STELLING: Verslaafd blijf je voor altijd!

[De Zandman]

Het vasthouden en kunnen loslaten van allerlei ervaringen des levens is vanaf mijn geboorte altijd voor mij een probleem geweest, en is dit, alhoewel in mindere mate, nog steeds een karaktertrek.
Ik weet dit natuurlijk wel.
Ik kan het helaas niet veranderen.
Het is er. Omdat mensen met dit soort karakters nogal eens vastlopen, waaronder ik dus, heb ik daar op vele, vele manieren en therapieën geprobeerd om dit te veranderen.
Helaas. Dit is niet gelukt.
Met al dat gedoe is er eigenlijk veel meer schade aangericht, dan dat ik er beter van werd zelfs.
Jouw zienswijze over die van mij, zoals deze op mij overkomt tenminste is niet op mij van toepassing...was dat allemaal maar zo eenvoudig....
Want eenvoudig, helaas ligt deze problematiek heel, heel erg ingewikkeld.
En, mensen met dit euvel, zijn over het algemeen heel erg verslavingsgevoelig.
Net zoals ik .
Een 30 jaar terug was het allemaal nog veel erger.
Nu kan ik er wel mee leven.
Maapr Kerstmis? Nee.
Vlak vóór deze zogenaamde feestdagen stortte mijn wereld volkomen in elkaar. Volkomen, het was een plotselinge totaal onverwachte ommekeer van 180 graden.
Zwarte sneeuw werd het.
Zelfs tijd en plaats weet ik mij nu nog exact te herinneren. Ja. Zómaar.
Dat vergeet je niet zomaar even
En dus,
Ik heb de pest aan die dagen. Echt grondig te ren bloedhekel.
Begint zo rond 20 december en eindigt zo rond 3 januari.
En, de facto, ik ben hierin beslist niet de enige, er zijn veel, veel meer mensen, die min of meer hetzelfde beleven, als ik...

 

[Revolutionair]

Vluchten voor de realiteit?
Waar wil je dan heen, ins blauwe hinein? Overal en nergens?

Dat heb ik ook altijd zo een onzin gevonden.
Het is geen vluchten!
Je kan het leven van een andere perspectief zien dus het geeft een meerwaarde aan je leven.

Even de wereld van de andere kant zien, door andere ogen dan de sleur waar je in leeft.
Ik ben een groot voorstander van drugs.
Lsd is een ervaring die de meeste mensen wel een keer moeten meemaken vind ik.
Ieder op zijn tijd en leeftijd natuurlijk, en mensen met een gevoeligheid voor psychoses helemaal niet.

Mdma is ook iets waar mensen iets aan hebben, zeker in een relatie.
Zo denk ik dat veel soorten drugs een functionaliteit hebben in dit leven.

Maar dingen zoals cocaïne en heroïne hebben geen aanvullende waarde vind ik.
Dat zijn weer drugs soorten die je leven eerder kapot maken dan aanvullen.

 

[Incubi666]

Laten los Laten van mijn verleden wou dat ik dat KPN wou ik da tf mij eens echt kon uiten tegen iemand. Ik kan wel alles zeggen maar dan is het nog niet los gelaten. Geen psycholoog of andere dokter prikt door mijn muur van emoties doorheen. Daardoor nu veel pijn omdat ik emoties opprop. Ik kan mijn trauma's niet los laten. De rugzak blijft. Moet het kunnen accepteren maar daar heb je ook deels een goede eigenwaarde voor nodig zelf respect heb ik niet.
Mijn eerste vluchtweg was ooit drugs toen veel lopen en fietsen dwangstoornis dus. Doe alles in volle overgave 20km lopen 80km fietsen per dag weinig eten. Alles registeren op telefoon. Daarna weer terug bij af. Nu dwang op een redelijke manier onder controle tot at mijn pup helemaal alleen kan thuis laten dan pas ga ik weer meer lopen moet de gedachtes kwijt of drugs... coke pep helpen wel. En heroïne helemaal niet de pijn wel de emoties. De pijn die Heb werkt geen 1 pijnstiller tegen.

 

[De Zandman]

Het is al een heel groot pluspunt dat je dit weet!
Dat is een begin van het kunnen vinden van geschikte hulp!
Dwanghandelingen en dwangneuroses, daar kom je zomaar niet vanaf....Ik heb iemand gekend die dit had en ervan af komen is een groot probleem.
Ermee leren omgaan, daarvoor kreeg deze bekende van mij gedurende lange tijd cognitieve gedragstherapie. Intern.
Dat heeft haar wel geholpen.
Leven met dwang is beslist geen kleinigheid..

 

[De Zandman]

Natuurlijk hebbenvdrugsceen functie in ons leven.
Al was het maar om even rust te krijgen, pijn te bestrijden, renbtrip te kunnen maken.
De Chinezen wisten dit al, en schoven opium, toen wij nog in een berenvel en strijdknots ronddalverden in ons kikkerlandje.
En bij indianenstammen bij de sjamaan, was en is dit al zeker zo.
Maar om ze een zegen voor de mensheid te bezien, nee. Dat gaat mij te ver.
Het gaat vaak mis bij gebruik. Dat weet iedereen.
Niet zelden gaat ook een relatie eraan.
Kijk maar eens bij drankge/misbruik...

 

[Mindless]

Laten los Laten van mijn verleden wou dat ik dat KPN wou ik da tf mij eens echt kon uiten tegen iemand. Ik kan wel alles zeggen maar dan is het nog niet los gelaten. Geen psycholoog of andere dokter prikt door mijn muur van emoties doorheen. Daardoor nu veel pijn omdat ik emoties opprop. Ik kan mijn trauma's niet los laten. De rugzak blijft. Moet het kunnen accepteren maar daar heb je ook deels een goede eigenwaarde voor nodig zelf respect heb ik niet.

Goede eigenwaarde, zelfrespect, zelf-liefde, ik zie dat allemaal als hetzelfde. Het is iets waar ik van jongs af aan moeite mee heb gehad. Waar het bij anderen om me heen vaak als vanzelf leek te komen, kon ik het gewoon niet opbrengen. Maar als iemand die daar moeite mee had en soms ook nog heeft, wil ik je zeggen dat dit géén voorwaarde is om te beginnen met accepteren. Ja, zelf-liefde is hoogst preferabel. Het is de makkelijkste weg, áls je het kunt toepassen. Voor de pechvogels die dat niet zomaar kunnen lijken te doen, is alle hoop echter niet verloren. Wat je namelijk sowieso kunt doen, is de pijn voelen. Het gaat niet fijn zijn zonder die zelf-liefde, maar wat gaat die pijn jou nou doen? Gaat het jou overweldigen? Is het ondraaglijk? Ik zal je zeggen, het verhaal gekoppeld áán je pijn is ondraaglijk, nooit de pijn zelf. Hoe intens is je geestelijke pijn werkelijk? Vergelijk het eens met fysieke pijn. De laatste is vaak vele malen intenser dan geestelijke pijn en toch prefereren we dat vaak ver boven onze mentale trauma's. Waarom? Omdat het slechts pijn is. Het is niets persoonlijks. Maar waarom beschouwen we geestelijke pijn dan ook niet als iets onpersoonlijks? Is dit onmogelijk om te doen?

Ik heb het hier in het verleden al (veel te) vaak over gehad op DF, maar enkel praten over je pijn is imo niet voldoende om je pijn te ontstijgen. Waarom? Omdat dat is als zeggen tegen je eigen mind/geest: "zeg jij nou eens waarom het terecht is dat ik blijf lijden onder dit trauma". Je mind zal áltijd een reden kunnen bedenken waarom je zou moeten lijden. Dat is wat het doet. Omdat we op een bewust of onbewust niveau wíllen lijden, zal je geest middels slimheid/sluwheid een reden vinden, no matter what. En hoewel ik denk dat er zeker een plek is voor praten over trauma's, denk ik dat dat niet het eindstation zou moeten zijn. Je wilt daar toch voorbij gaan? En dat doe je, door dat spelletje niet meer op het niveau van de mind/geest zelf te spelen, maar door daar uit te stappen. Door 1 stap achteruit te zetten en de werkelijkheid van je pijn onder ogen te komen. Het verleden is voorbij. Je zult het nergens meer kunnen vinden. Het is over. Verleden is dus niet een werkelijkheid van je pijn. Dat kun je dus afstrepen. Maar de pijn zélf, die is echt. Die ervaar je nú. Als je je nou dus enkel daar op richt en niet op het verhaal/verleden rondom je pijn. Je hoeft enkel te zien dat alleen de pijn zélf echt is, niet het verhaal. Dat is die ene stap achteruit zetten. Niet meer in discussie gaan met je mind, want dat ga je nooit winnen. Slechts de pijn zelf in zijn rauwheid ondergaan.

En dan nog iets. Mensen met de meeste geestelijke/emotionele pijn, zijn de mensen met de meeste potentiële gelukzaligheid. Want je pijn wordt je gelukzaligheid, als je het juiste perspectief weet te vinden. Zie het dus niet als iets om kwijt te raken of te verdoven. Omarm het volledig en zie het voor je ogen transformeren. Het kost tijd en inspanning en opoffering, maar die verloren zelf-liefde komt terug op deze manier. Wat is meer waardig voor zelf-respect en liefde dan je diepste pijn omarmen? Dan je lijden los te laten en jezelf zo te vergeven?

Het is allesbehalve onmogelijk.

 

[De Zandman]

Een wel buitengewoon interessante post...
Wat doe je, als je pijn hebt van beide soorten?
Idd. Verleden, is passé. Immers, je kunt er niets, maar dan ook niets meer aan veranderen.
Het trauma is daar. Het verdwijnt idd niet, door terug te kijken. Nee.
Daarom zie ik niets In de regressie therapieën.
Ook niet, in groepsgewijze ziel graverij.
Alle ellende nóg een keer moeten doorstaan, en daar extra bovenop nog de hele shitzooi van andere groepsleden daarbij. Kolder.
Ik heb dit óók geprobeerd, en ben er véél te lang nog mee doorgegaan, ook nog. Want, dat het zeer vermoeiend en tijdrovend is, dat hóórt erbij...volgens die zogenaamde psychologen.
Ik heb van deze poppenkast van de 10 deelnemers, er ééntje beter zien worden. 4 bleven in een gelijk stadium zogezegd, en de rest ging bijna compleet de vernieling in.
Ze lieten ons goddome ook nog eens naar huis rijden na zo'n dag vol zielenknijperij.
Levensgevaarlijk. Want, dodelijk vermoeid, is verkeer deelnemen gewoonweg onverantwoord.
Ik ging na deze mislukking direct op reis naar Marseille. Een andere vluchtweg.
Welke pijn het meest gevoel wordt?
In mijn geval....de geestelijke. Zonder meer. Absoluut.
Het is ook door deze soort van pijn, dat sommigen zichzelf gaan verwonden.
Die pijn van dit verwonden, helpt hen, om juist de geestelijke variant éven op de achtergrond te kunnen zetten.
En, natuurlijk, velen vluchten in de verdovende middelen weg.
Dan voel je immers ook even minder..
Ik omarm mijn pijn beslist niet. Nee.
Als ik dit doe, dan kan ik al beter meteen een treinkaartje kopen naar opnieuw Marseille.
Hierin kan ik voorgaande poster niet volgen.

 

[Incubi666]

Mijn pijn is fysiek erg zwaar. Zo zwaar dat ik daardoor afgekeurd ben. Door mijn psycomatsche therapie ben ik er achtergekomen dat de pijn komt door emoties. En het is ook mentaal erg zwaar. Daardoor ook angstaanvallen. Ik heb een muur om mij heen gebouwd ( psychische) dan k aan ik niet weer gekwetst worden als ik mijn emoties toon.
Blijf liever pijn hebben dan ik bij eigen bloot geef aan mijn emoties. Dan maak ik mij kwetsbaar. Coke p e p geeft mij een ego boost zelfvertrouwen eigenlijk a lies wat ik in hedendaagse mis krijg ik van dat.
Helaas mom een deel geen connecties wel mee bezig....
Als ik gebruik zo min mogelijk. Moet voor mijn hond en zelf kunnen zorgen.

 

[Mindless]

Ik omarm mijn pijn beslist niet. Nee.
Als ik dit doe, dan kan ik al beter meteen een treinkaartje kopen naar opnieuw Marseille.
Hierin kan ik voorgaande poster niet volgen.

Een emotie is een sensatie met een verhaal daaraan vast. Wat ik voorstel is simpeler dan simpel. Scheid de sensatie van het verhaal en voel enkel de sensatie.

Is enkel die sensatie voelen ondraaglijk? Als je je ribben kneust, door je rug gaat of je been breekt, is dat niet vele malen intensere pijn? Maar dat kunnen we wél doorstaan. Wat is het verschil? Het verhaal maakt van slechts een sensatie een gevoel die 'jou' overkomt. Hiermee wordt het persoonlijk. We creëren het ego op die manier. Daarom dus dat ik zei, zet die stap naar achteren en dissocieer jezelf van het verhaal. Dat is niet makkelijk, maar het is alleen niet makkelijk omdat we zo gewend zijn om naar het verhaal te luisteren. In werkelijkheid maken we het onszelf onmogelijk veel moeilijker door naar het verhaal te luisteren.

Maar hier is een bepaalde wil voor nodig. De wil om het geloof in je verhaal op te geven. Is die wil er niet, dan ben je gebonden om te lijden onder je zelf gefabriceerde verhaal. En dat is helaas de werkelijkheid voor bijna iedereen op deze aarde. Het is allemaal absoluut onnodig leed, maar alsnog kiest 99% van de mensheid voor die weg. Maar als mensen nou tenminste wísten dat je elk moment dat verhaal los kunt laten... Maar je moet het elk moment opnieuw doen.

Mijn pijn is fysiek erg zwaar. Zo zwaar dat ik daardoor afgekeurd ben. Door mijn psycomatsche therapie ben ik er achtergekomen dat de pijn komt door emoties. En het is ook mentaal erg zwaar. Daardoor ook angstaanvallen. Ik heb een muur om mij heen gebouwd ( psychische) dan k aan ik niet weer gekwetst worden als ik mijn emoties toon.
Blijf liever pijn hebben dan ik bij eigen bloot geef aan mijn emoties. Dan maak ik mij kwetsbaar. Coke p e p geeft mij een ego boost zelfvertrouwen eigenlijk a lies wat ik in hedendaagse mis krijg ik van dat.
Helaas mom een deel geen connecties wel mee bezig....
Als ik gebruik zo min mogelijk. Moet voor mijn hond en zelf kunnen zorgen.

Ik ben van mezelf ook een muurbouwer, dus ik begrijp je goed. In het verleden is er al genoeg pijn verkregen door interactie met mensen en daarom is de logische actie om ervoor te zorgen dat daar niet meer pijn bij komt en dus trekken we een muur/schild op uit bescherming tegen de buitenwereld.

Probleem is echter dat als je niet van buiten aangevallen wordt, dan word je wel van binnen aangevallen. Als je begrijpt dat wij energetische wezens zijn en dat onze energie moet stromen om geestelijk en lichamelijk gezond te zijn, dan is die muur als een soort opstopping in een rivier. Het water stroomt niet meer, rotzooi hoopt op voor de blokkade, het water wordt niet meer ververst. Dit is de oorzaak en wortel van psychosomatische symptomen/ziekten. Ja, je hebt een schild opgeheven voor aanvallen van buitenaf, maar je wordt zelf rigide, afgesloten van nieuw leven, een wandelende dode.

Dingen als stimulanten geven je heel even de energie om je ego een boost te geven en een oppervlakkig zelfvertrouwen (vaak eerder een superioriteitsgevoel) te ervaren, maar het is maar een illusie. Het enige wat ons beter kan maken is onze energie laten stromen. Het schild neer te laten en ons kwetsbaar op te stellen tegenover de wereld en zo onze energie/liefde te geven, ongeacht of de ontvanger het verdiend of niet.

Dit is denk ik simpelweg hoe de wereld werkt. Trek een schild op en sluit je af van vitale levensenergie, of haal dat schild neer en maak jezelf daarmee kwetsbaar, maar ook ontvankelijk voor die energie. Het voelt soms als een onmogelijke keuze, maar je moet hem alsnog elk moment van de dag maken.

 

[De Zandman]

Ik krijg de indruk dat je je roeping gemist hebt...volgens mij zou je een goede counselor zijn! (Positief bedoeld)
In mijn geval zijn het geen verzonnen verhalen..maar de realiteit. Van lang geleden, maar toch.
Het was keiharde realiteit.
En als je op een dergelijke manier zoals ik onderuit gehaald bent, een mes in de rug gestoken hebt gehad, en dit do or diegene gedaan in wie je een zeer, zeer groot vertrouwen gehad hebt, welaan.
Dat laat je dus geen tweede keer gebeuren. De ezel stoot zich in het algemeen geen twee keer aan dezelfde st eren, toch? Ik tenminste niet!
En als je onder uit gehaald bent omdat je gefaald hebt in de een of andere prestatie, dan zorg je, dat je in een ander (vak) gebied tot de beste gaat behoren. En zo deed ik dit precies zó.
Want, om te kunnen slagen in het Legioen, de mars voor de witte Kepie bijvoorbeeld, daar moet je toch écht tot de allerbesten behoren, anders faal je, ijk.en lig je eruit.
En vergeet ook niet, dat iedereen, ieder mens op zich, is uniek.
Er bestaat geen tweede mens, die exact hetzelfde is, dan jij.
En hierom is een beoordeling van de verschillende psyche van verschillende mensen, zo ontzettend moeilijk.
En is een echt goede psycholoog, of psychiater, nog veel moeilijker.
Ik geloof niet in " algemene benaderingen". Omdat ieder mens verschillend is.
Sommige belevenissen, ervaringen, zijn zó schokkend geweest, dat degene om wie het gaat, voor zijn hele verdere leven daar last van heeft. Denk maar eens aan mensen, die misbruikt zijn, door sommige mensen in zwarte rokken. Ik heb zo iemand gekend, en zelfs op zijn 71 jaar zei hij nog:
Als ik zo'n kerel in die zwarte pij langs de weg zie lopen, en ik krijg de kans, dan rij ik deze figuur alsnog meteen kapot. En ik geloofde hem direct!
Zo een muur, zo een schild, wat deze mensen hebben moeten opbouwen om verder te kunnen leven, dat legt zo iemand dus nooit zó maar even neer.
Echt niet.
Of, overlevenden uit een gevangenen kamp. Dat gaat echt niet lukken...

 

[Mindless]

In mijn geval zijn het geen verzonnen verhalen..maar de realiteit. Van lang geleden, maar toch.
Het was keiharde realiteit.

Ontken ik ook niet. Het was de keiharde realiteit. Met de nadruk op wás.

Het zijn geen verhalen die uit het niets komen, dat wil ik zeker niet beweren. Maar het zijn gedachten die als een vieze lens vertroebelen wat er nú gebeurt. En dat is het hele punt. We zien niet wat er nu is, maar we zien alles door dat verleden heen. En zo makkelijk praten we het voor onszelf goed die troebele lens niet gewoon weg te halen door inderdaad iets te zeggen als "het was lang geleden, maar toch..." Ik weet dat het een ver verleden is, maar ik kies toch om dat met me mee te zeulen...

Zo een muur, zo een schild, wat deze mensen hebben moeten opbouwen om verder te kunnen leven, dat legt zo iemand dus nooit zó maar even neer.
Echt niet.

Nee, dat leggen velen inderdaad niet neer. Liever uit wrok en verdriet vasthouden aan dat verleden en als een schim in het verleden leven, dan vrij zijn daarvan en in het nu leven.

Het rare is ook nog, we denken dat we de wereld ermee hebben door het verleden niet los te laten. Uit wraak op de wereld beloven we onszelf het verleden niet te vergeten, de wereld niet te vergeven. De wereld geeft er niet om hoor, die gaat rustig door en vergeet ons wel. Maar wijzelf, wij blijven in die bubbel zitten. Het is daarom denk ik ook een kwestie van de wereld vergeven en het verleden loslaten omwille van onszélf en niet om anderen. In bepaalde zin is het heel egoïstisch misschien, om puur voor jezelf te kiezen middels vergeten/vergeven. Maar in die zin is het ook mogelijk. Het maakt niet uit wat iemand je aangedaan heeft, je vergeeft ze om zélf te kunnen leven zonder die rugzak die jij eerder al toepasselijk noemde. Who cares wat er in een ander omgaat. Dat is zo goed als een andere wereld voor jou. We weten nooit wat er echt in een ander omgaat.

 

[silkroad]

oneens , mensen beginnen met alcohol ,drugs, enz om stoer te zijn in de tienerjaren. en het blijft een gewoonte zoals smorgends je tanden poetsen.
mensen kunnen niet zonder drugs zo ge zegt maar iedere dag werken gaan willen ze niet.
geef ze werk en een huishouden, ze zullen onmiddelijk weer normaal worden.
en alle drugs zouden gelegaliseerd mogen worden zoals alcohol en al
die zaken.
wordt je betrapt ermee valt alles onder je eigen portomoné, krijg je een ongeval
onder invloed van drugs mag jij zelf voor alles opdraaien en niets zonder verzekering,advocaat en al die zever.

 

[Portobello]

Of het voor iedereen geldt weet ik niet, maar voor mij wel. Ik ben al jaren afgekickt van mijn gif (Xanax...jaja) maar nog steeds wel moeite met de realiteit nuchter ondergaan. Wat was er eerst, de verslaving of de problematiek?

Overigens leef ik een normaal leven na alle ellende, huis, baan...maar contact met mensen blijft lastig. Ik kwam overigens in aanraking door een arts, ik kreeg een shitload Xanax voor vliegangst. Nadat 100 mg op was was ik zwaar verslaafd voor 7 jaar aan een stuk en stond alles in het teken van scoren, mini afkick en uiteindelijk de grote afkick.

Ik denk dat mensen die zich al wat misplaatst voelen in de wereld of zich veel zorgen maken, door een chemische substantie ineens zich normaal kunnen gaan voelen en alles opzij zetten om dat gevoel te behouden. Misschien zwak maar er kunnen allerlei achterliggende redenen zijn waarom ze dit nooit hebben geleerd. Je bent zelf verantwoordelijk, maar sommige omstandigheden - genetisch en factoren van buitenaf - kunnen het wel verdomde zwaar maken.

 

[De Zandman]

Vergeet niet, dat er óók mensen zijn, die vanwege een aangeboren overgevoeligheid, of door een van nature tekort aan serotonine oid , veel verslaving gevoeliger zijn, dan een ander.
Voorts is er een categorie mensen, die zeer traumatische ervaringen hebben en zich hierdoor niet meer zonder drugs staande kunnen houden in de keiharde maatschappij van nu.
Alles speelt mee.

 

[Snelle peppie]

Komop mensen, de slavernij is vroeger toch ook afgeschaft

Het leven is net een boek met zwarte en volgeschreven bladzijden.

Stoppen is mogelijk maar de zwak voor drugs/drank die je op moeilijkere momenten hebt kan blijven terugkomen.

 

[De Zandman]

Is dat werkelijk zo?
Slavernij is weliswaar verboden en zo, afgeschaft, alleen is diezelfde slavernij nog altijd aanwezig..en wel in de seksindustrie!
Wat te denken over de zeer betreurenswaardige toestanden van jonge knappe meisjes uit de arme landen zoals Rusland, Roemenië, Bulgarije, die gelokt worden met mooie verhaaltjes over het rijke Westen, en aldaar veel geld te kunnen verdienen met hun mooie gezichtjes?
Hoe anders is de realiteit.
Paspoort afgenomen, duizenden euro's schuld aan de smokkelaars, en de enige manier om dat geld te kunnen terugverdienen is....op hun rug??

Je reinste slavernij.

 

[Ralou]

Oké, stel dat er altijd een residu zou overblijven. Dit heeft betrekking op je hersenen/lichaam. Ben je een mindless (lol) volger van je hormonen/lichamelijke lusten/verslavingen/driften/etc.? Of ben je een soeverein wezen dat de vrije wil heeft om te kiezen niet die weg in te gaan? Het herprogrammeren werkt zelfs al op dat niveau: niet terugvallen in het eerstgenoemde. Verslaving is (imo) ook slechts een subset van de volledige ziekte welke de identificatie met het lichaam betreft.

Ik denk dat meditatie niet gezien moet worden als (alleen) iets om verkeerde patronen mee uit te wissen. Het is in de eerste plaats in de staat komen die voorafgaat aan de ziekte (identificatie en daar uit voortkomend: verslaving). Geloof het of niet, maar we hebben een kant aan ons die altijd hetzelfde is gebleven (puur zou je kunnen zeggen). Als je niet daarmee in contact staat, dan zullen je gedragspatronen zich inderdaad verharden en krijgen we mensen die na hun jeugd niet meer zullen veranderen. Omdat ze zich volledig vereenzelvigd hebben met deze patronen. Hoe ouder mensen worden, hoe meer uitgehard de patronen zullen zijn. Behalve als ze die kant van henzelf ontdekt hebben die nooit veranderd, altijd jeugdig blijft.

Wellicht heb je gelijk dat die verbindingen nooit helemaal 100% uitgewist worden. Dat alles opgeslagen is in het lichaam als een soort geheugenbank. Maar er is ook een zijde aan ons die nooit verslaafd is geweest. En door jezelf te programmeren meer en meer in dat bewustzijn te opereren, kan de ziekte jou niet beïnvloeden én maak je nieuwe gezonde verbindingen aan op lichamelijk gebied.

Zie het eens zo: het ego is ziek/verslaafd. Wat doen de meesten daaraan? Ze proberen het ego te genezen. Maar het ego ís de ziekte. Het ís de identificatie met het lichaam. Je kunt niet enkel de delen van je ego die je niet wilt weggooien en verwachten dat je genezen wordt. Je moet rigoureus de complete identificatie onderzoeken en wegsmijten. Uiteraard is er ook een deel van mij dat weet dat ik ik ben en niet jij. Daar heb ik het hier niet over. Dat zou ik functioneel ego willen noemen, dat voortkomt uit intelligentie, niet identificatie. Maar dat wat zich constant identificeert met objecten in bewustzijn (en het lichaam ís een object in bewustzijn), dat is de geestesziekte die we momenteel als mensheid hebben. Als dat aangepakt wordt, zal verslaving niet een issue meer zijn.


Ik haat het om degene te zijn die weer met deze zweverigheid komt, maar geloven dat je aan je lot overgelaten bent voor de rest van je leven is jezelf zo tekort doen... We zijn immens krachtige wezens die met behulp van ons voorstellingsvermogen onze werkelijkheid beïnvloeden. Een nietig gefixeerd gedachtepatroon kan jou niet in je greep houden voor de rest van je leven, tenzij je dat geloofd. En omdat je vrije wil hebt, zal dat je lot zijn als je dat zo wilt.

Dit is weliswaar al van een jaar geleden, maar prachtig verwoord. Daar neem ik mijn hoedje voor af!

 

[De Zandman]

Volledig mee eens.
Hèle goede post, en dit soort reacties zijn ook al zijn ze 20 jaar geleden geplaatst, nog net zo treffend als toendertijd deze geplaatst zijn.

 

[WAZA]

Al dat moeilijke lange gelul........... lol

Het is gewoon een lekkere high thats it.. Leven is dodelijk saai zonder drugs.
A good high is a good high! En dat haal je niet uit sport of veel geld verdienen of wat dan ook!

 

[De Zandman]

Daar ben ik het niet mee eens.
Dat kan weliswaar voor jouzelf gelden, maar het is een feit dat er mensen zijn, die door sport de zgn. Endorfinen vrijmaken, en deze lichsams eigen stof maakt, dat je jezelf beter, lekkerder voelt.
En voorts zijn er heel veel mensen, die drugs helemaal niet nodig hebben, en ook niet eens willen nemen, omdat zij zich lekker of goed genoeg voelen.

 

[silkroad]

moet mij aansluiten met waza, als je goei drugs hebt is het gewoon plezant.
leven is eenaal een saaie sleur!

 

[De Zandman]

Ik zeg nog maar één keertje...
Dat is een stellingname, die je niet generaliserend kunt innemen.
De meerderheid der mensheid neemt géén drugs.
Hun leven is boeiend genoeg.

 

[silkroad]

Ik zeg nog maar één keertje...
Dat is een stellingname, die je niet generaliserend kunt innemen.
De meerderheid der mensheid neemt géén drugs.
Hun leven is boeiend genoeg.

neen niet boeiend genoeg??
mensen klagen/zagen , meerderheid pleegt zelfmoord en grotendeels is depressief,werkloos,etcetc
ze maken kinderen omdat het leven saai is en erna trappen ze het af.
het leven is een cirkel waarin je zelf het beste moet maken.
sigaretten,alcohol,chocolade, anti depressiva, pijnmedicatie, allemaal dagelijks consumptie maar een lijn coke mag niet

 

[De Zandman]

Op deze stellingname, ik haal enkele woorden even aan : "de meerderheid zelfmoord pleegt," ( en de rest in de bovenstaande post) is logisch redeneren/voortzetten van deze uitwisseling van mening voor mij niet meer zinnig en mogelijk. Dit is gewoon kolder.
Ik distantieer mij hiervan, en zeg ten leste:
Ga vooral dóór met de drugs. Je bent al goed en route.

 

[hansje1963]

Verslaafd blijf je voor de rest van Je leven, je zult er moeten leren mee om te gaan, je bent verslavingsgevoelig dus je hebt 2 keuzes, leven of dood gaan, ( praat over mijn verslaving) heroïne, opiaten.

 

[silkroad]

mijn intresse gaat uit naar motiliteitstoornissen brain - gut axis.
eet gezond en je wordt beter?

 

[Techneut]

neen niet boeiend genoeg??
mensen klagen/zagen , meerderheid pleegt zelfmoord en grotendeels is depressief,werkloos,etcetc
ze maken kinderen omdat het leven saai is en erna trappen ze het af.
het leven is een cirkel waarin je zelf het beste moet maken.
sigaretten,alcohol,chocolade, anti depressiva, pijnmedicatie, allemaal dagelijks consumptie maar een lijn coke mag niet

In welke wereld leef jij? Zo’n gedachtegang is ver van gezond, misschien moet je hulp zoeken.

 

[Revolutionair]

In welke wereld leef jij? Zo’n gedachtegang is ver van gezond, misschien moet je hulp zoeken.

Zijn vorige naam was peter pan.. Net als Michael Jackson.. Waarschijnlijk een Michael Jackson syndroom

 

[De Zandman]

In dit geval dus:

Wacko Jacko......of beter nog

Weirdo Jacko.

Enig verschil moet er zijn.

 

[silkroad]

lach me niet uit ben ook maar zoals jullie! yup peter pan was vorig account

 

[Mindless]

Ik zeg nog maar één keertje...
Dat is een stellingname, die je niet generaliserend kunt innemen.
De meerderheid der mensheid neemt géén drugs.
Hun leven is boeiend genoeg.

Zou niet juist de meerderheid wél drugs nemen?

Het verschilt alleen per cultuur wat als drugs gezien worden. Maar reken maar eens dingen als onder andere alcohol, cafeïne, tabak en suiker mee.

 

[Revolutionair]

Daar ben ik het niet mee eens.
Dat kan weliswaar voor jouzelf gelden, maar het is een feit dat er mensen zijn, die door sport de zgn. Endorfinen vrijmaken, en deze lichsams eigen stof maakt, dat je jezelf beter, lekkerder voelt.
En voorts zijn er heel veel mensen, die drugs helemaal niet nodig hebben, en ook niet eens willen nemen, omdat zij zich lekker of goed genoeg voelen.

Nah je kan het mooi verwoorden.
Maar er was een meisje verliefd op mij en zij deed helemaal geen drugs of iets.
Zelfs geen drankje met alcohol.
Ik merkte toen ik met haar vaker was dat ze dus in een eeuwen lange sleur leeft.
Altijd haar vaste stellingen heel maatschappelijk waar je geen spelt tussen kon krijgen.

Weinig dieptegang mij als junk bestempelen als ik had gebruikt.
Merk het bij meerdere oudere mensen met dingen zoals hun waarheid is wat het is.

Ik denk dat elk mens af en toe een realiteits besef nodig heeft door een middel te gebruiken en even daardoor alle remmen los te gooien.
Al is het maar af en toe een keertje met drank.

Anders worden ze zo een stijve hark.
Met altijd maar die zelfde mening en gedachtegang.
Ik voel die sleur van hun.
Werken, slapen en eten..

Dan liever Rave, eat and repeat

 

[De Zandman]

In deze: ieder het zijne.
Vwb drugsgebruik door de meerderheid der mensheid:
Als we koffie, thee en nicotine even buiten beschouwing laten , dan is volgens mij de meerderheid géén drugsgebruiker.
Misschien zit ik ernaast, dat kan natuurlijk.
Verder, ik lach nooit en te nimmer iemand uit.
Maar, sommige uitspraken zijn soms dermate ongenuanceerd, zeg maar gerust boud, dat ik daar wél krachtig op kan reageren.

 

[Revolutionair]

Als we koffie, thee en nicotine even buiten beschouwing laten , dan is volgens mij de meerderheid géén drugsgebruiker.

Ik denk dat meerderheid van de bevolking alcohol drinkt dan niet. Dat is ook gewoon een drugs...

 

[Mindless]

Vwb drugsgebruik door de meerderheid der mensheid:
Als we koffie, thee en nicotine even buiten beschouwing laten , dan is volgens mij de meerderheid géén drugsgebruiker.
Misschien zit ik ernaast, dat kan natuurlijk.

Maar waarom zouden we die buiten beschouwing laten? Het zijn psychoactieve middelen die mensen nemen omdat ze het nuchtere leven niet draaglijk of boeiend genoeg vinden. Of omdat ze eraan verslaafd zijn. Dat deze helemaal ingeburgerd en genormaliseerd zijn veranderd daar niks aan.

 

[De Zandman]

Ik beschouw deze middelen niet als echte drugs, omdat zij bij lange na niet de ellende veroorzaken qua afhankelijkheid als de "echte" drugs.
En high word je er óók al niet van...
Maar, zeer zeker is tabak best wel een redelijke kwaaie. In zoverre, probeer er maar eens mee te stoppen! Is mij in 45 jaar nog steeds niet gelukt....
En alcohol, dat is er natuurlijk dus wel degelijk eentje, zelfs een regelrechte harddrug!

 

[Mindless]

Qua koffie en thee valt het wel wat mee ja, zeker bij gematigd gebruik.

Tabak is natuurlijk wel een killer ja, hoewel vaak een langzame killer. Maar wat dacht je van suiker? Vrij onschuldig vergeleken met bijvoorbeeld alcohol? Kijk dit dan maar eens:


Verwoestend voor het lichaam op een manier vergelijkbaar met alcohol. En dit consumeren de meeste van ons dus dagelijks, vaak in grote hoeveelheden. Met name kinderen... Het lichaam van een kind is nog heel veerkrachtig en kan heel wat hebben, maar dat verandert als je ouder wordt. En dan gaat het dus niet alleen over snoep, maar over brood, frisdranken, pasta, de saus over je pasta, etcetera. De hele dag door suiker. En als suiker nou tegelijk ingenomen wordt met voldoende vezels zoals bij fruit, dan kan het lichaam het goed verwerken, maar die vezels ontbreken in veel voeding.

De high van suiker is vrij mild, maar het is wel een high en daardoor is het ook zo verslavend. Het werkt als een drug, want het is een drug. Toch, weinig mensen zullen suiker in een rijtje met bijvoorbeeld cocaïne en alcohol zetten.

 

[De Zandman]

Idd.
Maar van suiker heb ik nog nooit een roes mogen ervaren.
Op zich consumeer ik geen suiker. Al helemaal geen geraffineerde.

 

[Mindless]

Op zich consumeer ik geen suiker. Al helemaal geen geraffineerde.

Het wordt wel aan heel veel dingen toegevoegd.

 

[De Dunne]

Idd.
Maar van suiker heb ik nog nooit een roes mogen ervaren.
Op zich consumeer ik geen suiker. Al helemaal geen geraffineerde.

Wat @Mindless zegt. Er zit (helaas) in zoveel dingen suiker. En voor je lijf maakt het niks uit of je geraffineerde suikers of “natuurlijke” suikers eet. Een lichaam verwerkt dat op dezelfde manier. Het enige is dat je met natuurlijke suikers soms ook nog gezonde stoffen binnen krijgt zoals vitamines en vezels uit fruit en groente.

https://www.diabetesfonds.nl/minder-suiker/veelgestelde-vragen/wat-is-geraffineerde-suiker

Ik let er sinds een tijd ook meer op en het is eigenlijk heel erg waar ze allemaal suiker in proppen. Ook stiekeme suikers die ze een ander naampje geven.