Het ik ben een druggie topic

[Paranoize.]

Dit topic heb ik geopent voor ons als verslaafde om erkenning te vinden in onze verslavingen en ons gedrag en de gevolgen die daarbij komen kijken.

En als voorbeeld voor mensen die niet verslaafd zijn hoe het is om zoals ons te zijn: een druggie. Niemand kiest ervoor om verslaafd te zijn maar zoals wetenschappelijk bewezen is veranderd het gebruik de hersenstructuren waardoor je verslaafd raakt. Wij zijn niet slechte mensen die goed proberen te doen, wij zijn zieke mensen die beter willen worden.

Wat uit mijn verslaving voorkomt is zelfdestructief gedrag wat betekend dat het gebruiken een negatieve invloed op je gezondheid heeft maar je het toch doet voor de high die het geeft. Al word het je dood.

Ook prefereer ik om gebruikers close in mijn cirkel te houden ondanks ik weet dat dat is wat je juist niet moet doen.

En de lichamelijke afkick houdt mij hooked aan mijn middelen zodat ik blijf gebruiken om niet dope ziek te worden maar tegelijkertijd gebruik ik ook graag om mijn lekkere roes te krijgen dus het is ophogen/stabiliseren

Wanneer ik ge detoxt ben gaat het eigenlijk beter met me maar dan komen de cravings en ga ik er mentaal naar verlangen en komt er een dag dat ik weer lekker een shotje oxy of hero bemachtigt dat is mijn drug of choice. En dan zijn we uiteindelijk weer terug bij af.

Dit is de nooit eindigende cyclus van verslaving die je of weet te verbreken of never ending door zal gaan. En valkuilen/mentale problemen/lichamelijke conditie zijn mijn grootste triggers waardoor ik de cyclus niet kan verbreken
Ik werk nog steeds aan mezelf maar ben momenteel niet in behandeling

Hierbij komen natuurlijk problemen kijken zoals famillieproblemen, relatieproblemen, werkproblemen, dakloos worden. De drug word je beste vriend en lover dus de rest gaat allemaal naar de kloten. Je kunt gaan stelen maar voorral het liegen naar jezelf en anderen is heel pijnlijk. Wat een rotziekte

Ik hoop dat mensen hier gelijkenis in weten te vinden en durven te delen en elkaar proberen te helpen.

God grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.

 

[MaddMonkey]

Eens, behalve dat het oneindig is. Het is een oneindige kwetsbaarheid die, net zoals andere stoornissen, prima mee om te gaan zijn.

 

[Eik]

Dit topic heb ik geopent voor ons als verslaafde om erkenning te vinden in onze verslavingen en ons gedrag en de gevolgen die daarbij komen kijken.

Mooi initiatief. Ik heb zelf geen ervaring met verslaving maar ik hoop dat mensen die dat wel hebben hier steun kunnen vinden.

Wij zijn niet slechte mensen die goed proberen te doen, wij zijn zieke mensen die beter willen worden.

Mooi verwoord. Jammer dat er zoveel mensen zijn in de maatschappij die meteen oordelen.

God grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.

Deze kende ik al. Blijft een mooie. Ook voor mensen die niet met een verslaving kampen.

Anywyas… succes met dit topic!

 

[Snuffelaar]

Je hebt het over het najagen van een lekkere roes of high, maar wat is je mening omtrent verslavingsproblematiek binnen het gebruik van drugs voor productiviteits verhoging?

Niet alle verslaafden zijn een last op de maatschappij en gebruiken bepaalde middelen om te kunnen blijven presteren ondanks fysieke of mentale "tekortkomingen" die de samenleving van je eist.

Zoals je al zei, niemand kiest ervoor om verslaafd te worden. Maar mensen kunnen bijvoorbeeld niet meer werken door pijnproblemen en vallen hierdoor in de valkuil van opiaten om tijdelijk toch nog eten op tafel te kunnen blijven zetten. Anderen kunnen zonder behulp van stimulanten niet voldoen aan wat er van hun gevraagd wordt.

Maakt dit hun junkies? Of slechts mensen die wanhopig zijn om te overleven en er alles aan willen doen om daartoe in staat te kunnen zijn?


Het is makkelijk om verslaafd te worden, ookal is er geen recreatief gebruik in het spel.

Wou het gewoon ook even hebben over de andere kant van drugs.

 

[Paranoize.]

Je hebt het over het najagen van een lekkere roes of high, maar wat is je mening omtrent verslavingsproblematiek binnen het gebruik van drugs voor productiviteits verhoging?

Niet alle verslaafden zijn een last op de maatschappij en gebruiken bepaalde middelen om te kunnen blijven presteren ondanks fysieke of mentale "tekortkomingen" die de samenleving van je eist.

Zoals je al zei, niemand kiest ervoor om verslaafd te worden. Maar mensen kunnen bijvoorbeeld niet meer werken door pijnproblemen en vallen hierdoor in de valkuil van opiaten om tijdelijk toch nog eten op tafel te kunnen blijven zetten. Anderen kunnen zonder behulp van stimulanten niet voldoen aan wat er van hun gevraagd wordt.

Maakt dit hun junkies? Of slechts mensen die wanhopig zijn om te overleven en er alles aan willen doen om daartoe in staat te kunnen zijn?


Het is makkelijk om verslaafd te worden, ookal is er geen recreatief gebruik in het spel.

Wou het gewoon ook even hebben over de andere kant van drugs.

Die mening deel ik. Hoe ik het zie is dat je bijvoorbeeld inderdaad een middel kan gaan gebruiken om beter te presteren bijvoorbeeld een stimulant bij burn-out klachten of andere vermoeidheidsklachten waardoor die oppepper je beter laat presteren en ervoor zorgt dat je je werk kan blijven doen of zoals je zegt bij pijnklachten opiaten gaan slikken om de pijn te onderdrukken en zo door te kunnen blijven werken. Grappig is dit ook de eerste doelgroep waar Purdue Pharma hun product op liet testen. De eerste artsen die ze aansmeerde om oxy voor te gaan schrijven waren artsen die op plaatsen werkte waar mijnwerkers leefde en veel met pijnklachten zaten. Maar dat is een beetje off-topic dus om erop terug te komen, als je zo'n middel neemt om te kunnen blijven functioneren en het middel je in ze macht krijgt om ten duur vanwege de (hoge) verslavingspotentie ben je uiteindelijk fucked en verlies je je baan en word je een full-time junk die op andere manieren aan ze 'dope' gaat komen. Dit is natuurlijk het uiterste geval maar wel mijn mening. Middelen gebruiken om te functioneren is een wond blijven pleisteren die niet zal Helen tenzij je het anders behandeld.

Dus niet iedereen die verslaafd is hoeft gelijk een druggie te zijn en het te doen vanwege het najagen van ze high
Maar uiteindelijk eindig je dus wel zo als het middel je in ze macht krijgt en wat onschuldig en rechtvaardig begon veranderd in die roes blijven willen ervaren

 

[Paranoize.]

Eens, behalve dat het oneindig is. Het is een oneindige kwetsbaarheid die, net zoals andere stoornissen, prima mee om te gaan zijn.

Ook mee eens uiteindelijk na een lange tijd kun je sterk genoeg worden om je verslaving de baas te worden en zal een terugval minder snel plaatsvinden. Maar de weg daar naartoe kan voor de ene heel lang zijn en voor de ander makkelijker haalbaar. Maar het blijft idd altijd een zwak, zeker op zware momenten in je leven ben je extra gevoelig om in je oude patronen te hervallen

 

[Snuffelaar]

Ook mee eens uiteindelijk na een lange tijd kun je sterk genoeg worden om je verslaving de baas te worden en zal een terugval minder snel plaatsvinden. Maar de weg daar naartoe kan voor de ene heel lang zijn en voor de ander makkelijker haalbaar. Maar het blijft idd altijd een zwak, zeker op zware momenten in je leven ben je extra gevoelig om in je oude patronen te hervallen

Heb ooit eens horen zeggen speed is niet voor even maar voor heel je leven. Geef ik ergens wel gelijk.

 

[Rivalrie]

Die mening deel ik. Hoe ik het zie is dat je bijvoorbeeld inderdaad een middel kan gaan gebruiken om beter te presteren bijvoorbeeld een stimulant bij burn-out klachten of andere vermoeidheidsklachten waardoor die oppepper je beter laat presteren en ervoor zorgt dat je je werk kan blijven doen of zoals je zegt bij pijnklachten opiaten gaan slikken om de pijn te onderdrukken en zo door te kunnen blijven werken. Grappig is dit ook de eerste doelgroep waar Purdue Pharma hun product op liet testen. De eerste artsen die ze aansmeerde om oxy voor te gaan schrijven waren artsen die op plaatsen werkte waar mijnwerkers leefde en veel met pijnklachten zaten. Maar dat is een beetje off-topic dus om erop terug te komen, als je zo'n middel neemt om te kunnen blijven functioneren en het middel je in ze macht krijgt om ten duur vanwege de (hoge) verslavingspotentie ben je uiteindelijk fucked en verlies je je baan en word je een full-time junk die op andere manieren aan ze 'dope' gaat komen. Dit is natuurlijk het uiterste geval maar wel mijn mening. Middelen gebruiken om te functioneren is een wond blijven pleisteren die niet zal Helen tenzij je het anders behandeld.

Dus niet iedereen die verslaafd is hoeft gelijk een druggie te zijn en het te doen vanwege het najagen van ze high
Maar uiteindelijk eindig je dus wel zo als het middel je in ze macht krijgt en wat onschuldig en rechtvaardig begon veranderd in die roes blijven willen ervaren

Presteren op stimulanten tijdens een burnout krijg je keihard terug. Je reserves raken compleet op waarna het lichamelijk verval begint. Ik heb het lichtelijk ervaren toen ik speed begon te gebruiken op mijn werk. Gelukkig maar een korte periode....

 

[Bloemetjesgordijn95]

Heb ooit eens horen zeggen speed is niet voor even maar voor heel je leven. Geef ik ergens wel gelijk.

Herkenbare slogan. Ondertussen ben ik bijna een jaar clean van speed, naast alcohol en andere drugs. Desalniettemin blijft het een lastig goedje, ik moest afzakken naar de daklozenopvang wilde ik inzien hoe destructief ik met middelen om ga. Ik heb ook niks tegen drugs, ik kan er alleen niet goed mee om gaan.


Vind het soms ook wel jammer dat ik niet op een normale manier middelen kan gebruiken. Daar tegenover staat wel dat ik nu een leven heb waarbij ik drugs niet meer nodig heb. Meer zelfvertrouwen, sterke ‘gezonde’ vriendschappen, rust in m’n hoofd en stabiliteit. Al lig ik voortaan in de weekenden wel vroeg in bed! 🥲

Mocht iemand die dit bericht leest advies/tips willen krijgen over stoppen met gebruiken, stuur me dan vooral een bericht.

 

[Paranoize.]

Presteren op stimulanten tijdens een burnout krijg je keihard terug. Je reserves raken compleet op waarna het lichamelijk verval begint. Ik heb het lichtelijk ervaren toen ik speed begon te gebruiken op mijn werk. Gelukkig maar een korte periode....

Zeker, op ten duur ben je de lul bij verslavende en tolerantie opwekkende middelen.... Ik kon eerst ook goed op opiaten werken tot ze me op het werk in een donkere kamer op een bank hadden neergelecht omdat ik aan het afkicken was, ik schaamde mij kapot kon niet eens naar huis rijden uiteindelijk had iemand me thuis gebracht en de volgende dag was ik ineens helemaal beter toen wisten ze natuurlijk dat er iets niet aan de haak was🤣 en hoorde ik mensen vragen stellen, ik weet wat er met je is, je zit aan de methadon he? Schaamde me kapot

 

[Paranoize.]

Herkenbare slogan. Ondertussen ben ik bijna een jaar clean van speed, naast alcohol en andere drugs. Desalniettemin blijft het een lastig goedje, ik moest afzakken naar de daklozenopvang wilde ik inzien hoe destructief ik met middelen om ga. Ik heb ook niks tegen drugs, ik kan er alleen niet goed mee om gaan.


Vind het soms ook wel jammer dat ik niet op een normale manier middelen kan gebruiken. Daar tegenover staat wel dat ik nu een leven heb waarbij ik drugs niet meer nodig heb. Meer zelfvertrouwen, sterke ‘gezonde’ vriendschappen, rust in m’n hoofd en stabiliteit. Al lig ik voortaan in de weekenden wel vroeg in bed! 🥲

Mocht iemand die dit bericht leest advies/tips willen krijgen over stoppen met gebruiken, stuur me dan vooral een bericht.

Allereerst trots op je en gefeliciteerd met je nuchterheid!👏🏻
Dat je daarvoor rock bottom hebt moeten bereiken overkomt ook de meeste van ons dus zeker niet iets om over te schamen, ik leefde vorige kerst in me auto en was 1 stap verwijderd van het leger des heils of een crisisopname (leefde all een tijdje van hier crashen daar crashen)

Herkenbaar voor ons allemaal dat je het jammer gaat vinden dat je niet op een normale manier ergens mee om kan gaan kwa gebruik van iets maar ik ben blij dat je op een gezonde manier inziet en aanpakt hoe je wel je leven gelukkig kan leven, al lig je in het weekend vroeg op bed😜 Het waarderen van de kleine dingen in ons leven is o zo belangrijk.

Je tips mag je natuurlijk ook hierzo delen zodat een ieder ze kan lezen en misschien wel voor kan bedanken. Ik sta in ieder geval open voor iedereen ze mening en tips!👍🏻

 

[De Zandman]

Mooi initiatief. Ik heb zelf geen ervaring met verslaving maar ik hoop dat mensen die dat wel hebben hier steun kunnen vinden.



Mooi verwoord. Jammer dat er zoveel mensen zijn in de maatschappij die meteen oordelen.



Deze kende ik al. Blijft een mooie. Ook voor mensen die niet met een verslaving kampen.

Anywyas… succes met dit topic!

Opm

Dit topic heb ik geopent voor ons als verslaafde om erkenning te vinden in onze verslavingen en ons gedrag en de gevolgen die daarbij komen kijken.

En als voorbeeld voor mensen die niet verslaafd zijn hoe het is om zoals ons te zijn: een druggie. Niemand kiest ervoor om verslaafd te zijn maar zoals wetenschappelijk bewezen is veranderd het gebruik de hersenstructuren waardoor je verslaafd raakt. Wij zijn niet slechte mensen die goed proberen te doen, wij zijn zieke mensen die beter willen worden.

Wat uit mijn verslaving voorkomt is zelfdestructief gedrag wat betekend dat het gebruiken een negatieve invloed op je gezondheid heeft maar je het toch doet voor de high die het geeft. Al word het je dood.

Ook prefereer ik om gebruikers close in mijn cirkel te houden ondanks ik weet dat dat is wat je juist niet moet doen.

En de lichamelijke afkick houdt mij hooked aan mijn middelen zodat ik blijf gebruiken om niet dope ziek te worden maar tegelijkertijd gebruik ik ook graag om mijn lekkere roes te krijgen dus het is ophogen/stabiliseren

Wanneer ik ge detoxt ben gaat het eigenlijk beter met me maar dan komen de cravings en ga ik er mentaal naar verlangen en komt er een dag dat ik weer lekker een shotje oxy of hero bemachtigt dat is mijn drug of choice. En dan zijn we uiteindelijk weer terug bij af.

Dit is de nooit eindigende cyclus van verslaving die je of weet te verbreken of never ending door

zal

God grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.

Opm
Dit is de lijfspreuk van de AA.

 

[De Zandman]

Dit......., wij zijn zieke mensen die beter willen worden,

opm
Hier komt de eeuwige discussie weer even bovendrijven, of verslaving nou "een ziekte" is, of niet.

kenmerkend is dat het gebruiken een negatieve invloed op je gezondheid heeft maar je het toch doet voor de high die het geeft. Al word het je dood.

Opm
Helaas, ja .

de lichamelijke afkick houdt mij hooked aan mijn middelen zodat ik blijf gebruiken om niet dope ziek te worden maar tegelijkertijd gebruik ik ook graag om mijn lekkere roes te krijgen dus het is ophogen/stabiliseren

opm
dus ook geestelijke afhankelijkheid houdt je hooked aan druggebruik....ergens moet er een positief onderdeel aan dat druggebruik liggen, want anders was Je er al heel lang mee gestopt. Of niet soms?

Wanneer ik ge detoxt ben gaat het eigenlijk beter met me maar dan komen de cravings en ga ik er mentaal naar verlangen en komt er een dag dat ik weer lekker een shotje oxy of hero bemachtigt dat is mijn drug of choice

opm
Na de detox begint het nuchter blijven pas....je zult al of niet met hulp door de eerste maanden van craving, zucht, heen moeten worstelen..

. En dan zijn we uiteindelijk weer terug bij af.

opm
De ooo zo bekende vicieuze cirkel... drug word je beste vriend en lover dus de rest gaat allemaal naar de kloten. Je kunt gaan stelen maar voorral het liegen naar jezelf en anderen is heel pijnlijk.
Dit is één van de vele onderdelen, die horen bij het in praktijk brengen van een verslaving.

Wat een rotziekte

Opm
Inderdaad. Een hele nare, en ingewikkelde gang van zaken.
Wil je met succes stoppen, dan is er hulp nodig in deze en vergelijkbare situaties...
Erken je, dat je echt afhankelijk bent, en wil je echt kunnen stoppen met gebruiken, zoek hulp!
Je zit zoals ik het lees in een moeilijke positie, en gebruikt middelen die toch wel in de zware categorie horen....

 

[Tänzel to the core]

Als newbee in drugs gebruik merkte ik een drang naar coke toen ik een aantal weekenden 2/3 gram deed…coke schijnt niet lichamelijk verslavend te zijn…

3mmc ook niet waarschijnlijk? Ik had geen moeite met stoppen daarmee (alleen weekend gebruik)

Een lichamelijke verslaving wil ik niet dus ik ben nieuwsgierig welke drugs dat zijn, info welkom en ik zal zelf Googlen…

Erg interessant deze fase in mn leven…een pure studie op me zelf, behalve dat drugs zelf genieten is, is t ook de thril van wat zal er nu gebeuren?

🤣🤣🤣

 

[De Zandman]

Let maar op met die perico....deze is geestelijk enorm verslavend en ervan af komen is niet makkelijk!

 

[Packjam]

Als newbee in drugs gebruik merkte ik een drang naar coke toen ik een aantal weekenden 2/3 gram deed…coke schijnt niet lichamelijk verslavend te zijn…

3mmc ook niet waarschijnlijk? Ik had geen moeite met stoppen daarmee (alleen weekend gebruik)

Een lichamelijke verslaving wil ik niet dus ik ben nieuwsgierig welke drugs dat zijn, info welkom en ik zal zelf Googlen…

Erg interessant deze fase in mn leven…een pure studie op me zelf, behalve dat drugs zelf genieten is, is t ook de thril van wat zal er nu gebeuren?

🤣🤣🤣

Welke drugs lichamelijk verslavend zijn wist ik al op jonge leeftijd, maar het zijn voorgeschreven drugs zoals benzodiazepinen (diazepam is een grote), alcohol, pijnstillers zoals oxycodon of methadon t/m aspirine, alles wat verdovend is eigenlijk, ik heb mensen ook wel 2 weken ziek van de coke gezien die het minstens een jaar lang elke dag deden en abrupt stopten, maar die zopen er ook behoorlijk bij moet ik zeggen. Coke kun je heel lang volhouden maar pakt je uiteindelijk terug, want je weet nu eenmaal hoe lekker het is. Good Luck

 

[Rodge]

Ik zal niet mijn hele verhaal hier neerzetten want dan ben ik echt uren aan het typen, maar als er iemand een vraag heeft mag dat altijd. En dan is het aan mij om er antwoord op te geven. Als het te persoonlijk of te pijnlijk wordt, zal ik dat aangeven en het dus niet beantwoorden. Als ik je vraag wel beantwoord kan ik je verzekeren dat het een eerlijk antwoord is, ik heb een hekel aan liegen. Maar ik ben al 9 jaar verslaafd aan ghb (mijn grootste probleem), en ik heb ook al evenveel detoxen achter de rug waarvan 8 bij de brijder (wat een ongelooflijke kut instelling). Verder ben ik ook nog verslaafd aan diazepam. Beide middelen dus ook lichamelijk, eigenlijk voor m'n enkel lichamelijk want er wat van merken doe ik niet. Van alcohol merk ik ook niets trouwens. Vorig jaar met oud&nieuw zaten we met wat buurtjes bij ons thuis, en ik had voor mezelf een liter wodka in huis gehaald (wodka/cassis is iets wat ik altijd al erg lekker heb gevonden). We waren rond 21:00 begonnen en voor twaalven was mijn fles al leeg, en van alle stelletjes was ik degene die nog recht op zijn benen kon staan.

Maar even wat ik momenteel gebruik:
-10ml ghb om de 2 uur
-120mg diazepam p/d
-120mg baclofen p/d
-een fles likeur in de avond (12%)
-2 × p/d speed (ik maak het puntje van mijn wijsvinger met een beetje speeksel vochtig en doop het dan in mijn potje speed.) Ik heb geen idee hoeveel dat precies is maar een vriend van me die een enkele keer naar een festival gaat en dan ook een bommetje neemt verbaasde zich erover. Maar het is voor mij voldoende om rust in mijn hoofd te krijgen.

Maar bij dit alles voel ik geen enkel euforisch gevoel, ook niet als ik meer zou nemen. Dus als we een keertje een feestje/verjaardag of wat dan ook hebben dan neem ik cocaïne, dat is het enige waar ik wat van heb. Afhankelijk van het tijdsbestek van de gelegenheid neem ik dan toch zo'n 2 tot 3 echte grammen. Ik heb een kennis die het vooral in het groot verkoopt, en ook aan enkele bn'ers levert, en hij haalt het voor mij dan van een blok af. Neem altijd Boliviaanse (dat vind ik de meest chille, en wordt je niet zo onrustig van). Het is dus niet verder versneden als dat het in Nederland aankomt.

Nu nog 2 weken wachten tot ik weer de detox in kan, en deze keer (eindelijk) met een aansluitend natraject inclusief dubbel diagnostiek. En hopelijk daarna de rest van mijn leven geen terugvallen meer.

 

[CuriousExplorer]

Ik zal niet mijn hele verhaal hier neerzetten want dan ben ik echt uren aan het typen, maar als er iemand een vraag heeft mag dat altijd. En dan is het aan mij om er antwoord op te geven. Als het te persoonlijk of te pijnlijk wordt, zal ik dat aangeven en het dus niet beantwoorden. Als ik je vraag wel beantwoord kan ik je verzekeren dat het een eerlijk antwoord is, ik heb een hekel aan liegen. Maar ik ben al 9 jaar verslaafd aan ghb (mijn grootste probleem), en ik heb ook al evenveel detoxen achter de rug waarvan 8 bij de brijder (wat een ongelooflijke kut instelling). Verder ben ik ook nog verslaafd aan diazepam. Beide middelen dus ook lichamelijk, eigenlijk voor m'n enkel lichamelijk want er wat van merken doe ik niet. Van alcohol merk ik ook niets trouwens. Vorig jaar met oud&nieuw zaten we met wat buurtjes bij ons thuis, en ik had voor mezelf een liter wodka in huis gehaald (wodka/cassis is iets wat ik altijd al erg lekker heb gevonden). We waren rond 21:00 begonnen en voor twaalven was mijn fles al leeg, en van alle stelletjes was ik degene die nog recht op zijn benen kon staan.

Maar even wat ik momenteel gebruik:
-10ml ghb om de 2 uur
-120mg diazepam p/d
-120mg baclofen p/d
-een fles likeur in de avond (12%)
-2 × p/d speed (ik maak het puntje van mijn wijsvinger met een beetje speeksel vochtig en doop het dan in mijn potje speed.) Ik heb geen idee hoeveel dat precies is maar een vriend van me die een enkele keer naar een festival gaat en dan ook een bommetje neemt verbaasde zich erover. Maar het is voor mij voldoende om rust in mijn hoofd te krijgen.

Maar bij dit alles voel ik geen enkel euforisch gevoel, ook niet als ik meer zou nemen. Dus als we een keertje een feestje/verjaardag of wat dan ook hebben dan neem ik cocaïne, dat is het enige waar ik wat van heb. Afhankelijk van het tijdsbestek van de gelegenheid neem ik dan toch zo'n 2 tot 3 echte grammen. Ik heb een kennis die het vooral in het groot verkoopt, en ook aan enkele bn'ers levert, en hij haalt het voor mij dan van een blok af. Neem altijd Boliviaanse (dat vind ik de meest chille, en wordt je niet zo onrustig van). Het is dus niet verder versneden als dat het in Nederland aankomt.

Nu nog 2 weken wachten tot ik weer de detox in kan, en deze keer (eindelijk) met een aansluitend natraject inclusief dubbel diagnostiek. En hopelijk daarna de rest van mijn leven geen terugvallen meer.

Holy shit.

 

[De Apotheker]

DrugsForum

Het grootste en actiefste Nederlandstalige forum voor en door gebruikers van softdrugs en harddrugs. Zoek je advies over veilig gebruik, wil je ervaringen lezen of delen of kom je gewoon voor de gezelligheid, iedereen is welkom!

drugsforum.nl

 

[Dirkdirk]

Ik zal niet mijn hele verhaal hier neerzetten want dan ben ik echt uren aan het typen, maar als er iemand een vraag heeft mag dat altijd. En dan is het aan mij om er antwoord op te geven. Als het te persoonlijk of te pijnlijk wordt, zal ik dat aangeven en het dus niet beantwoorden. Als ik je vraag wel beantwoord kan ik je verzekeren dat het een eerlijk antwoord is, ik heb een hekel aan liegen. Maar ik ben al 9 jaar verslaafd aan ghb (mijn grootste probleem), en ik heb ook al evenveel detoxen achter de rug waarvan 8 bij de brijder (wat een ongelooflijke kut instelling). Verder ben ik ook nog verslaafd aan diazepam. Beide middelen dus ook lichamelijk, eigenlijk voor m'n enkel lichamelijk want er wat van merken doe ik niet. Van alcohol merk ik ook niets trouwens. Vorig jaar met oud&nieuw zaten we met wat buurtjes bij ons thuis, en ik had voor mezelf een liter wodka in huis gehaald (wodka/cassis is iets wat ik altijd al erg lekker heb gevonden). We waren rond 21:00 begonnen en voor twaalven was mijn fles al leeg, en van alle stelletjes was ik degene die nog recht op zijn benen kon staan.

Maar even wat ik momenteel gebruik:
-10ml ghb om de 2 uur
-120mg diazepam p/d
-120mg baclofen p/d
-een fles likeur in de avond (12%)
-2 × p/d speed (ik maak het puntje van mijn wijsvinger met een beetje speeksel vochtig en doop het dan in mijn potje speed.) Ik heb geen idee hoeveel dat precies is maar een vriend van me die een enkele keer naar een festival gaat en dan ook een bommetje neemt verbaasde zich erover. Maar het is voor mij voldoende om rust in mijn hoofd te krijgen.

Maar bij dit alles voel ik geen enkel euforisch gevoel, ook niet als ik meer zou nemen. Dus als we een keertje een feestje/verjaardag of wat dan ook hebben dan neem ik cocaïne, dat is het enige waar ik wat van heb. Afhankelijk van het tijdsbestek van de gelegenheid neem ik dan toch zo'n 2 tot 3 echte grammen. Ik heb een kennis die het vooral in het groot verkoopt, en ook aan enkele bn'ers levert, en hij haalt het voor mij dan van een blok af. Neem altijd Boliviaanse (dat vind ik de meest chille, en wordt je niet zo onrustig van). Het is dus niet verder versneden als dat het in Nederland aankomt.

Nu nog 2 weken wachten tot ik weer de detox in kan, en deze keer (eindelijk) met een aansluitend natraject inclusief dubbel diagnostiek. En hopelijk daarna de rest van mijn leven geen terugvallen meer.

Jij hebt hulp nodig, man

 

[Paranoize.]

Ik zal niet mijn hele verhaal hier neerzetten want dan ben ik echt uren aan het typen, maar als er iemand een vraag heeft mag dat altijd. En dan is het aan mij om er antwoord op te geven. Als het te persoonlijk of te pijnlijk wordt, zal ik dat aangeven en het dus niet beantwoorden. Als ik je vraag wel beantwoord kan ik je verzekeren dat het een eerlijk antwoord is, ik heb een hekel aan liegen. Maar ik ben al 9 jaar verslaafd aan ghb (mijn grootste probleem), en ik heb ook al evenveel detoxen achter de rug waarvan 8 bij de brijder (wat een ongelooflijke kut instelling). Verder ben ik ook nog verslaafd aan diazepam. Beide middelen dus ook lichamelijk, eigenlijk voor m'n enkel lichamelijk want er wat van merken doe ik niet. Van alcohol merk ik ook niets trouwens. Vorig jaar met oud&nieuw zaten we met wat buurtjes bij ons thuis, en ik had voor mezelf een liter wodka in huis gehaald (wodka/cassis is iets wat ik altijd al erg lekker heb gevonden). We waren rond 21:00 begonnen en voor twaalven was mijn fles al leeg, en van alle stelletjes was ik degene die nog recht op zijn benen kon staan.

Maar even wat ik momenteel gebruik:
-10ml ghb om de 2 uur
-120mg diazepam p/d
-120mg baclofen p/d
-een fles likeur in de avond (12%)
-2 × p/d speed (ik maak het puntje van mijn wijsvinger met een beetje speeksel vochtig en doop het dan in mijn potje speed.) Ik heb geen idee hoeveel dat precies is maar een vriend van me die een enkele keer naar een festival gaat en dan ook een bommetje neemt verbaasde zich erover. Maar het is voor mij voldoende om rust in mijn hoofd te krijgen.

Maar bij dit alles voel ik geen enkel euforisch gevoel, ook niet als ik meer zou nemen. Dus als we een keertje een feestje/verjaardag of wat dan ook hebben dan neem ik cocaïne, dat is het enige waar ik wat van heb. Afhankelijk van het tijdsbestek van de gelegenheid neem ik dan toch zo'n 2 tot 3 echte grammen. Ik heb een kennis die het vooral in het groot verkoopt, en ook aan enkele bn'ers levert, en hij haalt het voor mij dan van een blok af. Neem altijd Boliviaanse (dat vind ik de meest chille, en wordt je niet zo onrustig van). Het is dus niet verder versneden als dat het in Nederland aankomt.

Nu nog 2 weken wachten tot ik weer de detox in kan, en deze keer (eindelijk) met een aansluitend natraject inclusief dubbel diagnostiek. En hopelijk daarna de rest van mijn leven geen terugvallen meer.

Leipe shit man... Ik kan begrijpen hoe heftig die hel voor jou aanvoelt van afhankelijkheid. Hoevaak neem je per dag diazepam? De hele dag door? Combineer je ghb en alcohol ook? Of drink je alleen 's avonds qlcohol? Als je een terugval hebt probeer dat dan sowieso in te perken tot 1 a 2 middelen en niet gelijk volgas aan alle zooi. Niet om het überhaupt goed te praten hoor!

Ik hoop dat het je deze keer wel gaat lukken man! Het moeilijkste is volhouden wanneer je er eenmaal vanaf bent. Hoe slecht en hoe lang je je ook slecht voelt. Gebruik is het enige wat geen juiste keuze of oplossing meer is!!.

 

[Rodge]

Jij hebt hulp nodig, man
Bekijk bijlage 36893

Dat realiseer ik me al 9 jaar, maar die kutbrijder denken dat ze alles zelf wel op kunnen lossen. De eerste paar keer na de detox was het altijd daarna 1 × per week een gesprek met een ambulante behandelaar, en daar heb ik er wat van versleten. De eerste die ik toegewezen kreeg drukte juist bij mij op alle knoppen waardoor ik zelfs nog meer redenen had om terug te vallen. Er was op een gegeven moment een afspraak met hem, mijn verslavingsarts en mijn vrouw. Hij was toen weer zo lekker bezig, en zelfs nog erger dat mijn vrouw het aan mij door had dat ik vreselijk boos aan het worden was (er begint dan een ader op mijn voorhoofd op te zwellen) en zij zij zei toen ook...Dennis, je moet nu echt anders tegen hem gaan doen, maar ipv daarvan zette hij er juist een tandje bij. Ik ben godzijdank op gestaan, tafel omver gekieperd, kantoortje uitgelopen en die glazen deur zo hard achter me dicht gesmeten dat die in kleine stukjes op de grond lag. Achteraf hoorde ik van mijn vrouw dat hij nog achter mij aan wilde komen maar daar heeft zij en de arts hem vanaf weten te houden. En ik ben eerlijk waar niet agressief van mezelf (tenzij het om mijn vrouw en kinderen en ook, toen nog vrienden, van mij gaat). Ook omdat ik besef dat er voor mij geen eer aan te behalen valt. Ik heb tot aan mijn verslaving op zeer hoog amateur niveau aan bodybuilding gedaan en daarnaast ook gebokst. Tel daar bij op dat ik nooit en te nimmer op zal geven, ik laat me eigen eerder doodslaan dan gezichtsverlies te moeten lijden. Dus bij zo'n mannetje loop ik liever weg. Ze vroegen aan mijn vrouw wat ik nu ging doen dan...waarop ze zei, wat denk je zelf? Zo snel mogelijk een een flesje en sos halen om te kalmeren, dus je wordt bedankt. Na andere detoxen wilde ze de dubbele diagnostiek ambulant doen, maar dat werkt niet. Bij het het eerste gesprek met een psychiater, een psychiater in opleiding en een psycholoog vertelde ik slechts een tipje van de ijsberg en ik zag aan hun gezichten al dat ze schrokken/geschokt waren, en hun besefte ook maar al te goed dat dit nog niet eens alles en het ergste was (want je gaat bij een eerste gesprek niet meteen met de heftigste gebeurtenissen in je leven beginnen) maar het komt bij mij wel weer allemaal naar boven. En dan kom ik daarna thuis in een gezin met 2 kinderen, en dat gaat gewoon niet. 2 jaar geleden zou ik na een detox aansluitend doorgaan naar een intern natraject, maar toen kwam het hele corona gedoe om de hoek kijken waardoor het niet doorging. Ik heb nog veel meer te vertellen maar heb nu even geen tijd meer, dus kom er later op terug. Mocht ik dit vergeten, want er speelt op het moment heel wat af hier in huis, help me dan gerust herinneren.

 

[Paranoize.]

Ik ga weer een poging wagen heur🤣😂
Sletsgo!! Cold turkey heroine....

Ik neem iedere 6 uur 6-8gr rode kratom. Elke 8 uur 800mg ibuprofen en 500mg paracetamol en 2 tot 3x per dag 10mg diazepam dus ik heb gelukkig wel enige ondersteuning kwa medicatie om het een beetje te verlichten. Slik ook extra veel vitamines en andere supplementen en eet de eerste 2 dagen heel licht. Vanaf dag 2 tot 5 eet je 0.0 en ga je kotsen maar word het uurlijkse wc diaree bezoek al wel minder. En pijn in spieren en botten wat al vanaf 12 uur zonder begint. Na 24 uur krijg je ook aanvallen in je benen, ze gaan helemaal schokken en elke 5 minuten loop je te draaien en te draaien je kan niet stilzitten. Vanaf dag 4 word dit allemaal minder en word de lichamelijke pijn steeds minder.... rond dag 7/10 voel je je fysiek weer redelijk goed. Soortvan corona 2.0🤣

Lig ook lekker in me nest met 2 denkens een trui aan en een muts op me kop. Maandag lekker ziekmelden!!!😅😅

 

[Ape]

Ik ga weer een poging wagen heur🤣😂
Sletsgo!! Cold turkey heroine....

Ik neem iedere 6 uur 6-8gr rode kratom. Elke 8 uur 800mg ibuprofen en 500mg paracetamol en 2 tot 3x per dag 10mg diazepam dus ik heb gelukkig wel enige ondersteuning kwa medicatie om het een beetje te verlichten. Slik ook extra veel vitamines en andere supplementen en eet de eerste 2 dagen heel licht. Vanaf dag 2 tot 5 eet je 0.0 en ga je kotsen maar word het uurlijkse wc diaree bezoek al wel minder. En pijn in spieren en botten wat al vanaf 12 uur zonder begint. Na 24 uur krijg je ook aanvallen in je benen, ze gaan helemaal schokken en elke 5 minuten loop je te draaien en te draaien je kan niet stilzitten. Vanaf dag 4 word dit allemaal minder en word de lichamelijke pijn steeds minder.... rond dag 7/10 voel je je fysiek weer redelijk goed. Soortvan corona 2.0🤣

Lig ook lekker in me nest met 2 denkens een trui aan en een muts op me kop. Maandag lekker ziekmelden!!!😅😅

Succes!!

 

[Druktemaker]

Ik ga weer een poging wagen heur🤣😂
Sletsgo!! Cold turkey heroine....

Ik neem iedere 6 uur 6-8gr rode kratom. Elke 8 uur 800mg ibuprofen en 500mg paracetamol en 2 tot 3x per dag 10mg diazepam dus ik heb gelukkig wel enige ondersteuning kwa medicatie om het een beetje te verlichten. Slik ook extra veel vitamines en andere supplementen en eet de eerste 2 dagen heel licht. Vanaf dag 2 tot 5 eet je 0.0 en ga je kotsen maar word het uurlijkse wc diaree bezoek al wel minder. En pijn in spieren en botten wat al vanaf 12 uur zonder begint. Na 24 uur krijg je ook aanvallen in je benen, ze gaan helemaal schokken en elke 5 minuten loop je te draaien en te draaien je kan niet stilzitten. Vanaf dag 4 word dit allemaal minder en word de lichamelijke pijn steeds minder.... rond dag 7/10 voel je je fysiek weer redelijk goed. Soortvan corona 2.0🤣

Lig ook lekker in me nest met 2 denkens een trui aan en een muts op me kop. Maandag lekker ziekmelden!!!😅😅

Klinkt behoorlijk heftig, maar Dopey jij kan dit!!! ❤️❤️ Als je wat mentale support nodig heb weet je me te vinden 😘

 

[Kota]

Dit topic heb ik geopent voor ons als verslaafde om erkenning te vinden in onze verslavingen en ons gedrag en de gevolgen die daarbij komen kijken.

En als voorbeeld voor mensen die niet verslaafd zijn hoe het is om zoals ons te zijn: een druggie. Niemand kiest ervoor om verslaafd te zijn maar zoals wetenschappelijk bewezen is veranderd het gebruik de hersenstructuren waardoor je verslaafd raakt. Wij zijn niet slechte mensen die goed proberen te doen, wij zijn zieke mensen die beter willen worden.

Wat uit mijn verslaving voorkomt is zelfdestructief gedrag wat betekend dat het gebruiken een negatieve invloed op je gezondheid heeft maar je het toch doet voor de high die het geeft. Al word het je dood.

Ook prefereer ik om gebruikers close in mijn cirkel te houden ondanks ik weet dat dat is wat je juist niet moet doen.

En de lichamelijke afkick houdt mij hooked aan mijn middelen zodat ik blijf gebruiken om niet dope ziek te worden maar tegelijkertijd gebruik ik ook graag om mijn lekkere roes te krijgen dus het is ophogen/stabiliseren

Wanneer ik ge detoxt ben gaat het eigenlijk beter met me maar dan komen de cravings en ga ik er mentaal naar verlangen en komt er een dag dat ik weer lekker een shotje oxy of hero bemachtigt dat is mijn drug of choice. En dan zijn we uiteindelijk weer terug bij af.

Dit is de nooit eindigende cyclus van verslaving die je of weet te verbreken of never ending door zal gaan. En valkuilen/mentale problemen/lichamelijke conditie zijn mijn grootste triggers waardoor ik de cyclus niet kan verbreken
Ik werk nog steeds aan mezelf maar ben momenteel niet in behandeling

Hierbij komen natuurlijk problemen kijken zoals famillieproblemen, relatieproblemen, werkproblemen, dakloos worden. De drug word je beste vriend en lover dus de rest gaat allemaal naar de kloten. Je kunt gaan stelen maar voorral het liegen naar jezelf en anderen is heel pijnlijk. Wat een rotziekte

Ik hoop dat mensen hier gelijkenis in weten te vinden en durven te delen en elkaar proberen te helpen.

God grant me the serenity
to accept the things I cannot change;
courage to change the things I can;
and wisdom to know the difference.

Eerst sorry voor de lange tekst, ik heb hier gewoon zoveel over te zeggen. En ik hoop dat mensen hieruit steun of troost vinden. Dus eerst:
Zoveel respect dat je jezelf zo kunt openstellen en ook eerlijk bent tegen jezelf. Ik herken mezelf wel op een manier in jouw verhaal, alleen was het duvelke bij mij pep en basen. Het heeft zoveel kostbare tijd van mij afgenomen. Ik ben het mezelf schuldig om clean te worden en blijven. Ik ben waardig genoeg voor een clean leven, maar der zit nog een groot verschil tussen het zeggen of het echt menen. Da is het moeilijkste. Ik geloof da iedereen de kracht heeft om uit verslaving te geraken,maar dan geluk er ook wel mee gemoeid is. Sommige mensen hebben gewoon echht geen geluk en gaan nooit toevallig het moment hebben waarop je beseft. Fuck... nu wil ik echt ECHT stoppen met dope. Zo denk ik er toch over. Ik heb al mensen gezien die mentaal een veel hardere kop hebben als mij, ma echt 10x meer doorzettingskracht. En asnog zijn er bij die het niet maken omdat ze "dat moment van bezinning" (zo noem ik het momenteel😅) niet gehad hebben. Er is ook niks da je er aan kunt veranderen. Ik heb het geluk gekrege da ik een jaar geleden, eindelijk inzach da ik echt wou stoppen met mezef kapot te maken, niet alleen voor de typische negatieve kenmerken van pep op crack da je zo vaak hoort. Ik vind de wilskracht juist omdat ik mezelf nooit meer zo voor de gek wil houden met een illusie van geluk. Het is niets meer dan een poedertje dat je hele lichaam uitvreet als je het zn gangetje laat gaan. Maar je hebt nog steeds een beetje een zeg in je eigen leven. Dus iedereen die de moeite heeft gedaan om dees helemaal te leze, en de rest ook ma die gaant nooit weten, ga er voor. Ookal ben je al 30/40/50 god zelf al ben je 60+ jaar oud. Het is nog nie te laat. Ga ervoor. Proberen kan nooit kwaad en je kunt er enkel maar uit leren. Als je je afkickproces zo probeert te bekijken lijkt het al een stuk dragelijker. Wees lief voor jezelf, niet alleen mentaal maar ook lichamelijk. Eet voldoende gezonde voedingsstoffen per dag, probeer een slaapritme op te bouwen. Het kan overweldigend klinken maar na de eerste paar pijnlijke meters begin je je als je goed observeerd al een tikkeltje beter te voelen

 

[Dayless]

Verslaving is (naar mijn idee) een ziekte, die iedereen kan krijgen. Ik zelf ben niet verslaafd, omdat ik vanaf het begin mijn broer erbij heb gehad die het wat vaker had gebruikt, en dus hele strenge regels voor mezelf heb opgesteld. Ik wens iedereen wel veel sterkte en succes met het hopelijk overwinnen van deze ziekte!

Nog 1 ding wil ik toevoegen, helaas snappen veel mensen niet (buiten dit forum) dat als je geen arm gebroken hebt of iets fysieks, je ook ziek kan zijn. O.a maar niet uitgesloten: Depressie, ptss, verslaving, etc.

 

[Paranoize.]

Verslaving is (naar mijn idee) een ziekte, die iedereen kan krijgen. Ik zelf ben niet verslaafd, omdat ik vanaf het begin mijn broer erbij heb gehad die het wat vaker had gebruikt, en dus hele strenge regels voor mezelf heb opgesteld. Ik wens iedereen wel veel sterkte en succes met het hopelijk overwinnen van deze ziekte!

Nog 1 ding wil ik toevoegen, helaas snappen veel mensen niet (buiten dit forum) dat als je geen arm gebroken hebt of iets fysieks, je ook ziek kan zijn. O.a maar niet uitgesloten: Depressie, ptss, verslaving, etc.

Ze zien verslaving inderdaad als een ziekte en dat is het ook zeker wel, maar het is dan wel 1 van de meest zelfdestructieve ziektens die er dan zijn.

Je moet jezelf dit eens afvragen, zou iemand die ziek is juist de dingen doen die hem beter zullen maken, of in ieder geval zo gezond mogelijk leven. Of zouden die juist blijven doen wat slecht voor hun is.

En waarom zou iemand die ziek is, zijn ouders hun huis leeg plunderen en al hun vrienden en famillie beliegen en bedriegen puur om ziek te blijven? Waarom zou iemand die ziek is niet beter willen worden maar juist ziek willen blijven?

Het is niet alleen een brain disorder maar ook een mentale en fysieke gevangenis waarbij de persoon long gone is en opgesloten zit in ze eigen hoofd in een klein donker kamertje terwijl de duivel de controle over heeft genomen en de persoon al lang niet meer baas is over eigen daden

 

[Snuffelaar]

Het is kwart na acht 's morgens.

Na een vijftal keer te snoozen geef ik eindelijk toe aan m'n wekker.

Niet dat ik echt geslapen heb, nee, niet met zoveel stims in m'n lijf. Hooguit hebben m'n ogen wat rust gehad in de hoop dat ze wat zouden hydrateren. Branderige ogen zijn immers niet echt aangenaam.

Rustig stap ik uit m'n bed en stretch ik mijn armen die de hele nacht in een ongemakkelijke positie lagen. Alle spieren staan zo stijf als iets, dus trek ik de kast open voor wat Clonazolam. Misschien kunnen ze zo wat ontspannen.

Binnen vijf minuten moet ik ergens op afspraak zijn, maar die laatste snooze was er net te veel aan. Het zal zeker een kwartier duren om naar daar te gaan dus ben ik sowieso al de klos.

Aangezien ik toch al te laat ben, besluit ik om snel snel een lijntje pihp te railen om wat wakkerder te worden. Terwijl de torcher het pijpje verhit vult m'n hoofd zich met een gevoel van schaamte en afschuw. Desondanks snuif ik gauw het poeder binnen en na een tiental seconden blaas ik een stinkende walm rook uit.

Gehaast neem ik een douche, kleed ik me aan en pak ik m'n bankkaart om nog snel een nieuwe lijn te leggen, die ik vlak voor het verlaten van m'n huis naar binnen ga werken. Zo blijf ik tenminste nog high op de heenweg.

M'n telefoon rinkelt. Aan de andere kant van de lijn vraagt een vrouw me of ik onze afspraak misschien vergeten was. "Nee hoor, de brug stond omhoog om een boot door te laten dus moest ik omrijden, ik ben er zo snel mogelijk, sorry!".

Vlak voor het sluiten van m'n voordeur werp ik nog een laatste blik op de spiegel op de eettafel, waar nog wat poeder op ligt.

"Tot straks, hopelijk duurt het niet al te lang voor ik je weer zie."

Ik sluit de deur en vertrek naar m'n afspraak, waar ik voor de zoveelste keer laattijdig zal arriveren omdat ik een fucking junkie ben.

 

[Paranoize.]

Het is kwart na acht 's morgens.

Na een vijftal keer te snoozen geef ik eindelijk toe aan m'n wekker.

Niet dat ik echt geslapen heb, nee, niet met zoveel stims in m'n lijf. Hooguit hebben m'n ogen wat rust gehad in de hoop dat ze wat zouden hydrateren. Branderige ogen zijn immers niet echt aangenaam.

Rustig stap ik uit m'n bed en stretch ik mijn armen die de hele nacht in een ongemakkelijke positie lagen. Alle spieren staan zo stijf als iets, dus trek ik de kast open voor wat Clonazolam. Misschien kunnen ze zo wat ontspannen.

Binnen vijf minuten moet ik ergens op afspraak zijn, maar die laatste snooze was er net te veel aan. Het zal zeker een kwartier duren om naar daar te gaan dus ben ik sowieso al de klos.

Aangezien ik toch al te laat ben, besluit ik om snel snel een lijntje pihp te railen om wat wakkerder te worden. Terwijl de torcher het pijpje verhit vult m'n hoofd zich met een gevoel van schaamte en afschuw. Desondanks snuif ik gauw het poeder binnen en na een tiental seconden blaas ik een stinkende walm rook uit.

Gehaast neem ik een douche, kleed ik me aan en pak ik m'n bankkaart om nog snel een nieuwe lijn te leggen, die ik vlak voor het verlaten van m'n huis naar binnen ga werken. Zo blijf ik tenminste nog high op de heenweg.

M'n telefoon rinkelt. Aan de andere kant van de lijn vraagt een vrouw me of ik onze afspraak misschien vergeten was. "Nee hoor, de brug stond omhoog om een boot door te laten dus moest ik omrijden, ik ben er zo snel mogelijk, sorry!".

Vlak voor het sluiten van m'n voordeur werp ik nog een laatste blik op de spiegel op de eettafel, waar nog wat poeder op ligt.

"Tot straks, hopelijk duurt het niet al te lang voor ik je straks weer zie."

Ik sluit de deur en vertrek naar m'n afspraak, waar ik voor de zoveelste keer laattijdig zal arriveren omdat ik een fucking junkie ben.

I feel you brother.

My addict voice talkin... All I wanna do is get high again, if I die in the process it'll be the end but if I quit I would go thru the same withdrawals again and again.

En dan direct na gebruikt komt mijn geweten boven water drijven. Wtf ben je aan het doen jonge en dan schaam ik me kapot.

Much love ❤ ❤ Ik hoop dat het weer je een beetje positieve vibes zult geven!

 

[Snuffelaar]

I feel you brother.

My addict voice talkin... All I wanna do is get high again, if I die in the process it'll be the end but if I quit I would go thru the same withdrawals again and again.

En dan direct na gebruikt komt mijn geweten boven water drijven. Wtf ben je aan het doen jonge en dan schaam ik me kapot.

Much love ❤ ❤ Ik hoop dat het weer je een beetje positieve vibes zult geven!

Idd een rot gevoel.

Het verhaal is wel semi fictief.
Zo diep zit ik nog niet, en probeer ook niet tot dat punt te komen.

 

[Brakka Mang]

Ik geloof niet zozeer dat verslaving een ziekte is....het is vooral aangeleerd gedrag, een overlevingsmechanisme wat ook weer afgeleerd kan worden. Ik heb zelf ook veel problemen met misbruik gehad. Ook ik moest gebruiken. Tegenwoordig kan ik prima gebruiken en stoppen.

Jarenlang heb ik me bij de diverse xA varianten laten wijsmaken dat ik nooit mee rkon gebruiken en dat ik het een progressieve ziekte is etc bla bla bla. Maar zoals veel onzin uit de States is dit mijns inziens een mooi programma waar een goed verdienmodel achter zit. Je wordt compleet gebrainwashed en afhankelijk gemaak. Godzijdank heb ik het zelf gered.

Er zijn mensen die hier wel baat bij hebben, het heeft mij ook clean gehouden alleen ik was doodongelukkig ook al deed ik alles wat het programma suggereert. En in veel kon ik mij niet vinden. De rode-draad door het programma is angst, je gaat dood ls je niet naar meetings gaat. Je moet mensen vertrouwen die niet te vertrouwen zijn. Die hun eigen moeder zouden verkopen voor een bolletje in de blokfluit. Mijn Doc was altijd coke en drank, daarna werd het alles. Nu drink ik soms maar alleen in de middag en heel soms in de avond. Ook kan ik prima stoppen en leid het gebruik niet meer naar een dagenlange coke-binge. Sinds ik programma-vrij ben en niet meer continue door 'zieke mensen'wordt omringd, want normale mensen kan je volgens het programma niet meer mee omgaan want die zijn slecht, voel ik me weer top en ben ik hardstikke gelukkig. Zonder middelen, maar ook met!

 

[Mezelf]

Ik geloof niet zozeer dat verslaving een ziekte is....het is vooral aangeleerd gedrag, een overlevingsmechanisme wat ook weer afgeleerd kan worden. Ik heb zelf ook veel problemen met misbruik gehad. Ook ik moest gebruiken. Tegenwoordig kan ik prima gebruiken en stoppen.

Jarenlang heb ik me bij de diverse xA varianten laten wijsmaken dat ik nooit mee rkon gebruiken en dat ik het een progressieve ziekte is etc bla bla bla. Maar zoals veel onzin uit de States is dit mijns inziens een mooi programma waar een goed verdienmodel achter zit. Je wordt compleet gebrainwashed en afhankelijk gemaak. Godzijdank heb ik het zelf gered.

Er zijn mensen die hier wel baat bij hebben, het heeft mij ook clean gehouden alleen ik was doodongelukkig ook al deed ik alles wat het programma suggereert. En in veel kon ik mij niet vinden. De rode-draad door het programma is angst, je gaat dood ls je niet naar meetings gaat. Je moet mensen vertrouwen die niet te vertrouwen zijn. Die hun eigen moeder zouden verkopen voor een bolletje in de blokfluit. Mijn Doc was altijd coke en drank, daarna werd het alles. Nu drink ik soms maar alleen in de middag en heel soms in de avond. Ook kan ik prima stoppen en leid het gebruik niet meer naar een dagenlange coke-binge. Sinds ik programma-vrij ben en niet meer continue door 'zieke mensen'wordt omringd, want normale mensen kan je volgens het programma niet meer mee omgaan want die zijn slecht, voel ik me weer top en ben ik hardstikke gelukkig. Zonder middelen, maar ook met!

Ehm jeetje ik ben het ongelofelijk mee eens maar tegelijk ongelofelijk oneens.
Vind verslaving geen ziekte maar dat neemt niet weg dat ik het in veel gevallen wel goed vind het als dusdanig te behandelen.
Maar ik geloof ook dat als je eenmaal een verslaving hebt gehad dat je altijd een zwak voor dat waar je aan verslaafd was blijft behouden. Het zal je in het algemeen zelfs vatbaarder houden voor een verslaving.
Maar als je eenmaal weet hoe iets kan voelen dan zal je dat nooit meer vergeten. Ik zal altijd de rest van mijn leven denken aan een benzo als ik angstig ben of ik op dat moment gebruik/verslaafd ben of niet.
Lastig want ook bij "iedere" individu werkt het net weer even anders. De definitie van woord "verslaving" is al interessant.

 

[De Zandman]

Een bepaald gedrag a f leren, daar geloof ik niet in.
Ik geloof eerder in een ander gedrag a a n leren, hetgeen je in de plaats kunt zetten van gedrag wat je niet meer wilt.
Of kunt.
Verplaatsen van bepaalde gedragingen. Dat is het volgens mij.

 

[Chr0nic]

Jarenlang heb ik me bij de diverse xA varianten laten wijsmaken dat ik nooit mee rkon gebruiken en dat ik het een progressieve ziekte is etc bla bla bla. Maar zoals veel onzin uit de States is dit mijns inziens een mooi programma waar een goed verdienmodel achter zit. Je wordt compleet gebrainwashed en afhankelijk gemaak. Godzijdank
heb ik het zelf gered.

Fijn om deze kant ook even te horen! Ik merk wel dat ik blijkbaar gevoelig ben voor deze brainfuck!

Ik begin over een maandje aan mijn eerste ambulante hulp traject icm trauma verwerking voor speed en blowen. Daarnaast gebruik ik ook regelmatig GHB en benzo’s. Sinds ik de stap heb gezet om hulp te vragen zie ik de toekomst zonder drugs nog niet helemaal voor me en dan maak ik mijzelf wijs dat ik nooit meer kan gebruiken zonder de controle te verliezen omdat ik dat overal terug lees en hoe je als “ziek” persoon de rest van je leven moet opletten. Dit maakt mij zeer angstig omdat ik simpelweg niet zonder drugs wil leven als ik heel eerlijk tegen mezelf ben. Eigenlijk wil ik er weer controle over hebben zodat ik met gelegenheden zonder problemen kan gebruiken. Als ik met deze instelling aan een behandel traject ga beginnen zie ik niet helemaal voor me hoe dat gaat lopen.
Mijn vertrouwen zit voornamelijk in het trauma verwerkingsproces van de behandeling. Hier heb ik veel winst te behalen! Dit gaat al een hoop veranderen voor mij.

 

[Brakka Mang]

Fijn om deze kant ook even te horen! Ik merk wel dat ik blijkbaar gevoelig ben voor deze brainfuck!

Ik begin over een maandje aan mijn eerste ambulante hulp traject icm trauma verwerking voor speed en blowen. Daarnaast gebruik ik ook regelmatig GHB en benzo’s. Sinds ik de stap heb gezet om hulp te vragen zie ik de toekomst zonder drugs nog niet helemaal voor me en dan maak ik mijzelf wijs dat ik nooit meer kan gebruiken zonder de controle te verliezen omdat ik dat overal terug lees en hoe je als “ziek” persoon de rest van je leven moet opletten. Dit maakt mij zeer angstig omdat ik simpelweg niet zonder drugs wil leven als ik heel eerlijk tegen mezelf ben. Eigenlijk wil ik er weer controle over hebben zodat ik met gelegenheden zonder problemen kan gebruiken. Als ik met deze instelling aan een behandel traject ga beginnen zie ik niet helemaal voor me hoe dat gaat lopen.
Mijn vertrouwen zit voornamelijk in het trauma verwerkingsproces van de behandeling. Hier heb ik veel winst te behalen! Dit gaat al een hoop veranderen voor mij.

Dit ben ik zeker met je eens maar wat wel zo is dat het bij mij jaren heeft geduurd. Ik heb ook een tijdbGHB gebruikt en dit hielp mij tegen depressie maar daarnaast is dat wel een middel waar ik uiteindelijk toch niet mee om kon gaan. Dit gebruik ik dus ook niet meer. Mijn DoC drank en coke doe ik ook vrijwel niet en hier heb ik ook controle over. Ik heb niet lang geleden ook crack gerookt hier ook mee om gaan, dit gaf mij wel meer zelfvertrouwen over mijn ‘macht’ over drugs.

Dat ik nu me drugs kan omgaan wil niet zeggen dat mijn verslavingnsgedrag weg is. K maak nog steeds domme keuzes op andere vlakken maar ik ben me hier van bewust. Ik in nu prima leven zonder drugs, het boeit me niet. Maar wil uiteraard?, en dat is denk ik waar jij op doelt, kunnen ‘ontsnappen’. Ook ik moet nog behandeldworden voor complexe ptss.

Wat je zegt over je insteek om zo de behandeling in te gaan klopt, als de rode draad van de behandeling geheel onthouding is. Je moet ook niet te ver vooruitkijken en het gewoon in het hier en nu houden. Vandaag gebruik je niet, morgen zie je wel.

Tijd heelt wonden, probeer eerst een jaar clean te zijn en vooral niet naar je DoC grijpen. Je moet eerst leren leven zonder voor je kan leren leven met was in ieder geval wat ik tegen mezelf zei. En dat heeft tijd nodigt.

 

[De Apotheker]

verslaving is een woord dat totaal waardeloos definieerbaar is want het is te complex.

 

[Chr0nic]

Je moet ook niet te ver vooruitkijken en het gewoon in het hier en nu houden. Vandaag gebruik je niet, morgen zie je wel.

Soms zijn dit soort simpele uitspraken de inzichten die iemand nodig heeft. Vooral omdat ik al gauw de tendency heb om alles compleet stuk te analyseren. Daarbij rol ik vaak in een hele kettingreactie van inzichten die mij weer prikkelen om verder te gaan. Ik ben erachter dat ik enorm kan genieten van introspectie maar het gevaar hiervan is ook merk ik dat ik bepaalde conclusies trek die ik dan vervolgens onbewust als een soort van waarheid/purpose ga ervaren met als gevolg dat ik minder opensta voor eventuele alternatieven. Geen idee waar deze behoefte precies vandaan komt. Misschien een bepaalde vorm van veiligheid/logica creëren voor mijzelf, alles in hokjes stoppen. 1 van de 100 overlevingsstrategieën die ik mijzelf aangeleerd heb in me jeugd, who knows. Dit soort vragen hoop ik tijdens mijn behandeling antwoord op te krijgen. Een antwoord is misschien zelfs al te ambitieus.

Ik denk dat ik de behandeling niet moet zien als iets wat na 3 maanden afgelopen is en mij opeens magisch "genezen" heeft.
Mijn (complexe) situatie vergt meer tijd, introspectie en werk dan dat. Deze aankomende behandeling is een onderdeel van het complete pad wat ik momenteel bewandel met als einddoel content zijn met mijzelf en het moment. Verleden en heden bestaan in feit niet. Het zijn beide constructen van de mind.

Edit: Excuses ik zie nu dat "simpele uitspraken" beetje raar kan overkomen. Met simpel doel ik op, straightforward, dus.

 

[De Apotheker]

Soms zijn dit soort simpele uitspraken de inzichten die iemand nodig heeft. Vooral omdat ik al gauw de tendency heb om alles compleet stuk te analyseren. Daarbij rol ik vaak in een hele kettingreactie van inzichten die mij weer prikkelen om verder te gaan. Ik ben erachter dat ik enorm kan genieten van introspectie maar het gevaar hiervan is ook merk ik dat ik bepaalde conclusies trek die ik dan vervolgens onbewust als een soort van waarheid/purpose ga ervaren met als gevolg dat ik minder opensta voor eventuele alternatieven. Geen idee waar deze behoefte precies vandaan komt. Misschien een bepaalde vorm van veiligheid/logica creëren voor mijzelf, alles in hokjes stoppen. 1 van de 100 overlevingsstrategieën die ik mijzelf aangeleerd heb in me jeugd, who knows. Dit soort vragen hoop ik tijdens mijn behandeling antwoord op te krijgen. Een antwoord is misschien zelfs al te ambitieus.

Ik denk dat ik de behandeling niet moet zien als iets wat na 3 maanden afgelopen is en mij opeens magisch "genezen" heeft.
Mijn (complexe) situatie vergt meer tijd, introspectie en werk dan dat. Deze aankomende behandeling is een onderdeel van het complete pad wat ik momenteel bewandel met als einddoel content zijn met mijzelf en het moment. Verleden en heden bestaan in feit niet. Het zijn beide constructen van de mind.

Wijs

 

[Chr0nic]

Wijs

Heb me best gedaan om er geen stimrant van te maken! Aardig gelukt