Wanneer je spreekt over enkele maanden geleden betreft het een vrij specifieke periode waarin je mijn rationalisatie als warrig en teken van slechte gezondheid beschrijft. De reactie die daarop volgt is dat 'mijn anekdotes voor zich spreken' en dat ik 'er weinig van begrijp'. Wanneer ik hint dat ik je agressieve houding niet zo goed begrijpt en dat je het maar eens subtiel moet concretiseren ga je er nogmaals met dezelfde kromme deductie overheen, en vervolgens ga je nogmaals met dezelfde kromme deductie er overheen, om er vervolgens nog even een schepje bovenop te doen. Op dat moment kan ik enkel concluderen dat er je iets flink dwars zit. Ik had gehoopt dat je de hint begreep omdat ik je normaal gesproken anders ken, maar misschien dat indirecte communicatie warrig overkomt op je. Ik zie jammer genoeg ook niet hoe ik hier niet op kan reageren, een concrete reactie is blijkbaar noodzakelijk om een stukje duidelijkheid te creëren.
Wat je er verder zelf van vind, moet je uiteraard zelf maar aangeven.
Ten eerste vind ik het een beetje slap dat je begint met provoceren dit niet durft te concretiseren en vervolgens wel naar mijn mening polst. Als je niet achter je eigen woorden durft te staan kun je deze wellicht beter voor je houden of in iedere geval op een andere plaats en meer subtiele manier formuleren.
Het kleine beetje concretisering dat je geeft is omdat ik een agressieveling ben onder de effecten van psychedelica. Ik heb deze specifieke ervaring eerder benoemd en omschreven als waarschijnlijk mijn grootste inschattingsfout welke ik betreur. Terwijl ik op dat moment grotendeels mijn bewustzijn verloor besloot mijn nuchtere tripsitter zijn hand in mijn broek te steken, romantischer kan ik het niet beschrijven. Iemand die ik al lange tijd kende en mijn vertrouwen in had geplaatst om te ondersteunen wanneer nodig. In plaats daarvan brak deze dit vertrouwen op het meest ongelukkige moment denkbaar. Deze tripsitter heeft achteraf zijn excuses aangeboden hieraan toegevoegd dat deze als kind misbruikt is en dat ik mij absoluut niet schuldig moet voelen voor hetgeen dat zich had afgespeeld. Extreme verwarring, uitvergroot bewustzijn, extreme angst, niet in staat te communiceren en in een hoek gedreven. Als dat onbegrijpelijk overkomt kan ik eventueel een hashtag toevoegen.
Context die jou volledig ontgaat maar desondanks met beide handen aangrijpt om iemand die zich kwetsbaar opstelt in diskrediet te brengen om een argument te winnen. Ik weet niet waar de prioriteiten zoal liggen maar persoonlijk vind ik het wel prettig wanneer ik niet voor iedere scheet op een anoniem drugsforum mogelijk beoordeeld kan worden, als mensen maar hard genoeg zoeken ben ik er van overtuigd dat mensen wel iets zullen vinden, en in mijn geval is dat eerlijk gezegd relatief makkelijk.
Omdat de context van enkele maanden geleden blijkbaar verwarrend is en er blijkbaar iets is verandert in de tussentijd. Als iemand, laten we zeggen een moderator, onder de leugen van terminale ziekte mijn privé leven binnendringt, van mij steelt en mij opzadelt met een zak stront waar ik nooit op zat te wachten, dan zal ik niet mijn mond houden omdat dit 'anderen beter uit komt'. Op dat moment voel ik mij gedwongen om voor mijzelf op te komen, ik hoop dat dat ergens begrijpelijk en niet al te verwarrend is.
Ik heb geprobeerd dit op een respectvolle wijze gedurende meer dan twee maanden onderling gezamenlijk op te lossen (voor zover mogelijk). Keer op keer op keer krijg ik (letterlijk) te horen dat dit mijn probleem is. Een gesprek waarbij ik bewust een 3e partij includeerde en het enige dat deze 3e partij hier aan toe te voegen had was 'dat deze eenzelfde signaal had ontvangen en gegeven in het verleden maar dat ook deze genegeerd was'. En uiteindelijk, veel te laat, pas nadat de situatie nog verder escaleerde en uiteindelijk negatief begon te reflecteren op een specifiek individu is er 'een vorm van actie ondernomen', er wordt letterlijk 1 vinger opgetild om een muisklik uit te voeren.
Een lang vermoeiend verhaal dat zich afspeelde over zo'n 6 maanden tijd samengevat in twee kleine alinea's. Maar met een korte samenvatting hoop ik dat het niet al te verwarrend, en wellicht zelfs begrijpelijk overkomt. En ieder mens is vrij om daarvan te denken wat hij of zij wilt, maar ik was terecht pissig en op een gegeven moment wordt er een fatsoensnorm overschreden.
Als daaruit vervolgens een persoonlijke aanval volgt om een vingerwijs wedstrijd te winnen ben ik niet bereid om eventuele verwarring nog verder te laten etteren. Er zullen geheid dingen zijn geweest die ik beter had kunnen aanpakken maar op dat moment en op die manier was dat simpelweg niet mogelijk voor mij, ik heb het geprobeerd en ben meer dan redelijk geweest maar op een gegeven punt is er blijkbaar een duidelijke grens nodig is er überhaupt fatsoen mogelijk.
De ieder voor zich en gemakzucht mentaliteit die ik hierbij ervoer ligt in mijn allergie zone en op een gegeven moment ben ik niet meer in staat (of bereid) om eenrichtingsverkeer redelijkheid op te brengen. Op een gegeven punt deponeer ik de stront weer waar deze vandaan kwam en mogen mensen dit zelf lekker uitzoeken, ik ben geen vrijwilligersfonds.
Laat maar eens weten of ik nog welkom ben ondanks dat 'ik de tendens heb mijzelf dermate voor lul te zetten dat het nieuwe proporties aanneemt'. Bedankt hé. Aangezien het vrije woord hier blijkbaar dood is zal ik het verder houden bij hetgeen dat ik kan onderbouwen.
Als er daadwerkelijk een Utopisch clubje bestaat dat alles democratisch bespreekt en besluit hoop ik dat het ook mogelijk is om duidelijke taal te spreken. Als mijn mening niet bevalt moet er wellicht niet herhaald naar gevraagd worden en als iemand hierbij bedenkingen heeft, probeer eens communicatie zou ik zeggen. Geef McHappyMeal maar door dat de kerstwensen zijn overgekomen.
