benzzzy
Badass junkie
Denk niet dat je beter weg komt met groentjes spuiten.Je spuit geen groente in je elleboog.
Dus waarschijnlijk is het niet gezond
reactie na hero shot
- Onderwerp starter Socialrealist
- Startdatum
Dit is een soort hiernamaals. Eerst waren we niet, nu wel.
Maar heeft het 'hiernamaals' enige betekenis? Wellicht alleen vanuit ons standpunt nu. Wanneer je er eenmaal zou komen zal dat het nu voor je zijn, ben je dit alles waarschijnlijk vergeten en fantaseer je weer een nieuw hiernamaals. Feit is dat je in je eigen subjectieve ervaring nooit uit het nu zult/kunt ontsnappen. De vraag is, maken we het nu tot onze gevangenis of berusten we er in.
Iskra
Bewuste gebruiker
Was sowieso een beetje een flauwe opmerking, mijn excuus.
De Zandman
DF-koning
Ik voel het ier ijn, het nu, niet als een gevangenis. Dit is weleens anders geweest, dat zeg ik er eerlijk bij.
Fijn dat dat beter is geworden.
Echter denk ik wel dat het een diep iets is. Het verleden en de toekomst horen ook bij het nu aangezien je er respectievelijk nooit bent geweest en nooit zult komen. Maar ze oefenen wel invloed uit op je. Gebonden door dingen die ooit zijn gebeurd of ooit kunnen gebeuren. Hebben we daar niet allemaal tot bepaalde hoogte last van? Is het hebben van een lichaam niet al een soort gevangenis?
Als je niet weet dat je gevangen bent, kun je ook niet ontsnappen. Ignorance is bliss wordt dan weleens gezegd. Tja, not really... Het leren (er)kennen van je gevangenschap en daarin berusten, daar ligt de echte bliss denk ik.
De Zandman
DF-koning
Vanwaar toch de zienswijze: gevangenis?
Ja het klinkt wel wat negatief hè.
Maar we zijn in dit bestaan gebonden door zoveel dingen. Betekent niet dat je daaronder gebukt moet gaan, maar ik denk dat het ook niet gezond is om er van weg te kijken.
Portobello
Belezen gebruiker
Heftig. Ik weet niet hoe oud je bent en wat er allemaal is voorgevallen. Soms is het bijna niet meer te doen om alles te verwerken.
En psychotherapie is ook geen zaligmakend iets natuurlijk. Maar als je toch aan het experimenteren bent, waarom geen LSD? Misschien dat er dán iets gebeurt in je hersenen waarmee je een zienswijze/acceptatie ontwikkelt.
Hey, ik zeg ook maar wat hoor. Ik ben ook niet het schoolvoorbeeld van een happy camper. En wie ben ik om jou in dit leven te willen houden als jij het niet wil.
Maar ik zou het ook heel moeilijk vinden als een naaste die ik lief heb, euthenasie zou willen. Dat is egoïsme, maar ook liefde.
Ga alleen niet zo maar met hero iets proberen. Stel dat je net niet dood gaat maar wel gewond raakt, en je armen of benen worden geamputeerd.
En psychotherapie is ook geen zaligmakend iets natuurlijk. Maar als je toch aan het experimenteren bent, waarom geen LSD? Misschien dat er dán iets gebeurt in je hersenen waarmee je een zienswijze/acceptatie ontwikkelt.
Hey, ik zeg ook maar wat hoor. Ik ben ook niet het schoolvoorbeeld van een happy camper. En wie ben ik om jou in dit leven te willen houden als jij het niet wil.
Maar ik zou het ook heel moeilijk vinden als een naaste die ik lief heb, euthenasie zou willen. Dat is egoïsme, maar ook liefde.
Ga alleen niet zo maar met hero iets proberen. Stel dat je net niet dood gaat maar wel gewond raakt, en je armen of benen worden geamputeerd.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Je zegt dat dat egoïsme en liefde is.
Wat is nu egoïstisch?
Dat ik al jaren leef voor hun,niet voor mezelf?
Zij willen dat ik leef, ongeacht wat.
Wie is nu egoïstisch?
Ik of hun, of allebei?
Portobello
Belezen gebruiker
Als ik wil dat iemand blijft leven terwijl die persoon niet meer wil leven, is dat mijn egoïsme. Maar dat komt dan voort uit liefde: ik wil die persoon niet missen omdat ik om hem of haar geef.
Alles is egoïsme, het is niet per se iets verkeerds ofzo.
Maar goed, een ouder die dit hoort van z'n kind reageert vrij normaal als die wil dat je blijft leven. Om maar wat te noemen.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Nee, ben er huiverig voor omdat ik weleens een psychose heb gehad, plus dissociatie, derealisatie en depersonalisatie.
Nu al jaren niet gehad, maar blijft gevaarlijk natuurlijk
Socialrealist
Belezen gebruiker
Mm snap ik, maar wat weegt zwaarder?
Egoïsme van hun waardoor ik jarenlang" lijd", of mijn egoïsme, mijn leven,mijn keus, mijn pijn en oorlog
Tenminste, dat vertellen we onszelf. Dat dat uit liefde is. Wat je echt bedoeld, is dat je die persoon niet wilt missen, omdat jij hem/haar dan kwijtraakt. Is dat liefde? Of wederom egoïsme? Gek genoeg halen we de twee enorm door elkaar tegenwoordig, terwijl de twee elkaars tegenpolen zijn.
Het heeft een tijdelijke beperkte rol denk ik en is daarom inderdaad niet per se inherent verkeerd. Maar uiteindelijk is egoïsme anti-liefde. Niet de pseudo liefde van tegenwoordig, maar anti-echte liefde.
Dat is begrijpelijk dan. Jammer, want als er iets is dat je een ander perspectief kan geven op dingen, is dat het wel. Maar ik durf het je met deze wetenschap niet aan te raden.
De Zandman
DF-koning
Psychotherapie. Een mooi woord voor iets, wat enorm veel energie kost, en slechts voor enkelen enig soelaas biedt.
Dat kan ik zeggen, omdat ik het ondergaan heb, en eerlijk waar het heeft me bijna mijn leven gekost, en wss niet alleen het mijne.
Ik was eraan begonnen omdat ik een flinke ptss had, ( en nog steeds heb) dit werd als heilzaam middel aangeprezen.
Dus, wat doe je dan. Je zit in e een wel heel moeilijke levensfase, en deze vorm van behandeling zou helpen? Juist. Je doet het.
Om een e r g lang verhaal kort te houden, het was een gigantische misvatting.
Van de 10 "groepsleden" was er slechts één die er beter van werd, 4 bleven in een gelijke toestand, en de 5 overgebleven mensen raakten zeer ernstig in de war, draaiden stevig dóór, kortom, een wel heel slechte zaak allemaal.
Ikzelf ben nog veel erger "beschadigd" dan voorheen, het heeft járen geduurd voordat ik die therapie enigzins verwerkt had.
En ik was daarin niet bepaald de enige.
Voorbeeld:
Een hèle middag discussiëren over het feit dat de muren wit waren, niet zwart, dus, en dit onderbouwen.
Of: een boom tekenen, waarna er diep gegraven werd om erachter te komen, of de zijtakken wel oog te goede plaats getekend waren.
Ergo je raakt dus volkomen getherapeutiseerd.
Alles wat je doet, of juist niet doet, jr gaat het allemaal uit elkaar rafelen.
Wat schiet je daarmee op?
Wel?
Niets, of het zou moeten zijn, dat je al autorijdende aan het rafelen bent, waarom het ene achterlicht van de auto vóór je, nu feller lijkt te branden, dan het andere.
Geestelijk raak je volkomen op, en het is poepilink geworden om sowieso nog auto te gaan rijden....
Schandalig genoeg vind ik dat men op de plaats delict Ni et (wil) inzien, dat de behandeling niet werkt, en er naar een alternatief gezocht moet worden.
Nee, integendeel! Je moet vooral dóórgaan, en blijven komen, want ja van mislukkingen wil men niet horen...en men gaat verder tot het gaatje!
En dan kom je op een punt, althans sommigen, dat men euthanasie als enige oplossing gaat zien.
En dan erg genoeg, er óók nog eens daadwerkelijk aan begint.
Of, aan de zware middelen gaat. Waardoor men nog verder de weg kwijt raakt.
Van dat soort hulpverlening zeg ik: verbieden! En als men daar toch mee verdergaat, stel ik steniging voor.
Er zullen beslist mensen zijn, die er baat bij hebben.
Maar het gedeelte cliëntele wat dit niet ervaart, is veel groter.
Stoppen met de kolderiek, of maak een zeer goede screening, zodat er all een die mensen aan beginnen, voor wie de slagingskans veel hoger ligt.
Dat kan ik zeggen, omdat ik het ondergaan heb, en eerlijk waar het heeft me bijna mijn leven gekost, en wss niet alleen het mijne.
Ik was eraan begonnen omdat ik een flinke ptss had, ( en nog steeds heb) dit werd als heilzaam middel aangeprezen.
Dus, wat doe je dan. Je zit in e een wel heel moeilijke levensfase, en deze vorm van behandeling zou helpen? Juist. Je doet het.
Om een e r g lang verhaal kort te houden, het was een gigantische misvatting.
Van de 10 "groepsleden" was er slechts één die er beter van werd, 4 bleven in een gelijke toestand, en de 5 overgebleven mensen raakten zeer ernstig in de war, draaiden stevig dóór, kortom, een wel heel slechte zaak allemaal.
Ikzelf ben nog veel erger "beschadigd" dan voorheen, het heeft járen geduurd voordat ik die therapie enigzins verwerkt had.
En ik was daarin niet bepaald de enige.
Voorbeeld:
Een hèle middag discussiëren over het feit dat de muren wit waren, niet zwart, dus, en dit onderbouwen.
Of: een boom tekenen, waarna er diep gegraven werd om erachter te komen, of de zijtakken wel oog te goede plaats getekend waren.
Ergo je raakt dus volkomen getherapeutiseerd.
Alles wat je doet, of juist niet doet, jr gaat het allemaal uit elkaar rafelen.
Wat schiet je daarmee op?
Wel?
Niets, of het zou moeten zijn, dat je al autorijdende aan het rafelen bent, waarom het ene achterlicht van de auto vóór je, nu feller lijkt te branden, dan het andere.
Geestelijk raak je volkomen op, en het is poepilink geworden om sowieso nog auto te gaan rijden....
Schandalig genoeg vind ik dat men op de plaats delict Ni et (wil) inzien, dat de behandeling niet werkt, en er naar een alternatief gezocht moet worden.
Nee, integendeel! Je moet vooral dóórgaan, en blijven komen, want ja van mislukkingen wil men niet horen...en men gaat verder tot het gaatje!
En dan kom je op een punt, althans sommigen, dat men euthanasie als enige oplossing gaat zien.
En dan erg genoeg, er óók nog eens daadwerkelijk aan begint.
Of, aan de zware middelen gaat. Waardoor men nog verder de weg kwijt raakt.
Van dat soort hulpverlening zeg ik: verbieden! En als men daar toch mee verdergaat, stel ik steniging voor.
Er zullen beslist mensen zijn, die er baat bij hebben.
Maar het gedeelte cliëntele wat dit niet ervaart, is veel groter.
Stoppen met de kolderiek, of maak een zeer goede screening, zodat er all een die mensen aan beginnen, voor wie de slagingskans veel hoger ligt.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Heftig!
Zo heb ik veel verhalen van praktijken die nog steeds gebeurden die je eigenlijk alleen kent van vroeger. De glorie dagen van het begin van instituten.
Lachen als er een pols gebroken wordt tijdens separate.
Iemand maandenlang 3x per week ECT geven. Terwijl die persoon niet depressief of psychotisch is ect, echter alleen niet in staat om voor zichzelf op te komen. " Ik krijg een prikje,dan ga ik slapen, en dan wordt ik weer wakker"
Iemand bijna 24 uur fixeren, te strak waardoor de spieren uitscheuren, zichzelf onder pist ect.
Je zou het niet denken, maar er gebeurt nog veel
De Zandman
DF-koning
Jazeker dit is helaas nog allemaal anno nu!
En heel erg heel soms komt er zo'n uiterst treurige zaak aan het licht.
Een patiënt, die al jarenlang bleek te zijn vastgebonden, omdat hij zich anders zou gaan verwonden, en voor wie men zich geen raad wist, hoe deze persoon te kunnen helpen.
Geen tijd, geen geld voor, en dus bleef deze situatie maar doorgaan.
Mensen, voor wie men ook geen tijd had, en wie de dag pas laat in de middag begon, dit omdat hij volkomen gevloerd werd door een zware sedatie.
En dan vraagt men zich af, waarom/waardoor de gezondheid zorg zo duur is geworden!!
En heel erg heel soms komt er zo'n uiterst treurige zaak aan het licht.
Een patiënt, die al jarenlang bleek te zijn vastgebonden, omdat hij zich anders zou gaan verwonden, en voor wie men zich geen raad wist, hoe deze persoon te kunnen helpen.
Geen tijd, geen geld voor, en dus bleef deze situatie maar doorgaan.
Mensen, voor wie men ook geen tijd had, en wie de dag pas laat in de middag begon, dit omdat hij volkomen gevloerd werd door een zware sedatie.
En dan vraagt men zich af, waarom/waardoor de gezondheid zorg zo duur is geworden!!
De Zandman
DF-koning
Ik heb dit beantwoord, maar je hebt niet gereageerd.
Ben ook wel benieuwd hoe jij hierover denkt, aangezien je erover begon.
De Zandman
DF-koning
Dat zijn me nogal punten met diepgang.
Einde der wereld, wel, dat moment komt.
Als de zon is "opgebrand", En een "rode reus"sterstadium ontwikkelt, dan zullen alle planeten die bij ons ";in de buurt" rondcirkelen, door de steeds uitdijende zo'n worden verzwolgen en aldus verbrand.
Daar is helemaal niets tegen te doen, behalve ergens anders te gaan wonen.
En dat moet echt verder weg zijn, Als dat de maan van de aarde af staat.
Je hoort er weinig over.
Ik kan me er totaal niet druk over maken aangezien ik tegen die tijd alweer tot atomen van stof uiteen ben gevallen.
Al dat oeverloze gezeik over klimaat verandering en zo.
Er komt heus wel weer een ijstijd, hoor...
Einde der wereld, wel, dat moment komt.
Als de zon is "opgebrand", En een "rode reus"sterstadium ontwikkelt, dan zullen alle planeten die bij ons ";in de buurt" rondcirkelen, door de steeds uitdijende zo'n worden verzwolgen en aldus verbrand.
Daar is helemaal niets tegen te doen, behalve ergens anders te gaan wonen.
En dat moet echt verder weg zijn, Als dat de maan van de aarde af staat.
Je hoort er weinig over.
Ik kan me er totaal niet druk over maken aangezien ik tegen die tijd alweer tot atomen van stof uiteen ben gevallen.
Al dat oeverloze gezeik over klimaat verandering en zo.
Er komt heus wel weer een ijstijd, hoor...
Socialrealist
Belezen gebruiker
Niks.
Al verdwijnen mijn problemen en wordt het leven geweldig, dan nog ben ik "klaar".
Ik wil gaan.
Ik heb geleerd en gedaan wat ik moest ik doen.
Ik moet nu verder.
@Socialrealist
Zo hé, dat had ik allemaal niet verwacht. Klinkt fascinerend allemaal.
Heb je de film 'The number 23' met Jim Carrey ook gezien? Daar is het nummer wat minder positief, op zijn zachtst gezegd.
Ik woon op nr. 23 trouwens.
Zo hé, dat had ik allemaal niet verwacht. Klinkt fascinerend allemaal.
Heb je de film 'The number 23' met Jim Carrey ook gezien? Daar is het nummer wat minder positief, op zijn zachtst gezegd.
Ik woon op nr. 23 trouwens.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Hahaha toevallig!@Socialrealist
Zo hé, dat had ik allemaal niet verwacht. Klinkt fascinerend allemaal.
Heb je de film 'The number 23' met Jim Carrey ook gezien? Daar is het nummer wat minder positief, op zijn zachtst gezegd.
Ik woon op nr. 23 trouwens.
Ja heb hem gezien maar dat is de negatieve kant ja.
Socialrealist
Belezen gebruiker
Hallo,
Heb je de tijd genomen de rest te lezen, of gaat deze reactie enkel over het 1ste bericht, mijn vraag over mijn hand?
Want dat kwam door heroïne, dat is drugs.
MDMAZIING
Badass junkie
Ja sorry had alleen je vraag over je hand gelezen :P
Socialrealist
Belezen gebruiker
De Zandman
DF-koning
Ik kan met de beste bedoelingen de " reden om te vertrekken " zoals de TS deze verwoord heeft, op een logische manier denkende, plaatsen.
Hier spelen twee zaken.
Allereerst een doodswens, eea te realiseren, met een euthanasie volgens de regels, die er daarvoor zijn, daarbij extra een soort van goedkeuring door de familie.
Hij zit in een traject, maar, zijn familie werkt dus niet bepaald mee, en, zo als de regels voor euthanasie nu zijn, is volgens mij de kans op honorering zeer, zeer klein.
Dit, domweg omdat simpelweg " ik ben klaar met mijn leven" niet zal worden gehonoreerd
Als Dit wel zo zou zijn wel, we zouden een enorme toestroom van mensen krijgen die allemaal " klaar" zijn, en allemaal een zachte dood willen.
Dit kan gewoon niet..
Ten tweede lees ik een bepaalde visie over de zin der levens, waar ik mijzelf niet zou kunnen verenigen.
Zaken over het hiernamaals, to be, or not to be, ik kan er niets mee.
Ik ben benieuwd hoe deze kwestie zich verder ontwikkelen zal.
Hier spelen twee zaken.
Allereerst een doodswens, eea te realiseren, met een euthanasie volgens de regels, die er daarvoor zijn, daarbij extra een soort van goedkeuring door de familie.
Hij zit in een traject, maar, zijn familie werkt dus niet bepaald mee, en, zo als de regels voor euthanasie nu zijn, is volgens mij de kans op honorering zeer, zeer klein.
Dit, domweg omdat simpelweg " ik ben klaar met mijn leven" niet zal worden gehonoreerd
Als Dit wel zo zou zijn wel, we zouden een enorme toestroom van mensen krijgen die allemaal " klaar" zijn, en allemaal een zachte dood willen.
Dit kan gewoon niet..
Ten tweede lees ik een bepaalde visie over de zin der levens, waar ik mijzelf niet zou kunnen verenigen.
Zaken over het hiernamaals, to be, or not to be, ik kan er niets mee.
Ik ben benieuwd hoe deze kwestie zich verder ontwikkelen zal.
Laatst bewerkt:
De Zandman
DF-koning
Deze laatste zinnen maken dat ik er geen goed antwoord op kan geven.
Depressie? Ik ken het.
Moeite hebben met laat ik zeggen basale dingen doen, zoals boodschappen doen?
Ook dit ken ik. Meerdere malen in die tijd een gevulde winkelwagen ineens laten staan, en de winkel uitvluchten. Ken ik óók.
Het leven is hard, zeiden wij altijd in de kroeg bij het volgende glas bier...
Nu lees ik, dat je in d er 30 bent, in de kracht van je leven, en je wilt niet verder.
En nu ga je van een tweetal (Op zijn minst) Artsen verlangen, dat zij tegen hun eed in zullen gaan, en iemand in zijn beste jaren, behulpzaam zullen zijn bij een zachte dood?
Is deze vraag in deze omstandigheden eigenlijk wél juist, om dat aan die artsen te kunnen vragen?
Sowieso doet lang niet elke arts eraan mee, al is er aan alle criteria voldaan..
Ik heb het donkerbruine vermoeden dat dit haast niet mag worden verlangd.
En dan die heroïne.
Waar past dat nu in je verhaal, om die zachte dood volgens de regels gedaan te krijgen?
Dat is sowieso geen goed middel.
Als je pech hebt, dan blijf je als kasplantje nog jaaaaren wachten op de verlossing, want, heb je het net niet sterk genoeg of te weinig van ingenomen, dan lig je daar dus.
Weg te teren.
Dus, laat dat spul nou maar liggen, en ga als je wilt doorzetten , verder met het traject.
Ik weet wel, dat in zeer uitzonderlijke gevallen er euthanasie op psychiatrische gronden, mogelijk is, maar de criteria daarvoor zijn nog een stuk uitgebreider, dan de "gewone".
Ik respecteer jouw wens, dat wel, want uk kan geen oordeel geven over deze heikele kwestie omdat ik niet alle feiten en omstandigheden ken.
Dat hoeft natuurlijk ook niet, en eigenlijk wil ik deze ook niet weten.
Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen :
Sterkte met het traject en bezint eer ge begint.
Depressie? Ik ken het.
Moeite hebben met laat ik zeggen basale dingen doen, zoals boodschappen doen?
Ook dit ken ik. Meerdere malen in die tijd een gevulde winkelwagen ineens laten staan, en de winkel uitvluchten. Ken ik óók.
Het leven is hard, zeiden wij altijd in de kroeg bij het volgende glas bier...
Nu lees ik, dat je in d er 30 bent, in de kracht van je leven, en je wilt niet verder.
En nu ga je van een tweetal (Op zijn minst) Artsen verlangen, dat zij tegen hun eed in zullen gaan, en iemand in zijn beste jaren, behulpzaam zullen zijn bij een zachte dood?
Is deze vraag in deze omstandigheden eigenlijk wél juist, om dat aan die artsen te kunnen vragen?
Sowieso doet lang niet elke arts eraan mee, al is er aan alle criteria voldaan..
Ik heb het donkerbruine vermoeden dat dit haast niet mag worden verlangd.
En dan die heroïne.
Waar past dat nu in je verhaal, om die zachte dood volgens de regels gedaan te krijgen?
Dat is sowieso geen goed middel.
Als je pech hebt, dan blijf je als kasplantje nog jaaaaren wachten op de verlossing, want, heb je het net niet sterk genoeg of te weinig van ingenomen, dan lig je daar dus.
Weg te teren.
Dus, laat dat spul nou maar liggen, en ga als je wilt doorzetten , verder met het traject.
Ik weet wel, dat in zeer uitzonderlijke gevallen er euthanasie op psychiatrische gronden, mogelijk is, maar de criteria daarvoor zijn nog een stuk uitgebreider, dan de "gewone".
Ik respecteer jouw wens, dat wel, want uk kan geen oordeel geven over deze heikele kwestie omdat ik niet alle feiten en omstandigheden ken.
Dat hoeft natuurlijk ook niet, en eigenlijk wil ik deze ook niet weten.
Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen :
Sterkte met het traject en bezint eer ge begint.
Social anxiety wordt dit ook wel genoemd. Ik ken het, ik had het en in bepaalde mate heb ik het nog steeds. Ik ben er maar al te bekend mee. Maar het is niet het leven dat mij altijd maar moet hebben. Het zijn niet de mensen in de supermarkt die me het zo lastig maken. Het is mij. Het probleem ligt bij mij. Er is niets mis in (bijvoorbeeld) de supermarkt. Het is hoe die impulsen in mij binnen komen/worden geïnterpreteerd.
Dat vind ik altijd maar een nietszeggende uitspraak 'in de kracht van je leven'. Hoezo in de kracht van je leven? Is dat een universeel gegeven dat je in de kracht van je leven bent in je twintiger of dertiger jaren? Mijn complete twintiger jaren stonden in het teken van ziekte, depressie, fysieke en geestelijke kwalen. Nu ben ik mid 30 en ben ik in een veel betere staat. En ik ben van plan om in mijn veertiger jaren nog gezonder, sterker, kalmer, etc. te zijn en ik ga dat waarmaken ook. Sommigen zijn trouwens in hun 60, 70, 80'er jaren in de kracht van hun leven.
Ben het verder helemaal met je eens dat TS de heroïne beter kan laten liggen.
8️⃣6️⃣
Badass junkie
@Socialrealist
(hoopt dat hij nog terugkomt)
Ik ben het er niet mee ens dat je 'klaar' bent als je in het leven staat zoals jij dat doet. Naar mijn mening ben je dan pas net begonnen, een hoop opstakels om te overwinnen nog.
Je bent trouwens nooit klaar, ieder mens blijft zich doorontwikkelen, of daar net voor, als je de pech hbt geestelijk af te takelen.
Het zien van nummer 23 is nog een nawee vanuit je psychose lijkt me. We zien elke dag duizenden nummers en als je er op 1 gaat letten dan zie je die heel vaak ja. Zo is mijn bijnaam hier dus 8.6 en ik zie zowel 8.6 als 86 heel vaak omdat ik daar nou eenmaal binding mee heb terwijl andere getallen mij dus niet op vallen.
Supernova's zijn trouwens vrij veel voorkomend, de eerste opgetekende in de mensheid was in het jaar 185. En zeer waarschijnlijk ook in het jaar 369, 386, 437, 827 en 902. Die uit 1006 is redelijk beroemd, het helderste object aan de hemel waarvan verslag werd gedaan, de lichtkracht bedroeg een kwart van de maan en was heel dichtbij, op maar 7,100 lichtjaar van de aarde (De dichtsbijzijnde ster nu staat op 4,242 lichtjaar) en we hebben die gewoon overleefd. die van 1054 was ook heel helder (was overdag te zien) en die van 1572, 1604 en 1941 mochten er ook wezen. Dan komt de tijd dat we steeds beter het heelal kunnen afspeuren en blijkt neemt het aantal waargenomen supernova's echt enorm toe en zien we ook die op heel grote afstand staan.
Op zich kan een supernova die heel dichtbij staat al het leven op aarde vernietigen, maar momenteel zijn er geen kandidaten die dat voor elkaar zouden kunnen krijgen.
Ik hoop dat je je hiermee realiseert dat er niks aan de hand is en dat je jezelf gewoonweg op stang zit te jagen en daarmee de kwaliteit van je eigen leven aantast met wellicht een doodswens als gevolg.
(hoopt dat hij nog terugkomt)
Ik ben het er niet mee ens dat je 'klaar' bent als je in het leven staat zoals jij dat doet. Naar mijn mening ben je dan pas net begonnen, een hoop opstakels om te overwinnen nog.
Je bent trouwens nooit klaar, ieder mens blijft zich doorontwikkelen, of daar net voor, als je de pech hbt geestelijk af te takelen.
Het zien van nummer 23 is nog een nawee vanuit je psychose lijkt me. We zien elke dag duizenden nummers en als je er op 1 gaat letten dan zie je die heel vaak ja. Zo is mijn bijnaam hier dus 8.6 en ik zie zowel 8.6 als 86 heel vaak omdat ik daar nou eenmaal binding mee heb terwijl andere getallen mij dus niet op vallen.
Supernova's zijn trouwens vrij veel voorkomend, de eerste opgetekende in de mensheid was in het jaar 185. En zeer waarschijnlijk ook in het jaar 369, 386, 437, 827 en 902. Die uit 1006 is redelijk beroemd, het helderste object aan de hemel waarvan verslag werd gedaan, de lichtkracht bedroeg een kwart van de maan en was heel dichtbij, op maar 7,100 lichtjaar van de aarde (De dichtsbijzijnde ster nu staat op 4,242 lichtjaar) en we hebben die gewoon overleefd. die van 1054 was ook heel helder (was overdag te zien) en die van 1572, 1604 en 1941 mochten er ook wezen. Dan komt de tijd dat we steeds beter het heelal kunnen afspeuren en blijkt neemt het aantal waargenomen supernova's echt enorm toe en zien we ook die op heel grote afstand staan.
Op zich kan een supernova die heel dichtbij staat al het leven op aarde vernietigen, maar momenteel zijn er geen kandidaten die dat voor elkaar zouden kunnen krijgen.
Ik hoop dat je je hiermee realiseert dat er niks aan de hand is en dat je jezelf gewoonweg op stang zit te jagen en daarmee de kwaliteit van je eigen leven aantast met wellicht een doodswens als gevolg.
Eve's drop
Badass junkie
Mooi gezegd
Sinds ik jou wat vaker spreek, zie ik zelfs vaker het getal 8.6. Hiervoor nooit gezien of opgevallen
. .
Het is een teken!
Beetje de psychoanalyse er bij nemende heb je dus het superego dat vaak gericht is op controle uitoefenen, het ID dat eerder impulsief en instinctief is. En dan heb je de cliché spirituele stroming die stelt dat als je je aardse verlangens aan de kant kan schuiven (ofwel de instinctieve impulsen van het onderbewuste ID) dat je dan verlichting kunt vinden. Gewoon even ter duidelijkheid hoor, denk niet dat ik het jou hoef te vertellen.
Ik heb het wel eens genoemd maar als je het op die manier bekijkt voelt het deel van verlichting voor mij vrij nihilistisch aan. Het idee van het ontdoen van aardse verlangen lijkt zich te fixeren op het verrijken van aardse verlangen waarbij het instinctief handelen (angst, hebzucht, overlevingsdrang) hetgeen lijkt te zijn wat men wil afschudden.
Er zijn (vaak wat Oosterse) stromingen die geloven dat de doden pas kunnen rusten zodra hun ondragelijk werelds lijden wordt ontdaan die hen ketend aan de aarde. Toen ik zo'n 3x ging holen op dissociatieven en mijn lichaam compleet verlamd raakte terwijl mij hersenfucties en ademhaling actief bleven. Dat ervoer ik als het hiernamaals, ultieme rust en ultieme objectiviteit waarom emotioneel geladen associaties niet meer bestonden. En deze ervaringen waren 'hemels' maar zodra ik weer zogezegd rustig neer daalde op aarde had ik daar geen enkel probleem mee, het was goed en ik ervoer een sterk gevoel berusting.
De manier waarop ik het zie is alles een, het universum is een groot levend geheel met een gezamenlijk bewustzijn waar wij onderdeel van zijn. De gedachte dat een geest zou kunnen reïncarneren in de wereld van de levende vanwege ondragelijk lijden in het hiernamaals klinkt voor mij als een straf en ik geloof niet in externe motivatie in algemene zin. Ik geloof wel dat ellende, verdriet en trauma nooit gebonden is aan een enkel persoon en dat de acties of het lijden van een individu invloed heeft op iedereen die tot die persoon staan.
Ik noemde recent eens tegen je dat ik geloof dat moreel handelen in onze natuur ligt en voort komt uit praktisch handelen. Veel mensen zullen problemen hebben met deze zienswijze vanwege 'de gruwelijke dingen die sommige mensen soms doen en mee weg lijken te komen'. Dat er monsters rond lopen en ongestraft weg kunnen komen hiermee zodra ze dood zijn. Onbestraft zelfcentrisch destructief gedrag dat de tendens van een agressieve kankertumor heeft is iets dat veel mensen in vuur en vlam kan zetten.
Ik geloof eerder dat het handelen van een individu ook invloed heeft op zijn familie, vrienden en vriendinnen en zelfs nog veel breder dan dat. En dat hier vaak een gebrek aan algemeen inzicht en meer specifiek lange termijn redeneringsvermogen ontbreekt. Wanneer iemand ongerechtvaardigd handelt met dodelijke gevolgen, ik denk dat vroeg of laat bijvoorbeeld de kans groot is dat de familie van die persoon het op minder plezierige wijze mag bekopen. Maar die gevolgen zijn dan natuurlijk niet exclusief aan.
Daarin tegen, als een scholier zijn of haar school overhoop schiet die ook grotendeels veroorzaakt kan worden door het leed dat bovenop deze persoon gelegd kan worden door de mensen om hem of haar heen. Zulke extreme willekeurige uitingen van agressie vallen nooit goed te praten maar dat personen hiertoe in staat zijn getuigd vaak ook van zeer extreem lijden veroorzaakt door de context van die persoon.
De natuur is een balans en als een organisme niet in staat is om in harmonie samen te leven met de natuur en meer specifiek andere organismen zal deze door zijn omgeving inert worden gemaakt en uit het systeem verwijdert worden. Meer extreme biologen zullen zelfs stellen dat organismen zonder potentieel zichzelf zullen vernietigen. Met andere woorden, in de natuur wordt actie altijd opgevolgd met reactie en zal natuurlijke selectie deze relatief snel verwijderen. De snelheid waarmee dit gebeurd kan verschillen naar mate hoe aangetast/ziek het balans is, maar het zal altijd streven naar balans. Ik geloof zogezegd wel in een stukje Karma.
Stukje concretisering van eerste gedachten die opkomen, ik ben altijd geïnteresseerd naar ander perspectief. Vanuit een referentiepunt is het immers sterker voortbouwen op verdere gedachten concretisering. Mijn gedachten en perspectief staan zogezegd hopelijk niet gezet in steen.
Ik ben wat jonger maar ervaar in grote lijnen een soortgelijke tendens en hoop mij hier ook bewust en constructief bezig mee blijven te houden. Mooi voornemen in ieder geval.
Ik ben het met je eens, ik geloof echter wel dat het goed zal komen, maar ik ben het er ook absoluut over eens dat dit niet vanzelf zal gaan.
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik begrijp wat je bedoeld, al denk ik niet dat verlichting inhoudt dat er geen aardse verlangens meer mogen zijn. Je kunt dan immers net zo goed een steen zijn. Een verlicht of bevrijdt iemand ervaart denk ik de normale menselijke gedachten en emoties, maar wordt er niet door gebonden. Alles komt en gaat en kan gewaardeerd worden voor wat het is, maar ze hebben geen betrekking meer op 'iemand'. Verlichting is denk ik ook niet iets speciaals. Het is al onze natuurlijke aard, maar daar bovenop zitten "normaal" talloze lagen van identificatie.
Hierom geloof ik niet echt in een hiernamaals als een soort definitieve "plek" waar je terecht komt. De ultieme rust die je ervoer was alsnog een ervaring die over ging, maar het oké zijn met weer terugkomen op aarde, dat is denk ik waar de echte eeuwige rust is te vinden. Het vermogen om oké te zijn in elke situatie. Om de Zen te behouden. Het is een minder spectaculaire, maar diepere vrede. Een vrede die je niet echt kunt verliezen (ook al lijkt dat soms zo).
Ik denk niet dat het een straf is. Het universum is denk ik absoluut onpersoonlijk. Onze relatie ermee is intiemer dan intiem, maar alsnog compleet onpersoonlijk. Het universum neemt geen wraak op ons door middel van straf, dat is iets wat wij mensen (ego's) doen. Karma wordt denk ik vaak niet goed begrepen omdat we vaak zo persoonlijk denken. Wij dragen in onze "ziel" (om het zo maar te zeggen) denk ik onze karma mee. Om terug te keren naar "God" (om het zo maar te zeggen
) moet deze karma opgeheven worden. De energie moet weer in balans komen, wat imo een compleet onpersoonlijk en automatisch proces is. Wij kunnen het echter wel verhinderen door weerstand te bieden tegen van alles. Je kunt op die manier denk ik met meer karmische bagage deze aarde verlaten dan dat je had toen je hier kwam.Dat ons leed gedeeld wordt met anderen klopt denk ik helemaal. Onze pijn is uiteindelijk de pijn van de mensheid. Alsook, alles wat we doen en de intenties die we hebben, hebben denk ik een soort 'wave' effect op alles om ons heen. The butterfly effect.
Ik geloof dat we allemaal ooit terug moeten keren naar puur Zijn, de onaangetaste pure onschuldige essentie en de bron van alle leven. Alle corruptie zal in dat proces weggebrand worden. Alles wat een ander is aangedaan zal zo gevoeld worden. Wellicht zijn ook wij in vorige levens die monsters geweest of zelfs in bepaalde mate in dit leven. Maar wederom: het is allemaal onpersoonlijk. Het is slechts energie. Maar omdat we het allemaal zo persoonlijk maken, lijden we in extreme mate.
De natuur is zeker een balans, helemaal mee eens.
Zeker, hetzelfde geldt voor mij. Altijd interessant om jouw posts te lezen.
Goed te horen dat jij ook uit dat dal gekropen bent/aan het kruipen bent! We zijn (mede-)creators van onze werkelijkheid, dus waarom niet een positief voornemen.
Ik geloof ook dat het goed zal komen, maar dan meer in de zin van dat het uiteindelijk altijd goed is aangezien onze essentie alreeds en eeuwig bevrijdt is. Dat betekent niet dat het deel van ons dat in deze wereld is de aarde niet tot een complete hel kan maken (door het vergeten van de essentie). En zoals het nu lijkt, lijkt alles erop te duiden dat we hard op weg zijn hel op aarde te creëren. Wij zullen zelf hemel op aarde moeten brengen, falen we daarin dan zijn de consequenties en het immense lijden niet te overzien.
Mocht @Socialrealist niet willen dat we hier zo uitgebreid zitten te typen in zijn topic, dan is het misschien wel beter om een eventuele verdere conversatie ergens anders voort te zetten(?)
Socialrealist
Belezen gebruiker
Nee hoor! geen probleem!Ik begrijp wat je bedoeld, al denk ik niet dat verlichting inhoudt dat er geen aardse verlangens meer mogen zijn. Je kunt dan immers net zo goed een steen zijn. Een verlicht of bevrijdt iemand ervaart denk ik de normale menselijke gedachten en emoties, maar wordt er niet door gebonden. Alles komt en gaat en kan gewaardeerd worden voor wat het is, maar ze hebben geen betrekking meer op 'iemand'. Verlichting is denk ik ook niet iets speciaals. Het is al onze natuurlijke aard, maar daar bovenop zitten "normaal" talloze lagen van identificatie.
Hierom geloof ik niet echt in een hiernamaals als een soort definitieve "plek" waar je terecht komt. De ultieme rust die je ervoer was alsnog een ervaring die over ging, maar het oké zijn met weer terugkomen op aarde, dat is denk ik waar de echte eeuwige rust is te vinden. Het vermogen om oké te zijn in elke situatie. Om de Zen te behouden. Het is een minder spectaculaire, maar diepere vrede. Een vrede die je niet echt kunt verliezen (ook al lijkt dat soms zo).
Ik denk niet dat het een straf is. Het universum is denk ik absoluut onpersoonlijk. Onze relatie ermee is intiemer dan intiem, maar alsnog compleet onpersoonlijk. Het universum neemt geen wraak op ons door middel van straf, dat is iets wat wij mensen (ego's) doen. Karma wordt denk ik vaak niet goed begrepen omdat we vaak zo persoonlijk denken. Wij dragen in onze "ziel" (om het zo maar te zeggen) denk ik onze karma mee. Om terug te keren naar "God" (om het zo maar te zeggen
Dat ons leed gedeeld wordt met anderen klopt denk ik helemaal. Onze pijn is uiteindelijk de pijn van de mensheid. Alsook, alles wat we doen en de intenties die we hebben, hebben denk ik een soort 'wave' effect op alles om ons heen. The butterfly effect.
Ik geloof dat we allemaal ooit terug moeten keren naar puur Zijn, de onaangetaste pure onschuldige essentie en de bron van alle leven. Alle corruptie zal in dat proces weggebrand worden. Alles wat een ander is aangedaan zal zo gevoeld worden. Wellicht zijn ook wij in vorige levens die monsters geweest of zelfs in bepaalde mate in dit leven. Maar wederom: het is allemaal onpersoonlijk. Het is slechts energie. Maar omdat we het allemaal zo persoonlijk maken, lijden we in extreme mate.
De natuur is zeker een balans, helemaal mee eens.
Zeker, hetzelfde geldt voor mij. Altijd interessant om jouw posts te lezen.
Goed te horen dat jij ook uit dat dal gekropen bent/aan het kruipen bent! We zijn (mede-)creators van onze werkelijkheid, dus waarom niet een positief voornemen.
Ik geloof ook dat het goed zal komen, maar dan meer in de zin van dat het uiteindelijk altijd goed is aangezien onze essentie alreeds en eeuwig bevrijdt is. Dat betekent niet dat het deel van ons dat in deze wereld is de aarde niet tot een complete hel kan maken (door het vergeten van de essentie). En zoals het nu lijkt, lijkt alles erop te duiden dat we hard op weg zijn hel op aarde te creëren. Wij zullen zelf hemel op aarde moeten brengen, falen we daarin dan zijn de consequenties en het immense lijden niet te overzien.
Mocht @Socialrealist niet willen dat we hier zo uitgebreid zitten te typen in zijn topic, dan is het misschien wel beter om een eventuele verdere conversatie ergens anders voort te zetten(?)
De Zandman
DF-koning
Wat een ontzettend goede post, Mindless!!
Ik kan me er goed in vinden.
Ik vind wel, dat iemand op zijn dertigste levensjaar, gemiddeld bezien, op het sterkst is, ja, op zijn sterkste jaren zit.
Hierna begint het lang zaan aan, teruglopen van allerlei lichaamsfuncties.
Vwb het Amerikaanse schieten op scholen, ik kan mij daar wél wat bij voorstellen.
Ikzelf ben als zwakker dan de andere knaapjes in de eerste klas, en later ook nog, enorm gepest.
Dat hield jarenlang aan.
En als dan óók de onderwijzer daar niets tegen doet, nee, er in enige mate, eraan meedoet, zo ben ik ooit eens met dat typische schoolbankje voor de klas tegen de muur naast het schoolbord neergezet. Dit als strafofdje omdat ik ondeugend was geweest, en dat aparte plekje hield ik maandenlang goddome, en dus kreeg ik de hèle klas over me heen...
Schiet partijen? Nou, zover wil ik niet gaan denken, maar ik heb erg, erg lang een diep gevoel van " hoe kan ik wraak nemen" in mijn gedachten gehad.
Later heeft dit zich geuit door na het sterker worden, plus het beoefenen van vechtsporten, door het ieder een, die ook maar de kleinste aanleiding da daartoe gaf, meteen in elkaar te tremmen.
Ik liet pestgedrag of wat daar ook maar op leek, niet meer jegens mij gebeuren.
Dit werd meteen afgestraft.
Zo heb ik ooit eens de zoon van een hoge politicus met één dreun v a n een drietal kiezen verlost.
Hij was meteen "uutgepest" en ik schrok wel een beetje want hij bloedde als een rund!
Ik ben ervan overtuigd dat dit val deze pesterij mijn leven zwaar beïnvloed heeft.
Ja. Dat kan haast niet anders.
Ik hoop dat wanneer mijn ziel voor de Allerhoogste Rechter staat, ik strafvermindering krijg wegens verzachtende omstandigheden.
Ik kan me er goed in vinden.
Ik vind wel, dat iemand op zijn dertigste levensjaar, gemiddeld bezien, op het sterkst is, ja, op zijn sterkste jaren zit.
Hierna begint het lang zaan aan, teruglopen van allerlei lichaamsfuncties.
Vwb het Amerikaanse schieten op scholen, ik kan mij daar wél wat bij voorstellen.
Ikzelf ben als zwakker dan de andere knaapjes in de eerste klas, en later ook nog, enorm gepest.
Dat hield jarenlang aan.
En als dan óók de onderwijzer daar niets tegen doet, nee, er in enige mate, eraan meedoet, zo ben ik ooit eens met dat typische schoolbankje voor de klas tegen de muur naast het schoolbord neergezet. Dit als strafofdje omdat ik ondeugend was geweest, en dat aparte plekje hield ik maandenlang goddome, en dus kreeg ik de hèle klas over me heen...
Schiet partijen? Nou, zover wil ik niet gaan denken, maar ik heb erg, erg lang een diep gevoel van " hoe kan ik wraak nemen" in mijn gedachten gehad.
Later heeft dit zich geuit door na het sterker worden, plus het beoefenen van vechtsporten, door het ieder een, die ook maar de kleinste aanleiding da daartoe gaf, meteen in elkaar te tremmen.
Ik liet pestgedrag of wat daar ook maar op leek, niet meer jegens mij gebeuren.
Dit werd meteen afgestraft.
Zo heb ik ooit eens de zoon van een hoge politicus met één dreun v a n een drietal kiezen verlost.
Hij was meteen "uutgepest" en ik schrok wel een beetje want hij bloedde als een rund!
Ik ben ervan overtuigd dat dit val deze pesterij mijn leven zwaar beïnvloed heeft.
Ja. Dat kan haast niet anders.
Ik hoop dat wanneer mijn ziel voor de Allerhoogste Rechter staat, ik strafvermindering krijg wegens verzachtende omstandigheden.
@Roze Olifant
En ik denk dat dat in het hiernamaals wegvalt en je alles rauw - zonder buffer - op je dak krijgt. Dat zou een goede reden zijn om te reïncarneren. Ik ben niet helemaal overtuigd dat we door simpelweg dood te gaan eeuwige rust krijgen. Sure, je lichaam gaat dood. Maar betekent dat dat alles wat je weggestopt hebt in je onderbewuste zomaar weg is? Ik denk het niet.[/QUOTE]
Deze quote is niet goed afgewerkt.
De natuur is een balans en als een organisme niet in staat is om in harmonie samen te leven met de natuur en meer specifiek andere organismen zal deze door zijn omgeving
inert worden gemaakt en uit het systeem verwijdert worden. Meer extreme biologen zullen zelfs stellen dat organismen zonder potentieel zichzelf zullen vernietigen.
Deze zinnen alinea hoort aan elkaar, ik dacht eerlijk gezegd dat dat al het geval was. Ik weet zeker dat ik de lap tekst nog eens heb nagelezen al ben ik ook maar een mens natuurlijk. Normaal gesproken negeer ik 95% van mijn typfouten omdat ik geen andere keus heb op dit forum maar hier erger ik mij toch wel een beetje extra aan.
MacLeod heeft destijds gezegd dat ik altijd een moderator er bij kan roepen mocht iets correctie kunnen gebruiken. Ik belast vrijwilligerswerk het liefst zo min mogelijk maar bij deze. Ik geloof ook nog altijd niet dat dit de juiste oplossing is. Voordat het 2.0 forum werd gelanceerd is vermogen om eigen berichten te bewerken ook al eens weg gehaald en op dat moment was het niet vanuit de juiste motivatie, het blijft zogezegd een doorn in het oog.
Er is mij verteld dat alles in overleg met de moderators gebeurd, ik heb in het verleden twee maal een ticket aangemaakt waarin ik dit aankaart en er zijn alternatieve opties. Veel soortgelijke sites hebben ook de optie waarbij gevraagd wordt om reden voor correctie bijvoorbeeld. Nu wordt er gehandeld uit angst dat relevante en/of informatie verdwijnt terwijl het juist toe voegt. Naast dat het voor gebruikers gewoon vaak vervelend is natuurlijk.
En ik denk dat dat in het hiernamaals wegvalt en je alles rauw - zonder buffer - op je dak krijgt. Dat zou een goede reden zijn om te reïncarneren. Ik ben niet helemaal overtuigd dat we door simpelweg dood te gaan eeuwige rust krijgen. Sure, je lichaam gaat dood. Maar betekent dat dat alles wat je weggestopt hebt in je onderbewuste zomaar weg is? Ik denk het niet.[/QUOTE]
Deze quote is niet goed afgewerkt.
De natuur is een balans en als een organisme niet in staat is om in harmonie samen te leven met de natuur en meer specifiek andere organismen zal deze door zijn omgeving
inert worden gemaakt en uit het systeem verwijdert worden. Meer extreme biologen zullen zelfs stellen dat organismen zonder potentieel zichzelf zullen vernietigen.
Deze zinnen alinea hoort aan elkaar, ik dacht eerlijk gezegd dat dat al het geval was. Ik weet zeker dat ik de lap tekst nog eens heb nagelezen al ben ik ook maar een mens natuurlijk. Normaal gesproken negeer ik 95% van mijn typfouten omdat ik geen andere keus heb op dit forum maar hier erger ik mij toch wel een beetje extra aan.
MacLeod heeft destijds gezegd dat ik altijd een moderator er bij kan roepen mocht iets correctie kunnen gebruiken. Ik belast vrijwilligerswerk het liefst zo min mogelijk maar bij deze. Ik geloof ook nog altijd niet dat dit de juiste oplossing is. Voordat het 2.0 forum werd gelanceerd is vermogen om eigen berichten te bewerken ook al eens weg gehaald en op dat moment was het niet vanuit de juiste motivatie, het blijft zogezegd een doorn in het oog.
Er is mij verteld dat alles in overleg met de moderators gebeurd, ik heb in het verleden twee maal een ticket aangemaakt waarin ik dit aankaart en er zijn alternatieve opties. Veel soortgelijke sites hebben ook de optie waarbij gevraagd wordt om reden voor correctie bijvoorbeeld. Nu wordt er gehandeld uit angst dat relevante en/of informatie verdwijnt terwijl het juist toe voegt. Naast dat het voor gebruikers gewoon vaak vervelend is natuurlijk.
De Zandman
DF-koning
Excuus! Was bezig.
Ik wordt jarenlang achtervolgd door het getal 23.
Paar jaar geleden droomde ik over een groot fel licht/flits dat op aarde afkwam en deze vernietigde. "Einde ter tijden".
De kleur van de flits was niet wit of geel, het was een kleur die niet bestaat of die wij niet kennen/zien.
Al jarenlang heb ik gevoel dat ik al deze dingen heb moeten mee maken, ondergaan om te leren.
Dat het nodig was voor " iets"
Toen ik theorieren opzocht over het einde van de wereld, zat de mijne ertussen.
Een supernova.
Als dat in deze tijd zou gebeuren, zullen er enkel een halve seconde een felle flits zien. En dan boem. Stofdeeltjes.
Toen ik opzocht wat nou die 23 was, kwam bij therorie dat sommige mensen engelen zijn.( Ik geloof niet per se engelen en ik noem mezelf er zeker geen 1)
Mensen die 23 zien, zijn voorbestemd om te " lijden", en daardoor te leren, sterk te worden, mensen te kunnen helpen en begleiden ect.
Als de wereld eindigd, mogen mensen/zielen mee met dat licht. Er zullen ook zielen zijn die verdwaald zijn, niet weten hoe mee te gaan, en dan zou het mijn taak om deze mensen te begeleiden.
Dit is allemaal heel zweeferig.
Ik ben een realist, ik geloof niet in God,hemel en hel.
Ik kan alleen niet ontkennen dat ik wel dingen heb mee gemaakt, spiritueel gezien. Ik kan het echter niet bewijzen.
Deze dingen, 23, de droom, mijn gevoel over mijn hele bestaan hier en wat mijn doel is, zijn wel erg toevallig bij elkaar.
Daarom denk ik niet dat ik terug kom in rearcinatie. Als wij een lot hebben, is dit het mijne.
Disclaimer: allemaal hypothetische, uit eigen ervaring,zonder bewijs
TS
Toeval bestaat niet .
Datgene, wat wij "toeval, toevallig " noemen, zijn gebeurtenissen, die plaatsvinden met als kenmerk , dat deze gebeurtenissen altijd plaatsvinden als gevolg van feiten en/of omstandigheden die wij alvorens de betreffende gebeurtenis niet gekend, niet geweten of over het hoofd hebben gezien.
