Kaalkoppie
Niet dood, wel scam
Het is daadwerkelijk gebeurd! Ik heb mijn laatste mmc genomen.
Soms heb je van die kleine momenten, dat je leven zich ineens in slow motion afspeelt. Als dat gebeurt denk ik al: 'uh oh, er moet iets anders'. Dat het anders moest was me wel duidelijk. Ik heb de precieze tijdstippen en aantallen niet helder - maar daar is meer dan 100 euro per dag weggesnoven. En dat is nog niet eens het meest verbazingwekkende. Het is een wonder dat ik nog leef. Ik heb as we speak al 4 nachten niet geslapen en was er ook nog verschrikkelijk trots op. Ik ben blij dat ik in ben gaan zien dat dit gedrag te bizar voor woorden is. Tijd voor verandering.
Naar mijn idee is het gelukkig een vrij korte verslaving. Ik ben er zo keihard in gevallen, dat ik het zelf niet door had. Het begon met een sleutelpuntje tijdens het uitgaan, het eindigde met nog even snel 10 gram bestellen om de nacht door te komen. Dit kan zo niet langer.
Je merkt vanzelf wanneer je er klaar voor bent. Het plezier was er allang af, en zo lekker is het nou ook weer niet. Ik snoof omdat het moest. En als mn neus vol zat, geen probleem. Dan doen we toch bonnetjes? Dit is nu klaar. Alles in mijn lichaam schreeuwt om hulp. Dit is mijn moment. Nu klinkt het wel alsof ik denk dat varkentje eventjes te wassen, maar ik ben mij volledig bewust van het feit dat ik een hele harde moeilijke tijd tegemoet ga.
Huisarts, psychiater en verslavingszorg staan achter de hand, maar ik ga het zelf doen. Gelukkig niet alleen. In dit topic ga ik elke dag mijn logboek delen. Wat was moeilijk - wat deed ik daaraan? En waar voel ik me juist goed over? Ik ben zelf ook benieuwd. Verder werd natuurlijk welkom om te steunen lachen ongelogen huilen en veel meer.
Nu eerst? Mijn nest in!
Soms heb je van die kleine momenten, dat je leven zich ineens in slow motion afspeelt. Als dat gebeurt denk ik al: 'uh oh, er moet iets anders'. Dat het anders moest was me wel duidelijk. Ik heb de precieze tijdstippen en aantallen niet helder - maar daar is meer dan 100 euro per dag weggesnoven. En dat is nog niet eens het meest verbazingwekkende. Het is een wonder dat ik nog leef. Ik heb as we speak al 4 nachten niet geslapen en was er ook nog verschrikkelijk trots op. Ik ben blij dat ik in ben gaan zien dat dit gedrag te bizar voor woorden is. Tijd voor verandering.
Naar mijn idee is het gelukkig een vrij korte verslaving. Ik ben er zo keihard in gevallen, dat ik het zelf niet door had. Het begon met een sleutelpuntje tijdens het uitgaan, het eindigde met nog even snel 10 gram bestellen om de nacht door te komen. Dit kan zo niet langer.
Je merkt vanzelf wanneer je er klaar voor bent. Het plezier was er allang af, en zo lekker is het nou ook weer niet. Ik snoof omdat het moest. En als mn neus vol zat, geen probleem. Dan doen we toch bonnetjes? Dit is nu klaar. Alles in mijn lichaam schreeuwt om hulp. Dit is mijn moment. Nu klinkt het wel alsof ik denk dat varkentje eventjes te wassen, maar ik ben mij volledig bewust van het feit dat ik een hele harde moeilijke tijd tegemoet ga.
Huisarts, psychiater en verslavingszorg staan achter de hand, maar ik ga het zelf doen. Gelukkig niet alleen. In dit topic ga ik elke dag mijn logboek delen. Wat was moeilijk - wat deed ik daaraan? En waar voel ik me juist goed over? Ik ben zelf ook benieuwd. Verder werd natuurlijk welkom om te steunen lachen ongelogen huilen en veel meer.
Nu eerst? Mijn nest in!
Laatst bewerkt:
