Fapper
Newbie
Heyhoi, het volgende stukje is om gewoon mijn ervaring met het "verder gaan" in drugs eens op papier te hebben gezet, en ook zelf eens na te denken hoe het evt. Anders had kunnen gaan. Het is tijdens het typen een klein beetje uit de hand gelopen en meer tekst geworden als verwacht. Bereid je voor en succes met de lap text. Mocht je opmerkingen of vragen hebben, hoor ik ze graag!
Op mijn 14de had ik mijn eerste aanraking met drugs (ook al voelt het niet echt (meer) als drugs), de joint. Sinds mijn eind 15de vaster gaan blowen, en begin 16de dagelijks. Ik ben sinds mijn 16de ook altijd nieuwschierig geweest naar allerlei drugs (xtc, 2cb, truffels, lsd, speed). Ik durfde echter nooit iets anders te proberen omdat ik weet hoe snel ik dagelijks blowde, en een beetje bang was makkelijk verslaafd en "zon junkie" te worden. Ik werk altijd al in de horeca, en hed hieruit het geluk dat ik in het weekend (als de rest van mijn vrienden allerlei drugs gingen proberen) meestal aan het werk was. Ja ik was wel eens op een DnB feestje te vinden, maar moest dan de volgende dag gewoon weer werken dus kon niks geks proberen omdat ik nog niet wist hoe ik erop zou reageren. Als ik er meer mee in aanraking was gekomen, had ik hoogst waarschijnlijk al wel eerder wat dingen geprobeerd. Als het moment zich voor doet, kan de nieuwschierigheid het best makkelijk winnen🙄
Mijn eerste aanraking met andere drugs was toen ik op mijn 18de een klein puntje pep voorgeschoteld kreeg, omdat ik veel maar dan ook veels te veel gezopen had en nog wel een half uur moest fietsen om thuis te komen. Dit was echter wel zo'n kleine dosis dat het niet meer deed als net ff wat nuchterder worden om thuis te komen. Was zo weinig dat ik zelfs nog gewoon kon slapen toen ik thuis was, wat mij nu na een klein puntje ook niet meer lukt. Ik denk dat omdat ik er niet zo veel van voelde en vooral nog zat was, ik op dat moment niet getriggerd werd om meer te proberen.
Ik had het netjes bij het blowen gehouden tot mijn 21ste. Tot het moment dat in de vriendengroep het idee ontstond om naar korsakov weekender te gaan (mijn eerste feestje dat niet in "mijn eigen stadje" was). Ik was in de tussentijd nog nieuwschieriger geworden en zag hoe mijn vrienden er prima mee om konden gaan, en ook minder heftig reageerder dan ik had verwacht. Ik was er klaar voor eens iets te proberen en het weekender was het perfecte moment om eens xtc te proberen, zonder me zorgen te maken hoe ik me de volgende dag voel.
Uiteindelijk op korsakov zelf naar mijn gevoel "te" voorzichtig gedaan (jaja ik weet het je kan nooit te voorzichtig zijn met drugs), maar eigenlijk was het perfect. Was begonnen met een kwartje (volle was 160mg), maar voelde na 2 uur nog (bijna) niks. Ik betwijfel of ik echt niks voelde of dat mijn verwachtingen misschien te hoog waren, en daardoor de kleine veranderingen niet door had. Hierna nog een kwartje bijgenomen. Ongeveer een uur later voelde ik een lichte spanning in mijn kaken, wat energieker en ik had een lichte "waas" in mijn zicht. Maar strak staan kan ik het zeker niet noemen. Na dit een half uurtje te hebben gevoeld wilde ik nog een laatste kwartje erbij nemen, om eens echt strak testaan. Maar helaas was ik tussen al het dansen door het 2de halfje van mijn snoepje kwijtgeraakt. Ik vond het op het moment zelf natuurlijk wel jammer, maar wilde het feestje niet laten verpesten dus ging lekker door met dansen. Na het feestje moesten we nog een kleine 20min (25min inclusief de pauze voor een mc ontbijt, want ik had oprecht honger) lopen naar het hotel. Tijdens deze wandeling merkte ik al wel dat de pil begon uit te werken, en ik wat vermoeider werd. Aangekomen bij mijn bed was ik uitgenuchterd, en kon ik gelijk heerlijk slapen.
Tijdens de terugweg van korsakov vond ik het eigenlijk wel jammer dat ik niet echt strak stond, juist nu ik de perfecte kans had gekregen. Achteraf gezien ben ik best blij dat ik het laatste halfje was kwijtgeraakt. Ik heb het volledige feest mee gekregen en kan me alles herinneren, maar had nu wel een goed beeld voor mezelf wat dat strak staan nou in kon houden en wat ik een volgende keer kan verwachten. Het grote angstige stigma was er voor mij nu wel vanaf.
Een tijdje later met dezelfde vrienden naar WTF XL geweest. Doordat ik nu een beetje wist wat ik kon verwachten (en misschien ook wel omdat het een feestje dichter bij huis was) was ik er een stuk vertrouwder in, en zat na het innemen minder te wachten/zoeken naar de effecten. Ik liet het maar lekker over me heen komen. Op die avond is mijn liefde voor deze snoepjes ontstaan 😅
Fast forward nou een jaartje en de "angst" voor drugs en de dinsdagdips is er vanaf, en heb ik al flink wat meer dingen van het lijstje "te proberen" af kunnen strepen. (En sommige ook wel met wat regelmaat) Doordat ik deze drempel overwonnen had ben ik redelijk wat meer gaan gebruiken, maar wel altijd (voor zover dat kan) verstandig en gepast. Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik tot mijn 21ste niks had gebruikt. Ik had de directe nadelige effecten (morning after/dinsdag dip) van drugs veel erger verwacht dan ze zijn, maar ben me (mede dankzij deze site dus thanks daarvoor!) Wel bewuster van de gevaren die er alsnog zijn op de lange termijn. Op jongere leeftijd was ik me hier een stuk minder bewust van geweest, en was ik waarschijnlijk een stuk meer een stuk sneller gaan gebruiken omdat de dip toch wel mee valt. Zeker als ik nu om mij heen kijk naar de jongeren die nu rond de 16-19 jaar zijn en hoe gemakkelijk zij er mee omgaan (hebben ouders niks door als hun 16jarige kind de eerste trein naar huis pakt, en de volgende dag een mega dip hebben?) Bij de lokale jongeren ontmoetingsplaats zitten ze wel eens, en hebben ze het naar mijn mening te vaak over te veel verschillende soorten drugs die ze gebruiken. Ik moest er op mijn 16de echt niet aan denken 30 snoepjes te gaan halen, voor een vriendengroepen van 10 jongeren. Ik denk dat ik hiermee een flinke kogel ontweken heb. Het zou me niks verbazen als ik anders er anders ook zo makkelijk over dacht als deze jongeren, en ook tijdens werk wel eens een nakje pep zou nemen om de drukke en stressvolle dagen door te komen. Gelukkig weet ik nu wel beter en kan ik zelf de stress door knallen!
Dank voor het lezen allemaal!
Edit: nadat tijdens het typen het verhaal toch anders vorm gekregen heeft dan ik dacht, twijfel ik nu of dit bericht wel in de juiste topic staat. Zo niet, excuses
Op mijn 14de had ik mijn eerste aanraking met drugs (ook al voelt het niet echt (meer) als drugs), de joint. Sinds mijn eind 15de vaster gaan blowen, en begin 16de dagelijks. Ik ben sinds mijn 16de ook altijd nieuwschierig geweest naar allerlei drugs (xtc, 2cb, truffels, lsd, speed). Ik durfde echter nooit iets anders te proberen omdat ik weet hoe snel ik dagelijks blowde, en een beetje bang was makkelijk verslaafd en "zon junkie" te worden. Ik werk altijd al in de horeca, en hed hieruit het geluk dat ik in het weekend (als de rest van mijn vrienden allerlei drugs gingen proberen) meestal aan het werk was. Ja ik was wel eens op een DnB feestje te vinden, maar moest dan de volgende dag gewoon weer werken dus kon niks geks proberen omdat ik nog niet wist hoe ik erop zou reageren. Als ik er meer mee in aanraking was gekomen, had ik hoogst waarschijnlijk al wel eerder wat dingen geprobeerd. Als het moment zich voor doet, kan de nieuwschierigheid het best makkelijk winnen🙄
Mijn eerste aanraking met andere drugs was toen ik op mijn 18de een klein puntje pep voorgeschoteld kreeg, omdat ik veel maar dan ook veels te veel gezopen had en nog wel een half uur moest fietsen om thuis te komen. Dit was echter wel zo'n kleine dosis dat het niet meer deed als net ff wat nuchterder worden om thuis te komen. Was zo weinig dat ik zelfs nog gewoon kon slapen toen ik thuis was, wat mij nu na een klein puntje ook niet meer lukt. Ik denk dat omdat ik er niet zo veel van voelde en vooral nog zat was, ik op dat moment niet getriggerd werd om meer te proberen.
Ik had het netjes bij het blowen gehouden tot mijn 21ste. Tot het moment dat in de vriendengroep het idee ontstond om naar korsakov weekender te gaan (mijn eerste feestje dat niet in "mijn eigen stadje" was). Ik was in de tussentijd nog nieuwschieriger geworden en zag hoe mijn vrienden er prima mee om konden gaan, en ook minder heftig reageerder dan ik had verwacht. Ik was er klaar voor eens iets te proberen en het weekender was het perfecte moment om eens xtc te proberen, zonder me zorgen te maken hoe ik me de volgende dag voel.
Uiteindelijk op korsakov zelf naar mijn gevoel "te" voorzichtig gedaan (jaja ik weet het je kan nooit te voorzichtig zijn met drugs), maar eigenlijk was het perfect. Was begonnen met een kwartje (volle was 160mg), maar voelde na 2 uur nog (bijna) niks. Ik betwijfel of ik echt niks voelde of dat mijn verwachtingen misschien te hoog waren, en daardoor de kleine veranderingen niet door had. Hierna nog een kwartje bijgenomen. Ongeveer een uur later voelde ik een lichte spanning in mijn kaken, wat energieker en ik had een lichte "waas" in mijn zicht. Maar strak staan kan ik het zeker niet noemen. Na dit een half uurtje te hebben gevoeld wilde ik nog een laatste kwartje erbij nemen, om eens echt strak testaan. Maar helaas was ik tussen al het dansen door het 2de halfje van mijn snoepje kwijtgeraakt. Ik vond het op het moment zelf natuurlijk wel jammer, maar wilde het feestje niet laten verpesten dus ging lekker door met dansen. Na het feestje moesten we nog een kleine 20min (25min inclusief de pauze voor een mc ontbijt, want ik had oprecht honger) lopen naar het hotel. Tijdens deze wandeling merkte ik al wel dat de pil begon uit te werken, en ik wat vermoeider werd. Aangekomen bij mijn bed was ik uitgenuchterd, en kon ik gelijk heerlijk slapen.
Tijdens de terugweg van korsakov vond ik het eigenlijk wel jammer dat ik niet echt strak stond, juist nu ik de perfecte kans had gekregen. Achteraf gezien ben ik best blij dat ik het laatste halfje was kwijtgeraakt. Ik heb het volledige feest mee gekregen en kan me alles herinneren, maar had nu wel een goed beeld voor mezelf wat dat strak staan nou in kon houden en wat ik een volgende keer kan verwachten. Het grote angstige stigma was er voor mij nu wel vanaf.
Een tijdje later met dezelfde vrienden naar WTF XL geweest. Doordat ik nu een beetje wist wat ik kon verwachten (en misschien ook wel omdat het een feestje dichter bij huis was) was ik er een stuk vertrouwder in, en zat na het innemen minder te wachten/zoeken naar de effecten. Ik liet het maar lekker over me heen komen. Op die avond is mijn liefde voor deze snoepjes ontstaan 😅
Fast forward nou een jaartje en de "angst" voor drugs en de dinsdagdips is er vanaf, en heb ik al flink wat meer dingen van het lijstje "te proberen" af kunnen strepen. (En sommige ook wel met wat regelmaat) Doordat ik deze drempel overwonnen had ben ik redelijk wat meer gaan gebruiken, maar wel altijd (voor zover dat kan) verstandig en gepast. Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik tot mijn 21ste niks had gebruikt. Ik had de directe nadelige effecten (morning after/dinsdag dip) van drugs veel erger verwacht dan ze zijn, maar ben me (mede dankzij deze site dus thanks daarvoor!) Wel bewuster van de gevaren die er alsnog zijn op de lange termijn. Op jongere leeftijd was ik me hier een stuk minder bewust van geweest, en was ik waarschijnlijk een stuk meer een stuk sneller gaan gebruiken omdat de dip toch wel mee valt. Zeker als ik nu om mij heen kijk naar de jongeren die nu rond de 16-19 jaar zijn en hoe gemakkelijk zij er mee omgaan (hebben ouders niks door als hun 16jarige kind de eerste trein naar huis pakt, en de volgende dag een mega dip hebben?) Bij de lokale jongeren ontmoetingsplaats zitten ze wel eens, en hebben ze het naar mijn mening te vaak over te veel verschillende soorten drugs die ze gebruiken. Ik moest er op mijn 16de echt niet aan denken 30 snoepjes te gaan halen, voor een vriendengroepen van 10 jongeren. Ik denk dat ik hiermee een flinke kogel ontweken heb. Het zou me niks verbazen als ik anders er anders ook zo makkelijk over dacht als deze jongeren, en ook tijdens werk wel eens een nakje pep zou nemen om de drukke en stressvolle dagen door te komen. Gelukkig weet ik nu wel beter en kan ik zelf de stress door knallen!
Dank voor het lezen allemaal!
Edit: nadat tijdens het typen het verhaal toch anders vorm gekregen heeft dan ik dacht, twijfel ik nu of dit bericht wel in de juiste topic staat. Zo niet, excuses
Laatst bewerkt:
