Boos: Hoe YYCC haar cliënten traumatiseert

[LucidLucy]

Ik heb nog even getwijfeld of ik dit hier graag wilde delen, maar vind het toch te belangrijk.

In eerste instantie was ik geschokt toen ik van dit artikel hoorde. Dit omdat ik persoonlijk tientallen fellows van dichtbij ken die hier gezeten hebben en ontzettend veel hebben gehad aan hun behandeling daar. Een steengoede kliniek, vaak gezien als de beste ter wereld op het gebied van verslavingsproblematiek voor jongeren.

Toch, de methodes die ze hanteren onder het mom van 'liefdevolle confrontatie', bevatten soms absoluut geen liefde meer. En waar deze harde manier van werken effectief is voor verslaving, is dat maar zeer de vraag voor andere complexe psychische problemen.

In de kliniek waar ik zat, werd ook veel gewerkt met confrontatie. En terecht. Als verslaafde moet je gewoon kunnen terugkijken naar de puinhoop die je ervan maakt onder invloed van alcohol of drugs. Maar, dit ging vaak wel een stuk liefdevoller dan ik hier terug zie. Of er werd een soort good cop/bad cop tactiek gebruikt. Een Recovery Assistant die af en toe je gevoelige plekken probeerde te triggeren om een reactie uit te lokken. Maar vervolgens ook je 1-op-1 psycholoog die dan wel weer die veilige liefdevolle plek creëert. Maar dat lijkt bij YWCC te ontbreken uit deze verhalen.

Tegelijkertijd vind ik het toch heel jammer dat nu net deze kliniek de negatieve aandacht krijgt. Dit waar veel andere GGZ instellingen mensen gewoonweg weigeren omdat ze 'te complex' of 'uitbehandeld' zijn. Als je ze niet aanneemt, kan je ook je vingers niet branden. Maar waar moet je dan terecht?

Ik vind het een lastige kwestie hoor. Maar ik denk dat ze misschien beter niet konden beginnen aan andere psychische problemen dan verslaving. Zeker in zaken als misbruik, depressie, suïcidale gedachten. Dat vergt een andere aanpak.

Anyway, kijk en oordeel zelf. Toevallig komt er vandaag weer een fellow die ik redelijk goed ken terug uit YWCC dus ik ben ook benieuwd naar haar verhaal. Want het neemt niet weg, dat ik al jarenlang jongeren daaruit terug zie komen die jarenlang aan een stuk clean blijven. Dat zie ik uit andere klinieken lang niet zo succesvol terug.

(PS. Ik heb zelf enkel nog maar de eerste helft gekeken. Misschien wijzigt m'n visie nog wel als ik het af heb gezien)

 

[jeroen79]

Hi sorry voor de misschien wat botte reactie. Maar een documentaire gemaakt door Tim Hofman kan ik nooit als serieus beschouwen. Hij is er voor likes en clicks en dus tot op heden nog nooit een echt objectief item van hem gezien waarin aandacht is voor zowel positieve als negatieve verhalen.Dat hij hiermee een volledige instantie een stempel geeft interesseert hem niets. Ik ga er mijn tijd niet meer aan spenderen

 

[MyLittlePonyPack]

Ik heb hem nog niet gezien maar ik vind het wel schokkend hoe er steeds meer naar boven komt over klinieken en hun werkwijze. Ook bijvoorbeeld bij dat speciale traumacentrum waar ze wel erg ver gingen met hun exposure therapie. Ik heb zelf ook in meerdere klinieken gezeten waar het niet altijd even goed was. En heb zelf ook wel nog meer trauma's opgelopen door bijvoorbeeld de separeercel.

 

[Kordie]

Ik vind het een lastige kwestie hoor. Maar ik denk dat ze misschien beter niet konden beginnen aan andere psychische problemen dan verslaving. Zeker in zaken als misbruik, depressie, suïcidale gedachten. Dat vergt een andere aanpak.

Precies dit.

Ik denk dat je als organisatie het verschil moet weten tussen een verslavingskliniek én een GGZ kliniek. Mijn inziens zit daar een heel groot verschil tussen.
En ondanks dat er achter verslaving vaak meer problemen zitten zou je daar als verslavingskliniek niks mee moeten, en mensen doorverwijzen naar de juiste zorgpaden.
Maar hier gaat het inderdaad juist mis in dit land. Mensen worden van de kast naar de muur gestuurd en weer terug. In mijn vroegere tijd had je de GGZ klinieken waar je echt terecht kon als je problemen had. Verslavingsklineeken waren er toen veel minder. Dit werd ook opgeost binnen de muren van de GGZ.

Ik ken YYCC niet goed genoeg, maar ik weet wel dat veel van dit soort klinieken particulier zijn opgericht.
En dan draait het vaak toch maar om één doel: winst maken.
En hoe zwaardere clienten je binnen haalt hoe meer geld je voor die persoon kan vangen.

De marktwerking heeft veel kapot gemaakt in de zorg mijn inziens.
Zorg, welke vorm dan ook, zou onder de paraplu van de overheid moeten vallen (net zoals vroeger). Geen winstoogmerk, gewoon zorg leveren.

 

[Baloudekoe]

Zorg, welke vorm dan ook, zou onder de paraplu van de overheid moeten vallen (net zoals vroeger). Geen winstoogmerk, gewoon zorg leveren.

Volledig mee eens!

 

[MR_CHIP]

ik ga deze zeker kijken tim hofman stelt m.i goed dingen aan de kaak

ewout was er toe alle lof over daarna een record winst van miljoenen en toen vertkocht

 

[MR_CHIP]

ik kan het ecgt niet aan om dit nu te zien met hoe ik me voel @LucidLucy dank voor je bijdrage ik ga lekker star trek scifi kijken

 

[BrieMetDeBril]

overheid moeten vallen

Vermoed dat het dan nog veel erger zal zijn.

 

[LucidLucy]

ik kan het ecgt niet aan om dit nu te zien met hoe ik me voel @LucidLucy dank voor je bijdrage ik ga lekker star trek scifi kijken

Lijkt me verstandig, zeker gezien je zelf een opname wacht binnenkort.

Ik hoop echt dat je daar gaat vinden wat je zoekt. En daarna met frisse moed ook uit eigen motivatie een nuchter en fijn leven weet op te bouwen.

 

[MR_CHIP]

Lijkt me verstandig, zeker gezien je zelf een opname wacht binnenkort.

Ik hoop echt dat je daar gaat vinden wat je zoekt. En daarna met frisse moed ook uit eigen motivatie een nuchter en fijn leven weet op te bouwen.

dankjewel voor je mooie woorden dat hoop ik ook natuurlijk

 

[Jester]

Ik heb hem ook gezien en ken zelf ook een paar mensen waarbij YWCC hun leven gered heeft, maar denk inderdaad zoals meerderen hier al gezegd hebben dat ze het misschien alleen bij verslaving of gedragsproblemen moeten houden. De dingen die er aan het licht komen hadden nooit mogen gebeuren natuurlijk, en misschien ook niet zo handig dat van de werknemers vrij weinig mensen maar een diploma o.i.d. binnen de psychologie hebben. Dat je ervaring hebt met een probleem zoals bijvoorbeeld verslaving, maakt je geen ervaringsdeskundige. Daar moet je een opleiding voor volgen zodat je leert hoe je je eigen ervaring inzet. Dat wordt nog wel eens met elkaar verward.

Ook veel reacties gelezen dat BOOS alleen het negatieve laat zien, maar hier ben ik het niet helemaal mee eens. Tim benoemt meerdere keren in de video dat er óók positieve verhalen zijn, maar het gaat in deze video niet over die positieve verhalen. Die heeft Ewout al laten zien en bij die docu op videoland lieten ze ook maar 1 kant zien .. En daar hoor je dan natuurlijk niemand over haha. Ofja, BOOS wel, in hun mailbox dus.

Ik ben wel benieuwd of en wat er verder nog mee gaat gebeuren nu. Jeugdzorg heeft ook al vaker onder vuur gelegen en voor wat ik gezien heb zijn er zeker dingen aangepakt, maar lang niet alles.

 

[StraatPiraat]

ik vond het zeer pijnlijk om een plek waar ik zo onwijs veel heb mogen leren en ervaren zo neergezet te zien worden.

 

[Mevrouw Pløp]

ik vond het zeer pijnlijk om een plek waar ik zo onwijs veel heb mogen leren en ervaren zo neergezet te zien worden.

'zo neergezet te zien worden'

Daarmee ga je voorbij aan de misstanden die er zijn en die ook al voordat Boos ermee aan de slag ging kleinschalig besproken werden op Reddit. En aan de schade die mensen er op hebben gelopen.

Dat er misstanden aan het licht komen doet niets af aan de ervaring die jij er hebt gehad en de resultaten die jij er hebt geboekt. Daar mag je blij mee en trots op zijn!

Dat het zeer pijnlijk is om te zien dat er op de plek die voor jou zo goed is geweest ook dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen en waar mensen schade aan oplopen, dat kan ik me voorstellen!

 

[Indigo Seeker]

Ik heb hem nog niet gezien maar ik vind het wel schokkend hoe er steeds meer naar boven komt over klinieken en hun werkwijze. Ook bijvoorbeeld bij dat speciale traumacentrum waar ze wel erg ver gingen met hun exposure therapie. Ik heb zelf ook in meerdere klinieken gezeten waar het niet altijd even goed was. En heb zelf ook wel nog meer trauma's opgelopen door bijvoorbeeld de separeercel.

Hier idem traumas van isoleercel. Zonder wc of stromend water, je moest poepen in een soort kartonnen doosje. Voor water kon je op een knopje drukken en maar hopen dat er iemand komt maar ze laten je gerust zowat uitdrogen door je uren niets te drinken te geven en andere martelpraktijken die sadisten.

Isoleercel maakt je gek

Patiënten in de psychiatrie belanden te vaak in isolatie. Zo’n periode in afzondering kan blijvende schade toebrengen aan de hersenen.

www.eoswetenschap.eu

 

[Jester]

ik vond het zeer pijnlijk om een plek waar ik zo onwijs veel heb mogen leren en ervaren zo neergezet te zien worden.

Kan ik me heel goed voorstellen!
Niemands ervaring is hetzelfde, en feit is wel dat het grootste deel een goede ervaring heeft gelukkig! Dat ze nu in kwaad daglicht staan verandert niks aan jouw positieve ervaring. Niet elke behandeling past bij iedereen helaas, en het is heel fijn dat jij daar wel goed geholpen bent en er veel aan gehad hebt

 

[Jester]

Hier idem traumas van isoleercel. Zonder wc of stromend water, je moest poepen in een soort kartonnen doosje. Voor water kon je op een knopje drukken en maar hopen dat er iemand komt maar ze laten je gerust zowat uitdrogen door je uren niets te drinken te geven en andere martelpraktijken die sadisten.

Isoleercel maakt je gek

Patiënten in de psychiatrie belanden te vaak in isolatie. Zo’n periode in afzondering kan blijvende schade toebrengen aan de hersenen.

www.eoswetenschap.eu

Het is ook echt onmenselijk dat dit nog steeds gebeurt in ons land, ik snap ook echt niet hoe ‘hulpinstanties’ hier nog mee weg blijven komen..

 

[Kordie]

Hier idem traumas van isoleercel. Zonder wc of stromend water, je moest poepen in een soort kartonnen doosje. Voor water kon je op een knopje drukken en maar hopen dat er iemand komt maar ze laten je gerust zowat uitdrogen door je uren niets te drinken te geven en andere martelpraktijken die sadisten.

Isoleercel maakt je gek

Patiënten in de psychiatrie belanden te vaak in isolatie. Zo’n periode in afzondering kan blijvende schade toebrengen aan de hersenen.

www.eoswetenschap.eu

Was dit bij YTCC of in Nederland?
Humaniteit wel heel ver te zoeken als je dit leest

 

[MyLittlePonyPack]

Was dit bij YTCC of in Nederland?
Humaniteit wel heel ver te zoeken als je dit leest

Bij mij was het gewoon op de PAAZ😳

 

[Neo-Shulginist]

Hi sorry voor de misschien wat botte reactie. Maar een documentaire gemaakt door Tim Hofman kan ik nooit als serieus beschouwen. Hij is er voor likes en clicks en dus tot op heden nog nooit een echt objectief item van hem gezien waarin aandacht is voor zowel positieve als negatieve verhalen.Dat hij hiermee een volledige instantie een stempel geeft interesseert hem niets. Ik ga er mijn tijd niet meer aan spenderen.

Ik ben ook niet zo'n fan van Tim Hofman. Hij is een heel goede presentator - dat wel. Maar hij probeert net iets te overdreven de deugneus uit te hangen. Dat terwijl hij niet echt de kennis of kunde heeft om te filosoferen over wat het verschil is tussen goed en kwaad, wat waarheid is, en hoe je dat soort dingen kunt weten. Het resultaat is dat híj altijd degene is die De Waarheid in pacht heeft en anderen publiekelijk afbrandt omdat ze Fout zijn. Het zijn dat soort zwart-wit-tegenstellingen waar ik dus niet zo goed tegen kan.

Terwijl je juist over zijn programma's flink wat ethische kanttekeningen kunt plaatsen. Met draaiende camera ergens komen opdagen (zonder afspraak of met misleiding), en gebruik van verborgen camera's, dat zijn dingen die journalistiek niet zomaar door de beugel kunnen. Dat is alleen (ethisch) toelaatbaar als het echt niet anders kan, en als er een zwaarwegend maatschappelijk belang is om zulk unfair journalistiek gedrag te verantwoorden. Daarbij zul je dus verschillende belangen moeten afwegen, en dat is geen zwart-wit verhaal. Maar Tim Hofman is niet zo geïnteresseerd in nuance, dus hij trekt zich niks aan van alle schade die hij mogelijk berokkent met zijn publicaties (terecht, of onterecht). Het programma BOOS doet ook niet mee aan beoordelingen van de Raad voor de Journalistiek, die als onafhankelijk orgaan toetst of journalistiek-ethische kwesties correct zijn uitgevoerd. De redactie van BOOS is namelijk niet van plan om hun werkwijze te herzien zodat het past binnen internationale normen voor hoe journalisten te werk dienen te gaan. Ondertussen loopt Hofman voor de camera dus wel zichzelf als moreel lichtbaken op te werpen.

Specifiek over deze uitzending zijn er inderdaad dingen die zorgelijk overkomen en het lijkt me zeker zaak dat daar journalistieke aandacht voor is. Ik denk dat verslavingszorg altijd confronterend is voor degenen die het ondergaan. Dus in die zin is het logisch als YWCC daarop inzet. Echter hebben confrontaties alleen zin als de cliënt ook in een sweetspot zit waar die persoon bereid is om moeilijk te accepteren berichten over zichzelf te laten binnenkomen. Dat is de hele truc van de psychotherapie. Dat maakt het ook een kwetsbaar proces - zeker als er manipulatieve tactieken worden ingezet om de confronterende boodschap te laten aankomen. Zoals de onderzoeker in het begin van de uitzending ook zegt denk ik dat het belangrijk is om heel goed na te gaan of dat wel een geoorloofde methode is die voldoende effectief is en niet te veel neveneffecten met zich meebrengt. Mogelijk is het bij de afweging van die zaken op managementniveau verkeerd gegaan. En het is niet ondenkbaar dat commerciële prikkels een rol hebben gespeeld bij het maken van die afweging. Met deze specifieke uitzending heb ik dus niet zoveel problemen (zeg ik terwijl ik niet alles heb gezien)

 

[Neo-Shulginist]

Met deze specifieke uitzending heb ik dus niet zoveel problemen (zeg ik terwijl ik niet alles heb gezien)

Nu ik iets verder ben ik de uitzending misschien toch een kleine kanttekening. Vanaf ± minuut 30:00 gaat het over seksueel misbruik en hoe dat in de behandeling wordt meegenomen. De counselor probeert uit te leggen dat ze zich daarbij ook deels richten op empowerment: hoe zorg je ervoor dat je jezelf minder kwetsbaar maakt voor mensen die mogelijk misbruik van je willen maken? Natuurlijk is dat een precair proces en het risico van victim blaming ligt op de loer. Het is goed om daar kritisch naar te kijken. Maar BOOS / Tim Hofman / BNNVARA richt zich de laatste tijd natuurlijk veel op het aankaarten van structureel seksueel misbruik, waarbij ze in uitzendingen meestal een dader-slachtofferframe hanteren. Dit wordt in deze BOOS uitzending weer zo'n zwart-wit-tegenstelling waarbij hij niet lijkt te kunnen afwijken van het gangbare frame dat iemand een slachtoffer of dader is, punt. Geen nuance mogelijk (zelfs niet in een aflevering van een uur).

 

[Neo-Shulginist]

Ik heb nog even getwijfeld of ik dit hier graag wilde delen, maar vind het toch te belangrijk.

Ik snap de terughoudendheid, want het kan ook het aanzien van de verslavingszorg (als geheel) aantasten.

Persoonlijk ben ik het erg met de eindconclusie van de aflevering eens. Dus ik kan aanraden om door te spoelen naar minuut 57:00, zodat je meekrijgt wat YWCC zegt te willen verbeteren, en wat volgens Tim Hofman ondanks die beloftes een probleem blijft:
Met name mensen die suïcidale gedachten hebben zijn een risicogroep voor de confronterende methodiek van YWCC. De effectiviteit van de behandeling is niet goed aangetoond voor de doelgroep waar zij zich op richten: mensen met complexe problemen naast een verslaving. Maar omdat YWCC een belang heeft om cliënten aan te trekken blijven ze op hun website en in interviews erop wijzen dat hun methode heel goed is.

 

[MR_CHIP]

nog niet gekeken hoor wou het wel delen

 

[LucidLucy]

Ik snap de terughoudendheid, want het kan ook het aanzien van de verslavingszorg (als geheel) aantasten.

Persoonlijk ben ik het erg met de eindconclusie van de aflevering eens. Dus ik kan aanraden om door te spoelen naar minuut 57:00, zodat je meekrijgt wat YWCC zegt te willen verbeteren, en wat volgens Tim Hofman ondanks die beloftes een probleem blijft:
Met name mensen die suïcidale gedachten hebben zijn een risicogroep voor de confronterende methodiek van YWCC. De effectiviteit van de behandeling is niet goed aangetoond voor de doelgroep waar zij zich op richten: mensen met complexe problemen naast een verslaving. Maar omdat YWCC een belang heeft om cliënten aan te trekken blijven ze op hun website en in interviews erop wijzen dat hun methode heel goed is.

Ik heb hem volledig gezien hoor. En ook de 'reactie' van YWCC èn de daaropvolgende Boos podcast. Ik ben het ergens ook wel eens met de eindconclusie. En er wordt veel gefocust op wat misgaat, maargoed daar gaat het item over. Ewoud heeft het verhaal al vertelt over wat goed gaat.

Wat mij denk ik het meeste steekt is dat soms de veilige, liefdevolle omgeving lijkt te ontbreken. En dat is een basisvoorwaarde om die confrontaties te doen.

En vanuit de twaalf stappen ben ik natuurlijk erg bekend met het stukje eigen verantwoordelijkheid. Maar wat hieruit bijna naar voren komt is dat je altijd een eigen aandeel hebt en niets je overkomt. En dat is nu eigenlijk net waar je vaak in stap 4-5 aan werkt. Onderscheid vinden tussen waar je een aandeel in hebt, maar ook waar je dus niets aan kan doen. Juist omdat veel addicts zichzelf de schuld geven van zaken waar ze niet altijd schuld aan hebben. En die emotionele last staat in de weg van het clean zijn. Dat moet opgeruimd worden.
Er wordt wel erg veel gefocust op dat eigen aandeel lijkt het. En juist bij jongeren is dat deel van de hersenen die dat goed overziet, nog niet uitontwikkeld. Lastige kwestie hoor.

Want tegelijkertijd is het super helpend om je eigen aandeel in te zien. Ik zat bijvoorbeeld met iemand in de kliniek die herhaaldelijk was misbruikt onder invloed van GHB. Ja, dat was haar aangedaan. Tegelijkertijd bracht ze zichzelf keer op keer opnieuw in die situatie waar ze met ongure mannen in huis bewusteloos raakte van de GHB. Daar heb je ook een aandeel in (niet als je hebt er schuld aan, maar wel in je kunt dit vrij makkelijk voorkomen door jezelf niet telkens weer in die kwetsbare positie te zetten)

Maargoed dit alles werkt voor verslaving. En zelfs dan is het mager wetenschappelijk onderbouwd. Daar heb je goede funding voor nodig. En die verdient zich in het kader van een twaalf stappen programma niet terug. Daarnaast helpt het niet dat de fellowships anoniem zijn, heel beschermend naar hun leden, en daarom onderzoek heel schaars onder strikte voorwaarden plaatsvindt.
Is het dan niet helpend of onvoldoende onderzocht? Niet voldoende om als commerciële kliniek op deze manier in te zetten.

Jammer wel... Want ik heb ook een beetje het idee dat hierdoor het Minnesota model ook een beetje in een negatief licht komt te staan. Terwijl ze daar wel met een aangepaste (tien acties ipv 12 stappen) variant werken. Met vrij harde methodes.

Achja... Wel goed dat erover gesproken wordt denk ik.

 

[MR_CHIP]

ik ben van plan echt wel de afleveringen te gaan kijken

maar ik zag ook dit voorbij komen

Zorgverzekeraars geschrokken na BOOS-uitzending over Yes We Can Clinics

Zorgverzekeraars VGZ, Menzis en CZ zeggen geschrokken te zijn van de verhalen van de Yes We Can Clinic in de BOOS-uitzending van BNNVARA. De berichten zouden hen 'hebben geraakt' en worden 'uiterst vervelend en zorgelijk' genoemd. De drie verzekeraars laten dinsdag weten de signalen serieus te...

www.omroepbrabant.nl

 

[Jester]

Wat ik me ook afvraag, misschien dat jullie daar een antwoord op hebben, maar er wordt door YWCC gezegd dat je ten alle tijde weg mag omdat je daar vrijwillig zit. Natuurlijk gaat dat niet zo makkelijk, logisch, soms is het ook beter om dan juist te blijven. Heb zelf ook ooit de kliniek verlaten op dag 3, was een hele domme keuze, maar kwam daarna wel in een mega diepe rock bottom terecht waardoor ik me besefte dat ik wilde herstellen. Die rock bottom had ik even heel hard nodig haha.
Als je de kliniek wil verlaten gaan ze je natuurlijk proberen over te halen om te blijven, komt de psychiater om te kijken of je écht weg wil of dat het je ‘ziekte’ aan het woord is. Als je na dat gesprek nog steeds wil gaan, ben je vrij om te gaan. Zo gaat het volgensmij bij heel veel klinieken.
Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.
Waar is dat eigenlijk goed voor? 😅

 

[LucidLucy]

Wat ik me ook afvraag, misschien dat jullie daar een antwoord op hebben, maar er wordt door YWCC gezegd dat je ten alle tijde weg mag omdat je daar vrijwillig zit. Natuurlijk gaat dat niet zo makkelijk, logisch, soms is het ook beter om dan juist te blijven. Heb zelf ook ooit de kliniek verlaten op dag 3, was een hele domme keuze, maar kwam daarna wel in een mega diepe rock bottom terecht waardoor ik me besefte dat ik wilde herstellen. Die rock bottom had ik even heel hard nodig haha.
Als je de kliniek wil verlaten gaan ze je natuurlijk proberen over te halen om te blijven, komt de psychiater om te kijken of je écht weg wil of dat het je ‘ziekte’ aan het woord is. Als je na dat gesprek nog steeds wil gaan, ben je vrij om te gaan. Zo gaat het volgensmij bij heel veel klinieken.
Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.
Waar is dat eigenlijk goed voor? 😅

De meeste mensen die daar in behandeling zitten, zijn kwetsbaar en emotioneel onstabiel. Het ene moment zitten de emoties hoog, ben je er helemaal klaar mee, gaat de fuck-it switch aan en loop je weg. Maar één of twee uur later kan ineens de realisatie weer inslaan waarom je daar eigenlijk zit. En dan komt de twijfel, de spijt.

Tegelijkertijd, zolang jij daar in behandeling bent, zijn zij verantwoordelijk voor je. Er mag jou dus niets overkomen. Dus ook om die reden zal er iemand meelopen.

De snelste manier om YWCC te verlaten, is voor de ogen van de meelopende counselor gebruiken. Dat levert een vrij snelle exit op.

 

[Neo-Shulginist]

Maar bij YWCC loopt een van de begeleiders helemaal achter je aan tot je huis aan toe, probeert je de hele weg nog over te halen om toch te blijven. Dat liet Ewoud ook al zien, maar ik zag laatst heel toevallig iemand met een YWC medewerker achter m aan door t dorp lopen.

Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.

 

[MR_CHIP]

Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.

tuurlijk kijk die inkomsten

 

[LucidLucy]

Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.

Dit is een van de redenen waarom ik YWCC zo hoog heb zitten. Ze gaan heel ver in het helpen, maar daarbij moet het wel ècht uit de cliënt komen. Het enige wat je kan doen is sturen.
Dat achtervolgen kan soms echt uren duren. Maar ze doen het wel haha

In Zuid-Afrika heb ik nooit meegemaakt dat mensen weglopen. Was ook wel gevaarlijk. In de verkeerde wijken word je daar als blanke soms zomaar neergeschoten. De meesten gingen niet zover.
Maar sommigen hadden bijna wekelijks een exit gesprek omdat ze per se naar huis wilden. Maar vaak in dat gesprek werd toch gestuurd naar: waarom zit je hier? Waarom de fuck ben je 10.000km van huis? Heb je ruim 11 uur in een vliegtuig gezeten om hier te komen? Dat doe je niet zomaar.

Manipulatief, maybe... Maar het werkt wel. Ik geloof dat ik slechts één daadwerkelijk heb zien vertrekken. Die had teveel last van herbelevingen omdat ie zich opgesloten voelde.

Van YWCC ken ik zelfs een verhaal van een jongen die naar huis wilde en daarom uiteindelijk maar een gevecht heeft uitgelokt met iemand. De regel is: fysiek geweld = exit. Die dacht daar dus gebruik van te maken. Maar z'n behandelaar doorzag dit, dus hij mocht blijven. Vlak daarna is de knop omgegaan en is ie intrinsiek aan herstel gaan werken.

 

[Indigo Seeker]

Was dit bij YTCC of in Nederland?
Humaniteit wel heel ver te zoeken als je dit leest

Was in Nederland

 

[Neo-Shulginist]

Van YWCC ken ik zelfs een verhaal van een jongen die naar huis wilde en daarom uiteindelijk maar een gevecht heeft uitgelokt met iemand. De regel is: fysiek geweld = exit. Die dacht daar dus gebruik van te maken. Maar z'n behandelaar doorzag dit, dus hij mocht blijven.

 

[Jester]

De meeste mensen die daar in behandeling zitten, zijn kwetsbaar en emotioneel onstabiel. Het ene moment zitten de emoties hoog, ben je er helemaal klaar mee, gaat de fuck-it switch aan en loop je weg. Maar één of twee uur later kan ineens de realisatie weer inslaan waarom je daar eigenlijk zit. En dan komt de twijfel, de spijt.

Tegelijkertijd, zolang jij daar in behandeling bent, zijn zij verantwoordelijk voor je. Er mag jou dus niets overkomen. Dus ook om die reden zal er iemand meelopen.

De snelste manier om YWCC te verlaten, is voor de ogen van de meelopende counselor gebruiken. Dat levert een vrij snelle exit op.

Ja, ik zie er ook zeker de voordelen van in hoor daar niet van!
Het is ook zo dat het onderscheid lastig te maken is of iemand écht weg wil omdat het bijvoorbeeld niet de juiste plek is voor iemand, of dat het vanuit emoties is en het beter is om te blijven.
Je zou je natuurlijk onderweg ook nog kunnen bedenken en dan is de counselor die mee loopt wel lekker dichtbij haha. Al zou dit bij mij persoonlijk op dat moment zelf misschien juist weerstand oproepen, maar iedereen is anders

Alleen als ze zo met je meelopen, hoe vrijwillig zit je er dan vraag ik me vooral af? Het is natuurlijk ook niet de bedoeling dat het te makkelijk is, want dan zullen mensen aan de lopende band in, uit, in, gaan.

 

[Jester]

Wow, dit vind ik wel toewijding, dat ze helemaal meelopen. Bij de meeste andere plekken is het zoiets van: 'oh, jammer, maar ok, doei, en succes'.

Ja, ik kan je vertellen dat die er al een flinke wandeltocht op hadden zitten gezien de plek waar ze liepen 😂 hij liep ook wel netjes op afstand achter de persoon.
Heb het wel eens vaker gehoord bij jeugdzorg instellingen, dat ze dit doen voor als bijv een minderjarig meisje terug dreigt te gaan naar haar loverboy.

 

[Jester]

In Zuid-Afrika heb ik nooit meegemaakt dat mensen weglopen. Was ook wel gevaarlijk. In de verkeerde wijken word je daar als blanke soms zomaar neergeschoten. De meesten gingen niet zover.
Maar sommigen hadden bijna wekelijks een exit gesprek omdat ze per se naar huis wilden. Maar vaak in dat gesprek werd toch gestuurd naar: waarom zit je hier? Waarom de fuck ben je 10.000km van huis? Heb je ruim 11 uur in een vliegtuig gezeten om hier te komen? Dat doe je niet zomaar.

Manipulatief, maybe... Maar het werkt wel. Ik geloof dat ik slechts één daadwerkelijk heb zien vertrekken. Die had teveel last van herbelevingen omdat ie zich opgesloten voelde.

En dit trouwens, ja vanuit daar snap ik dat ook wel. Ik heb zelf ahum vrij regelmatig in de kliniek gezeten, en heb van al die keren ongeveer een handje vol mensen zien vertrekken. Bij hen was het wel altijd terecht dat ze gingen, gelukkig. Maar ik heb ook mensen weggestuurd zien worden, en dat eindigde meestal niet zo goed.. Maarja, dat is ook alleen wat ik zelf gezien heb natuurlijk.

Heb zelf trouwens in 2021 geloof ik bij YWCC intake gehad en ben toen geweigerd 🤡 dus het is ook zeker niet zo dat ze iedereen maar toelaten onder het mom van ‘one size fits all’!

 

[Tinus Teelbal]

Hi sorry voor de misschien wat botte reactie. Maar een documentaire gemaakt door Tim Hofman kan ik nooit als serieus beschouwen. Hij is er voor likes en clicks en dus tot op heden nog nooit een echt objectief item van hem gezien waarin aandacht is voor zowel positieve als negatieve verhalen.Dat hij hiermee een volledige instantie een stempel geeft interesseert hem niets. Ik ga er mijn tijd niet meer aan spenderen

Ja dit ben ik wel met je eens. Hij neemt een stelling in en is ook alleen maar op zoek naar informatie die deze stelling bevestigd. Maar dat neemt niet weg dat de ervaringen die gemeld worden schrijnend zijn en helaas typisch voor de psychische zorg in klinieken. Eén methode voor iedereen, terwijl maatwerk op de persoon juist nodig is…

 

[MR_CHIP]

Inspectie begint onderzoek naar Yes We Can Clinics na Boos-aflevering over misstanden

De klinieken worden onderzocht nadat een aflevering van onderzoeksprogramma Boos van BNNVARA misstanden in een vestiging in Hilvarenbeek aankaartte.

nos.nl

 

[MyLittlePonyPack]

Ik heb van de week de documentaire gekeken en ik denk dat het idd wel goed is dat hier een onafhankelijk onderzoek naar komt.

 

[Neo-Shulginist]

Toch, de methodes die ze hanteren onder het mom van 'liefdevolle confrontatie', bevatten soms absoluut geen liefde meer. En waar deze harde manier van werken effectief is voor verslaving, is dat maar zeer de vraag voor andere complexe psychische problemen.

Tim benoemt meerdere keren in de video dat er óók positieve verhalen zijn, maar het gaat in deze video niet over die positieve verhalen. Die heeft Ewout al laten zien

Ik heb gisteren de eerste aflevering van De Jeugdkliniek: Als Niets Meer Werkt (van Ewout, op Videoland) gekeken. Maar eerlijk gezegd heeft me dat nog iets kritischer gemaakt.

De 'liefdevolle confrontatie' waar @LucidLucy het over heeft zag ik persoonlijk in een ander daglicht. Er is bijvoorbeeld een fragment van een meisje dat heeft geschreeuwd tegen haar oma, waar het gesprek over gaat. Uit het gesprek wordt duidelijk dat het meisje zich schaamde, en dat ze daarom in de aanval ging.

In het gesprek zegt de counselor echter alleen "ga eens de schuld en schaamte aan!" Terwijl het in mijn ogen duidelijk is dat het meisje gefrustreerd is en niet weet hoe je dat doet.

Het kwam op mij over als een gebrek aan didactische vaardigheden. Wat volgens mij beter had gewerkt was het schaamtekompas erbij pakken (zie afbeelding), wat laat zien dat er vier reacties zijn op schaamte: terugtrekken, vermijden, aanval op zelf, of aanval op de ander. Dat kompas helpt reflecteren op de schaamte, en vanuit daar een constructievere reactie kiezen.



Mijn voorkeur zou dus zijn om het gesprek die kant op te leiden, in plaats van iemand alleen maar keihard to confronteren met 'JE SCHAAMT JE!'.

Je ziet ook hoe het meisje op die confrontatie reageert. Ze ervaart nog meer schaamte en probeert zich terug te trekken.

Volgens mij kan zo'n gesprek veel constructiever gevoerd worden. Maar dan heb je wel professionele vaardigheden nodig in het navigeren van gevoeligheden bij dit soort gesprekken. Het komt op mij over alsof de counselors die vaardigheden niet hebben, en als een soort zwaktebod dan maar kiezen voor een confronterende aanpak, waarin zij dan tenminste nog gelijk hebben. Je kunt dat gelijk wel hebben, maar dat betekent niet dat het ook helpt.

Nou is dit natuurlijk maar één observatie die ik indirect waarneem. Ik weet niks van de context, en misschien is dit voorbeeld niet representatief. Maar ik heb dus wel zo mijn twijfels bij of deze methode wel zo effectief is. Ja, confrontatie is soms nodig. Maar vaak heb je ook meer nodig om dat goed te laten landen.

 

[Neo-Shulginist]

Het viel me trouwens ook op hoe grootschalig het is. Echt enorme groepen
Ik vroeg me een beetje af hoe ze zorgen voor een veilige setting en dat iedereen voldoende aan bod komt.

 

[ljuv]

Kan me best iets voorstellen bij de kritiek als je kijkt naar de beginfase van BOOS, toen het nog erg kleinschalig was en om minder grote onderwerpen ging. Daar kon je je wel afvragen hoe ethisch het was dat sommige “bad guys” werden “overvallen” voor het programma. Toen was het programma ook veel meer gericht op vermaak dan grote gedegen onderzoeken.
Dat is inmiddels wel echt anders. Ze zoeken veel bredere thema’s op en roepen geen “kleine visjes” meer ter verantwoording. Ze ondervragen juist de mensen die heel bewust hebben gekozen die verantwoordelijk te dragen (en daarvoor ook goed betaald worden). Ze werken steeds vaker samen met gedegen onderzoeksbureaus en verantwoorden hun journalistieke afwegingen nagenoeg altijd. Sinds ze hun podcast hebben, leggen ze hun afwegingen ook vaak uit op een meer toegankelijke manier. Ik vond deze aflevering wel relevant in die context, en volgens mij zijn Kees van der Spek en Alberto Stegeman beter te verdragen voor VI-fanaten:





Ik was wel onder de indruk van deze aflevering over YWCC, en vooral de invloed van private equity op de GGZ🤮