Wat versta en beleef je vwb het woord " verslaving"?

Het zijn de extremen die je beschrijft @De Zandman. Die mogen uiteraard ook benoemd worden. Verder zal het gros zich in het grijze gebied bevinden denk ik, en die gaan wat heen en weer als het gaat om zelfzorg. Niemand wil verslaafd zijn. Denk ik tenminste.
 
Natuurlijk wil niemand verslaafd zijn, daar ga ik ook vanuit.
Soms geeft het beschrijven van extremen de ernst van het een en ander weer...
 
Natuurlijk wil niemand verslaafd zijn, daar ga ik ook vanuit.
Soms geeft het beschrijven van extremen de ernst van het een en ander weer...
Dat is zeker waar.

Waar komt jouw affiniteit met dit onderwerp vandaan? Ben jij ooit (bijna) verslaafd geweest?

Ik heb wel nog een vraag nog.... Ik ben aan het afbouwen met zolpidem (10 mg op m'n hoogst, dus valt mee). Maar nu kan ik het verschil tussen onthoudingsverschijnselen en angstklachten niet goed onderscheiden. Ik voel me de hele dag door helemaal prima. Ik heb verder geen angsten. Behalve als ik er aan denk, dan voel ik me opeens een beetje benauwd. Dat is denk ik eerder psychisch. Maar wel irritant.

Kunnen jullie het psychische stuk wel goed onderscheiden van echt lichamelijke onthoudingsverschijnselen?
 
Dat is zeker waar.

Waar komt jouw affiniteit met dit onderwerp vandaan? Ben jij ooit (bijna) verslaafd geweest?

Ik heb wel nog een vraag nog.... Ik ben aan het afbouwen met zolpidem (10 mg op m'n hoogst, dus valt mee). Maar nu kan ik het verschil tussen onthoudingsverschijnselen en angstklachten niet goed onderscheiden. Ik voel me de hele dag door helemaal prima. Ik heb verder geen angsten. Behalve als ik er aan denk, dan voel ik me opeens een beetje benauwd. Dat is denk ik eerder psychisch. Maar wel irritant.

Kunnen jullie het psychische stuk wel goed onderscheiden van echt lichamelijke onthoudingsverschijnselen?
Dat heb ik nu ook! Maar dan met benzo’s. Die klachten zijn zo idem, dat ik met afbouwen niet weet of ik mezelf wat wijsmaak, of dat het nu afkick is, of een combi van beide…
 
Dat heb ik nu ook! Maar dan met benzo’s. Die klachten zijn zo idem, dat ik met afbouwen niet weet of ik mezelf wat wijsmaak, of dat het nu afkick is, of een combi van beide…
Ah wat goed dat je ook probeert af te bouwen! Kunnen we elkaar er een beetje doorheen trekken ;-). Fijn om te horen dat je het herkent.

Of topic: ik heb wel een leuke tip..zo lang mogelijk een onbeduidend woordje in je hoofd herhalen .. Zoiets als: "de" ofzo. Op die manier ben ik toch een paar keer in slaap gevallen.
 
Dat is zeker waar.

Waar komt jouw affiniteit met dit onderwerp vandaan? Ben jij ooit (bijna) verslaafd geweest?
Opm
Ik ben inderdaad verslaafd, en geweest.
Ik ben nog steeds verslaafd, in mijn geest, maar ik gebruik al vele jaren geen alcohol, weed meer. Ook weet ik helaas hoe oxcycodon smaakt en nog veel beter het effect daarvan.
Alcoholist, dat blijf ik, de rest van mijn leven.
Maar drinken, dat is passé. Al meer dan 20 jaar. Weed al meer dan 15 jaar.
Vanwege pijnlijke operaties leerde ik oxcycodon kennen en dat is geen verhaaltje voor het slapen gaan geweest...
Dus ik weet er wel iets van.
Kunnen jullie het psychische stuk wel goed onderscheiden van echt lichamelijke onthoudingsverschijnselen?
 
Kunnen jullie het psychische stuk wel goed onderscheiden van echt lichamelijke onthoudingsverschijnselen?
Antwoord: Ja. Ik kan dat.
Lichamelijk valt te beschrijven als ziek zijn door ontwenning verschijnselen.
Zoals trillen, beven, zweten, spasmen, slapeloosheid, misselijkheid, en diarree
Geestelijk is moeilijker, maar daarvan is te zeggen: cravings, depressie, overgevoeligheid, kuthumeur, kort lontje, en hevige angst, in deze hoek zit je dan.
 
Laatst bewerkt:
Opm
Ik ben inderdaad verslaafd, en geweest.
Ik ben nog steeds verslaafd, in mijn geest, maar ik gebruik al vele jaren geen alcohol, weed meer. Ook weet ik helaas hoe oxcycodon smaakt en nog veel beter het effect daarvan.
Alcoholist, dat blijf ik, de rest van mijn leven.
Maar drinken, dat is passé. Al meer dan 20 jaar. Weed al meer dan 15 jaar.
Vanwege pijnlijke operaties leerde ik oxcycodon kennen en dat is geen verhaaltje voor het slapen gaan geweest...
Dus ik weet er wel iets van.
Ah thnx voor je antwoord! Ik was even benieuwd: waarom blijf je alcoholist als je al zoveel jaren niet meer drinkt? In je geest zeg je... wat kan ik me daarbij voorstellen?

Ik denk nu alleen maar: wat super knap dat je nu niet meer verslaafd bent! En wat zonde om jezelf dan nog steeds verslaafd te noemen. Maar je hebt daar vast goede redenen voor.
 
Antwoord: Ja. Ik kan dat.
Lichamelijk valt te beschrijven als ziek zijn door ontwenning verschijnselen.
Zoals trillen, beven, zweten, spasmen, slapeloosheid, misselijkheid, en diarree
Geestelijk is moeilijker, maar daarvan is te zeggen: cravings, depressie, overgevoeligheid, kuthumeur, kort lontje, en hevige angst, in deze hoek zit je dan.
Duidelijk antwoord. Thnx! Dan is het bij mij toch psychisch inderdaad.
 
Of topic: ik heb wel een leuke tip..zo lang mogelijk een onbeduidend woordje in je hoofd herhalen .. Zoiets als: "de" ofzo. Op die manier ben ik toch een paar keer in slaap gevallen.
Herkenbaar. als je maar niet het woord 'dildo' gaat herhalen. in mijn geval dan. Terwijl ik blijf herhalen en herhalen, langzaamaan in een trance geraak - de twilght zone bereik- ontwaakt spontaan mijn tinitus.
De normaliter verlegen-timide oorsuis krijgt weer eens kapsones, en veranderd in een keihard, repeterend 'POING' geluid. elke 0.4 seconde. Maar ik blijf stug door chanten. Dildo-dildo-dildo-dildo.
poing!- poing!- poing!- poing!
Plotseling het bezef; zit ik in de twilight zone. of slaap ik al? waar ben ik? Ik zie in de verte een tunnel. Allemaal lichten. Het lijkt alsof de tunnel vol staat met vreemde wezens / entiteiten. Rijen dik. Dichterbij komend bemerk ik dat ze eigenlijk wel iets menselijks hebben, kleine mensjes, als kinderen. maar toch , die grote, bijna geheel zwarte, diepliggende ogen , en die spierwitte huid. Allen in een groot zwart glanzend gewaad, met hieronder kleurrijke stoffen, die het onderlijf bedekken. Ze lijken zich voort te bewegen, maar in een heel langzaam tempo, met een vreemd geluid. een kakofonie van enkel 'swoosh' , 'swoosh' 'swoosh'.
De tunnel lijkt te leiden naar een soort van poort. en ik plots zie een mens! een echt mens. Een grote brede man, Is hij de poortwachter? hij gebaart naar me en zegt 'kom, kom. kom'
Ken ik hem? hij lijkt mij wel te kennen; amicaal geleid hij me naar een smal pad., achter een paar hekken.
Hij kijkt naar mijn borstkas. ik krijg door dat ik een soort van ketting draag met een rode kaart met letters/ tekst. 'Le Bateau Records'
Ik zie nu dat hij ook een ketting omheeft, maar met een andere kleur kaart.. 'kom, kom' en de Brede man trekt me mee ,langs de vele rijen met wezens , naar de poort. En plots voel ik het. de energie,
De poort lijkt uit pure energie te bestaan.
Ik wordt naar binnen getrokken/ gezogen. ik zweef.... en op dat moment wordt ik altijd wakker.
En altijd met een vreemd kutgevoel .ik wilde doordromen. gaan met die banaan. maar helaas. de wekker gaat, ik voel me verrot. alsof ik totaal niet geslapen heb. Voel me ineens een oude man. maar ééntje met mooie belevenissen verpakt in mijn dromen, met een nachtmerrie sausje.

On topic: een verslaving heb je voor het leven. ééns een junk, altijd een junk.
Verslavingsgevoeligheid is bij iedereen aanwezig, tegenwoordig aantoonbaar in je genen. Zoek het niet op als je slechte genen hebt.
Afleiding hebben /zoeken is de basis..Energie steken in werken, sport , oude of nieuwe hobbies, en voor de lucky ones, je familie.
De zucht slijt. maar verwacht geen tipping point. die is er wel maar voel je niet. Het verdwijnt nooit helemaal. maar buig die negatieve drive om naar iets waar je positieve energie uit kunt halen.

En hier een link met nuttige info wbt inslapen:

 
Laatst bewerkt:
Herkenbaar. als je maar niet het woord 'dildo' gaat herhalen. in mijn geval dan. Terwijl ik blijf herhalen en herhalen, langzaamaan in een trance geraak - de twilght zone bereik- ontwaakt spontaan mijn tinitus.
De normaliter verlegen-timide oorsuis krijgt weer eens kapsones, en veranderd in een keihard, repeterend 'POING' geluid. elke 0.4 seconde. Maar ik blijf stug door chanten. Dildo-dildo-dildo-dildo.
poing!- poing!- poing!- poing!
Plotseling het bezef; zit ik in de twilight zone. of slaap ik al? waar ben ik? Ik zie in de verte een tunnel. Allemaal lichten. Het lijkt alsof de tunnel vol staat met vreemde wezens / entiteiten. Rijen dik. Dichterbij komend bemerk ik dat ze eigenlijk wel iets menselijks hebben, kleine mensjes, als kinderen. maar toch , die grote, bijna geheel zwarte, diepliggende ogen , en die spierwitte huid. Allen in een groot zwart glanzend gewaad, met hieronder kleurrijke stoffen, die het onderlijf bedekken. Ze lijken zich voort te bewegen, maar in een heel langzaam tempo, met een vreemd geluid. een kakofonie van enkel 'swoosh' , 'swoosh' 'swoosh'.
De tunnel lijkt te leiden naar een soort van poort. en ik plots zie een mens! een echt mens. Een grote brede man, Is hij de poortwachter? hij gebaart naar me en zegt 'kom, kom. kom'
Ken ik hem? hij lijkt mij wel te kennen; amicaal geleid hij me naar een smal pad., achter een paar hekken.
Hij kijkt naar mijn borstkas. ik krijg door dat ik een soort van ketting draag met een rode kaart met letters/ tekst. 'Le Bateau Records'
Ik zie nu dat hij ook een ketting omheeft, maar met een andere kleur kaart.. 'kom, kom' en de Brede man trekt me mee ,langs de vele rijen met wezens , naar de poort. En plots voel ik het. de energie,
De poort lijkt uit pure energie te bestaan.
Ik wordt naar binnen getrokken/ gezogen. ik zweef.... en op dat moment wordt ik altijd wakker.
En altijd met een vreemd kutgevoel .ik wilde doordromen. gaan met die banaan. maar helaas. de wekker gaat, ik voel me verrot. alsof ik totaal niet geslapen heb. Voel me ineens een oude man. maar ééntje met mooie belevenissen verpakt in mijn dromen, met een nachtmerrie sausje.

On topic: een verslaving heb je voor het leven. ééns een junk, altijd een junk.
Verslavingsgevoeligheid is bij iedereen aanwezig, tegenwoordig aantoonbaar in je genen. Zoek het niet op als je slechte genen hebt.
Afleiding hebben /zoeken is de basis..Energie steken in werken, sport , oude of nieuwe hobbies, en voor de lucky ones, je familie.
De zucht slijt. maar verwacht geen tipping point. die is er wel maar voel je niet. Het verdwijnt nooit helemaal. maar buig die negatieve drive om naar iets waar je positieve energie uit kunt halen.

En hier een link met nuttige info wbt inslapen:

Dat is nog eens leuk wakker worden :grin: mooi verhaal!

En duidelijke uitleg. Thnx! Ook voor de nuttige link!
 
Verslaafd, of een verslaafde:

Zoals ik het zie: een persoon die niet met gevoelens/emoties om kan gaan, lastige situaties/confrontaties uit de weg gaat of juist bewust opzoekt, slecht grenzen aan kan geven en niet in staat is om te luisteren naar de behoeftes die hun innerlijke kind eigenlijk écht nodig heeft.

De oplossing: drugs! Om al die zaken te dempen. Maar eigenlijk maak je het jezelf alleen maar moeilijker.
(Overigens kan je hier elke ander obsessief gedrag invullen, gokken, hobbies, sporten, eten, Netflixen, etc.)

En wat begint als een jointje of pilletje voor de lol. Voor iemand die aanleg heeft voor verslaving, wordt dit steeds meer. Meer verschillende drugs, combinaties, etc. Tot je leven nog maar om één ding draait, je volgende fix.

Alles ten doel om maar niet bezig te zijn met jezelf. Om eens alleen te zitten en gevoelens, gevoelens te laten zijn. En om te kijken naar je eigen karakter gebreken. Wat jij beter had kunnen doen.

Want ja, gebruiken en de hele wereld de schuld geven van jouw problemen, dat is veel makkelijker.

Ik kan je uit ervaring vertellen dat die gevoelens en problemen aangaan misschien toch nog weleens makkelijker kan zijn dan gebruiken.

Oh wat heb ik mezelf veel de nesten in gewerkt. En m'n omgeving kapot gemaakt. Terwijl het aangaan van je verantwoordelijkheden het leven gewoon veel makkelijker en leuker maakt.

Maar daarvoor is eerlijkheid heel belangrijk. En dat vind ik lastig. Gezien ik al sinds m'n 5e levensjaar mezelf anders voordoe, dan ik werkelijk ben. Door pesterijen/trauma's wordt bij veel mensen verslaving getriggerd. (En genetische aanleg en blootstelling aan gebruik speelt ook mee)

Verder is verslaving een ziekte. Een chronische, progressieve, dodelijke ziekte. En er bestaat geen simpel medicijn voor helaas. Wel een simpel programma om clean te blijven.

Chronisch hoef ik denk ik niet uit te leggen.
Progressief betekend dat je steeds verder je grenzen verlegd. Als jong ventje zei ik altijd: 'ik ga nooit roken'.
Kijk waar we geëindigd zijn, het IV spuiten van flakka-achtige substanties. In mijn meest recente terugval wezen de shadowpeople mij de weg naar het dakraam om te vluchten voor de politie (die er helemaal niet was, ik had immers niets illegaal gedaan). Maar ik was bijna geëindigd als een van de mogelijke krantenkoppen 'verward persoon aangehouden op dak van woning' of 'verward persoon overleden na val uit raam'.
En dodelijk.... Tja de keren dat ik door het oog van de naald ben gegaan zijn niet meer op 2 handen te tellen.

Uiteindelijk is voor een verslaafde de drugs nooit het probleem. Het is de oplossing. De problemen zitten veel dieper. En pas als je die aanpakt, wordt het leven beter.

Ik kan hier nog wel even over doorlullen denk ik. Maar ik laat het hierbij.
 
Dat verloederen geldt niet voor iedereen natuurlijk.
Sommige alcoholisten gaan gewoon naar hun dagelijks werk en verloederen niet.
Daar staat tegenover dat er ook mensen zijn, die wél verloederen en bijna alles kwijt zijn geraakt...
Mijn visie is dus niet dat iedereen die verslaafd is, verloederen of in de goot terecht komt.
Dat heb ik ook nooit zo beweerd.
Ik zeg wél, dat verloedering inherent is mbt verslaving aan alcohol en drugs.
En idd gaat het om maken van keuzes.
Edoch, wie kiest ervoor, om verslaafd te worden?
Wie kiest ervoor om te verloederen?
Niemand.
Dus de zienswijze dat verslaafd en verloederen afhangt van de persoonlijkheid en keuzes maken daarin, daarmee ben ik het niet eens..
Dit k a n je gebeuren.
Het h o e f t niet.
Nja ik vind dat je wel gelijk hebt als je stelt dat er altijd wel iets verloedert door de verslaving. Er is geen verslaving die er niet voor zorgt dat het een negatief effect heeft op iets in je leven.
 
Nja ik vind dat je wel gelijk hebt als je stelt dat er altijd wel iets verloedert door de verslaving. Er is geen verslaving die er niet voor zorgt dat het een negatief effect heeft op iets in je leven.

Slechts een kwestie van tijd. Of het hebben van blinde vlekken. Maar iemand die verslaafd is, verloedert hoe dan ook iets. Of het nou z'n uiterlijk, normen en waarden, werk, financiën, relaties, of eigen behoeften en zelfliefde is. Naar verloop van tijd gaat er vanzelf iets kapot.

Maar dat heb je vaak niet door. Pas als het te laat is. Ik heb ook nog heel lang 'gefunctioneerd'. Gewoon een baan op HBO niveau etc. Maar mijn omgeving en vooral mijn eigenwaarde en (mentale) gezondheid, heb ik uiteindelijk compleet verwaarloosd.

Maar dat zag ik pas in toen ik een week of 5 clean was + intensieve therapie.

Eigenlijk is dat ook waar de grens van verslaving ligt. Kijk naar sportverslaving bijvoorbeeld.
Sporten is gezond, dus helemaal prima toch. Maar als je 3 keer per dag in de sportschool staat en afspraken afzegt om te sporten. En altijd doorknalt om maar niet met je gevoelens te zitten. Dan is gezond gedrag toch inneens obsessief en dus een verslaving.
 
Heb ook het gevoel dat er bij de meeste verslaafden onderliggende mentale problemen of trauma's zijn. Denk zelfs de meerderheid van DF en dat doet soms wel pijn om te zien, zeker als je die personen in het echt kent.
 
Iedereen krijgt te maken met trauma's, tegenslagen, narigheid. Ja ik ook.
Het is een grote, nee kardinale fout van mij geweest, om deze ellende te gaan wegdrukken met drugs. Want dan verwerk je niet of nauwelijks.
De meeste mensen gaan niet aan de drugs. ..waarom wij dan wel?
Ik spreek voor mezelf.
Na een heel vette traumatische ervaring kon ik deze domweg niet goed aan.
En dtoen kwamen de drugs per toeval op mijn pad. En ik nam ze. Ja.
Hebben ze mij geholpen? Scheelde het?
Nee. Uiteindelijk niet.
Ze hebben de zaak erger gemaakt, waardoor ik niet alledaagse dingen ben gaan doen....
Zoooo dom geweest. Was ik maar slimmer geweest.
Maar, ik is no use crying abortus spilt Milk, nietwaar.
Aan vroeger, daar hebben we n u niets aan. Nee. Passé!

En nu?
Iedere Kerstmis weer, heb ik het slecht.
En dus echt slecht, geloof me!
Alleen tegenwoordig ga ik daar nuchter doorheen, hoe moeilijk ook....
En verder?
Sommige drugs zal ik mijn verdere leven lang nooooooit meer nemen!
Hooguit heel af en toe een rc. 2fdck, dus. Maar, heel af en toe...
 
Laatst bewerkt:
Iedereen krijgt te maken met trauma tegenslag en narigheid. Precies! Je zou ergens toch denken dat we er dan wel wat beter mee om zouden moeten gaan hè? Ik bedoel niet alleen verslaafden, maar ook de omgeving. Iedereen.

Het schijnt dat met kerst de kalmeringsmiddelen en antidepressiva moeilijk te krijgen is. Je bent er dus zeker niet alleen in.

Wel heel stom vind ik dat eigenlijk. Ikzelf heb gelukkig een fijne associatie met kerst, maar ik vind het bizar dat we zó bezig zijn met een nep plaatje met elkaar staande houden, dat we niet met elkaar kunnen praten over hoe het nou écht gaat.

Mijn ervaring is dat wij mensen het lastig vinden om over pijnlijke emoties te praten. Zowel die van onszelf als die van een ander. Je kan er zo van schrikken, omdat er écht fysieke pijn voelbaar is en, wanneer het echt heel heftig is, er gedachten kunnen zijn dat je het leven niet meer waard vindt. Dus natuurlijk proberen we ons ervoor te beschermen. Dat is een logische reactie.

Ikzelf probeer in elk geval niet te streng te zijn voor mezelf. Ik ben ergens heel erg van geschrokken. En die schrik bleef vet lang in mijn lijf rondhangen. Mijn lijf kon het niet ontladen. Zo is het gegaan. En nu vandaag de dag is het weer anders dan toen.

Het zou fijn zijn als iedereen zich er ten diepste van bewust is dat gevoelens niet blijvend zijn. Zodat we een beetje meer woorden kunnen geven aan wat ons pijn doet en we de pijn beter kunnen dragen als iets dat bij ons hoort of een ander ermee kunnen steunen.
 
Laatst bewerkt:
Gevoelens niet blijvend??
Ik draag al 40 jaar een gebeurtenis mee, die qua gevoelens niets verandert. Nooit is veranderd...
40 jaar geleden (41 om precies te zijn) stortte mijn leven in elkaar.
Daar ben ik nooit overheen gekomen, dat trauma is als een molensteen om mijn nek.
Het heeft voor hele bizarre toestanden geleid en ik neem het trauma mee straks de oven in....
Dat gevoel van enorm verdriet, pijn en ellende het is blijvend.
Jammer maar helaas.
En ja, dit feit vond plaats op 22 december 1980, om ca. 20.00 uur, in... Maastricht.
Maastrichterbrugstraat 22.
Ja. In mijn geheugen gebrand. Vaak zijn het de nachtmerries daarover die mij op pijnlijke wijze weer wakker schudden.
Iedere keer weer. Best wel vaak trouwens maar nu in december veeel te vaak.. bah. Misère beaucoup!

En nou moeten we allemaal " vrede op aarde" en "heb uw naasten lief" gaan spelen enkele dagen later. Dit gaat hem niet worden voor mij. Nee.
Pais en vree?
Wel, dat zit er voor mij dus echt niet in!

Laat het maar gauw januari zijn. april is nog beter...
Ik kan haast niet wachten!!
 
Laatst bewerkt:
Gevoelens niet blijvend??
Ik draag al 40 jaar een gebeurtenis mee, die qua gevoelens niets verandert. Nooit is veranderd...
40 jaar geleden (41 om precies te zijn) stortte mijn leven in elkaar.
Daar ben ik nooit overheen gekomen, dat trauma is als een molensteen om mijn nek.
Het heeft voor hele bizarre toestanden geleid en ik neem het trauma mee straks de oven in....
Dat gevoel van enorm verdriet, pijn en ellende het is blijvend.
Jammer maar helaas.
En ja, dit feit vond plaats op 22 december 1980, om ca. 20.00 uur, in... Maastricht.
Maastrichterbrugstraat 22.
Ja. In mijn geheugen gebrand. Vaak zijn het de nachtmerries daarover die mij op pijnlijke wijze weer wakker schudden.
Iedere keer weer. Best wel vaak trouwens maar nu in december veeel te vaak.. bah. Misère beaucoup!

En nou moeten we allemaal " vrede op aarde" en "heb uw naasten lief" gaan spelen enkele dagen later. Dit gaat hem niet worden voor mij. Nee.
Pais en vree?
Wel, dat zit er voor mij dus echt niet in!

Laat het maar gauw januari zijn. april is nog beter...
Ik kan haast niet wachten!!
Ai!! Dat spijt me :-(.
 
Ik wil nog zeggen dat ik er niet mee bedoelde dat de gevoelens helemaal kunnen verdwijnen. Dat kan helemaal niet. Zeker niet bij zulk heftig trauma als wat jij omschrijft @De Zandman. Voor mij geldt dat ik me niet constant zo voel als toen. (En dat bewustzijn is helpend om met de emoties om te kunnen gaan. Althans voor mij werkt dat zo.) Dat wilde ik nog zeggen uit respect voor jouw gevoelens en voor je trauma.
 
Its quit simpel....als je afhankelijk bent van een middel om -normaal te functioneren even je verslaafd. De gevolgen ermee gepaard gaan verschillen per middel maar definiëren niet.of je verslaafd bent of niet.
 
Heb ook het gevoel dat er bij de meeste verslaafden onderliggende mentale problemen of trauma's zijn. Denk zelfs de meerderheid van DF en dat doet soms wel pijn om te zien, zeker als je die personen in het echt kent.
99% die aan drugs gaat heeft bewust of onbewust een mentale situatie die erkend of verdrongen is. En daarnaast is verslaving genetisch bepaald. De één triggert het en de ander niet.
 
Interessante discussie die hier op gang komt.

@De Zandman heftig en pijnlijk hoe je dat omschrijft. Lijkt me zwaar om die last te dragen en geen uitzicht te hebben op verlichting.
Ik ben er zelf van overtuigd dat trauma's e.d. vroeg of laat op een manier wel verwerkt kunnen worden. Maar ik kan natuurlijk niet voor jou spreken.

Het vergt wel veel zelfonderzoek, mindfulness en dergelijke zaken om over lastige situaties heen te komen. En dan nog zal het misschien nooit verdwijnen. Alhoewel misschien wel op een andere manier ervaren. Als meer observerend toeschouwer zonder oordeel. Ipv dat de emoties of gebeurtenissen je overmannen.

Nogmaals, alle respect voor wat je hebt meegemaakt en ik kan niet voor jou spreken. Maar ik gun het je wel om er ooit verlichting in te krijgen op een gezonde manier.

Ik hoop dat ik het een beetje goed verwoord. Zijn natuurlijk geen eenvoudige onderwerpen en ik kan helaas geen lichaamstaal toevoegen op een forum. Maar het is niet bedoeld als advies ofzo, meer als mijn kijk op mijn eigen belevenissen in het leven.
 
Interessante discussie die hier op gang komt.

@De Zandman heftig en pijnlijk hoe je dat omschrijft. Lijkt me zwaar om die last te dragen en geen uitzicht te hebben op verlichting.
Ik ben er zelf van overtuigd dat trauma's e.d. vroeg of laat op een manier wel verwerkt kunnen worden. Maar ik kan natuurlijk niet voor jou spreken.

Het vergt wel veel zelfonderzoek, mindfulness en dergelijke zaken om over lastige situaties heen te komen. En dan nog zal het misschien nooit verdwijnen. Alhoewel misschien wel op een andere manier ervaren. Als meer observerend toeschouwer zonder oordeel. Ipv dat de emoties of gebeurtenissen je overmannen.

Nogmaals, alle respect voor wat je hebt meegemaakt en ik kan niet voor jou spreken. Maar ik gun het je wel om er ooit verlichting in te krijgen op een gezonde manier.

Ik hoop dat ik het een beetje goed verwoord. Zijn natuurlijk geen eenvoudige onderwerpen en ik kan helaas geen lichaamstaal toevoegen op een forum. Maar het is niet bedoeld als advies ofzo, meer als mijn kijk op mijn eigen belevenissen in het leven.
Heel mooi verwoord. Dit is ook wat ik bedoelde/ mijn intenties en gedachten.

Verder ook heel heldere uitspraken van de rest van de leden. Dit topic ervaar ik als confronterend én helpend. Thnx!
 
Ik kan niet meer mijn doordeweeks stress kwijt door manieren buiten een drugs weekend om vaak dus een nuchter weekend alleen het weekend gebruik is mij al 7 jaar niet gelukt om niet meer te doen op een tiental na. Das gewoon verslaaafd .
 
Mij is tijdens 1 van mijn vele detoxen wel eens verteld dat ook al drink je bv voor het slapen gaan slechts 1 glaasje wijn of bier, maar kan je deze ene niet laten staan je toch verslaafd bent hoe onschuldig en weinig dit ook is. Dat het niet om het middel of de hoeveelheid gaat, maar of je het wel of niet kunt laten. Vind er zelf wel een kern van waarheid in zitten.
 
In dit geval kan je spreken over een geestelijke afhankelijkheid.
Lichamelijk lijkt me dit geen verslaving, maar als je niet goed functioneert zonder dat glas, dan is er inderdaad wel sprake van een verslaving. De hoeveelheid doet er minder toe.
 
Mij is tijdens 1 van mijn vele detoxen wel eens verteld dat ook al drink je bv voor het slapen gaan slechts 1 glaasje wijn of bier, maar kan je deze ene niet laten staan je toch verslaafd bent hoe onschuldig en weinig dit ook is. Dat het niet om het middel of de hoeveelheid gaat, maar of je het wel of niet kunt laten. Vind er zelf wel een kern van waarheid in zitten.
Ja ik ook wel.
Dan heb je gewenste verslavingen en ongewenste. De bekende runnershigh is een goed voorbeeld van een gezonde scoring naar de begeerde stofjes. maar vind dit wel discutabel. De maatschappij drukt haar stempel op welke verslaving gezond of oké is. De ironie hiervan is mij wel duidelijk.
 
Bestaat dit, een zgn. Gezond gebruik van drugs?
Ik leg de verschillende vormen meer uit als : gebruik, waarbij er zogezegd sprake is van zo af en toe, waarbij er ( nog) geen hunkeren is naar opnieuw en meer.
Daarnaast bestaat er misbruik, en hierbij denk ik echt aan een hunkeren naar opnieuw, steeds meer, waarbij vaak er een (te) hoge belasting van het lichaam plaatsvindt, ( ongezond gebruiken) en we dus echt van een verslaving kunnen spreken.
Moet een verslaving altijd worden aangepakt?
Ik denk het wel, ook al omdat er verloedering op de loer ligt, naast grotere schade voor de gezondheid. Zoals in de post hierboven ook genoemd is in andere setting en woorden.
Soms functioneert men zelfs met een verslaving nog altijd goed, maar blijft dat met de tijd ook zo ? Ik denk uiteindelij
niet. Is er iets mis met zo af en toe?
Zolang dit zo blijft, m.i. niet.
Een gewenste verslaving zie ik niet vwb het gebruik van middelen aangaat...
 
Ik leg de verschillende vormen meer uit als : gebruik, waarbij er zogezegd sprake is van zo af en toe, waarbij er ( nog) geen hunkeren is naar opnieuw en meer.
Daarnaast bestaat er misbruik
Ook goed verwoord :thumbsup:
Alleen die 'zo af en toe' word weleens heel breed geïnterpreteerd.
Ik vind het gebrek aan onderwijs enorm achterhaald hierin. Hoe bestaat het dat hier geen aandacht aan word besteed. Grote gemiste kans imo.
 
Op mijn middelbare school werd wel degelijk over drugs gesproken, maar meer oppervlakkig, maar ja toen waren we dertien of veertien jaar oud....en er werd toch al geblowd in die klas. Dat weet ik nog wel. ..
Met zo af en toe bedoel ik dat er van dat gebruik geen schade optreedt.
Zoals 1 x per drie maanden mdma, of iets in deze richting.
 
Als verslaving word gelinkt aan een probleem wat aangepakt moet worden, dan pleit ik ervoor verslaving niet enkel te zien als middelen afhankelijkheid, maar als gevolg op je leven. Is dit houdbaar op de langere termijn..

Welkom in de wondere wereld van procesverslavingen haha

Daarom is het ook zoveel makkelijker om verslaving gewoon als ziekte te zien, die zich op allerlei vlakken kan vertonen. En niet zozeer alleen op een specifiek middel.

Ik ben bijvoorbeeld "a-pihp" verslaafd, maar ben net zo goed verslaafd aan (te veel) werken. En zo zijn er wel meer dingen waar ik op moet letten (gamen, obsessieve hobbies, etc)
 
Dag iedereen,

Zelf vind ik de dsm-5 criteria wel een goede maatstaaf vanwege de medische interpretatie.

Daarnaast vind ik verslaving ook een sociaal construct, iedereen heeft zijn eigen interpretaties van een verslaafde. Een groep studenten zal anders tegen een verslaving aankijken dan een groep 50+ers. Bij een sociaal construct kijk je naar verschillende factoren, omgeving, de persoon zelf en het middel in combinatie met elkaar.

Iemand is niet bij één keer gebruiken chronisch verslaafd. Daar zitten nog wat fases tussen.
Experimenteel gebruik
Sociaal gebruik
Misbruik
Afhankelijkheid
Chronische verslaving

De grens tussen sociaal gebruik en misbruik is, erg dun. Als je alleen kijkt naar het middel doorlopen mensen deze fases een stuk sneller bij cocaïne gebruik dan bij alcoholgebruik.
Sommige mensen zijn heel goed in staat om hun gebruik uit te stellen tot in het weekend. Maar in het weekend gaan ze dan vaak veel te ver. Andere mensen zijn minder goed in staat om hun gebruik uit te stellen, waardoor zij doordeweeks gebruiken en bijvoorbeeld ook belangrijke afspraken missen. Beiden zijn in mijn beleving net zo verslaafd, al heeft de een meer zichtbare, vervelendere gevolgen dan de ander.

Functie van gebruik is denk ik ook belangrijk. Je kan illegale cocaïne of speed gebruiken zodat je eindelijk de energie hebt om je huis schoon te maken, of oxycodon van de huisarts nemen omdat je last hebt van ernstige reuma. Beiden zijn functioneel en als zelfmedicatie, alleen wordt er met verschillende ogen naar gekeken. Ook geeft dit meer kans om een chronische verslaving te ontwikkelen.

Wat ik nou eigenlijk wil zeggen is dat ik bij verslaving niet aan 1 type persoon, eigenschap of middel denk. Het kan iedereen die maar ergens op de sociale ladder staat overkomen. Afhankelijk van jou als persoon, het middel dat je gebruikt en in welke omgeving je je bevindt. Wel denk ik dat sommige mensen beter beschikbare middelen hebben om zich uit een verslaving te trekken.
 
Verslaving bestaat wat mij betreft uit drie componenten: een lichamelijke component, een psychologische component, en een sociale component. Uiteindelijk wordt verslaving vooral gedefinieerd aan de hand van sociale problemen zoals moeite met het onderhouden van relaties (zowel vriendschappen en familiecontacten als liefdesrelaties), financiële problemen, juridische problemen en moeite met concentreren op werk.

Toch wordt vaak over het hoofd gezien dat de relatie tussen drugsgebruik en verslaving tweeledig is. Enerzijds heeft het te maken met de mate waarin een persoon zich nog kan handhaven in sociaal wenselijke situaties. Maar anderzijds heeft het ook te maken met reacties van de sociale omgeving. Verslaving kun je dus erger of minder erg maken door er op een andere manier op te reageren.

Dat geeft dus een maatschappelijke verplichting (vind ik) om te kijken of er misschien structurele mechanismen zijn ingebakken die ervoor zorgen dat verslaving een heftiger probleem is. Als je er even over nadenkt is dat helemaal niet zo'n gekke veronderstelling. Gewoon heel even afvragen: waarom doen we eigenlijk de dingen die we doen, en kunnen we dat misschien ook anders/beter oplossen?

Helaas is die vraag ongeveer net zo taboe als heel hard 'hee kijk een neger!' roepen terwijl je in een hippe Amsterdamse juicebar zit.
 
De vraag "waarom doen we de dingen die we doen" en waarom doe i k de dingen zo als I k doe, kent geen antwoord en gaat ontzettend de diepte in.
Het is een vraagstuk waar ik weleens over denk onder invloed van 2fdck en uiteindelijk kom ik erachter dat dit te maken kan hebben met " ik wil graag, ik wil niet, en ik voel" (ofwel wil voelen) naast, of icm ik vind prettig, of niet prettig.
Dit alles in de breedste zin des woords.
En verder bestaat het antwoord uit zoveel ingewikkelde materie, factoren zeg maar, dat er geen antwoord op te vinden, laat staan te geven is....ik zou deze zoektocht maar nalaten.
Het leven gaat, zoals het gaat.
Of iets beter kan worden opgelost, daar kom je veelal achteraf pas achter en gedane zaken nemen geen keer.
 
De vraag "waarom doen we de dingen die we doen" en waarom doe i k de dingen zo als I k doe, kent geen antwoord en gaat ontzettend de diepte in.
Het is een vraagstuk waar ik weleens over denk onder invloed van 2fdck en uiteindelijk kom ik erachter dat dit te maken kan hebben met " ik wil graag, ik wil niet, en ik voel" (ofwel wil voelen).
Dit alles in de breedste zin des woords.
En verder bestaat het antwoord uit zoveel ingewikkelde materie, factoren zeg maar, dat er geen antwoord op te vinden, laat staan te geven is....ik zou deze zoektocht maar nalaten.
Daar hebben ze toch sociale wetenschappen voor uitgevonden :grin:

Ik zou niet snappen waarom we wel naar Mars moeten kunnen vliegen maar verder niet de cognitieve of politieke vermogens zouden hebben om uit te vogelen hoe en waarom we met elkaar omgaan.
 
Sowieso zijn vrijwel alle filosofen het er wel over eens dat je je niet voelt vanwege een soort inherent autonome 'ik' die zelf volledig bepaalt, maar dat gevoelens en uiteindelijk gedrag juist bepaald wordt door allerlei vooraf bepaalde factoren.
 
Terug
Bovenaan