevoel voor tijd, ruimte en voelen zelf sloegen nogsteeds nergens op. Hoewel ik 7 uur lang visuals had, voelde het als 20 uur op het moment zelf.
Ik zou nog uren door kunnen schrijven, maar hier gaat het niet duidelijker door worden. Ik vond het naast de leukste ook de raarste, heftigste en bijzonderste ervaring van mijn leven. Het is dan ook by far de heftigste drug die ik ooit heb geprobeerd, en ik heb redelijk wat geprobeerd.