Hoe achter de reden van mijn gebruik komen?

heyol

Bewuste gebruiker
Hallo

Je hoort wel eens dat er een achterliggende reden is voor een verslaving: Jeugdtrauma, genetische aanleg, sociale omgeving,...
Echter heb ik een topjeugd gehad en niks te klagen, niemand in mijn familie is verslaafd aan iets en sociale druk kan het ook niet zijn want ben 98% van de tijd alleen en mijn vrienden zijn geen extreme druggebruikers.

Ik weet écht niet wat de reden is van mijn coke-verslaving (meer dan 1gr per dag)... Ik ben sinds kort op zoek naar lokale hulp-organisaties om af te kicken. Want ik snap eigenlijk echt niet wat mij bezielt, ik ben jong, heb een goed leven, niks te klagen, en toch verkloot ik mezelf door die FUCKING klote-coke.

Volgens mij zou het mij al veel helpen als ik achter de reden zou komen van mijn gebruik. Misschien kan ik dan de achterliggende reden oplossen. Maar ik heb géén enkel idee
wat mijn motivatie of reden is om te gebruiken - heb al lang nagedacht.

Zijn er stappen of vragen die iemand zichzelf kan stellen om achter de reden van zijn of haar gebruik te komen?

Bedankt
 

HierEnDaarEenFuifje

Wijs gebruiker
Ik denk dat je er dan zeker baat bij hebt om hulp te krijgen van een instantie of in contact te komen met een psycholoog. Je hoeft niet perse iets te "mankeren" om naar een psycholoog te gaan, maar wellicht kan die wel iets bij jou loskrijgen wat je zelf nog niet besefte.

Of wellicht dat je dit kan bespreken met je huisarts en dat die je dan verder kan helpen.

Soms hoeft een reden niet zo diep te liggen of zo heftig te zijn als trauma's.
Het kan ook onzekerheid zijn, een laag zelfbeeld, ontsnappen aan de realiteit, verveling zonder drugs of wellicht is bij jou gewoon de reden dat je coke erg leuk vond en dit uit de hand is gelopen.

Wel eens voor jezelf bekeken of je in aanmerking komt voor ADHD/ADD? Je hoeft lang niet aan de "standaard" symptomen te voldoen om toch ADHD/ADD te hebben, maar mensen met ADHD/ADD zijn vaak verslavingsgevoeliger en bepaalde drugs hebben soms een andere en voor hen prettige werking.

Er is een moment gekomen dat je geleidelijk over bent gegaan op dagelijks gebruik, omdat dit iets voor je kan bieden wat je dus nuchter mist. Dit kan natuurlijk ook de geestelijke verslaving zijn die je ontwikkelt en het feit dat je je nu waarschijnlijk erg slecht voelt als je een tijdje zonder zit. Dit zorgt natuurlijk ook voor een hoge drempel.

Ik kan me voorstellen dat dit een lastig vraagstuk voor je is en ik hoop dat je je antwoord kan vinden!
 
Laatst bewerkt:

MaddMonkey

Badass junkie
Waarom gebruik je?

Zelfs als je dan aangeeft, omdat ik het lekker vind. Kan je vragen waarom is het een verslaving?
En zo vraag je jezelf steeds meer uit. Een verslaving heeft een aantal kenmerken. Waaronder lichamelijke en/of geestelijke afhankelijkheid, tolerantie en problemen en veel tijd kwijt door gebruik.
 

heyol

Bewuste gebruiker
Ik vindt niks meer aan coke leuk of lekker. Terwijl dat ik een lijn pak denk ik "fuck, dit suckt. Ik moet hier echt mee stoppen." maar toch doe ik het?!
 

Snoozerboy🐱

Badass junkie
Coke doet je gewoon geloven dat je het ergens toch wel wil terwijl dat dus in feiten niet zo is(Geestelijke verslaving)
De verwarring die het met zich mee brengt dat je iets blijft doen wat je niet wil is reden genoeg om te stoppen!
Je kan jaren wachten kijken hoe je leven naar de getver gaat en dan snappen dat deze verwarring geen basis is voor een fatsoenlijk leven...
Ga gewoon kijken naar wat je wel echt wilt en probeer te beseffen dat je dat niet kan realiseren.
voor vele moet het eindigen in ellende voor er iets verandert...
Ik zelf was een prima functionerende coke verslaafden dus mijn idee was hey ik ga het roken dan loopt het zo uit de hand dat ik wel iets moet doen..
Paar jaar later lekker alleen op een kamertje(of nouja eerst nog even met een maat die dan weg ging)
eerste paar dagen van de maand heel me uitkering weg gerookt trillend zwetend maatje die je huilend aankijkt...
En zelfs dan door gaan? ik kan mezelf dan ook afvragen waarom doe ik dit ik van het verschrikkelijk...
Wat maakt het uit?!?!?! ik kan niks fatsoenlijks opbouwen zo lang ik die troep gebruik dat is motivatie genoeg toch?
 

heyol

Bewuste gebruiker
Ik had een tijdje acht maanden een vriendin. Toen gebruikte ik amper, max 1x per week en soms zelfs gewoon niet, had er geen nood aan. Toen probeerde ik volledig af te kicken maar daardoor was ik altijd héél moe, onverschillig en prikkelbaar.

Dus nu ben ik weer single. En als ik probeer te stoppen wordt ik, zoals eerder gezegd, EXTREEM moe. Ik kan dan niet langer dan 8u per dag wakker blijven en slaap makkelijk 16u per dag, zelfs na een week heb ik die vermoeidheid nog.

Als ik niet gebruik heb ik ook geen concentratie. Er zit een soort van 'wolk' over mijn gedachten en het enige wat ik kan denken is "Hmmm, met een grammetje coke was dit werk zo gefixt". En dat is ook, ik gebruik coke heel vaak om te werken, ik kan dan 14u aan een stuk zonder problemen en zeer geconcentreerd veel werk verrichten. Zonder niet... Vroeger, voor mijn gebruik, kan ik ongeveer evenveel werk verrichten zonder.

Wanneer ik dan een dagje probeer te stoppen, lukt dat, maar ben ik echt niks waard, enige wat ik dan doe is Netflixen en slapen. Volgende dag gaan mijn vingers automatisch terug naar de coke of het nummer van mijn dealer.

Ik ben al eens een paar keer een weekje kunnen stoppen, en ik hield echt van het nuchter zijn! Nuchter is zoveel beter! Maar toch grijp ik altijd weer automatisch naar die coke... Volgens mij denk ik dan "Met een lijntje zou dit moment zoveel beter zijn", terwijl dat niet is! Nuchter is beste... maar toch...

Sinds kort, pak iets langer dan een maand, heb ik ook heel neerslachtige gevoelens... Ik ga het geen depressie noemen want ben normaal een heel optimistische en vrolijke kerel... Maar ik voel me zo leeg, down en droevig,... heel de dag. Ik fantaseer soms zelfs over suicide, ook dat snap ik niet, ik zou dat NOOIT doen, maar ik fantaseer er wel graag over sinds kort. Gewoon de leegte en zweverigheid van een einde spreekt mij aan... Maar ik zou het nooit nooit nooit doen!

Ook mijn alcoholgebruik stijgt de laatste tijd terwijl ik normaal geen grote drinker ben. Het verdovende gevoel ontspant me, een flesje Jack of wijn op een avond is tegenwoordig eerder regel dan uitzondering...

Het is fijn dat ik dit even van me af kan schrijven... Maar voel me zo waardeloos...
 

heyol

Bewuste gebruiker
Coke doet je gewoon geloven dat je het ergens toch wel wil terwijl dat dus in feiten niet zo is(Geestelijke verslaving)
De verwarring die het met zich mee brengt dat je iets blijft doen wat je niet wil is reden genoeg om te stoppen!
Je kan jaren wachten kijken hoe je leven naar de getver gaat en dan snappen dat deze verwarring geen basis is voor een fatsoenlijk leven...
Ga gewoon kijken naar wat je wel echt wilt en probeer te beseffen dat je dat niet kan realiseren.
voor vele moet het eindigen in ellende voor er iets verandert...
Ik zelf was een prima functionerende coke verslaafden dus mijn idee was hey ik ga het roken dan loopt het zo uit de hand dat ik wel iets moet doen..
Paar jaar later lekker alleen op een kamertje(of nouja eerst nog even met een maat die dan weg ging)
eerste paar dagen van de maand heel me uitkering weg gerookt trillend zwetend maatje die je huilend aankijkt...
En zelfs dan door gaan? ik kan mezelf dan ook afvragen waarom doe ik dit ik van het verschrikkelijk...
Wat maakt het uit?!?!?! ik kan niks fatsoenlijks opbouwen zo lang ik die troep gebruik dat is motivatie genoeg toch?
Ben je er nu vanaf geraakt?
 

HierEnDaarEenFuifje

Wijs gebruiker
Sinds kort, pak iets langer dan een maand, heb ik ook heel neerslachtige gevoelens... Ik ga het geen depressie noemen want ben normaal een heel optimistische en vrolijke kerel... Maar ik voel me zo leeg, down en droevig,... heel de dag. Ik fantaseer soms zelfs over suicide, ook dat snap ik niet, ik zou dat NOOIT doen, maar ik fantaseer er wel graag over sinds kort. Gewoon de leegte en zweverigheid van een einde spreekt mij aan... Maar ik zou het nooit nooit nooit doen!
Wat je hier beschrijft zijn eigenlijk precies de gevolgen van het lange gebruik. Dit spul werkt zich op steeds vervelendere manier je bovenkamer in.

Iemand die moet afkicken van een drug die je van energie kan voorzien (bijv. speed of coke) die is inderdaad de eerste periode heel erg moe. Je lichaam is uitgeput van de roofbouw en die moet herstellen. Ik weet niet hoe je met werk of andere verplichtingen zit, maar als jij stopt en in die periode gewoon probeert gezond te eten en zo veel mogelijk te slapen, dan zal je merken dat het na een week al vrij snel met de dag beter gaat. Je lichaam is niet voor niets moe, dus geef het de slaap die het nodig heeft. Wellicht een periode vrij nemen van werk hiervoor als dat lukt.

Die extreme moeheid de eerste week of twee weken is voor veel mensen gelijk het grootste probleem, omdat je inderdaad niets waard bent voor je gevoel. En dan is een lijntje een hele simpele en snelle oplossing, maar zoals ik al zei.. dit is misschien 2 weken op je tanden bijten, maar je gaat al erg snel vooruitgang merken in je energie.

Je dagelijks leven hangt dusdanig veel af van de coke, dat ik me goed kan voorstellen dat je je waardeloos voelt met 0 energie als je niet gebruikt. Ik denk echter dat de geestelijke kant een moeilijkere strijd is en dat je energie terugkrijgen gewoon even tanden bijten is.

Misschien als je jezelf voorbereid op 2 weken waardeloos zijn, je alle nummers van dealers verwijderd, zorgt voor gezond eten in huis en je erbij neer legt dat je zoveel mogelijk zal moeten slapen als nodig is, kun je jezelf een beetje klaarstomen ervoor. Schrijf ook eens van je af wat voor nadelen het gebruik jou nu allemaal brengt en probeer dat eens op te wegen tegen alleen de voordelen van de energie die je voor 50 euro + per dag moet kopen, maar die je geestlijk steeds meer omlaag haalt.

Ik zou je echt aanraden om hulp te zoeken. Uiteindelijk doe je het allemaal zelf, maar hulp is er niet voor niets :)
 

heyol

Bewuste gebruiker
Je dagelijks leven hangt dusdanig veel af van de coke,

Precies. Als ik gebruik kan ik nog perfect functioneren. Ik kan werken en mensen die heel dicht bij mij staan (familie en enkele vrienden) hebben niks door. Maar zodra ik stop kan ik enkel nog slapen.

Ik was een tijdje overgestapt op Modafinil (via darkwerb), wat niet verslavend is. Met dat kon ik ook perfect wakker, alert en productief blijven en had geen nood aan coke. Zodra die strip op was wel direct weer hervallen... Zou de huisarts daar een voorschrift voor schrijven als ik de situatie uitleg?

Ik zou je echt aanraden om hulp te zoeken. Uiteindelijk doe je het allemaal zelf, maar hulp is er niet voor niets

Ja... Ik ben dit echt van plan... Een afkickkliniek of huisarts vindt ik misschien een te hoge drempel... Liefst zou ik gewoon vrij kunnen praten met iemand professioneel... Gewoon vrijblijvend, zonder gevolgen en privé, even de situatie uitleggen en zien wat dan de volgende stap is... (Regio Antwerpen).
 

MaddMonkey

Badass junkie
Precies. Als ik gebruik kan ik nog perfect functioneren. Ik kan werken en mensen die heel dicht bij mij staan (familie en enkele vrienden) hebben niks door. Maar zodra ik stop kan ik enkel nog slapen.
Wil je stoppen?

En je vroeg hier trouwens over WAAROM je gebruikt. Hier heb je het. Je gebruikt functioneel. Gevaarlijkste verslaving die er is, want je ziet er heel veel voordeel in. Je zal een tijdje door een kutperiode moeten om te ontgiften en je lichaam te laten herstellen. Ga dan overigens, mocht je willen stoppen met gebruik, over op beweging en/of krachttraining. Zonder ga je jezelf alleen maar belabberder voelen.

k of huisarts vindt ik misschien een te hoge drempel
Je hoeft niet gelijk een kliniek in. Huisarts hoort er voor jou te zijn en hoor je dit soort zaken te kunnen bespreken zonder gelijk een stempel te krijgen. Maak je dus vooral niet druk om een drempel. Probeer samen met je huisarts of verslavingszorg te kijken wat je hieraan zou kunnen doen, mocht je die wens hebben. Daar is hulp voor en daar hoef je je niet voor te schamen.

Je zou bv doorverwezen kunnen worden naar een POH-er voor gesprekken. Of misschien wel een korte ambulante of deeltijdbehandeling.
 

heyol

Bewuste gebruiker
Wil je stoppen?

Ik ben 90% zeker dat ik wil stoppen! Het probleem is - als ik volledig eerlijk ben met mezelf, dat ik om de een of andere domme reden niet 100% wil stoppen! Het is moeilijk uit te leggen... Ik wil stoppen maar een deel van mijn denkwijze houdt een soort van 'opening' voor het gebruik.

De 10% waarom ik nog niet wil stoppen?
  • In mijn idiote hoofd zit om de een of andere reden het ideaalbeeld van druggebruik wat ze schetsen in Hollywood-films (glamour, partying, classy,...) wat ik niet volledig wil uitsluiten.
  • Het 1x per maand gebruiken met een rustig groepje vrienden bij een glaasje wijn op een gezellig avondje lijkt me onschuldig en wil ik ook niet volledig uitsluiten.
Let op: Met 'ik' in die twee punten is het de 'coke die spreekt'... Want eigenlijk wil ik echt af van de rommel.

Ik denk dat dat ook de reden is dat ik mezelf een beetje tegenhoud om hulp te zoeken, dat ik nog niet 100% ervan af wil en een deel in mij wilt verder gebruiken. Ik wil niemands tijd verspillen als ik op voorhand weet dat ik toch ga hervallen.
 

Snoozerboy🐱

Badass junkie
Ik ben 90% zeker dat ik wil stoppen! Het probleem is - als ik volledig eerlijk ben met mezelf, dat ik om de een of andere domme reden niet 100% wil stoppen! Het is moeilijk uit te leggen... Ik wil stoppen maar een deel van mijn denkwijze houdt een soort van 'opening' voor het gebruik.

De 10% waarom ik nog niet wil stoppen?
  • In mijn idiote hoofd zit om de een of andere reden het ideaalbeeld van druggebruik wat ze schetsen in Hollywood-films (glamour, partying, classy,...) wat ik niet volledig wil uitsluiten.
  • Het 1x per maand gebruiken met een rustig groepje vrienden bij een glaasje wijn op een gezellig avondje lijkt me onschuldig en wil ik ook niet volledig uitsluiten.
Let op: Met 'ik' in die twee punten is het de 'coke die spreekt'... Want eigenlijk wil ik echt af van de rommel.

Ik denk dat dat ook de reden is dat ik mezelf een beetje tegenhoud om hulp te zoeken, dat ik nog niet 100% ervan af wil en een deel in mij wilt verder gebruiken. Ik wil niemands tijd verspillen als ik op voorhand weet dat ik toch ga hervallen.
Verslaving gap.. Het laat je dingen denken... die 10% ben jij helemaal niet zelf

Het is een geestelijke ziekte die ga je met denken niet genezen.
 

MaddMonkey

Badass junkie
! Het is moeilijk uit te leggen... Ik wil stoppen maar een deel van mijn denkwijze houdt een soort van 'opening' voor het gebruik.
Dat kan je best een naam geven. Verslavingsmonstertje bijvoorbeeld.

Dat is namelijk de veslaving die de deur open wil houden voor gebruik, zodat je hooked blijft. Dat is de angst om lost te laten of de angst wie je bent zonder middel. Geloof mij, je bent uiteindelijk een fijner mens zonder verslaving.
 

heyol

Bewuste gebruiker
En als ik iets zeg over die 10% twijfel, en zeg dat ik niet per sé volledig wil stoppen maar eerder wil minderen naar max 2x per maand ofzo.

  • Gaan ze dat begrijpen?
  • Of gaan ze zeggen: "Kom maar terug wanneer je volledig wilt stoppen?"
  • Gaan ze me stiekem proberen toch de richting in te duwen om volledig te stoppen, of gaan ze me eerder helpen mijn doel om sterk te minderen te halen? -> Ik heb schrik dat ik 'automatisch' ga afhaken als ze me soort van pushen om volledig te stoppen. Ben bang dat het coke-gedeelte in mijn gedachten gaat overnemen en me zeggen "Deze mensen gunnen je nooit meer, niet meer naar toe gaan".
 

Geneesmiddel

Wijs gebruiker
mijn doel om sterk te minderen
Als je zo hevig verslaafd bent geweest zal af en toe gebruiken snel weer resulteren in een terugval, dus dat zou ik je niet aanraden. Maak een verslavingsmonstertje aan en versla die 10% in je hoofd.
maar als jij stopt en in die periode gewoon probeert gezond te eten en zo veel mogelijk te slapen, dan zal je merken dat het na een week al vrij snel met de dag beter gaat.
maar zoals ik al zei.. dit is misschien 2 weken op je tanden bijten, maar je gaat al erg snel vooruitgang merken in je energie.
Bereid je voor op een hele vervelende periode van een paar weekjes, waarin het niet gemakkelijk gaat zijn. Als je daar eenmaal doorheen bent zal alles alleen maar beter worden.

Om antwoord te geven op je vraag: er hoeft geen reden te zijn, coke is van zichzelf extreem verslavend dus ieder normaal persoon kan er voor vallen onder de juiste omstandigheden.

Good luck en hou ons op de hoogte!
 

SeeBrightOfLight

Experimenterende gebruiker
Ik vindt niks meer aan coke leuk of lekker. Terwijl dat ik een lijn pak denk ik "fuck, dit suckt. Ik moet hier echt mee stoppen." maar toch doe ik het?!
K heb hetzelfde met wiet, het smaakt me al lang niet meer, en wil graag stoppen, pogingen gedaan elke keer de mist in, zo frustrerend als ik het toch weer heb gekocht. Ook al smaakt het me niet
 

AcidWarrior

Wijs gebruiker
Om antwoord te geven op je vraag: er hoeft geen reden te zijn, coke is van zichzelf extreem verslavend dus ieder normaal persoon kan er voor vallen onder de juiste omstandigheden.
Dit dus

@heyol Heb je al aan online hulp gedacht? Bv. via www.drughulp.be kan je anoniem en kosteloos aan de slag via online zelfhulp of online begeleiding. Via hen heb ik m'n vicieuze cirkel van stimulantenmisbruik kunnen doorbreken, en heb ik ingezien dat ik geen coke/kratom/amfetamines nodig heb om productief te zijn. Het geeft zoveel voldoening om helemaal uit jezelf je werk, projecten, ... te realiseren. Want op jezelf kan je rekenen, op coke kan dat niet: de ene keer werkt het, de andere keer valt het dan weer slecht. Een enkele keer goed werk afleveren 'dankzij' coke kan best imo, maar dat blijft niet duren.

ik denk ook niet dat je van dagelijks gebruik terug kan naar sporadisch gebruik. Want dan blijf je dat coke-stemmetje vrij spel geven. Dan blijf je denken: "wanneer mag ik nog eens?" Zelfs bij duidelijke afspraken heb je het risico dat dat stemmetje blijft ronddwarrelen.

Veel succes en houd ons zeker op de hoogte!
 

Ape

Badass junkie
Wie heeft dit geschreven, een watermeloen?

Kap toch met die troep, het is duidelijk dat je verslaafd bent. Er is geen 10%.
Eigenlijk best een kut opmerking. Je snapt zelf toch ook wel dat het niet een kwestie is van “kap toch met die troep”

Ah ja, doen we gewoon even.

Ben het niet met je oneens, maar je schetst het ietwat simpel zo
 
Laatst bewerkt:

Dior-la

Experimenterende gebruiker
Eigenlijk best een kut opmerking. Je snapt zelf toch ook wel dat het niet een kwestie is van “kap toch met die troep”

Ah ja, doen we gewoon even.

Ben het niet met je oneens, maar je schetst het ietwat simpel zo
Eigenschuld joh niemand dwingt je om te gebruiken doen ze allemaal zelf gewoon niet aan beginnen simpel
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Echter heb ik een topjeugd gehad en niks te klagen, niemand in mijn familie is verslaafd aan iets en sociale druk kan het ook niet zijn want ben 98% van de tijd alleen en mijn vrienden zijn geen extreme druggebruikers.

Want ik snap eigenlijk echt niet wat mij bezielt, ik ben jong, heb een goed leven, niks te klagen, en toch verkloot ik mezelf door die FUCKING klote-coke.

Zijn er stappen of vragen die iemand zichzelf kan stellen om achter de reden van zijn of haar gebruik te komen?

Bedankt

Ook ik heb een topjeugd gehad, maar heb mezelf wel een poly verslaving in gewerkt (pyro's injecteren was het eindstation).

Ook ik ben jong, prima sociaal leven, gestudeerd, baan op niveau, etc.
Ik had uiteindelijk toch een soort van trauma in m'n jeugd. Ookal is die veel milder dan ik dacht dat trauma's horen te zijn. (Bij mij moest er eerst een traumahelikopter bij komen kijken voor ik iets als trauma zag, bij wijze van).

Maar simpelweg kan ik gewoon niet met gevoel overweg. Vooral angst en onzekerheid spelen een rol. En ik wist nieteens dat ik die gevoelens had voor ik de kliniek in ging. Een klinische behandeling helpt daar goed bij.

Wat mij bezielt?
De ziekte verslaving.

Vragen of stappen die je kunnen helpen? Zeker!
De 12 stappen van het Minnesota model. Goed hulpmiddel voor zelfonderzoek. Wel samen uitvoeren met een sponsor en mede verslaafden. In je eentje die oplossen heeft geen zin, je hebt altijd blinde vlekken.

Eigenschuld joh niemand dwingt je om te gebruiken doen ze allemaal zelf gewoon niet aan beginnen simpel

Thanks, captain hindsight!
 

SeeBrightOfLight

Experimenterende gebruiker
bij mij speelt er angst mee omdat ik dubbel diagnose ben. Ik heb MS en ADD , en ja ik gebruik cannabis, maar dat is omdat ik amper slaap, elke dag ga werken, elke dag paraat staan voor andere, naasten , ook al is mijn lichaam moe, ik kan niet slapen. Medicijnen hebben ze mij vroeger mee vol gepropt, werkte amper iets. Wiet helpt nu ook al effe niet meer. Dus wil stoppen, al even maar dan komt gedachten gang zoals: wat als ik dan helemaal niet meer kan slapen? Wat als ik weer lange dagen en vele dagen na mekaar wakker bent ? Wat met de gedachtes die er om gaan in je hoofd en je wilt er niet alleen mee zitten ? Heeft iemand zoals dit ook ? Of soort gelijke ?
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
bij mij speelt er angst mee omdat ik dubbel diagnose ben. Ik heb MS en ADD ,

Vervelend zo'n situatie, maar helemaal niet gek. En daarmee middelengebruik ook helemaal niet gek. Ik heb zelf ook de diagnose ADD, maar MS lijkt me echt vervelend. Sterkte!

en ja ik gebruik cannabis, maar dat is omdat ik amper slaap, elke dag ga werken, elke dag paraat staan voor andere, naasten , ook al is mijn lichaam moe, ik kan niet slapen.

Ik bedoel het niet lullig, maar ga het even straight out zeggen:
Dit is een typische rationalisatie om gebruik goed te praten. Ik snap je volledig. Ik heb zelf vrijwel exact dezelfde redenen aangevoerd. Maar er zijn andere manieren om te leven.
En dat betekend goed voor jezelf zorgen (zelfliefde; jezelf op nr 1 plaatsen. Daarna pas de rest)
Gebruik houd namelijk vaak dit soort oude patronen in stand. Slecht slapen en jezelf wegcijferen komt echt vaak voor wat dat betreft.
Als je jezelf alle liefde geeft, kan je daarna des te meer voor anderen klaar staan!

Medicijnen hebben ze mij vroeger mee vol gepropt, werkte amper iets. Wiet helpt nu ook al effe niet meer.

Zelf ben ik van mening dat levenslange medicatie vaak niet de oplossing is. Hooguit als het echt nodig is voor lichamelijke kwalen (voor MS kan ik me dat goed voorstellen). Maar voor psychische klachten ben ik zelf niet zo voor levenslange medicatie. Wel tijdelijk zolang dat nodig is.
Maar voor bijvoorbeeld ADD en slaapkwaliteit valt er veel te halen uit training en ontspanningsoefeningen. Meer dan uit medicatie imo.

Zelfmedicatie is nog veel riskanter, omdat dit verslaving in de hand helpt.

Het nare van (zelf)medicatie is dat het na verloop van tijd vaak zijn werking een beetje verliest. Zoals jij ervaart met de wiet. Je lichaam went aan deze nieuwe baseline.

Dus wil stoppen, al even maar dan komt gedachten gang zoals: wat als ik dan helemaal niet meer kan slapen? Wat als ik weer lange dagen en vele dagen na mekaar wakker bent ?

Heel eerlijk... Dit gaat dan ook gebeuren, maar ook dit is tijdelijk. Voor wiet duurde dat bij mij vaak een tot twee weken als echt minder slaap door afkick (en de nachtmerries). Daarna is het vaak als vanouds niet kunnen slapen.
Zeker voor slaap kunnen ontspanningsoefeningen wonderen doen (meditatie, mindfulness, wederom zelfliefde, etc.). Als je hiermee vooruitgang boekt heb je een veel duurzamere manier van goede kwaliteit slaap dan op middelen. Dit kan je langer toepassen.

Wat met de gedachtes die er om gaan in je hoofd en je wilt er niet alleen mee zitten ? Heeft iemand zoals dit ook ? Of soort gelijke ?

Er zijn heel veel mensen die dit ook hebben. En ik heb er ook veel aan om dit te kunnen delen met lotgenoten. Zucht uitspreken en je problemen doorpraten met mensen die je begrijpen doen wonderen.

Ga anders een keer kijken op een meeting van NA (Narcotics Anonymous), CA (Cocaïne Anonymous), AA (Alcoholics Anonymous) of andere zelfhulpgroepen. Daar zal je veel herkenning vinden.
Let niet te veel op de namen. Iedereen die een verlangen heeft om te stoppen is bij eenieder van die groepen welkom, ongeacht je middel.

Stoppen met middelen hoef je niet alleen te doen. Samen kom je verder!
 

SeeBrightOfLight

Experimenterende gebruiker
Vervelend zo'n situatie, maar helemaal niet gek. En daarmee middelengebruik ook helemaal niet gek. Ik heb zelf ook de diagnose ADD, maar MS lijkt me echt vervelend. Sterkte!



Ik bedoel het niet lullig, maar ga het even straight out zeggen:
Dit is een typische rationalisatie om gebruik goed te praten. Ik snap je volledig. Ik heb zelf vrijwel exact dezelfde redenen aangevoerd. Maar er zijn andere manieren om te leven.
En dat betekend goed voor jezelf zorgen (zelfliefde; jezelf op nr 1 plaatsen. Daarna pas de rest)
Gebruik houd namelijk vaak dit soort oude patronen in stand. Slecht slapen en jezelf wegcijferen komt echt vaak voor wat dat betreft.
Als je jezelf alle liefde geeft, kan je daarna des te meer voor anderen klaar staan!



Zelf ben ik van mening dat levenslange medicatie vaak niet de oplossing is. Hooguit als het echt nodig is voor lichamelijke kwalen (voor MS kan ik me dat goed voorstellen). Maar voor psychische klachten ben ik zelf niet zo voor levenslange medicatie. Wel tijdelijk zolang dat nodig is.
Maar voor bijvoorbeeld ADD en slaapkwaliteit valt er veel te halen uit training en ontspanningsoefeningen. Meer dan uit medicatie imo.

Zelfmedicatie is nog veel riskanter, omdat dit verslaving in de hand helpt.

Het nare van (zelf)medicatie is dat het na verloop van tijd vaak zijn werking een beetje verliest. Zoals jij ervaart met de wiet. Je lichaam went aan deze nieuwe baseline.



Heel eerlijk... Dit gaat dan ook gebeuren, maar ook dit is tijdelijk. Voor wiet duurde dat bij mij vaak een tot twee weken als echt minder slaap door afkick (en de nachtmerries). Daarna is het vaak als vanouds niet kunnen slapen.
Zeker voor slaap kunnen ontspanningsoefeningen wonderen doen (meditatie, mindfulness, wederom zelfliefde, etc.). Als je hiermee vooruitgang boekt heb je een veel duurzamere manier van goede kwaliteit slaap dan op middelen. Dit kan je langer toepassen.



Er zijn heel veel mensen die dit ook hebben. En ik heb er ook veel aan om dit te kunnen delen met lotgenoten. Zucht uitspreken en je problemen doorpraten met mensen die je begrijpen doen wonderen.

Ga anders een keer kijken op een meeting van NA (Narcotics Anonymous), CA (Cocaïne Anonymous), AA (Alcoholics Anonymous) of andere zelfhulpgroepen. Daar zal je veel herkenning vinden.
Let niet te veel op de namen. Iedereen die een verlangen heeft om te stoppen is bij eenieder van die groepen welkom, ongeacht je middel.

Stoppen met middelen hoef je niet alleen te doen. Samen kom je verder!
Thx voor te reageren. Ik keur gebruik absoluut niet goed, bij mezelf. Want je word er alleen maar aanhankelijker van, dus dat je er niet meer zonder kan. Ik baal enorm dat het zo moeilijk is, is vooral de eerste 3 dagen waar ik door moet dat zijn bij mij altijd de moeilijkste momenten geweest. Bezigheid zoeken en je aand8 erop houden is dan lastig want ergens zit er een beestje dat zegt ga naar de shop.. en dat overheerst heel erg. Ik d8 dat harddrugs erg waren voor te stoppen maar dit toch ook wel hoor
 

LucidLucy

Verslaafde in herstel
Ik d8 dat harddrugs erg waren voor te stoppen maar dit toch ook wel hoor

Elk middel is lastig om mee te stoppen op zijn eigen manier.

Ik vond stoppen met blowen erg lastig. Ongeveer net zo moeilijk als stoppen met roken. Beiden vind ik moeilijker dan bijvoorbeeld stoppen met speed.

Pyro's en benzos spannen nog steeds wel de kroon om vanaf te komen vind ik.

Voor de rest, zie m'n reactie op je pb!
 
Bovenaan