Vooral geen stimulerende drugs, omdat die activiteit van dopamine en serotonine verhogen, waarna het brein zich ongevoelig maakt voor dat soort prikkels. Daardoor verminderen stimulerende drugs de werken van antidepressiva zoals citalopram; die al niet bekend staan om hun enorm grote effectiviteit.
Tuurlijk. Ik heb zelf ook hele domme dingen gedaan - een stuk dommer dan 3MMC en een SSRI. Je houdt alleen wel je depressie in stand op deze manier. Ga maar eens na of er een verband is tussen je depressie en drugsgebruik. Ik was na 4 jaar cokegebruik echt heel ongelukkig, en nu ik clean ben nergens meer last van.
Snap ik, knap dat je clean bent maatje. Ik ben alleen geen chronische gebruiker, die depressie heeft een andere oorsprong. Laatste keer 3M is meer dan een jaar geleden. Wil niet zeggen dat ik er niet ook ooit obsessief mee bezig was. Maar ik waardeer je zorgen.
Het gaat niet om de oorsprong van je depressie, maar je zult geen uitweg vinden, als je gaat mixen is misschien eerder de zorg.. Zou je niet eerst de depressie willen overwinnen en dan de SSRI afbouwen en dan weer gaan genieten van niet voorgeschreven drugs?
Tis beter voor je om eerst je ad af te bouwen en te herstellen van je depressie dan gelijktijdig drugs en AD nemen.
Toen ik 18 was en al een depressie en psychische klachten had, maar gewoon heel dom was, heb ik regelmatig xtc gebruikt. Ook niet ‘chronisch’ maar geloof me het heeft enorme invloed de dagen / weken erna. Ik had toen geen antidepressiva alleen. Maar ik merkte echt wel verschil met mijn ‘dip’ vergeleken met die van mijn vrienden.
Weet je dit uit ervaring? Ik wil namelijk niet stoppen met de ad want het doet wel degelijk iets voor me. Maar liefst wil ik wel eens in de zoveel maanden uit m'n bol. Ik lees op reddit best wel gemengde verhalen. Sommige mensen zeggen: werkt zoals normaal, weinig aan de hand. Anderen zeggen : dom idee, verminderde werking. Beetje verwarrend dus.
Lees de rest van de reacties hier.
Pro-tip: als je uit je bol wil gaan kun je ook kiezen voor psychedelica, dissociatieven of GABA-agonisten.
www.vice.com
Hmm ik dacht dat trippen op SSRIs uitgesloten was? Maarja het is wel dé @Neo-Shulginist die't zegt 🤔Pro-tip: als je uit je bol wil gaan kun je ook kiezen voor psychedelica, dissociatieven of GABA-agonisten.
Niet dat ik je per se wil aanraden om met andere/nieuwe drugs te experimenteren maar stimulerende middelen fucken te veel met je citalopram.
Wat er gebeurt als je mdma en antidepressiva combineert
Hoe gevaarlijk is het om te proberen om high te worden terwijl je aan de SSRI's zit?
)
SSRI's dempen het effect van psychedelica inderdaad. Maar het is vooral zo dat je beter geen tripmiddelen kunt nemen als je niet zo lekker in je vel zit. Door tripmiddelen ga je intenser onbewuste gevoelens ervaren. Zeker als er dan ook nog iets onverwachts gebeurt in de omgeving, dan kan je door een negatieve mindset sneller op tilt slaan. De kans is dan dus groter dat je daardoor een onprettige ervaring krijgt.
Ja, maar een verschil is wel dat ze farmaceutische S-ketamine gebruiken onder medisch toezicht. Vooral professionele begeleiding is belangrijk omdat ketamine een verslavend effect heeft en chronisch gebruik erg schadelijk is voor de blaas. Dus je hebt eigenlijk toezicht nodig om het risico op verslaving te verminderen (zeker als je depressief bent).Ketamine wordt ook ingezet voor treatment resistant depressie. Ik vind het zelf een heel nare drug maar het is misschien best een goede optie voor @Wisknudde (vette username
Alcohol is ook een GABA-agonist
Ik heb hier ervaring mee. Werkt niet zoals je het wil. Eigenlijk gewoon niet behalve dat je niet kan slapen. Dus: beter niet doen. Da’s t korte antwoord.
Ik heb overigens wel een positieve ervaring met ssri’s en pscychedelica. Is maar gebaseerd op 1x maar; voor t eerst (1p)lsd gebruikt terwijl ik al ongeveer 6 maanden ssri’s (sertraline 50mg) gebruikte. Super fijne en goeie ervaring! Waar ik lang ‘kracht’ uit heb gehaald. Ik vond het leven tijdens t gebruik ervan zo fijn, en dat neem ik nog steeds mee en pas ik nog steeds toe in m’n leven nu. Ik denk met een glimlach terug aan hoe ik toen t leven zag. Ik besef me nu soms dat t dus wel in me zit. En dat die tyfus depressie dus echt niet altijd gelijk heeft.
Ik zit even m’n eigen bericht terug te lezen. En het lijkt zo alsof ik drugsgebruik icm met SSRI’s toejuich. Das natuurlijk niet zo. Ik heb geluk gehad met m’n goeie ervaring, dat besef ik me. Daarom daarna ook geen psychedelische middelen meer gebruikt, omdat ik respect voor t middel heb gekregen. Wilde alleen mijn eigen ervaring wel weergeven met middelen gebruik en AD.
Ja, je kan zeker mooie ervaringen hebben, wat dan echt een verademing kan zijn! Maar tegelijkertijd is er ook een verhoogde kans op een vervelende ervaring.
Aii
Precies, bij de kleinste twijfel gewoon niet doen. Je hoofd kan echt gekke logica hebben soms: "ik heb al met anderen/mezelf afgesproken dat vandaag de dag is, dus ik ga het ondanks twijfels toch doen." Dan toch nog even erbij stilstaan: dat is echt een reden van niks om toch te trippen. Grote kans dat je het in zo'n geval doet om te ontsnappen van je situatie, waar psychedelica zowat de slechtste keuze drugs voor zijn.
Dit betekent niet dat het alsnog een slim idee is @Wisknudde
Absoluut niet, dat zeg ik ook nergens 😉 Waarschijnlijk weet hij dat zelf ook.
Jawel dat kan ik wel, maar of het verstandig is, is een 2e.
Kijk hier heb ik wat aan. Dankjewel 🙏
Ben je door de ad van de depressie af gekomen of zijn er andere factoren ?
Door de AD heb ik inzichten gekregen die ik zonder AD niet had gehad. Ik zat in een sleur van m’n depressie waar ik nooit uit was gekomen zonder de AD. Ik keek neer op het leven en het leven was echt ontzettend zwaar. Door de AD heb ik andere een gedachtegang gekregen waardoor het helemaal niet zo zwaar hoeft te zijn. Samen met therapieën ben ik niet meer depressief
AD lost een depressie niet op.
Het kan zeker symptomen bestrijden waardoor je kwaliteit van leven aanzienlijk omhoog gaat. Het lost geen onderliggende problematiek op natuurlijk.
Precies, het is een hulpmiddel maar als je echt iets aan een depressie wil doen zul je hard aan het werk moeten om uit te vogelen waar de bron van de depressie ligt.
True that
Er zijn wel mensen die volledig behandelingsresistent zijn voor depressie en bij wie dat geen duidelijk aanwijsbare oorzaak heeft. Maar de meeste mensen die depressief zijn hebben last van een interactie tussen omgeving, psychologie en neurologie. Het probleem is alleen dat de medische wetenschap niet goed is uitgerust op het onderzoek van multidisciplinaire causaliteit. Dus dan kan er wel een zekere samenhang, een correlatie, vastgesteld worden tussen bepaalde fenomenen (zoals het verbreken van een liefdesrelatie, negatieve gedachten over jezelf, een jeugdtrauma, en een depressie), maar dan kan er niet met zekerheid gezegd worden wat nou het oorzakelijke verband is.
Nog iets meer hierover:Er zijn wel mensen die volledig behandelingsresistent zijn voor depressie en bij wie dat geen duidelijk aanwijsbare oorzaak heeft. Maar de meeste mensen die depressief zijn hebben last van een interactie tussen omgeving, psychologie en neurologie. Het probleem is alleen dat de medische wetenschap niet goed is uitgerust op het onderzoek van multidisciplinaire causaliteit. Dus dan kan er wel een zekere samenhang, een correlatie, vastgesteld worden tussen bepaalde fenomenen (zoals het verbreken van een liefdesrelatie, negatieve gedachten over jezelf, een jeugdtrauma, en een depressie), maar dan kan er niet met zekerheid gezegd worden wat nou het oorzakelijke verband is.
Maar dat vind ik wel wat anders dan 'die depressie is er dan gewoon ineens'. Vaak is er wel degelijk sprake van een samenloop van omstandigheden die leidt tot een depressie. Bij mij was het bijvoorbeeld dat ik van mezelf allerlei dingen onder ogen moest komen die ik weg wilde stoppen, en dat ik tegelijkertijd in zowel een werk als privéomstandigheid erg in de stress zat omdat het gewoon niet mijn plek was (want ik wilde iemand anders zijn dan mezelf). Dat is dan een hele kluwen aan allerlei verschillende haken en ogen die je dan moet gaan ontwarren, wat veel tijd, moeite en zelfreflectie kost. Maar het voordeel is dus wel dat je er wat aan kunt doen, en nog fijner is ook om erachter te komen dat het niet allemaal jouw schuld is. Depressie is niet voor niks de laatste decennia in Westerse samenlevingen ineens veel vaker voorgekomen. Er zitten wel degelijk aanwijsbare oorzaken in onze samenleving. Naast de bovenstaande individuele factoren ook maatschappelijke oorzaken als individualisering, gebrek aan zingeving, prestatiemaatschappij, afrekencultuur.
Soms wordt er ook wel gerefereerd aan depressie alsof het een gebrek aan serotonine of dopamine in het brein is. Zo van: 'ja, jammer, te weinig geluksstofjes in het brein'. En dan denk ik altijd: was het maar zo simpel! Dan zouden antidepressiva perfect werken. Maar dat is dus niet zo. Antidepressiva werken nauwelijks beter dan placebo, en sommige niet-medische interventies werken niet zo effectief of effectiever. Een wandeling kan bijvoorbeeld depressieve symptomen met 1/3 verminderen (net als anti-depressiva). Dus kennelijk is er meer aan de hand dan één ding
Het ‘ontbrekende stofje in het brein’
Psychische problemen zouden het gevolg zijn van een chemische onbalans in de hersenen. Die wankele hypothese is jarenlang als waarheid verspreid. Dat is niet alleen de farmaceutische industrie maar ook de wetenschappelijke gemeenschap te verwijten.www.groene.nl
www.simplypsychology.org
Dit is dan toch ook een zoektocht?
