Negatieve patronen doorbreken

Het is inmiddels een jaar of 4 geleden dat ik drugs heb ontdekt. Het begon als een ‘eye opening experience’, maar inmiddels is het een soort standaard geworden tijdens feestjes. Gaat hierbij voornamelijk om coke, M en X.

Veel mensen in mijn omgeving doen hetzelfde. Dit maakt dat het altijd als een soort ‘ok’ aanvoelde. Toen ik een maand of 3 geleden na het stappen thuis een sleutelpunt uit de keukenkast pakte besefte ik mij echter dat dit niet zo is en dat er iets behoorlijk mis zat. Ben toen een maand met alles gestopt inclusief het bezoeken van locaties waar gebruik ‘normaal’ is.

Daarna ben ik weer langzaam op pad gegaan met het streven om te minderen. Merkte dat ik best zonder drugs kan, maar dat dit domweg niet lukt zodra er alcohol in het spel is. Na pakweg 3 biertjes is de rem al weg. Het lijkt wel een soort aangeleerd patroon. Baal hier behoorlijk van.

Hebben jullie wellicht tips hoe je zo’n patroon kan doorbreken? Of heb ik het simpelweg verpest en zit er niks anders op dan ook alcohol te vermijden? Zou graag in staat zijn om gewoon 2-3 biertjes te kunnen drinken zonder die verrotte craving.
 

Ape

Badass junkie
Ik herken het met alcohol, alle remmen los. Je doet en gebruikt sneller dingen die je niet wilt, of met mate wilt doen.

Ik zou in ieder geval adviseren om dan voorlopig niet erbij te drinken als dit een probleem vormt. Het kan ook helpen om alleen maar in huis te hebben wat je op dat moment wilt gebruiken. Op is op aan het eind van de avond. (Maar meer krijgen is voor jou misschien wel makkelijk)
 

Ape

Badass junkie
Ik moet erbij zeggen dat een maand te kort is om een aangeleerd patroon af te leren
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Het is inmiddels een jaar of 4 geleden dat ik drugs heb ontdekt. Het begon als een ‘eye opening experience’, maar inmiddels is het een soort standaard geworden tijdens feestjes. Gaat hierbij voornamelijk om coke, M en X.

Veel mensen in mijn omgeving doen hetzelfde. Dit maakt dat het altijd als een soort ‘ok’ aanvoelde. Toen ik een maand of 3 geleden na het stappen thuis een sleutelpunt uit de keukenkast pakte besefte ik mij echter dat dit niet zo is en dat er iets behoorlijk mis zat. Ben toen een maand met alles gestopt inclusief het bezoeken van locaties waar gebruik ‘normaal’ is.

Daarna ben ik weer langzaam op pad gegaan met het streven om te minderen. Merkte dat ik best zonder drugs kan, maar dat dit domweg niet lukt zodra er alcohol in het spel is. Na pakweg 3 biertjes is de rem al weg. Het lijkt wel een soort aangeleerd patroon. Baal hier behoorlijk van.

Hebben jullie wellicht tips hoe je zo’n patroon kan doorbreken? Of heb ik het simpelweg verpest en zit er niks anders op dan ook alcohol te vermijden? Zou graag in staat zijn om gewoon 2-3 biertjes te kunnen drinken zonder die verrotte craving.
Komt vanzelf goed, man. Dat je je ervan bewust bent, is al een hele stap. Geloof mij, langzaam verdwijn je uit dat 'stap'leven en ga je steeds meer goede dingen met je leven doen. In de tussentijd kun je inderdaad wat matigen met alcohol (dat is voor de meesten, inclusief mijzelf, één van de grootste triggers).

Waar ik nog wel even benieuwd naar ben: wat heb jij allemaal in je keukenkast liggen, dat je daar zo lekker even met je sleutel uit kunt snoepen, haha?
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Dank voor jullie reacties!

Met betrekking tot die keukenkast: daar ligt een klein doosje met van alles wat. Van zegeltjes en M tot 3MMC. Het is niet buitensporig veel, maar in de loop der jaren wel teveel geworden. En ik besef me nu ik dit typ dat het doosje ook gewoon weg moet uit de keuken. Ligt veel te veel binnen handbereik.
Klinkt als een lekker snoepdoosje!
 

Cyndaquil

Bewuste gebruiker
Ken het gevoel en patroon.
Zelf kan ik prima biertje drinken op het werk maar als ik in een omgeving ben waar anderen middelen gebruikt worden dan krijg ik ook zin om van alles te gaan gebruiken.
Denk dat het beste wat je kunt doen is waarschijnlijk geen alcohol drinken en/of niet in een omgeving waar je toegang tot middelen hebt.
 

Bloempje02

Experimenterende gebruiker
Het is inmiddels een jaar of 4 geleden dat ik drugs heb ontdekt. Het begon als een ‘eye opening experience’, maar inmiddels is het een soort standaard geworden tijdens feestjes. Gaat hierbij voornamelijk om coke, M en X.

Veel mensen in mijn omgeving doen hetzelfde. Dit maakt dat het altijd als een soort ‘ok’ aanvoelde. Toen ik een maand of 3 geleden na het stappen thuis een sleutelpunt uit de keukenkast pakte besefte ik mij echter dat dit niet zo is en dat er iets behoorlijk mis zat. Ben toen een maand met alles gestopt inclusief het bezoeken van locaties waar gebruik ‘normaal’ is.

Daarna ben ik weer langzaam op pad gegaan met het streven om te minderen. Merkte dat ik best zonder drugs kan, maar dat dit domweg niet lukt zodra er alcohol in het spel is. Na pakweg 3 biertjes is de rem al weg. Het lijkt wel een soort aangeleerd patroon. Baal hier behoorlijk van.

Hebben jullie wellicht tips hoe je zo’n patroon kan doorbreken? Of heb ik het simpelweg verpest en zit er niks anders op dan ook alcohol te vermijden? Zou graag in staat zijn om gewoon 2-3 biertjes te kunnen drinken zonder die verrotte craving.
Ik heb momenteel precies het zelfde probleem. Ben momenteel 19 en zit de afgelopen 3-4 maanden wekelijks aan de drugs. Sinds de afgelopen maand realiseer ik mij dat voor mij de lol er ontzettend vanaf is en dat ik alleen gebruik omdat iedereen om mij heen het doet. Letterlijk al mijn vrienden gebruiken drugs en halen ieder weekend 1 á 2 nachten door. Ik weet zelf redelijk mijn rem te vinden, net zoals vanavond willen mijn vrienden gebruiken maar het trekt mij gewoon niet langer. Aan de andere kant vind ik drugs gebruiken super leuk en haal ik er wel plezier uit, maar het is gewoon te erg een norm geworden. Maar hoe verander je dat als iedereen die je liefhebt ieder weekend aan de zooi zit? En je dan de hele week er na aan het herstellen bent van het toch wel vermoeiende weekend. Ik vind het zo’n zonde en zit zo in een dilemma. Aan de ene kant denk ik waarom zou ik als zombie door het leven willen kruipen om ieder weekend in drugshollen en op afters te leven, en me af te sluiten van de buiten wereld. Maar aan de andere kant denk ik je leeft maar 1 keer en vroeg of laat begint het normale leven weer en ga je terug leven volgens een routine. Ik wil zo graag in mezelf investeren en iets maken van m’n leven en m’n weekenden maar dat is zo lastig als iedereen om je heen begaaid is en als maar bezig is met drugs. Dit was mijn vrijdagavond (nuchtere) frustratie. Aju 💃🏽
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Ik heb momenteel precies het zelfde probleem. Ben momenteel 19 en zit de afgelopen 3-4 maanden wekelijks aan de drugs. Sinds de afgelopen maand realiseer ik mij dat voor mij de lol er ontzettend vanaf is en dat ik alleen gebruik omdat iedereen om mij heen het doet. Letterlijk al mijn vrienden gebruiken drugs en halen ieder weekend 1 á 2 nachten door. Ik weet zelf redelijk mijn rem te vinden, net zoals vanavond willen mijn vrienden gebruiken maar het trekt mij gewoon niet langer. Aan de andere kant vind ik drugs gebruiken super leuk en haal ik er wel plezier uit, maar het is gewoon te erg een norm geworden. Maar hoe verander je dat als iedereen die je liefhebt ieder weekend aan de zooi zit? En je dan de hele week er na aan het herstellen bent van het toch wel vermoeiende weekend. Ik vind het zo’n zonde en zit zo in een dilemma. Aan de ene kant denk ik waarom zou ik als zombie door het leven willen kruipen om ieder weekend in drugshollen en op afters te leven, en me af te sluiten van de buiten wereld. Maar aan de andere kant denk ik je leeft maar 1 keer en vroeg of laat begint het normale leven weer en ga je terug leven volgens een routine. Ik wil zo graag in mezelf investeren en iets maken van m’n leven en m’n weekenden maar dat is zo lastig als iedereen om je heen begaaid is en als maar bezig is met drugs. Dit was mijn vrijdagavond (nuchtere) frustratie. Aju 💃🏽
Ik ben precies door hetzelfde heen gegaan met mijn vrienden. Soms moet je even een stapje terug doen voor jezelf, maar probeer de contacten wel te behouden. Met de loop der jaren wordt het vanzelf beter en gaat het gebruik in de groep minderen. Probeer ook andere dingen met elkaar te blijven doen, zoals sporten, gamen etc.
 

Bloempje02

Experimenterende gebruiker
Ik ben precies door hetzelfde heen gegaan met mijn vrienden. Soms moet je even een stapje terug doen voor jezelf, maar probeer de contacten wel te behouden. Met de loop der jaren wordt het vanzelf beter en gaat het gebruik in de groep minderen. Probeer ook andere dingen met elkaar te blijven doen, zoals sporten, gamen etc.
Dat is wat ik probeer, maar zelf ben ik werkende en ga ik vanaf september weer lekker studeren aan het hbo. Waar echter de rest van mijn vrienden niet bijzonder veel meer van hun leven vernemen. Ze slapen halve dagen en voor de rest hebben ze weinig zin om nog leuke dingen te ondernemen, raken hun baan kwijt door vele afmeldingen, of geven al hun geld uit aan drugs en onnodige dingen. Sommigen zitten in mijn optiek wel tegen een verslaving aan, maar ik kan niet in m’n eentje de hele wereld aan en dat wil ik ook niet. Maar wat word het anders? Nieuwe vrienden zoeken? Inderdaad de tijd uitzitten. Geen idee
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Dat is wat ik probeer, maar zelf ben ik werkende en ga ik vanaf september weer lekker studeren aan het hbo. Waar echter de rest van mijn vrienden niet bijzonder veel meer van hun leven vernemen. Ze slapen halve dagen en voor de rest hebben ze weinig zin om nog leuke dingen te ondernemen, raken hun baan kwijt door vele afmeldingen, of geven al hun geld uit aan drugs en onnodige dingen. Sommigen zitten in mijn optiek wel tegen een verslaving aan, maar ik kan niet in m’n eentje de hele wereld aan en dat wil ik ook niet. Maar wat word het anders? Nieuwe vrienden zoeken? Inderdaad de tijd uitzitten. Geen idee
Je vooral niet teveel zorgen maken over de toekomst! Zorg dat je het nu goed en leuk hebt en er komen nog genoeg mensen en kansen op je pad. En waarschijnlijk je vrienden over een paar jaar ook wel weer.

Daarbij hoort verandering nou eenmaal bij het leven. Daar moeten we allemaal in meebewegen!
 

Bloempje02

Experimenterende gebruiker
Je vooral niet teveel zorgen maken over de toekomst! Zorg dat je het nu goed en leuk hebt en er komen nog genoeg mensen en kansen op je pad. En waarschijnlijk je vrienden over een paar jaar ook wel weer.

Daarbij hoort verandering nou eenmaal bij het leven. Daar moeten we allemaal in meebewegen!
Ben het met het overgrote deel wat je zegt eens, verandering hoort bij het leven. Maar het is geen verandering waar ik gelukkig mee ben. Ik ben een enorm vooruitstrevend persoon en momenteel loop ik (en mensen die ik liefheb) als zombies door het leven, dat vind ik gewoon jammer. Ik geniet juist zo van alles en momenteel kan dat niet, dus ben gewoon van mening dat ik daar mijn draai weer in moet gaan vinden. En inderdaad weer zorgen dat ik het goed en leuk heb. Drugs moet iets leuks blijven, en dat is het het nu voor mij gewoon niet.
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Ben het met het overgrote deel wat je zegt eens, verandering hoort bij het leven. Maar het is geen verandering waar ik gelukkig mee ben. Ik ben een enorm vooruitstrevend persoon en momenteel loop ik (en mensen die ik liefheb) als zombies door het leven, dat vind ik gewoon jammer. Ik geniet juist zo van alles en momenteel kan dat niet, dus ben gewoon van mening dat ik daar mijn draai weer in moet gaan vinden. En inderdaad weer zorgen dat ik het goed en leuk heb. Drugs moet iets leuks blijven, en dat is het het nu voor mij gewoon niet.
Haha, ik vind dit zo herkenbaar en daardoor ook zo mooi en grappig. Je maakt je veel te druk. Dat deed ik ook op jouw leeftijd. Ik ben nu net over de 30 en dan ga je echt anders naar dingen kijken. Jouw hersenen zijn daar gewoon nog niet rijp genoeg voor, hahaha.

Volg je gevoel, blijf bij jezelf en wees gelukkig in het hier en nu. En soms moet je daarvoor drastische keuzes maken in het leven. Maar meestal komt het allemaal vanzelf goed. Echt.
 

Bloempje02

Experimenterende gebruiker
Haha, ik vind dit zo herkenbaar en daardoor ook zo mooi en grappig. Je maakt je veel te druk. Dat deed ik ook op jouw leeftijd. Ik ben nu net over de 30 en dan ga je echt anders naar dingen kijken. Jouw hersenen zijn daar gewoon nog niet rijp genoeg voor, hahaha.

Volg je gevoel, blijf bij jezelf en wees gelukkig in het hier en nu. En soms moet je daarvoor drastische keuzes maken in het leven. Maar meestal komt het allemaal vanzelf goed. Echt.
Het heeft niks met mezelf te druk maken. Het heeft ermee te maken dat iedereen waar ik graag mee om ga ieder weekend aan de drugs zit. Ik blijf bij mezelf, door iets te willen met mijn leven “te leven in het nu” maar gelukkig zijn in het hier en nu is erg lastig in een tijd waarin je niet eens op stap kan, naar een festival kan, waardoor iedereen noodgedwongen is om andere oplossingen te bedenken om zichzelf vrij te voelen en te genieten van het leven. Heeft niks te maken met de rijpheid van mijn hersenen, of met dat ik me druk maak. Maar dat je momenteel als jongere geen kant op kan. Het ging ten slotte over negatieve patronen doorbreken. Dat is dan makkelijk praten als 30 plusser, waarbij zijn/haar jeugd al zo goed als gepasseerd is, en niet met deze problemen kampt waarbij het voelt alsof er nu al anderhalf jaar van je jeugd voorbij vliegt, in mijn optiek.
 

Bloempje02

Experimenterende gebruiker
Het heeft niks met mezelf te druk maken. Het heeft ermee te maken dat iedereen waar ik graag mee om ga ieder weekend aan de drugs zit. Ik blijf bij mezelf, door iets te willen met mijn leven “te leven in het nu” maar gelukkig zijn in het hier en nu is erg lastig in een tijd waarin je niet eens op stap kan, naar een festival kan, waardoor iedereen noodgedwongen is om andere oplossingen te bedenken om zichzelf vrij te voelen en te genieten van het leven. Heeft niks te maken met de rijpheid van mijn hersenen, of met dat ik me druk maak. Maar dat je momenteel als jongere geen kant op kan. Het ging ten slotte over negatieve patronen doorbreken. Dat is dan makkelijk praten als 30 plusser, waarbij zijn/haar jeugd al zo goed als gepasseerd is, en niet met deze problemen kampt waarbij het voelt alsof er nu al anderhalf jaar van je jeugd voorbij vliegt, in mijn optiek.
Neemt overigens niet weg dat dit voor iedereen jong of oud een kuttijd is. Ik voel me ook niet extra zielig omdat ik een jongere ben, maar dit is gewoon hoe ik de situatie bekijk. En wat voor mij mooi aansluit op het willen doorbreken van negatieve patronen. Nu ook, ik wil lekker een drankje doen op het terras, maar iedereen zit aan de zooi in een of andere woonkamer, be my guest maar het is gewoon niet meer voor mij weggelegd.
 

Hardcore_frk

Badass junkie
Neemt overigens niet weg dat dit voor iedereen jong of oud een kuttijd is. Ik voel me ook niet extra zielig omdat ik een jongere ben, maar dit is gewoon hoe ik de situatie bekijk. En wat voor mij mooi aansluit op het willen doorbreken van negatieve patronen. Nu ook, ik wil lekker een drankje doen op het terras, maar iedereen zit aan de zooi in een of andere woonkamer, be my guest maar het is gewoon niet meer voor mij weggelegd.
Corona is hier niet de oorzaak van. Want het is mijn tijd/vriendengroep ook gebeurd en gebeurde daarvoor ook al binnen vriendengroepen. Drugs hebben veel vriendengroepen gecreëerd, maar zeker ook kapot gemaakt.

Ik probeer je gewoon wat ervaringen vanuit mijn leven mee te geven. Maar dat hetgren jij ervaart van alle tijden is, staat vast. Je kunt Corona hier niet de schuld van geven. Daarbij komt dat hersenen van mensen van 20 jaar nu eenmaal weldegelijk andere beslissingen nemen door andere behoeftes, dan de hersenen van mensen van 30 jaar doen.

En ik kan er echt inkomen, hoor! Als je 20 bent, wil je gewoon feesten en mensen ontmoeten. Dat Corona dat een lange tijd in de soep gooit, is natuurlijk echt niet leuk. Maar zo is er voor iedere leeftijdscategorie wel iets te zeggen. Wij 30'ers hebben kinderen i.c.m. thuiswerken en de ouderen hebben lange tijd in angst en onzekerheid geleefd. Maar dat je vriendengroep uit elkaar groeit, komt echt door jullie zelf!
 

Brakka Mang

Badass junkie
Dat is wat ik probeer, maar zelf ben ik werkende en ga ik vanaf september weer lekker studeren aan het hbo. Waar echter de rest van mijn vrienden niet bijzonder veel meer van hun leven vernemen. Ze slapen halve dagen en voor de rest hebben ze weinig zin om nog leuke dingen te ondernemen, raken hun baan kwijt door vele afmeldingen, of geven al hun geld uit aan drugs en onnodige dingen. Sommigen zitten in mijn optiek wel tegen een verslaving aan, maar ik kan niet in m’n eentje de hele wereld aan en dat wil ik ook niet. Maar wat word het anders? Nieuwe vrienden zoeken? Inderdaad de tijd uitzitten. Geen idee
Klinkt als een gebruikersvriendengroep! Heb je niet heel veel aan, als je stopt met gebruiken zijn het ineens je vrienden niet meer. Waar je mee omgaat wordt je mee besmet is het gezegde. Verder zijn aangeleerde gedragspatronen ook weer af te leren maar dit duurt lang. Google eens freedom model en download de pdf, erg leerzaam.
 
Bovenaan