Indi(ca)
Experimenterende gebruiker
Hoi allemaal!
Ik blow vanaf mijn 13e en vanaf toen ook vaak geëxperimenteerd met andere soorten drugs en ik vond al snel uit dat het op die manier makkelijk was om de klachten van mijn post traumatische stress stoornis grotendeels te verminderen. Ik ben nu 21.
Van mijn 15e tot 19e ben ik verslaafd geweest aan ketamine (ong. 6 gram per dag) daarvoor ben ik 10 weken naar een kliniek gegaan. Voor ik de kliniek in ging woonde ik niet meer bij mijn moeder maar sinds na de kliniek weer wel. Mijn moeder was zelf ook pas in de periode dat ik in de kliniek zat gestopt met blowen en drinken, hiermee had ze zelf ook een fors probleem.
Na 3 maanden uit de kliniek vielen ik en mijn moeder terug met blowen maar dat was geen groot probleem omdat het mijn leven niet negatief beïnvloed, buiten dat ik als ik heb geblowd ik natuurlijk liever op de bank zit met een pak koekjes dan dat ik aan mijn studie werk thuis.
1 maand voordat ik 2 jaar clean zou zijn van de harddrugs ben ik teruggevallen. Ik had toen keta en 3mmc gehaald, 3mmc had ik voor de kliniek pas 1 keer gedaan en dat beviel me niet eens. Ik merkte dat ik na 1 keer keta gebruiken weer gelijk last had van mijn blaas en dus ben ik daar niet mee doorgegaan omdat ik zware blaasproblemen had toen ik nog verslaafd was eraan. Maar ik was verkocht door de 3mmc en ik gebruik nu sinds 28 december dagelijks, tenzij mijn geld echt op is.
Ik zie zelf in dat dit een groot probleem is en ik wil graag ook weer stoppen. Ik moet nog even kijken of het me lukt om het te doen op eigen kracht en door naar NA bijeenkomsten te gaan. Er is eigenlijk niemand die weet dat ik weer aan de drugs zit, er zijn wel een paar mensen die weten dat ik in december ben teruggevallen.
Mijn moeder weet dat niet en is ook heel duidelijk geweest de afgelopen 2 jaar dat als ik terugval met harddrugs ik gelijk het huis uit gezet wordt, dus dit houd me ook echt heel erg tegen om er met haar over te praten. Toch weet ik dat het belangrijk is om het toch te zeggen als ik de stap wil gaan maken om te stoppen. En vooral als ik er achter kom dat het me alleen niet gaat lukken en ik toch kies voor ambulante behandeling of om naar de kliniek te gaan.
Mijn moeder heeft zelf ook aardig wat problemen en is de afgelopen weken ook met teruggevallen met de alcohol en ik weet dat er ondanks dit toch een grote kans is dat ik wel op straat wordt gezet.
Ik hoop dat jullie wat tips hebben om het op een goede manier tegen mijn moeder te vertellen. En ook of iemand weet waar ik heen kan als ik op straat word gezet. Ik woon in een klein dorp en er is hier verder geen opvang voor daklozen.
Ik blow vanaf mijn 13e en vanaf toen ook vaak geëxperimenteerd met andere soorten drugs en ik vond al snel uit dat het op die manier makkelijk was om de klachten van mijn post traumatische stress stoornis grotendeels te verminderen. Ik ben nu 21.
Van mijn 15e tot 19e ben ik verslaafd geweest aan ketamine (ong. 6 gram per dag) daarvoor ben ik 10 weken naar een kliniek gegaan. Voor ik de kliniek in ging woonde ik niet meer bij mijn moeder maar sinds na de kliniek weer wel. Mijn moeder was zelf ook pas in de periode dat ik in de kliniek zat gestopt met blowen en drinken, hiermee had ze zelf ook een fors probleem.
Na 3 maanden uit de kliniek vielen ik en mijn moeder terug met blowen maar dat was geen groot probleem omdat het mijn leven niet negatief beïnvloed, buiten dat ik als ik heb geblowd ik natuurlijk liever op de bank zit met een pak koekjes dan dat ik aan mijn studie werk thuis.
1 maand voordat ik 2 jaar clean zou zijn van de harddrugs ben ik teruggevallen. Ik had toen keta en 3mmc gehaald, 3mmc had ik voor de kliniek pas 1 keer gedaan en dat beviel me niet eens. Ik merkte dat ik na 1 keer keta gebruiken weer gelijk last had van mijn blaas en dus ben ik daar niet mee doorgegaan omdat ik zware blaasproblemen had toen ik nog verslaafd was eraan. Maar ik was verkocht door de 3mmc en ik gebruik nu sinds 28 december dagelijks, tenzij mijn geld echt op is.
Ik zie zelf in dat dit een groot probleem is en ik wil graag ook weer stoppen. Ik moet nog even kijken of het me lukt om het te doen op eigen kracht en door naar NA bijeenkomsten te gaan. Er is eigenlijk niemand die weet dat ik weer aan de drugs zit, er zijn wel een paar mensen die weten dat ik in december ben teruggevallen.
Mijn moeder weet dat niet en is ook heel duidelijk geweest de afgelopen 2 jaar dat als ik terugval met harddrugs ik gelijk het huis uit gezet wordt, dus dit houd me ook echt heel erg tegen om er met haar over te praten. Toch weet ik dat het belangrijk is om het toch te zeggen als ik de stap wil gaan maken om te stoppen. En vooral als ik er achter kom dat het me alleen niet gaat lukken en ik toch kies voor ambulante behandeling of om naar de kliniek te gaan.
Mijn moeder heeft zelf ook aardig wat problemen en is de afgelopen weken ook met teruggevallen met de alcohol en ik weet dat er ondanks dit toch een grote kans is dat ik wel op straat wordt gezet.
Ik hoop dat jullie wat tips hebben om het op een goede manier tegen mijn moeder te vertellen. En ook of iemand weet waar ik heen kan als ik op straat word gezet. Ik woon in een klein dorp en er is hier verder geen opvang voor daklozen.