Hoi lieve forumleden.
Ik wil hier graag mijn verhaal delen en een waarschuwing uiten met betrekking tot de research-chemical bromazolam. Ik heb deze stof niet serieus genomen en daarom ervaar ik tot de dag van vandaag nogsteeds serieuze consequenties.
Doe absoluut niet na wat ik heb gedaan, ik heb er ontzettend veel spijt van. De gevaren van deze research chemical zijn het niet waard.
Ik was een jaar of negentien toen deze research chemical op de markt kwam, een gebruikersvriendin en ik zouden afspreken om dat weekend te feesten. Ik had daarvoor maar een, of tweemaal Alprazolam (xanax) geprobeerd in mijn leven. Na het weekend waarin we MDMA hebben gebruikt en Alcohol hebben geconsumeerd vroeg ik of ze al wat moe was, want ik kon nog niet slapen door de middelen. Tot mijn verbazing slikte ze een schrikwekkend hoge dosering oxazepam naarbinnen en ging ze daarna slapen. Ik had er twee, of drie op. En dacht er verder niets van en ging slapen. Na het bijkomen ben ik naar huis gegaan. Ik was thuis en vond het effect van kunnen slapen wanneer ik wilde erg fijn, ik had controle. In die tijd was het lastig om aan benzodiazepinen te komen verkregen uit doktersrecept. En toen kwam ze op een site terecht waar je research chemicals kon bestellen, ik weet het nog als de dag van gisteren.
"Hey meid, kom je dit weekend langs? Zou gezellig zijn! En ik heb iets nieuws gevonden op internet! Het zijn een soort benzo's, super goed en ze kosten bijna niks."
Dat had mijn interresse tot op zekere hoogte gewekt en ik ging een week later langs, na wat lijntjes laat ze de kleine groene pilletjes zien en vraagt of ik ze wil proberen. Liever niet zeg ik tegen haar, omdat ik nog niet wil slapen en ze geeft me er 10 mee om thuis te proberen. Na het weekend ging ik naar huis en keek ik vol ongeloof naar de pilletjes, deze mini kleine erwtjes? Zo potent? Ik geloofde het niet en besloot om twee pellets in te nemen. Diezelfde avond voelde ik me erg relaxt en viel ik als een blok in slaap. Toen ik de volgende dag in de middag pas wakkerwerd zat ik op het internet om bromazolam te bestellen. 200 stuks in het winkelmandje.
Daar begon het dagelijks gebruik, en hier is het ook heel snel heel erg mis gegaan.
Ik gebruikte elke dag steeds meer en liep mijn dagen voorbij als een zombie. Ik raakte al mijn vrienden kwijt, ik kon fysiek niets meer, ik liep alleen nog maar als dode door huis.
Eten deed ik niet, ik vergat het nog wel om naar de wc te gaan. Ik lag alleen maar in bed. Mijn moeder zag me na een maand en zei: "Meisje, wat zie je toch bleek in je gezicht? ben je ziek?" En ik ontkende mijn probleem. Ik zat helemaal onder de paars-groene bloeduitstortingen die maar niet weggingen.
Ik kon me nog niet voor de geest halen wat ik in de ochtend allemaal had gedaan. Deze drugs maakt je op een gegevenmoment onbewust van je lichamelijke en mentale staat! En dat is ontzettend gevaarlijk! Ik dacht dat het wel prima met mij ging. Uiteindelijk had ik met behulp van hechte vriendinnen het inzicht dat dit niet goed kon zijn voor me en dat ik niets heb gedaan anders als slapen, eten, heel soms boodschappen mits ik krachtig genoeg was en soms douchen en naar de wc. Het kon zo niet langer. Ik besloot om te stoppen met het gebruik om te kijken wat er zou gebeuren.
En hier begon de echte hel, ik heb met mijn domme domme domme kop niet afgebouwd, in mijn staat had ik nog niet eens in de gaten dat dit LEVENSGEVAARLIJK kon zijn. Ik ben cold-turkey gestopt. 23-29mg bromazolam per dag naar 0.
Laat ik het er op houden dat ik vijf nachten wakker was, gevolgd door een psychose en kort daarna een epileptisch insult. Ik kwam in het ziekenhuis terecht en besloot het nooit meer zo ver te laten komen nadat mijn gezonde verstand weer langzaam terug begon te keren. Na een paar dagen was ik sterk genoeg om naar huis te gaan en heb hier mijn strijd tegen mijn verslaving doorgezet. Dit wilde ik nooit, maar dan ook nooit meer.
Nu jaren later heb ik nog last van geheugenverlies, en concentratieproblemen. Mijn huidige vriend hoeft mij niet te vragen wat we gisteren ookal weer hebben gegeten, want ik weet het niet.
Door mijn onverantwoordelijke keuzes in gebruik heb ik hier nog elke dag last van.
En mensen, ik deel dit verhaal voornamelijk omdat de risico's van dit middel op de lange termijn nog niet bekend zijn. Ik gun dit niemand toe en hoop zo wat informatie te kunnen verspreiden.
Het gaat gelukkig een stuk beter met me door het volgen van NA en CA meetings maar nog heb ik het moeilijk met uitschieters naar diazepam, eenmaal verslaafd nooit meer niet verslaafd.
Liefs, k1ttyc4t.
Ik wil hier graag mijn verhaal delen en een waarschuwing uiten met betrekking tot de research-chemical bromazolam. Ik heb deze stof niet serieus genomen en daarom ervaar ik tot de dag van vandaag nogsteeds serieuze consequenties.
Doe absoluut niet na wat ik heb gedaan, ik heb er ontzettend veel spijt van. De gevaren van deze research chemical zijn het niet waard.
Ik was een jaar of negentien toen deze research chemical op de markt kwam, een gebruikersvriendin en ik zouden afspreken om dat weekend te feesten. Ik had daarvoor maar een, of tweemaal Alprazolam (xanax) geprobeerd in mijn leven. Na het weekend waarin we MDMA hebben gebruikt en Alcohol hebben geconsumeerd vroeg ik of ze al wat moe was, want ik kon nog niet slapen door de middelen. Tot mijn verbazing slikte ze een schrikwekkend hoge dosering oxazepam naarbinnen en ging ze daarna slapen. Ik had er twee, of drie op. En dacht er verder niets van en ging slapen. Na het bijkomen ben ik naar huis gegaan. Ik was thuis en vond het effect van kunnen slapen wanneer ik wilde erg fijn, ik had controle. In die tijd was het lastig om aan benzodiazepinen te komen verkregen uit doktersrecept. En toen kwam ze op een site terecht waar je research chemicals kon bestellen, ik weet het nog als de dag van gisteren.
"Hey meid, kom je dit weekend langs? Zou gezellig zijn! En ik heb iets nieuws gevonden op internet! Het zijn een soort benzo's, super goed en ze kosten bijna niks."
Dat had mijn interresse tot op zekere hoogte gewekt en ik ging een week later langs, na wat lijntjes laat ze de kleine groene pilletjes zien en vraagt of ik ze wil proberen. Liever niet zeg ik tegen haar, omdat ik nog niet wil slapen en ze geeft me er 10 mee om thuis te proberen. Na het weekend ging ik naar huis en keek ik vol ongeloof naar de pilletjes, deze mini kleine erwtjes? Zo potent? Ik geloofde het niet en besloot om twee pellets in te nemen. Diezelfde avond voelde ik me erg relaxt en viel ik als een blok in slaap. Toen ik de volgende dag in de middag pas wakkerwerd zat ik op het internet om bromazolam te bestellen. 200 stuks in het winkelmandje.
Daar begon het dagelijks gebruik, en hier is het ook heel snel heel erg mis gegaan.
Ik gebruikte elke dag steeds meer en liep mijn dagen voorbij als een zombie. Ik raakte al mijn vrienden kwijt, ik kon fysiek niets meer, ik liep alleen nog maar als dode door huis.
Eten deed ik niet, ik vergat het nog wel om naar de wc te gaan. Ik lag alleen maar in bed. Mijn moeder zag me na een maand en zei: "Meisje, wat zie je toch bleek in je gezicht? ben je ziek?" En ik ontkende mijn probleem. Ik zat helemaal onder de paars-groene bloeduitstortingen die maar niet weggingen.
Ik kon me nog niet voor de geest halen wat ik in de ochtend allemaal had gedaan. Deze drugs maakt je op een gegevenmoment onbewust van je lichamelijke en mentale staat! En dat is ontzettend gevaarlijk! Ik dacht dat het wel prima met mij ging. Uiteindelijk had ik met behulp van hechte vriendinnen het inzicht dat dit niet goed kon zijn voor me en dat ik niets heb gedaan anders als slapen, eten, heel soms boodschappen mits ik krachtig genoeg was en soms douchen en naar de wc. Het kon zo niet langer. Ik besloot om te stoppen met het gebruik om te kijken wat er zou gebeuren.
En hier begon de echte hel, ik heb met mijn domme domme domme kop niet afgebouwd, in mijn staat had ik nog niet eens in de gaten dat dit LEVENSGEVAARLIJK kon zijn. Ik ben cold-turkey gestopt. 23-29mg bromazolam per dag naar 0.
Laat ik het er op houden dat ik vijf nachten wakker was, gevolgd door een psychose en kort daarna een epileptisch insult. Ik kwam in het ziekenhuis terecht en besloot het nooit meer zo ver te laten komen nadat mijn gezonde verstand weer langzaam terug begon te keren. Na een paar dagen was ik sterk genoeg om naar huis te gaan en heb hier mijn strijd tegen mijn verslaving doorgezet. Dit wilde ik nooit, maar dan ook nooit meer.
Nu jaren later heb ik nog last van geheugenverlies, en concentratieproblemen. Mijn huidige vriend hoeft mij niet te vragen wat we gisteren ookal weer hebben gegeten, want ik weet het niet.
Door mijn onverantwoordelijke keuzes in gebruik heb ik hier nog elke dag last van.
En mensen, ik deel dit verhaal voornamelijk omdat de risico's van dit middel op de lange termijn nog niet bekend zijn. Ik gun dit niemand toe en hoop zo wat informatie te kunnen verspreiden.
Het gaat gelukkig een stuk beter met me door het volgen van NA en CA meetings maar nog heb ik het moeilijk met uitschieters naar diazepam, eenmaal verslaafd nooit meer niet verslaafd.
Liefs, k1ttyc4t.
