SneeuwStorm
Wijs gebruiker
Onderstaand een kort verslag van onze eerste keer 1P-LSD.
Wie: B (ik, man, midden vijftig, 1.75, 73 kg) en J (partner, vrouw, begin vijftig, 1.70, 62 kg). Allebei gezond, fit en nog steeds een druk werkzaam leven.
Wat: per persoon T+0:00 75ug 1P-LSD
Waar: thuis
Wanneer: anderhalve week geleden
Ervaring: negen jaar relax gebruik MDMA (4 tot 5 x per jaar), coke (8 x per jaar) en Champagne (12 x per jaar) en (1x) 2C-B.
T+0:00 75ug 1P-LSD
Tja dat was dus een sterk wisselende ervaring. Wij hadden ons redelijk van tevoren ingelezen, met DF als belangrijke bron en het begon (T+0:45 – T+1:30) ook zeer voorspoedig in de slaapkamer. Geweldig orgastische seks. Echt niet normaal.. heel langzaam, maar vooral ook heel, heel extreem lang gaan… Twee orgasmes die je niet snel meer vergeet. Die van mij eindigde door het overweldigende gevoel in een soort ongecontroleerde lach.
Ongeveer op T+1:30 vertrokken we – met een zeer scherpe blik – naar de woonkamer. Wisselende muziekset opgezet welke ging van Pink Floyd naar Yotto. Muziek luisteren was een bijzondere ervaring. Het ging van super ruimtelijk – waar je ongeveer elk instrument op een andere plek kon horen en bijna kon aanraken – tot een soort van muzikaal vacuüm. Dan leek het wel of de golven door een dikke laag isolatiemateriaal heen moest. Hoe elektronischer de muziek (Yotto, Mees Salomé) hoe ruimtelijker. Mijn oude vertrouwde Pink Floyd bleef sterk achter. Hoe kan Echoes zo vacuüm klinken? Die mannen hebben dit gemaakt met LSD..(dacht ik).
T+2:00 Partner J had bij één van haar favoriete nummers (Toyger (Mees Salomé Remix) van Olivier Weiter) een super emotioneel moment; een heel diep gevoel van liefde.. of zoiets. Ze kon het niet onder woorden brengen. Btw: luistertip voor mensen die van echt diepe deephouse houden.
T+2:15 Mijn partner kreeg voor het eerst een benauwd gevoel. Naast de toch al wel aanwezige druk op haar middenrif kreeg ze af en toe een onrustig gevoel in haar ademhaling. Het wisselde van druk op de borst naar een moeilijke ademhaling.
T+2:30 – T+3:00 besloten we naar buiten te gaan. Dat was weer heel erg leuk. De wolken hadden overweldigende vormen. Het lopen was meer zweven, waarbij aan de weg geen einde leek te komen. Op de terugweg ging het van zweven naar heel zwaar lopen. Net alsof je schoenen van 10 kg aan je voeten had. Dat zweverig-zwaar, open-dicht, ruimte- vacuüm lijkt wel de rode draad te zijn.
T+3:15 – Weer thuis en J gaat nu echt minder. Klotezooi. Haar ademhaling was heel onrustig. Het voelde alsof haar keel werd dichtgeknepen. Ik begon te twijfelen. Hulpvraag op het forum stellen? Maar ik had al een paar type-pogingen gedaan en dat was geen succes… Btw: hoe kunnen mensen met meer dan 200ug sowieso een toetsenbord/telefoon begrijpen, laat staan iets invoeren? Dit terzijde. Hulpvraag aan tripsitter? Dat alles niet gedaan omdat ikzelf redelijk controle kreeg over de situatie. Met dank aan de tips op dit forum en waarschijnlijk de niet al te hoge dosering. We besloten te gaan tekenen en Minions te gaan kijken. Ik weet niet meer precies de volgorde. Wel weet ik dat Minions kijken geen succes was. Heel veel kleur en drukte. Tekenen was een beter idee. We begonnen samen te tekenen, elkaar aanvullen en zo. Maar J ging op een gegeven moment helemaal op in het tekenwerk. Het was ook voor mij heel mooi. Er ontstonden diepere (3D) lagen in de verschillende tekeningen die gemaakt zijn. Wel merkte ik heel erg bezig te zijn met haar welzijn en dat betekende dat ik vanaf het tekenmoment continue bezig was om controle te houden.
T+4:15 - T+5:15 de wisselende activiteiten zoals kwartetten (je moet wat en was geen succes), douchen (wel leuk), wat appelsap drinken (lekker) en het lopen door het huis hielpen haar in elk geval om de benauwdheid enigszins beperkt te houden. Toch bleef dat dichtgeknepen gevoel continue op de loer liggen en ook terugkomen. Ik heb hier niet veel over kunnen vinden. Wellicht is er toch een blokkade of iets dergelijks. Voer voor een psych?
T+6:00 - Pannenkoeken met stroop eten! Super leuk en lekker; tevens leek de trip wat af te gaan zwakken. De foto geeft een aardig beeld van de trip.
T+7:00 Voetbal kijken. Ook geinig. De spelers leken te zweven boven het veld en het was alsof het met 10 beeldjes per seconde ging; PlayStation 2 van 20 jaar terug.
Tot T+8:00 - T+9:00 gekeken en geluisterd naar een rustige DJ-set en daarna richting slaapkamer om te gaan slapen. Dat leek in eerste instantie best lastig te worden, maar viel uiteindelijk (plus/min T+10:00) nog mee.
De volgende ochtend: goed geslapen, maar een nieuwe gezamenlijke 1P-LSD ervaring zit er voorlopig niet meer in. Alles gaat weer oké. Dank voor het lezen!
Wie: B (ik, man, midden vijftig, 1.75, 73 kg) en J (partner, vrouw, begin vijftig, 1.70, 62 kg). Allebei gezond, fit en nog steeds een druk werkzaam leven.
Wat: per persoon T+0:00 75ug 1P-LSD
Waar: thuis
Wanneer: anderhalve week geleden
Ervaring: negen jaar relax gebruik MDMA (4 tot 5 x per jaar), coke (8 x per jaar) en Champagne (12 x per jaar) en (1x) 2C-B.
T+0:00 75ug 1P-LSD
Tja dat was dus een sterk wisselende ervaring. Wij hadden ons redelijk van tevoren ingelezen, met DF als belangrijke bron en het begon (T+0:45 – T+1:30) ook zeer voorspoedig in de slaapkamer. Geweldig orgastische seks. Echt niet normaal.. heel langzaam, maar vooral ook heel, heel extreem lang gaan… Twee orgasmes die je niet snel meer vergeet. Die van mij eindigde door het overweldigende gevoel in een soort ongecontroleerde lach.
Ongeveer op T+1:30 vertrokken we – met een zeer scherpe blik – naar de woonkamer. Wisselende muziekset opgezet welke ging van Pink Floyd naar Yotto. Muziek luisteren was een bijzondere ervaring. Het ging van super ruimtelijk – waar je ongeveer elk instrument op een andere plek kon horen en bijna kon aanraken – tot een soort van muzikaal vacuüm. Dan leek het wel of de golven door een dikke laag isolatiemateriaal heen moest. Hoe elektronischer de muziek (Yotto, Mees Salomé) hoe ruimtelijker. Mijn oude vertrouwde Pink Floyd bleef sterk achter. Hoe kan Echoes zo vacuüm klinken? Die mannen hebben dit gemaakt met LSD..(dacht ik).
T+2:00 Partner J had bij één van haar favoriete nummers (Toyger (Mees Salomé Remix) van Olivier Weiter) een super emotioneel moment; een heel diep gevoel van liefde.. of zoiets. Ze kon het niet onder woorden brengen. Btw: luistertip voor mensen die van echt diepe deephouse houden.
T+2:15 Mijn partner kreeg voor het eerst een benauwd gevoel. Naast de toch al wel aanwezige druk op haar middenrif kreeg ze af en toe een onrustig gevoel in haar ademhaling. Het wisselde van druk op de borst naar een moeilijke ademhaling.
T+2:30 – T+3:00 besloten we naar buiten te gaan. Dat was weer heel erg leuk. De wolken hadden overweldigende vormen. Het lopen was meer zweven, waarbij aan de weg geen einde leek te komen. Op de terugweg ging het van zweven naar heel zwaar lopen. Net alsof je schoenen van 10 kg aan je voeten had. Dat zweverig-zwaar, open-dicht, ruimte- vacuüm lijkt wel de rode draad te zijn.
T+3:15 – Weer thuis en J gaat nu echt minder. Klotezooi. Haar ademhaling was heel onrustig. Het voelde alsof haar keel werd dichtgeknepen. Ik begon te twijfelen. Hulpvraag op het forum stellen? Maar ik had al een paar type-pogingen gedaan en dat was geen succes… Btw: hoe kunnen mensen met meer dan 200ug sowieso een toetsenbord/telefoon begrijpen, laat staan iets invoeren? Dit terzijde. Hulpvraag aan tripsitter? Dat alles niet gedaan omdat ikzelf redelijk controle kreeg over de situatie. Met dank aan de tips op dit forum en waarschijnlijk de niet al te hoge dosering. We besloten te gaan tekenen en Minions te gaan kijken. Ik weet niet meer precies de volgorde. Wel weet ik dat Minions kijken geen succes was. Heel veel kleur en drukte. Tekenen was een beter idee. We begonnen samen te tekenen, elkaar aanvullen en zo. Maar J ging op een gegeven moment helemaal op in het tekenwerk. Het was ook voor mij heel mooi. Er ontstonden diepere (3D) lagen in de verschillende tekeningen die gemaakt zijn. Wel merkte ik heel erg bezig te zijn met haar welzijn en dat betekende dat ik vanaf het tekenmoment continue bezig was om controle te houden.
T+4:15 - T+5:15 de wisselende activiteiten zoals kwartetten (je moet wat en was geen succes), douchen (wel leuk), wat appelsap drinken (lekker) en het lopen door het huis hielpen haar in elk geval om de benauwdheid enigszins beperkt te houden. Toch bleef dat dichtgeknepen gevoel continue op de loer liggen en ook terugkomen. Ik heb hier niet veel over kunnen vinden. Wellicht is er toch een blokkade of iets dergelijks. Voer voor een psych?
T+6:00 - Pannenkoeken met stroop eten! Super leuk en lekker; tevens leek de trip wat af te gaan zwakken. De foto geeft een aardig beeld van de trip.
T+7:00 Voetbal kijken. Ook geinig. De spelers leken te zweven boven het veld en het was alsof het met 10 beeldjes per seconde ging; PlayStation 2 van 20 jaar terug.
Tot T+8:00 - T+9:00 gekeken en geluisterd naar een rustige DJ-set en daarna richting slaapkamer om te gaan slapen. Dat leek in eerste instantie best lastig te worden, maar viel uiteindelijk (plus/min T+10:00) nog mee.
De volgende ochtend: goed geslapen, maar een nieuwe gezamenlijke 1P-LSD ervaring zit er voorlopig niet meer in. Alles gaat weer oké. Dank voor het lezen!
Bijlagen
-
Pannenkoekie.JPG
), maar is mijn ademhaling nog geregeld wel eens wat oppervlakkig. Wat ik gemerkt heb dat hier goed tegen werkt, is aanschouwen van de ademhaling. Een soort mindfulness dus. Geen ademhalingsoefeningen, maar simpelweg de ademhaling aanschouwen. Dit kan de ademhaling weer tot diep in de onderbuik brengen. Je partner kan er ook op letten of ze wel op de correcte manier adem haalt: de middenrif ademhaling. Bij de inademing hoort de buik uit te zetten en bij de uitademing hoort de buik in te trekken. Voor lijders aan chronische hyperventilatie is dit meestal andersom, wat ervoor zorgt dat de ademhaling heel oppervlakkig wordt. Bij hen trekt de buik juist in bij de inademing. Bij zulke mensen zie je bij de inademing vaak de schouders wat omhoog gaan. Ook zorgt zo'n oppervlakkige ademhaling vaak voor dat benauwde strakke dichtgeknepen keel gevoel. Door erop te letten dat je inademt middels je middenrif en je bewust wordt van je ademhaling, corrigeert dit zichzelf.
