Mijn verhaal - overgenomen door mijn verslaving

[_shikantaza]

Ik ben een geschikte moeder, echt hahaha, ik denk als ik een stabiele relatie zou hebben dat mijn verslaving ook meer onder controle zou zijn. Maar goed dat is allemaal hypothetisch.

Dat is een verleidelijke gedachte, maar zo werkt het niet. De verandering moet in jou plaats vinden, niet in jouw omgeving of omstandigheden. Een andere stad, een andere baan, een ander huis, een andere liefde - werkt niet. Pas als je bereid wordt om alles op alles te zetten heeft het kans van slagen. Een nieuwe levenspartner in het eerste jaar van herstel wordt meestal afgeraden.

Ik dacht ook vaak dat het nu echt wel klaar zou zijn, bijvoorbeeld na het verliezen van m’n baan. Maar dat werkte niet. Pas toen ik in ging zien dat doorgebruiken een vroegtijdige dood zou worden, kon ik de verandering in gang zetten die ikmal die jaren had gewild maar niet voor elkaar kreeg. Daar moest ik heel hard voor mezelf in worden, en hoe hard het misschien ook klinkt; dat zie ik bij jou nog niet.

Maar dat komt nog wel. Pas als de pijn van doorgebruiken groter wordt dan de pijn om al je amgsten aan te gaan, lukt het je.

 

[OtherShore]

Ik ga het niet allemaal citeren, maar eigenlijk hoor ik je nu dit zeggen @Diamant :

1. Ik heb een stabiele relatie nodig om minder te gebruiken.
2. Maar ik heb drank/drugs nodig om te daten.
DUS: Ik heb drank/drugs nodig tot ik een stabiele relatie vind.

Klopt dat een beetje?

 

[_shikantaza]

Mooie analyse / reductie @OtherShore

Ik zie legio mogelijkheden voor een verslaving om hiermee in het cirkeltje van zelfmedelijden en -afwijzing rond te blijven draaien

 

[Diamant]

Dat is een verleidelijke gedachte, maar zo werkt het niet. De verandering moet in jou plaats vinden, niet in jouw omgeving of omstandigheden. Een andere stad, een andere baan, een ander huis, een andere liefde - werkt niet. Pas als je bereid wordt om alles op alles te zetten heeft het kans van slagen. Een nieuwe levenspartner in het eerste jaar van herstel wordt meestal afgeraden.

Ik dacht ook vaak dat het nu echt wel klaar zou zijn, bijvoorbeeld na het verliezen van m’n baan. Maar dat werkte niet. Pas toen ik in ging zien dat doorgebruiken een vroegtijdige dood zou worden, kon ik de verandering in gang zetten die ikmal die jaren had gewild maar niet voor elkaar kreeg. Daar moest ik heel hard voor mezelf in worden, en hoe hard het misschien ook klinkt; dat zie ik bij jou nog niet.

Maar dat komt nog wel. Pas als de pijn van doorgebruiken groter wordt dan de pijn om al je amgsten aan te gaan, lukt het je.

Ik ga het niet allemaal citeren, maar eigenlijk hoor ik je nu dit zeggen @Diamant :

1. Ik heb een stabiele relatie nodig om minder te gebruiken.
2. Maar ik heb drank/drugs nodig om te daten.
DUS: Ik heb drank/drugs nodig tot ik een stabiele relatie vind.

Klopt dat een beetje?

Zo heb je het allemaal wel heel plat geslagen.
1. Ik heb geen relatie nodig om minder te gebruiken. IK ben degene die verantwoordelijk is over mijn gebruik. Een stabiele partner zou hierbij wel kunnen helpen.
2. Ik heb geen drank en drugs nodig om te kunnen daten. Het daten an sich is een onderdeel van mijn verslaving omdat ik een soort continue drang heb naar bevestiging (dopamine).
DUS drank en drugsgebruik worden in de hand gewerkt door mijn date leven, aangezien ik mega onzeker word van t daten.

 

[Ulixes]

Zo heb je het allemaal wel heel plat geslagen.
1. Ik heb geen relatie nodig om minder te gebruiken. IK ben degene die verantwoordelijk is over mijn gebruik. Een stabiele partner zou hierbij wel kunnen helpen.
2. Ik heb geen drank en drugs nodig om te kunnen daten. Het daten an sich is een onderdeel van mijn verslaving omdat ik een soort continue drang heb naar bevestiging (dopamine).
DUS drank en drugsgebruik worden in de hand gewerkt door mijn date leven, aangezien ik mega onzeker word van t daten.

Ik denk dat je nog dieper moet gaan. Je zoekt het nu voornamelijk bij externe dingen. Als het het daten niet zou zijn is er wel iets anders dat jou onzeker kan maken. Met die gevoelens moet je aan de slag, niet met de externe factoren. Anders zou je niet meer kunnen daten omdat je dan aan de zooi gaat?

 

[CuriousExplorer]

Ik denk, en ik moet dit voorzichtig formuleren om niet kwetsend/betweterig over te komen, dat je niet op het punt bent dat je voldoende wil stoppen of minderen.


Denken aan gecontroleerd gebruik zou niet eens in je gedachten mogen zitten imo.

Nu moet je gewoon echt maanden NIKS gebruiken en dan pas kun je MISSCHIEN denken aan gecontroleerd gebruiken.

Succes

 

[OtherShore]

Zo heb je het allemaal wel heel plat geslagen.

Ik heb vanochtend je bericht gelezen @Diamant , maar ik was op weg naar een paar afspraken, dus het is even blijven liggen. Ik weet ook niet zo goed hoe ik moet reageren. Was je het echt alleen maar oneens met wat ik zei?

 

[Diamant]

Was je het echt alleen maar oneens met wat ik zei?

Nee absoluut niet, sterker nog, ik snap heel goed dat je deze redenatie aanhaalt, omdat t inderdaad lijkt alsof dat de kern is van wat ik “probeer te zeggen”.
Maar zo vind t een beetje kort door de bocht,

1. Ik heb geen relatie nodig om minder te gebruiken. IK ben degene die verantwoordelijk is over mijn gebruik. Een stabiele partner zou hierbij wel kunnen helpen.
2. Ik heb geen drank en drugs nodig om te kunnen daten.

ik denk dat dit meer is hoe ik t bedoelde alleen, maar dat is indirect een nuance op hoe jij t formuleert.

 

[Diamant]

Ik denk, en ik moet dit voorzichtig formuleren om niet kwetsend/betweterig over te komen, dat je niet op het punt bent dat je voldoende wil stoppen of minderen.

Thanks hiervoor en wees echt niet bang om kwetsend over te komen! Ik heb t juist nodig dat iemand mij met de neus op de feiten drukt zonder rekening te houden met mijn gevoelens/ hoe het over komt.

Denken aan gecontroleerd gebruik zou niet eens in je gedachten mogen zitten imo.

Nu moet je gewoon echt maanden NIKS gebruiken en dan pas kun je MISSCHIEN denken aan gecontroleerd gebruiken.

Begrijp me niet verkeerd- ik wil echt voor onbepaalde tijd stoppen met alle middelen. Maar het liefst zou ik willen dat ik er gewoon ‘normaal’ mee om kan gaan, zoals ik het grootste deel van mijn leven met drank en drugs kon omgaan zonder dat het problematisch was.

Dat wil iedereen toch het liefst? Ik wil gewoon van de ziekte verslaving af en hoe ik daar kom maakt me niet uit, en ik ben zeker bereid om daar voor in te zetten.

 

[ikzouhetechtnietweten]

Begrijp me niet verkeerd- ik wil echt voor onbepaalde tijd stoppen met alle middelen. Maar het liefst zou ik willen dat ik er gewoon ‘normaal’ mee om kan gaan, zoals ik het grootste deel van mijn leven met drank en drugs kon omgaan zonder dat het problematisch was.

Dat wil iedereen toch het liefst? Ik wil gewoon van de ziekte verslaving af en hoe ik daar kom maakt me niet uit, en ik ben zeker bereid om daar voor in te zetten.

hoe je daar komt is door volledig ontwikkeld te zijn denk ik en je zelf heel goed te kennen, zodra jij weet wat je grenzen zijn, weet hoevaak en hoelang je je cravings in bedwang kan houden, weet dat je je aan je eigen afspraken kan houden met gecontroleerd gebruiken dan pas gaat dat lukken, maar tot die tijd moeten we even lijden en ja aan dese ziekte vastzitten, sommige komen alleen op dat punt en sommige hebben hulp nodig erbij, wat totaal niet erg is maar juist heel sterk, je moet t ook echt 100% zelf willen, als jij t 95% zelf wilt en 5% in je hoofd denkt van hm ja gebruiken is eigenlijk toch wel lekker en leuk en voel me er goed door ga je er nooit afkomen. en ik weet zeker dat jij er wel gaat komen alleen moet je ff nog meer ontdekken, leren en ontwikkelen over jezelf, tot die tijd vrees ik dat je met deze ziekte gaat moeten zitten, had je al hulp gevraagd/gekregen? zo ja hoe ging dat en wat voor hulp was het hoelang duurde het etc, kan ook prive als je dat fijner vind

 

[Ulixes]

Thanks hiervoor en wees echt niet bang om kwetsend over te komen! Ik heb t juist nodig dat iemand mij met de neus op de feiten drukt zonder rekening te houden met mijn gevoelens/ hoe het over komt.

Begrijp me niet verkeerd- ik wil echt voor onbepaalde tijd stoppen met alle middelen. Maar het liefst zou ik willen dat ik er gewoon ‘normaal’ mee om kan gaan, zoals ik het grootste deel van mijn leven met drank en drugs kon omgaan zonder dat het problematisch was.

Dat wil iedereen toch het liefst? Ik wil gewoon van de ziekte verslaving af en hoe ik daar kom maakt me niet uit, en ik ben zeker bereid om daar voor in te zetten.

Ik denk, dat door nu het deurtje open te houden van “gecontroleerd gebruik”, je het jezelf alleen maar moeilijker maakt. Doe eens een half jaar of zelfs een jaar total abstinence en kijk dan eens hoe het gaat. Dan ben je ook uit de brain fog van je regelmatige drugsgebruik en kun je fijner nadenken. Dan kun je altijd nog overwegen of je hier en daar wat wilt proberen. Wat is nou een jaar? Gaat echt sneller voorbij dan je denkt en drugs is niet alles.

 

[_shikantaza]

Dat wil iedereen toch het liefst? Ik wil gewoon van de ziekte verslaving af en hoe ik daar kom maakt me niet uit, en ik ben zeker bereid om daar voor in te zetten.

De ziekte draag je voor de rest van je leven met je mee. Maar je kunt ‘m onder controle krijgen. Met 100% inzet, overtuiging en bereidwilligheid kun je lekkerder in je vel komen te zitten dan ooit tevoren. Toen ik dat ging ervaren, verdween de trek ook uit mijn kop. Ik denk af en toe nog wel aan gebruik maar ik hoef het niet meer te doen. Jij kunt ook de persoon worden die je altijd al had willen zijn. Maar niet door alleen clean te blijven, daar moet je hard voor werken.

Toen ik op mijn eerste meeting De Beloftes hoorde, geloofde ik er niets van. Inmiddels heb ik ervaren dat het echt zo is. Lees maar eens: https://ca-holland.nl/wp-content/uploads/7_de_beloftes_dec_13.pdf

 

[OtherShore]

dat is indirect een nuance op hoe jij t formuleert.

Misschien kunnen we het zo zien: Wat ik probeerde weer te geven is wat de stem van verslaving leek te zeggen, de stem die je verleidt tot gebruiken. Maar dat is natuurlijk niet de waarheid. Dus op zich goed als je dat voor jezelf nuanceert.

Maar — sorry, toch weer recht door zee 😅 — ik denk wel dat je jezelf een beetje voor de gek houdt door steeds op meerdere gedachten te hinken.

Voorbeelden:
- Je hebt geen drank en drugs nodig om te kunnen daten. Dat geloof ik best, maar gevoelens en gedachtes rondom een aankomende date waren laatst wel de directe aanleiding om te gaan gebruiken (terwijl je eigenlijk besloten had om te stoppen). Dus je hebt het niet nodig, maar toen even wel?
- Je bent verantwoordelijk voor je eigen gebruik. Dat is waar natuurlijk. Maar neem je nu ook echt verantwoordelijkheid voor je gebruik?

Mijn indruk is dat je gedrag niet helemaal overeenkomt met je woorden. En dat geeft niet (geen persoonlijke aanval), maar ik denk dat het je herstel in de weg staat als je jezelf niet laat kennen. Herstel begint ergens toch met jezelf kwetsbaar opstellen, hoe moeilijk ook. Volgens mij is bijvoorbeeld jouw man- en kinderwens iets heel fundamenteels, waar we hier een hele vruchtbare interactie over kunnen hebben, maar als je het er niet over wilt hebben 🤷‍♂️

 

[De Zandman]

Als je voor een onbepaalde tijd wilt stoppen met a l l e middelen, dan moet je niet eens denken aan gecontroleerd gebruik.
Dit is al eerder genoemd, maar omdat het zo belangrijk is zeg ik dit nog een keer.
Waar het om gaat is dat je voor de volle 120% erachter moet staan dat dit inderdaad is wat je wilt!
Alleen dan heeft therapie, NA, CA, AA gesprek groepen zin en heb je een gerede kans op succes.
Op het moment dat je met jezelf in discussie gaat over bijvoorbeeld ik ga daten en heb ik hiervoor drugs nodig, welles nietes, dan ga je vrijwel altijd deze discussie verliezen en ga je gebruiken. Met alle gevolgen van dien.

Ik adviseer je om met een soort van ritueel afscheid te nemen van de drugs. Misschien kan iemand je daarbij terzijde staan.
En dan hoop ik dat je alle procenten van wilskracht aan kunt spreken om abstinent te worden, en hulp te aanvaarden zonder voorwaarden.
Dan ga je na enige tijd van niet gebruiken jezelf beter voelen. Je gevoelens keren weer terug, je hebt geen katers meer, geen downdagen meer omdat je toch weer hebt toegegeven, en, last but no least, je houdt ineens geld over!
Uit eigen ervaring weet ik, dat je op deze manier jezelf een goede kans geeft om blijvend te stoppen met de rotzooi, en een gezond leven ook in je familie te kunnen gaan leiden.

Alle sterkte toegewenst!

 

[N3K0]

Je bent niet de "ziekte" he a.k.a de verslaving.
Let ook op spraak "de verslaving" of "mijn verslaving"

Als je gewoon een tijd ff niks doet kun je daarna wel eens iets doen, als je er dan nog zin in hebt.

Ik heb ook na jaren te experimenteren met drank en drugs een x aantal jaar niet gedronken enof harddrugs gebruikt.

Ik kan nu gewoon recreatief iets doen als ik daar behoefte aan hebt. (Wat zeer sporadisch het geval is)

 

[Diamant]

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

 

[Ulixes]

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

Wat betreft het buitenland, geen idee. Ik heb mijn ouders uiteindelijk niets verteld, vond ik niet nodig. Ik deed het als eerste alleen, daarna merkte ik dat het in de weg kwam van mijn herstel. Dat niemand het weet maakt het makkelijker om te blijven hangen in je gebruik. Je hoeft je toch naar niemand te verantwoorden. Uiteindelijk heb ik het mijn partner als eerste verteld en toen mijn siblings. Er viel toen zo’n last van mijn schouders af echt niet normaal. Het lukt me sindsdien echt steeds beter om dit hoofdstuk gewoon af te sluiten.

 

[Zeehond]

Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen.

Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.

Ik denk dat je gevoel heel logisch is en dat je anderen er niet mee wilt belasten.
Je denkt alleen voor die anderen en daar maak je naar mijn idee een denkfout: je familie en vrienden vinden je niet zielig. Ze willen je waarschijnlijk heel graag helpen en vooral zien dat het beter met je gaat. Ze maken zich nu ook zorgen en hebben wellicht meer vermoedens dan je zelf weet.
Wat kan je gebeuren door open te zijn? Het geeft jou rust en je krijgt extra steun en motivatie. Het is heus niet zo dat iedereen een verslaving begrijpt, maar ik zou je echt willen aanraden om hierover open en eerlijk te zijn. Ik weet zeker dat je daar geen spijt van krijgt.
En dat geldt tot slot helemaal voor je ouders. Ik ben zelf vader en hoop dat onze kinderen alles met ons zullen delen, juist als het een keer slecht gaat, want het blijven onze kinderen die we altijd zullen helpen en steunen.
Jij denkt voor je ouders: je denkt dat ze zich dingen gaan verwijten, maar is dat zo? Ze zien ook dat het niet goed met je gaat en willen je helpen. Natuurlijk zullen ze bezorgd zijn, maar dat zijn ze nu ook!
Het mooie is denk ik is dat als je open naar ze bent, dat je ook het gesprek aan kunt gaan en dat brengt jullie dichter bij elkaar.

Mijn grootste punt wat ik je mee wil geven op basis van wat ik lees: stop met denken voor anderen. Denk wat het beste is voor jou.

Heel veel succes met je behandeling, fijn dat je alles deelt met ons.

 

[Diamant]

je denkt dat ze zich dingen gaan verwijten, maar is dat zo? Ze zien ook dat het niet goed met je gaat en willen je helpen. Natuurlijk zullen ze bezorgd zijn, maar dat zijn ze nu ook!

Ja ik ken mijn ouders natuurlijk al mijn hele leven en ze zijn misschien net van een andere generatie dan jij ook. Mijn moeder is een enorme piekeraar, en als ik vroeger uit ging dan sliep ze al de hele nacht niet. Als ik vertel dat hun dochter een drugsverslaving heeft slaapt mijn moeder helemaal niet meer en dat wil ik dr niet aandoen. M’n ouders weten wel dat ik altijd al problematisch met alcohol omging en verder vertel ik alles open en eerlijk, bel bijna dagelijks met m’n moeder ook.
Wat betreft het aan vrienden vertellen, ik heb een hele goede vriendin gehad die een alcohol probleem had, die vond ik ook altijd sneu en zielig, ik heb gewoon geen zin om diegene te zijn met een drank / drugs probleem. Ik heb er geen moeite mee om in ‘t middelpunt van de belangstelling te staan, maar niet met mijn problemen. Ik merk dat ik daardoor juist extra stress krijg omdat ik niet wil dat mn vrienden zich overdreven met mij bezig gaan houden. Ik wil gewoon dat iedereen normaal blijft doen haha. Misschien dat ik t op den duur een of 2 goede vriendinnen vertel (een goede vriendin is ook psycholoog, dus kan t met haar ook een beetje als professional bespreken) en het kan natuurlijk dat ik op termijn het alsnog gewoon met iedereen deel, maar voorlopig voel ik me er niet fijn bij het met mensen te delen. Wel deel ik het dat ik bijvoorbeeld even niet drink, dat ik niet lekker in m’n vel zit en dat ik therapie krijg etc.

 

[Lifeisgreatagain]

Ja ik ken mijn ouders natuurlijk al mijn hele leven en ze zijn misschien net van een andere generatie dan jij ook. Mijn moeder is een enorme piekeraar, en als ik vroeger uit ging dan sliep ze al de hele nacht niet. Als ik vertel dat hun dochter een drugsverslaving heeft slaapt mijn moeder helemaal niet meer en dat wil ik dr niet aandoen. M’n ouders weten wel dat ik altijd al problematisch met alcohol omging en verder vertel ik alles open en eerlijk, bel bijna dagelijks met m’n moeder ook.
Wat betreft het aan vrienden vertellen, ik heb een hele goede vriendin gehad die een alcohol probleem had, die vond ik ook altijd sneu en zielig, ik heb gewoon geen zin om diegene te zijn met een drank / drugs probleem. Ik heb er geen moeite mee om in ‘t middelpunt van de belangstelling te staan, maar niet met mijn problemen. Ik merk dat ik daardoor juist extra stress krijg omdat ik niet wil dat mn vrienden zich overdreven met mij bezig gaan houden. Ik wil gewoon dat iedereen normaal blijft doen haha. Misschien dat ik t op den duur een of 2 goede vriendinnen vertel (een goede vriendin is ook psycholoog, dus kan t met haar ook een beetje als professional bespreken) en het kan natuurlijk dat ik op termijn het alsnog gewoon met iedereen deel, maar voorlopig voel ik me er niet fijn bij het met mensen te delen. Wel deel ik het dat ik bijvoorbeeld even niet drink, dat ik niet lekker in m’n vel zit en dat ik therapie krijg etc.

Ik denk dat de ouders van de meeste meeste die hier reageren zo ongeveer van dezelfde generatie zijn als jouw ouders.

De gedachte die jij hebt hebben de meeste verslaafden die zich gaan laten helpen en dit aan hun ouders moeten vertellen. De reis van een verslaafde richting herstel is in grote lijnen hetzelfde. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, maar de fases, gedachtes etc die iedereen doorloopt daarnaast niet. Informeren van naasten is er daar een van.

Geloof mij/ons maar dat ze uiteindelijk blij zijn dat je jezelf laat helpen. En voor jou valt er een last van je schouders.

Omtrent je behandeling, no offense maar ik zou voor een klinische opname gaan. Die dagbehandeling zijn denk ik niet afdoende in jouw situatie. Dit kan in het buitenland, maar persoonlijk zou ik eerder eerst een binnenlandse kliniek contacteren.

Succes!

 

[_shikantaza]

Nogmaals dank voor jullie behulpzame berichten, ik waardeer jullie support en inzichten echt enorm!
Ik start in januari waarschijnlijk met dagbehandeling 3x per week.
Dus new year, new me!
Mijn familie en vrienden weten alleen niet dat ik in behandeling ga voor mijn verslaving. Ik heb er geen zin in dat mensen zich zorgen gaan maken om mij, ik wil niet dat ze medelijden hebben en ik wil al helemaal niet dat ze me zielig vinden, dus ik wil dit ook niet vertellen. Wel weten ze dat ik t moeilijk heb en dat ik in therapie ga.
Maar iedereen kan natuurlijk zelf ook wel bedenken dat ik behandeld wordt voor mijn verslaving met 3x per week een dagbehandeling.
Ik overweeg nu dus toch om naar een kliniek in ‘t buitenland te gaan. Wat zijn jullie ervaringen met het informeren van je vrienden (en familie) over je verslaving en zijn er hier misschien ook mensen die het geheim hebben gehouden in behandeling te zijn voor een verslaving?
Ik kan mijn ouders absoluut niet vertellen dat ik een drugsverslaving heb, dat gaan ze zichzelf zo ontzettend verwijten en ik wil niet dat zij zich onnodig zorgen gaan maken en zichzelf dingen gaan verwijten.
1 vriend die zelf ook een heftig afkick traject heeft afgelegd weet t, verder vind ik t fijn dat niemand t weet, ook omdat t mijn eigen traject is.

wat zijn de voor- en nadelen van een klinische opname in het buitenland, ten opzichte van de dagbehandelingen die nu gepland staan voor januari?? Ik ben benieuwd!

Eerlijkheid is belangrijk. In gebruik hebben we veel gelogen en geheim gehouden. Herstel vaart wel bij eerlijkheid. Hoe open je bent kun je zelf kiezen. Als je je verslaving (nog meer) gaat accepteren wordt het steeds makkelijket, en als je herstel goed gaat wordt dat iets om trots op te zijn. Ik ben op het punt dat bijna iedereen het van me mag weten. Pas op een sollicitatiegesprek ook benoemd. Dat had ik nooit gedacht te kunnen.

Ik merk dat het me veel rust geeft door eerlijk te zijn. De reacties op mijn verslaving en herstel zijn tot nu toe alleen nog maar pisitief geweest.

Een groot voordeel van een behandeling ver van huis is dat je niet zomaar naar huis kunt. Een andere omgeving kan inspirerend werken en je vermijdt vermoedelijk triggers. Ikzelf zou het moeilijk vinden om in een vreemde taal over mijn emoties te praten, dan mis ik denk ik de nuances.

 

[Damius]

Hoewel eerlijkheid in herstelproces ook in mijn optiek belangrijk is, is het aan jou te bepalen wie je deelgenoot wilt maken van je traject. Ik loop al een tijd bij een ambulant verslavingszorgtraject. Goede vrienden kennen mijn hele verhaal (en dat helpt mij ook ongelooflijk in proces!). Anderen vertel ik dat ik als test gewoon eens tenminste een jaar niet drink, als sociaal experiment. Met geen einddatum. Mijn ouders weten verder van niets. Het helpt ook echt werkelijk niemand een stap verder wanneer zij wel het volledige verhaal kennen. Ze gaan zich dan onnodig zorgen maken en daarnaast kunnen zij niets voor mij betekenen omdat ik hier zelf gewoon voor aan de lat sta. Sterker nog: ik vind het egocentrisch als ik ze hier deelgenoot van maak: onnodige kopzorgen. Anyway, voor jezelf verstandig om hier een weloverwogen afweging in te maken.

 

[Diamant]

Tijd voor weer een update. Ik heb gemerkt dat ik het lastig vond dat veel reacties vrij sceptisch waren over mijn wil / daadkracht om mijn verslaving aan te pakken. En ik zie ook waar jullie twijfels vandaan komen, ik zit zelf namelijk ook met heel veel twijfel. Eigenlijk vanaf mijn eerste intake bij verslavingszorg worstel ik met wat nou eigenlijk mijn doel is mbt mijn verslaving.
Zoals ik al eerder heb aangegeven wil ik niet 100% stoppen, maar wil ik naar gecontroleerd gebruik. Omdat die commitment vanuit mijzelf er dus niet is om te stoppen, maak ik het mezelf inderdaad alleen maar lastiger.
De afgelopen weken gingen best goed. Ik zat goed in mijn energie, heb weinig dingen afgezegd en heb redelijk een dagritme kunnen handhaven.
Wel heb ik 2x cocaine besteld (en gebruikt) en ik heb online weer een gram 2fma besteld. Vorige week ben ik een paar dagen weg geweest waar ik geen drugs of andere middelen tot mijn beschikking had en heb ik veel nagedacht over wat ik nou eigenlijk wil. Ik heb toen de gram 2fma besteld - en 20 pyrazolam tabletjes. Heel bewust, met het idee hier tot aan de feestdagen mee te doen. Niet eens om het direct te gebruiken, maar meer als vervanger voor mijn 'excessieve' cocaïne gebruik.
Vorige week woensdag heb ik 4x2 sleutels 2fma gebruikt. De 6 dagen ervoor had ik niets gebruikt.
Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.
Donderdag had ik een date. Ik heb voor die date niets gebruikt, maar wel rond een uurtje of 12 twee sleutels 2 fma. Tijdens de date heb ik wel alcohol gedronken. De date was erg leuk.
Vrijdag heb ik wat dingetjes gedaan voor mijn werk, maar wel 2fma gebruikt (ik werk nu niet, maar wilde wat admin dingen doen en heb een beetje naar nieuwe vacatures gekeken). Gedurende de dag heb ik denk ik zo'n 6 x 2 sleutels 2fma gebruikt.
Die avond ging ik een weekendje weg en ik had een mini beetje 2fma meegenomen, die vrijdag avond niet meer bij gebruikt en s nachts wel een slaaptabletje genomen.
Zaterdag aan het eind van de dag - rond borreltijd 2 sleutels 2fma genomen en s avonds gingen we op stap. Ik wilde toen coke bestellen, maar we waren in een onbekende stad dus mijn vriendinnen vonden het niet nodig dus heb t erbij gelaten. Wel raakten we in contact met een andere groep jongens, die coke bij zich hadden. We zijn eigenlijk de hele nacht verder opgetrokken met die groep en ik heb denk ik 4x 2 sleutels coke van die jongens gehad.
Na het stappen heb ik weer een slaaptabletje genomen en een prima zondag gehad.
Eenmaal weer alleen thuis, kon ik t niet laten om toch weer coke te bestellen. Ik heb mezelf een goed glas wijn ingeschonken en ben bezig geweest voor werkdingen (motivatiebrief geschreven, CV gefinetuned, vacatures bekeken etc). Rond 3u nam ik een pyrazolam en vandaag overdag wat opgeruimd en bij een vriendinnetje een theetje gedronken en bijgekletst.
Toen ik thuis kwam; weer coke besteld. Ik heb daar nu zo'n 4 flinke lijnen van genomen maar ik stop er nu mee. Zag er tegenop deze update te delen met jullie omdat het natuurlijk totaal inconsequent is aan alles wat ik hier eerder heb verkondigd, maar ik wilde t toch kwijt omdat ik mezelf heb beloofd om alles hier eerlijk te delen.
Ik ga zo nog even in mijn dagboek schrijven en dan neem ik weer een slaaptablet. Morgen heb ik weer een date, ik wil dan niet gebruiken en ook geen slaaptablet nemen. Voor de rest van de week heb ik ook best veel gepland overdag en in de avonden dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Thaaaanks voor t lezen 😅

 

[_shikantaza]

@Diamant al de hoeveelheden die je opsomt zeggen niet zo veel. Het zit ‘m voornamelijk in het verschil tussen wat je van plan was en wat je daadwerkelijk hebt gedaan. Ik heb nu al vaak bij jou gezien “nu gebruik ik niet meer” maar steeds lukt het niet. Gecontroleerd gebruik werkt dus niet, je bent de controle al kwijt. Misschien kun je die herpakken met een behandeling, maar ik geloof daar niet zo in.

Is het een idee als je op papier vast gaat leggen wat je van plan bent mbt gebruik en dan opschrijft hoe vaak en wat je daadwerkelijk gebruikt? In een dedicated schriftje? Zodat je één overzicht hebt van hoe het zit, op papier, buiten je hoofd. Je kunt zelfs iets doen met een rood of groen stickertje op de kaft voor voornemens die lukken of mislukken. Krijg je mooi statistisch inzicht.

 

[Koffieb00n]

Jammer, maar ieder zijn weg. Succes in de toekomst 🙂

 

[Manu76]

Je wilt gewoon de voordelen van Coke, slaappillen ed behouden, maar je wilt niets weten van de nadelen die bij gebruik komen kijken. (Zo lijkt dat voor mij als buitenstaander)
En als dat zo is, sta je niet te wachten op dergelijke reacties, want dat zet je misschien weer aan het twijfelen.
Daarom: Je gaat goed, ga zo door en ik hoop dat je de nadelen van verslavingen kunt omzeilen!

 

[Zeehond]

dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Dit dus.
Het blijft bij voornemens, die keer op keer mislukken.
Je mist de wil.

Het gaat niet om wat je zegt, maar om wat je doet.
Wat je doet is steeds hetzelfde.

 

[Diamant]

Dit dus.
Het blijft bij voornemens, die keer op keer mislukken.
Je mist de wil.

Het gaat niet om wat je zegt, maar om wat je doet.
Wat je doet is steeds hetzelfde.

Ja dat is het ook en je je helemaal gelijk in! Snap nu ook beter wat jullie bedoelen met “rock bottom” raken. De schade van mijn gebruik is niet zodanig dat de wil sterk genoeg is om het echt vol dedication aan te pakken.

 

[Zeehond]

Ja dat is het ook en je je helemaal gelijk in! Snap nu ook beter wat jullie bedoelen met “rock bottom” raken. De schade van mijn gebruik is niet zodanig dat de wil sterk genoeg is om het echt vol dedication aan te pakken.

Ik moet zeggen dat het me gewoon pijn doet als ik je verhalen lees.
Je steekt zo je ‘kop in het zand’.
Maar inderdaad als je zelf niet wilt, dan verandert er niks en leef je morgen net als gisteren.

Om die reden check ik uit.

Ik voorspel je wel dat dit helemaal de verkeerde kant op gaat met je. Sterkte.

 

[Torchic]

Tijd voor weer een update. Ik heb gemerkt dat ik het lastig vond dat veel reacties vrij sceptisch waren over mijn wil / daadkracht om mijn verslaving aan te pakken. En ik zie ook waar jullie twijfels vandaan komen, ik zit zelf namelijk ook met heel veel twijfel. Eigenlijk vanaf mijn eerste intake bij verslavingszorg worstel ik met wat nou eigenlijk mijn doel is mbt mijn verslaving.
Zoals ik al eerder heb aangegeven wil ik niet 100% stoppen, maar wil ik naar gecontroleerd gebruik. Omdat die commitment vanuit mijzelf er dus niet is om te stoppen, maak ik het mezelf inderdaad alleen maar lastiger.
De afgelopen weken gingen best goed. Ik zat goed in mijn energie, heb weinig dingen afgezegd en heb redelijk een dagritme kunnen handhaven.
Wel heb ik 2x cocaine besteld (en gebruikt) en ik heb online weer een gram 2fma besteld. Vorige week ben ik een paar dagen weg geweest waar ik geen drugs of andere middelen tot mijn beschikking had en heb ik veel nagedacht over wat ik nou eigenlijk wil. Ik heb toen de gram 2fma besteld - en 20 pyrazolam tabletjes. Heel bewust, met het idee hier tot aan de feestdagen mee te doen. Niet eens om het direct te gebruiken, maar meer als vervanger voor mijn 'excessieve' cocaïne gebruik.
Vorige week woensdag heb ik 4x2 sleutels 2fma gebruikt. De 6 dagen ervoor had ik niets gebruikt.
Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.
Donderdag had ik een date. Ik heb voor die date niets gebruikt, maar wel rond een uurtje of 12 twee sleutels 2 fma. Tijdens de date heb ik wel alcohol gedronken. De date was erg leuk.
Vrijdag heb ik wat dingetjes gedaan voor mijn werk, maar wel 2fma gebruikt (ik werk nu niet, maar wilde wat admin dingen doen en heb een beetje naar nieuwe vacatures gekeken). Gedurende de dag heb ik denk ik zo'n 6 x 2 sleutels 2fma gebruikt.
Die avond ging ik een weekendje weg en ik had een mini beetje 2fma meegenomen, die vrijdag avond niet meer bij gebruikt en s nachts wel een slaaptabletje genomen.
Zaterdag aan het eind van de dag - rond borreltijd 2 sleutels 2fma genomen en s avonds gingen we op stap. Ik wilde toen coke bestellen, maar we waren in een onbekende stad dus mijn vriendinnen vonden het niet nodig dus heb t erbij gelaten. Wel raakten we in contact met een andere groep jongens, die coke bij zich hadden. We zijn eigenlijk de hele nacht verder opgetrokken met die groep en ik heb denk ik 4x 2 sleutels coke van die jongens gehad.
Na het stappen heb ik weer een slaaptabletje genomen en een prima zondag gehad.
Eenmaal weer alleen thuis, kon ik t niet laten om toch weer coke te bestellen. Ik heb mezelf een goed glas wijn ingeschonken en ben bezig geweest voor werkdingen (motivatiebrief geschreven, CV gefinetuned, vacatures bekeken etc). Rond 3u nam ik een pyrazolam en vandaag overdag wat opgeruimd en bij een vriendinnetje een theetje gedronken en bijgekletst.
Toen ik thuis kwam; weer coke besteld. Ik heb daar nu zo'n 4 flinke lijnen van genomen maar ik stop er nu mee. Zag er tegenop deze update te delen met jullie omdat het natuurlijk totaal inconsequent is aan alles wat ik hier eerder heb verkondigd, maar ik wilde t toch kwijt omdat ik mezelf heb beloofd om alles hier eerlijk te delen.
Ik ga zo nog even in mijn dagboek schrijven en dan neem ik weer een slaaptablet. Morgen heb ik weer een date, ik wil dan niet gebruiken en ook geen slaaptablet nemen. Voor de rest van de week heb ik ook best veel gepland overdag en in de avonden dus ik ben voornemens niet te gebruiken.

Thaaaanks voor t lezen 😅

Ik wou toen ik net in behandeling was ook niet helemaal stoppen met gebruiken en net als jou had ik de wens om gecontroleerd te gebruiken (ik denk dat iedere verslaafde die wens heeft😅). Mijn behandelaar begreep dit en toen hebben we dit eerst geprobeerd. Maar gaandeweg ging het erg slecht met mij en kwam ik erachter dat gecontroleerd gebruiken voor mij geen optie was. Bij mij was het persoonlijk zo dat ik eerst heel diep moest zinken voor ik tot deze conclusie kon komen.

Vaak houd je verslaafde stem je voor de gek door te zeggen dat je wel gecontroleerd kunt gebruiken.

 

[Diamant]

Ik moet zeggen dat het me gewoon pijn doet als ik je verhalen lees.
Je steekt zo je ‘kop in het zand’.
Maar inderdaad als je zelf niet wilt, dan verandert er niks en leef je morgen net als gisteren.

Om die reden check ik uit.

Ik voorspel je wel dat dit helemaal de verkeerde kant op gaat met je. Sterkte.

Het spijt mij dat ik je pijn doe met mijn verhalen. Dat is natuurlijk het laatste wat ik wil bereiken door mijn verhaal hier te delen.
Ik begrijp het volkomen dat je om deze reden uitcheckt. Ik zal hier blijven delen, maar als mijn verhaal jou op zo’n negatieve manier raakt, is het inderdaad beter die negativiteit te vermijden.

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig, maar toch attent dat je je om me bekommert. Bedankt voor je hulp dusver en ik wens je het beste!

 

[Zeehond]

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig,

Het is geen negatieve voorspelling, maar een realistische, hoe hard dit ook klinkt.
Je verslaving houdt je zo ongelofelijk voor de gek. Jij ziet het alleen (nog) niet en ik wel.

Pas als je daarmee aan de slag gaat kun je werken aan een fijne toekomst.

Bedankt voor je reactie. Fijne dag verder.

 

[_shikantaza]

Het spijt mij dat ik je pijn doe met mijn verhalen. Dat is natuurlijk het laatste wat ik wil bereiken door mijn verhaal hier te delen.
Ik begrijp het volkomen dat je om deze reden uitcheckt. Ik zal hier blijven delen, maar als mijn verhaal jou op zo’n negatieve manier raakt, is het inderdaad beter die negativiteit te vermijden.

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig, maar toch attent dat je je om me bekommert. Bedankt voor je hulp dusver en ik wens je het beste!

De meesten hier spreken uit ervaring. En die ervaring is dat verslaving veel kapot maakt. Ikzelf had wel gewild dat ik m’n herstel eerder had opgepakt, alleen herken ik heel veel bij jou dat me er te lang ingehouden heeft. Daaruit volgt dan ook advies maar jouw herstel zal ook uit jou moeten komen. Als dat tzt gaat lukken zul je je eigen posts ook anders gaan bekijken.

 

[OtherShore]

Voor het slapen heb ik één pyrazolam genomen.

1 pyrazolam is veel. Een halve of 1,5 mg is een prima dosis. Pyrazolam is eigenlijk niet geschikt als slaapmiddel. Het is vooral een kalmerende benzo. Vandaar dat je zo’n hoge dosering nodig hebt.

Ik wil je geen tips geven over welke benzo je beter kan gebruiken — dit is eigenlijk meer een voorbeeldje van de onbewuste manier waarop je drugs gebruikt. Je leest je niet in, je meet je dosissen niet af (het zijn allemaal ‘sleutelpuntjes’ en dat kan alles zijn) en je laat de drugs die je gebruikt niet testen. Je neemt coke aan van iemand die je net hebt leren kennen. Etc.

Als stoppen nu geen optie is, ga je dan in ieder geval inlezen over harm reduction.

 

[Koffieb00n]

Ik snap je advies @OtherShore maar alsof je harm reduction hoog in het vaandel hebt als je verslaafd bent. Denk uit de posts van @Diamant dat je wel kan afleiden dat dat nog weinig zin heeft. Misschien hard om te zeggen, maar ik denk dat het wat harder de verkeerde kant op moet gaan voordat hier wat verandert gaat worden.

Daarbij werken middelen niet voor iedereen hetzelfde. En kan voor de een bv. pyrazolam wel als slaapmiddel werken. Maar je hebt wel gelijk wat betreft de dosering.

 

[Diamant]

1 pyrazolam is veel. Een halve of 1,5 mg is een prima dosis. Pyrazolam is eigenlijk niet geschikt als slaapmiddel. Het is vooral een kalmerend benzo. Vandaar dat je zo’n hoge dosering nodig hebt.

Ik wil je geen tips geven over welke benzo je beter kan gebruiken — dit is eigenlijk meer een voorbeeldje van de onbewuste manier waarop je drugs gebruikt. Je leest je niet in, je meet je dosissen niet af (het zijn allemaal ‘sleutelpuntjes’ en dat kan alles zijn) en je laat de drugs die je gebruikt niet testen. Je neemt coke aan van iemand die je net hebt leren kennen. Etc.

Als stoppen nu geen optie is, ga je dan in ieder geval inlezen over harm reduction.

Ik snap je advies @OtherShore maar alsof je harm reduction hoog in het vaandel hebt als je verslaafd bent. Denk uit de posts van @Diamant dat je wel kan afleiden dat dat nog weinig zin heeft. Misschien hard om te zeggen, maar ik denk dat het wat harder de verkeerde kant op moet gaan voordat hier wat verandert gaat worden.

Daarbij werken middelen niet voor iedereen hetzelfde. En kan voor de een bv. pyrazolam wel als slaapmiddel werken. Maar je hebt wel gelijk wat betreft de dosering.

Ik reageer hier even later uitgebreid op! X

 

[Damius]

Het spijt mij dat ik je pijn doe met mijn verhalen. Dat is natuurlijk het laatste wat ik wil bereiken door mijn verhaal hier te delen.
Ik begrijp het volkomen dat je om deze reden uitcheckt. Ik zal hier blijven delen, maar als mijn verhaal jou op zo’n negatieve manier raakt, is het inderdaad beter die negativiteit te vermijden.

Jammer dat je het afsluit met een negatieve voorspelling, is mijn inziens niet nodig, maar toch attent dat je je om me bekommert. Bedankt voor je hulp dusver en ik wens je het beste!

Je hoeft je niet te excuseren naar anderen t.a.v. jouw verhaal. Dit is jouw topic en het is geheel aan jou te bepalen wat je van je af wilt schrijven of niet. Ik vind het juist goed dat je ook je momenten van gebruik deelt. Alle (ex)verslaafden hier hebben zich (in meer of mindere mate, met eigen accenten, voor kortere of langere duur) in de fase bevonden waar jij je nu in bevindt.

Ik maak uit je gebruik op dat je op verschillende momenten en met verschillende redenen gebruikt:
- ontspanning (op stap)
- focus voor dagelijkse functionele zaken (cv aanscherpen etc)
- beloning (na een date)

En dan ook verschillende middelen. Dat is wel een slippery slope, maar dat besef je zelf ook. Coke inwisselen voor een ander middel is een verslaafd brein dat z'n dopamine shot uit een ander middel haalt en het voor zichzelf goed praat door te doen alsof er niets aan de hand is.

Het feit dat je na een date aan de drugs gaat terwijl je de date heel goed vond gaan, heeft ook met jou zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde te maken. Een goede date is al de beloning. Dat hoef je niet op te volgen met drugs. Probeer je beloning en dopamineshots uit verbinding met anderen te halen. De connectie. En niet de drugs.

Geheelonthouding, voor langere duur, is de enige manier voor jou om voor jezelf de vraag te kunnen beantwoorden hoe jij je tot middelen wilt verhouden in de toekomst.

 

[De Zandman]

Na een geslaagde date is het daardoor aan de drugs gaan niets meer of minder dan een vorm van beloningsgedrag.
Vooral cannabis heeft deze bijwerking....
Misschien zou het beter zijn om iets anders als beloning te vinden....

 

[Koffieb00n]

Waarom niet gewoon tevreden zijn met het gevoel dat je een goeie date / avond hebt gehad. Dat is op zichzelf al een beloning zoals @Damius al aangeeft.

 

[OtherShore]

Daarbij werken middelen niet voor iedereen hetzelfde. En kan voor de een bv. pyrazolam wel als slaapmiddel werken. Maar je hebt wel gelijk wat betreft de dosering.

Hahah, volgens mij heb ik gewoon helemaal gelijk 😉 Elke anxiolytische benzo werkt als hypnotische benzo als je er genoeg van neemt. Dat heeft weinig te maken met individuele verschillen. En verder zit er een diepere gedachte achter mijn advies — redelijk diep tenminste 😅

Ik denk ook dat harm reduction voor @Diamant op dit moment moeilijk zal zijn, maar dat neemt niet weg dat het niet goed zou zijn om het te proberen. Als het lukt, mooi, want gebruiken met hard reduction is beter dan gebruiken zonder harm reduction. Als het niet lukt, ook mooi, want dat is weer een concreet tastbaar bewijs dat het gebruik niet onder controle is. Harm reduction is in mijn ogen dus een win-win situatie. Vandaar mijn advies.