Hoe bromazolam mij bijna fataal is geworden.

[OtherShore]

En dan kan ik drugs gebruiken wel destructiever noemen dan er over praten met vrienden bijvoorbeeld.

Drugsgebruik zeker, maar ik had het even over de intentie die daaraan ten grondslag ligt. Gelukkig willen zijn is een onschuldige intentie, zelfs als de uitvoering te wensen over laat.

En je hebt het stukje dat ik niet wakker wilde worden even gemist. Dat was het echte doel vaak. Maar dan zo dat het niet mijn schuld leek.

Maar je zei ook dat je gebruik in het begin vaak in intentie functioneel was. Dus je had soms ook constructieve intenties, niet alleen maar destructieve. Ik ontken verder trouwens ook niet dat er soms destructieve intenties aan drugsgebruik ten grondslag liggen, alleen vaak is dat ook niet zo (was mijn punt eerder in de discussie). Vaak proberen mensen het gewoon leuk te hebben of problemen op te lossen. De intentie is dan goed, maar de uitvoering wat minder.

 

[Roze Olifant]

Interessante discussie hier. Credits voor allen die moeite doen elkaars reacties te begrijpen en/of te nuanceren. Complimentje waard. 😘

 

[PapaverMan]

Drugsgebruik zeker, maar ik had het even over de intentie die daaraan ten grondslag ligt. Gelukkig willen zijn is een onschuldige intentie, zelfs als de uitvoering te wensen over laat.


Maar je zei ook dat je gebruik in het begin vaak in intentie functioneel was. Dus je had soms ook constructieve intenties, niet alleen maar destructieve. Ik ontken verder trouwens ook niet dat er soms destructieve intenties aan drugsgebruik ten grondslag liggen, alleen vaak is dat ook niet zo (was mijn punt eerder in de discussie). Vaak proberen mensen het gewoon leuk te hebben of problemen op te lossen. De intentie is dan goed, maar de uitvoering wat minder.

Ja wie wil zich stiekem niet beter voelen als je eigenlijk liever dood wil? Is lastig te zeggen welke impuls de overhand had in welk geval. Daar gaat nog wel wat therapie overheen voor ik daar antwoord op kan geven.

En dit is diep in verslaving al. Niet waarom ik ben begonnen natuurlijk.

 

[OtherShore]

Ja wie wil zich stiekem niet beter voelen als je eigenlijk liever dood wil? Is lastig te zeggen welke impuls de overhand had in welk geval. Daar gaat nog wel wat therapie overheen voor ik daar antwoord op kan geven.

Ja absoluut. Het is bijna niet afdoende te analyseren, maar mijn punt is gewoon: Mensen die kampen met verslaving zijn over het algemeen geen slechte mensen. Het zijn goede mensen met goede intenties die op het verkeerde pad terecht gekomen zijn.

 

[PapaverMan]

Ja absoluut. Het is bijna niet afdoende te analyseren, maar mijn punt is gewoon: Mensen die kampen met verslaving zijn over het algemeen geen slechte mensen. Het zijn goede mensen met goede intenties die op het verkeerde pad terecht gekomen zijn.

Dan zijn we het helemaal eens iig

 

[De Zandman]

Ook zijn de mensen nu eenmaal nieuwsgierig van aard. Zo was ik ook, de eerste keer dat ik een joint rookte....later gebruikte ik het om gevoelens die ik niet wilde, weg te drukken.
Alleen was dit geen goede keuze.
Het werkte tegengesteld en heeft ervoor gezorgd, dat ik nare gebeurtenissen gewoon niet had verwerkt.
Een Nagel aan mijn doodskist is het, nu nog steeds terwijl ik al vele jaren niet meer blow.

Ik denk, dat er veel mensen zijn, die nare gevoelens willen wegdrukken.
En daardoor aan de drank en/of andere drugs gaan.

 

[_shikantaza]

Drugsgebruik zeker, maar ik had het even over de intentie die daaraan ten grondslag ligt. Gelukkig willen zijn is een onschuldige intentie, zelfs als de uitvoering te wensen over laat.


Maar je zei ook dat je gebruik in het begin vaak in intentie functioneel was. Dus je had soms ook constructieve intenties, niet alleen maar destructieve. Ik ontken verder trouwens ook niet dat er soms destructieve intenties aan drugsgebruik ten grondslag liggen, alleen vaak is dat ook niet zo (was mijn punt eerder in de discussie). Vaak proberen mensen het gewoon leuk te hebben of problemen op te lossen. De intentie is dan goed, maar de uitvoering wat minder.

Volgens mij is er nog wel een verschil tussen gebruik en verslaving hier. @PapaverMan en ik denken denk ik meer op verslavingsniveau.

Iemand die zijn eerste keer MDMA beleeft zal dat nog niet als uitvlucht gebruiken, 99% zeker van

 

[_shikantaza]

Ja absoluut. Het is bijna niet afdoende te analyseren, maar mijn punt is gewoon: Mensen die kampen met verslaving zijn over het algemeen geen slechte mensen. Het zijn goede mensen met goede intenties die op het verkeerde pad terecht gekomen zijn.

Het grootste issue is vaak dat ze zelf niet inzien dat ze destructief bezig zijn. En dat ze met hun eigen destructie ook hun omgeving mee (kunnen) nemen. Zie @tequilavodka bijvoorbeeld.

 

[OtherShore]

Volgens mij is er nog wel een verschil tussen gebruik en verslaving hier. @PapaverMan en ik denken denk ik meer op verslavingsniveau.

Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je waarschijnlijk om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je misschien dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?

Ja zo zou je het kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.

 

[PapaverMan]

Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je misschien om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je misschien dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?

Ja zo zou je het kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.

Nou ik wou iets slechts met mezelf omdat ik wou dat de pijn ophield geloof ik. Is zon rare warboel aan emoties dat het lastig uit elkaar te trekken valt na 15+ jaar. En speedballen doet gekke dingen met een mens.

 

[_shikantaza]

Ja helemaal waar, maar elke verslaving begint met gebruik. Misschien is in het begin nog de intentie om het leuk te hebben, maar op een gegeven moment gebruik je misschien om moeilijk gevoelens of situaties te vermijden. Bedoel je dat de intentie dan niet meer goed is? Omdat je dan aan het vluchten bent?

Ja zo zou je kunnen zien, maar in breder perspectief denk ik dat je ook in dat latere stadium uiteindelijk nog gelukkig probeert te zijn of probeert te functioneren (wat dan toch weer goede intenties zijn, alleen slecht uitgevoerd). Dus zelfs vluchtgedrag begint met goede intenties denk ik dan. Niemand wil fundamenteel iets slechts, je kies gewoon de verkeerde aanpak om iets goeds (geluk, functioneren) te bereiken.

Sowieso vluchtgedrag, en waarschijnlijk ook wel een periode waarbij doorgebruiken nog een netto positiever resultaat oplevert dan stoppen. Maar dat is dan met name bij fysiek verslavende middelen zo, denk ik. Ik ken in ieder geval mensen die als ze opstonden zo zaten te shaken van de alcoholontwenning zaten dat ze eerst een paar drankjes nodig hadden voordat ze ueberhaupt iets konden doen waarbij fijne motoriek nodig was. Ik weet niet precies wat dan de bedoeling is, maar iets in de trant van "weer kunnen functioneren" terwijl ze zich nog verder de put in zopen natuurlijk.

Of dat vluchtgedrag echt een intentie is weet ik niet. Ik ben altijd al een vermijder geweest, dat was gewoon mijn strategie om om te kunnen gaan met dingen waarmee ik niet om dacht te kunnen gaan (en op die manier leerde ik het natuurlijk ook nooit maar dat terzijde). Ik deed dat een groot deel van mijn leven al. Door me ziek te melden bijvoorbeeld, of door het zo te manipuleren dat 't niet meer hoefde. Dat was de manier toen ik nog geen drugs had.

Toen mijn hoofd eenmaal door kreeg dat ik dat vermijden ook kon gaan doen door te gebruiken, ging ik dat doen. Op alles waar ik mezelf bang voor maakte. Ik had het alleen niet bewust door dat mijn hoofd dat aan het doen was. Het heeft te maken mijn mijn oer-instinct: bij gevaar hard wegrennen. Maar als ik in onschuldige dingen gevaar ga zien dan gaat 't natuurlijk gigantisch mis 🤔.

Misschien wat herhaling van voorgaande posts, maar zo ervaar ik het als ik nu terug kijk. Maar wat @PapaverMan zegt het is heel moeilijk te ontrafelen allemaal. Misschien kan ik het maar het best samenvatten als "proberen om te gaan met (delen van) een leven dat onmogelijk lijkt".

 

[PapaverMan]

Sowieso vluchtgedrag, en waarschijnlijk ook wel een periode waarbij doorgebruiken nog een netto positiever resultaat oplevert dan stoppen. Maar dat is dan met name bij fysiek verslavende middelen zo, denk ik. Ik ken in ieder geval mensen die als ze opstonden zo zaten te shaken van de alcoholontwenning zaten dat ze eerst een paar drankjes nodig hadden voordat ze ueberhaupt iets konden doen waarbij fijne motoriek nodig was. Ik weet niet precies wat dan de bedoeling is, maar iets in de trant van "weer kunnen functioneren" terwijl ze zich nog verder de put in zopen natuurlijk.

Of dat vluchtgedrag echt een intentie is weet ik niet. Ik ben altijd al een vermijder geweest, dat was gewoon mijn strategie om om te kunnen gaan met dingen waarmee ik niet om dacht te kunnen gaan (en op die manier leerde ik het natuurlijk ook nooit maar dat terzijde). Ik deed dat een groot deel van mijn leven al. Door me ziek te melden bijvoorbeeld, of door het zo te manipuleren dat 't niet meer hoefde. Dat was de manier toen ik nog geen drugs had.

Toen mijn hoofd eenmaal door kreeg dat ik dat vermijden ook kon gaan doen door te gebruiken, ging ik dat doen. Op alles waar ik mezelf bang voor maakte. Ik had het alleen niet bewust door dat mijn hoofd dat aan het doen was.

Misschien wat herhaling van voorgaande posts, maar zo ervaar ik het als ik nu terug kijk. Maar wat @PapaverMan zegt het is heel moeilijk te ontrafelen allemaal. Misschien kan ik het maar het best samenvatten als "proberen om te gaan met (delen van) een leven dat onmogelijk lijkt".

Mooi omschreven idd

 

[OtherShore]

Nou ik wou iets slechts met mezelf omdat ik wou dat de pijn ophield geloof ik.

Maar geloof je dat “jezelf iets aan willen doen” over het algemeen een belangrijke reden is voor gebruik en/of verslaving? Ik praat even in het algemeen. Een suïcidale intentie kan natuurlijk ten grondslag liggen aan gebruik (of misschien is “suïcidaal” een te sterk woord, maar dat het je in ieder geval niet meer uitmaakt). Dat weet ik.

 

[PapaverMan]

Maar geloof je dat “jezelf iets aan willen doen” over het algemeen een belangrijke reden is voor gebruik en/of verslaving? Ik praat even in het algemeen. Een suïcidale intentie kan natuurlijk ten grondslag liggen aan gebruik (of misschien is “suïcidaal” een te sterk woord, maar dat het je in ieder geval niet meer uitmaakt). Dat weet ik.

Niet voor beginnen ermee igg nee. Maar wel vaak in later stadium.

 

[OtherShore]

Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suïcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?

 

[PapaverMan]

Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suïcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?

Ja dat is idd waar het vaak naartoe gaat IME. En veel mensen gebruiken niet voor de lol maar om ergens mee te copen zodra je merkt dat dat kan. Dan was eerste keer voor de lol maar daarna niet meer.

 

[_shikantaza]

Verslaving is misschien in de kern toch iets destructiefs. Op een gegeven moment weet je wel dat het niet goed voor je is en toch ga je er meer door. Je weet al dat je jezelf aan het kapot maken bent en toch ga je door. Op dat moment is het niet rationeel meer en zijn intenties ver te zoeken. Dan wordt je geleefd en beheerst door je verslaving en veel mensen worden dan suïcidaal. Hebben jullie het misschien over dat stadium @PapaverMan en @_shikantaza?

Zeker. Ik wist toen ik er begon al dat Coke heel slecht voor een mens is, maar ik bagatelliseerde dat natuurlijk, en een hele tijd was het genote op de korte termijn belangrijker dan een hartaanval over 20 jaar. Wie dan leeft, die dan zorgt, toch? En het is natuurlijk duur, en er zit een groot crimineel netwerk achter. Maarja geld had ik toen wel en tsja die mafia daar merk ik niks van. Egoïstische gedachtengang natuurlijk.

Het drong wel wat meer tot me door toen ik in een psychose belandde, maar toen was ik al te ver om te kunnen stoppen zonder hulp. Ik werd inderdaad geleefd door mijn verslaving. Ik kwam op het punt dat ik wilde gebruiken als ik nuchter was, en dat gebruiken zo kut werd dat ik nuchter wilde zijn als ik onder invloed was. Ik denk dat dat voor mij een uitzichtloos leven was toen.

En met hulp erbij heeft het ook nog 5 jaar geduurd voordat ik langer clean kon worden. Pas toen doodgaan een reëele gebeurtenis op een vrij korte termijn werd, kon ik de motivatie pas opbrengen om in te zien dat het echte probleem was hoe ik tegen de wereld en het leven aan keek. En dat moest dus anders. Wat ik altijd als fundament had gehad, bleek niet te kloppen. En dat was me een bittere pil.

Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top

 

[PapaverMan]

Zeker. Ik wist toen ik er begon al dat Coke heel slecht voor een mens is, maar ik bagatelliseerde dat natuurlijk, en een hele tijd was het genote op de korte termijn belangrijker dan een hartaanval over 20 jaar. Wie dan leeft, die dan zorgt, toch? En het is natuurlijk duur, en er zit een groot crimineel netwerk achter. Maarja geld had ik toen wel en tsja die mafia daar merk ik niks van. Egoïstische gedachtengang natuurlijk.

Het drong wel wat meer tot me door toen ik in een psychose belandde, maar toen was ik al te ver om te kunnen stoppen zonder hulp. Ik werd inderdaad geleefd door mijn verslaving. Ik kwam op het punt dat ik wilde gebruiken als ik nuchter was, en dat gebruiken zo kut werd dat ik nuchter wilde zijn als ik onder invloed was. Ik denk dat dat voor mij een uitzichtloos leven was toen.

En met hulp erbij heeft het ook nog 5 jaar geduurd voordat ik langer clean kon worden. Pas toen doodgaan een reëele gebeurtenis op een vrij korte termijn werd, kon ik de motivatie pas opbrengen om in te zien dat het echte probleem was hoe ik tegen de wereld en het leven aan keek. En dat moest dus anders. Wat ik altijd als fundament had gehad, bleek niet te kloppen. En dat was me een bittere pil.

Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top

Is iig heel herkenbaar

 

[OtherShore]

Ik zit op de schrijfstoel vandaag. Ik hoop dat iemand er iets aan heeft. Nu ga ik lekker naar buiten want het weer is top

Bedankt voor het delen en geniet van het weer!

 

[De Zandman]

De uiteindelijke beslissing om te stoppen met gebruiken, heb ik uit mijzelf genomen.
Dat heeft niemand voor mij gedaan.
Ik was zover afgegleden dat ik besefte, dat hey zo niet meer kon. Echt rock bottom was het.
Iedere dag zwaar onder invloed, de ruzies met mijn ex die dit opleverde, de groeiende malaise, ik was het helemaal zat.
Ik heb me toen laten verwijzen naar verslavingszorg en enkele maanden later ging ik de kliniek in.
Daar ben ik ontwend van benzo's en alcohol tegelijk.
Het is een tijd geweest, dat ontwennen, die ik nooit zal vergeten!
Na de kliniek ben ik 2 jaar ongeveer naar de AA gegaan en dat heeft me erdoor geholpen om het vol te houden om niet meer te drinken en niet meer te gebruiken.
Tot op de dag van vandaag bezie ik het nuchter blijven nog altijd per 24 uur.
Alhoewel ik niet vaak cravings heb, een enkele uitzondering daargelaten.
Het gaat er nog altijd om op te letten op triggers.
De blowerij, daar ben ik in 1 keer helemaal mee gestopt terwijl ik nog aan de benzo's en drank zat, met een rituele verbranding van al mijn attributen die ik gebruikte voor die blowerij, zoals bamboe bongpijpen en nog een voorraadje hash. Het hiermee stoppen was het keerpunt eigenlijk.
Ik heb nog weleens een rc geprobeerd, maar daar was ik gauw klaar mee en dit was maar een enkele keer dat de verslavings duivel spartelde om me toch weer zover te krijgen ahw...en nu is het afgelopen hoop ik.

 

[Renzell]

Mooi gezegd! Dat was eigenlijk ook waar ik naar heen wilde @Atomic

Iedereen heeft in zijn of haar leven moeilijke periodes. Het kan maar zo zijn dat je er tijdens zo’n periode achter komt dat een bepaald middel verlichting biedt, op welke manier dan ook, en dan wordt het verleidelijk om die stof vaker te gaan gebruiken. Stapje voor stapje kunnen je grenzen ten aanzien van gebruik dan gaan vervagen, totdat je uiteindelijk op een punt komt dat er niet veel grenzen meer over zijn.

Ik denk dat factoren als ‘slecht geïnformeerd zijn’, ‘zelf-overschatting’, ‘nihilisme’ en ‘gebrek aan enige andere motivatie’ hier maar een beperkte rol spelen. Het begint allemaal als een poging om te copen die vervolgens uit de hand loopt.

Ik denk dat je daar in het werk van William Burroughs misschien niet zo’n goed beeld van krijgt omdat hij niet zo open is over de problemen die hem echt aan het hart gingen. Als je een biografie van de man leest kom je er toch wel achter dat hij veel heeft weggelaten.

Dát ja, je doet een poging om met iets anders te copen. Mooi verwoord. En terwijl je daar heel hard mee bezig denkt te zijn, word je bij je strot gegrepen door een stille sluipmoordenaar en blijkt je oplossing plots je probleem te zijn geworden.