Stroopwafel
Bewuste gebruiker
Hallo,
Ik denk dat zo'n beetje 98 procent van dit forum mij niet eens kent. Daarom zal ik bij het begin beginnen.
Ik heb zo'n beetje 4 jaar van m'n leven verkloot met blowen. Ik heb echt vreselijke dingen gedaan zoals gejat van mij moeder, (die het financieel enorm zwaar heeft), en gelogen tegen alles en iedereen. Ik blowde alles van mij af.
Persoonlijkheid
Als persoon ben ik erg op mezelf. Sociale activiteiten intresseren mij wel, maar veel minder als anderen in mijn omgeving. Stuur mij niet naar een feestje. Ik HAAT feestjes. Ja echt, op feestjes zijn er zoveel prikkels, en moet ik zo hard presteren dat ik er het liefst door de grond wil zakken. Ik kan ook absoluut niet 'babbelen' met mensen. (daarmee bedoel ik flauwe, onzinnige gesprekken voeren met familie/vrienden/kennissen die eigenlijk nergens op slaan, maar toch een beetje de stilte onderdrukken. Gewoon een beetje 'kletsen') Ik heb add, wat de meeste denk ik of zelf hebben of zelf kennen, maar hier ga ik niet verder op in.
Roken
Goed, de verslaving. Ik ben vanaf mijn 14e (ongeveer) begonnen met roken. Ik denk dat veel mensen raar op zullen kijken maar ik denk dat bij het roken de hele val begon dicht te klappen. Het was niet het blowen. Het was het roken dat mij tot het blowen heeft geleid. Ik durf voorzichtig te beweren dat bijna alle mensen die iets proberen op gebied van drugs roken als eerst proberen. Er zijn mensen die nooit roken omdat ze op een of andere manier niet aangetrokken worden tot het hele rook-gebeuren. Maar ik weet bijna zeker dat roken de grootste gateway drug is aller tijde.
Blowen
En toen kwam blowen. Niet lang na mijn eerste pakje sigaretten was ik al over de kick van het 'experimenteren' heen. In feite, wat ik mij op dat moment niet realiseerde, was er geen kick. Ik was simpelweg verslaafd aan de nicotine. Ja, zo snel ging het. Ik wou iets nieuws. (in feite was het niet zozeer 'iets nieuws willen', maar meer het feit dat nicotine snel niet meer opheft wat het veroorzaakt, dus zelf tijdens het roken werd de leegte groter en groter. En die leegte heeft mij laten blowen).
De reden dat ik doorging met blowen is eigenlijk heel simpel. Het was simpelweg 'onwetendheid'. Ik snapte niet hoe de verslaving werkte. Ik was er heilig van overtuigd dat de wiet mij tot steun was, en dat ik zonder wiet niet meer in staat was om van het leven te genieten. Waarom kon ik niet inzien dat de wiet, en ook het roken, zo'n grote aanslag op mijn leven waren? Waarom zag ik niet in wat ik aan het doen was? Ik kwam in een spiraal met als enige uitweg stoppen met blowen en stoppen met roken. Ik was zo ontzettend stom. Het antwoord staarde mij al zolang in mijn gezicht.
En waarom lukte het me niet om te stoppen?
Simpel: 'Ik gebruikte de wilskrachtmethode'.
9 weken later
Negen weken na mijn helse periode. Mandragora, herinner je het gesprek op msn nog waarin ik me zo kut voelde, en jij vroeg: 'Suicidaal?' En ik antwoorde: 'Absoluut'. Ik was op dat moment zo down dat ik werkelijk in staat was mezelf af te maken. Ik had het touw al gepakt. Ik schaam me hiervoor. Niet dat ik zelfmoord wou plegen, maar omdat ik al die tijd zo blind ben geweest dat ik er niet achter kon komen waarom ik me zo kut voelde.
Het is echt enorm simpel. Iedereen die verslaafd is aan roken en/of wiet, ik kan je helpen. Ik ben geen expert maar geloof mij: 'Ik stond op het punt me over te geven aan de drugs en mijn leven te beeindigen, en nu 9 weken later is het alsof die tijd nooit echt aanwezig was. Het is alsof je ontwaakt uit een nachtmerrie. En ik ben nu verlost van kwalen die ik niet eens besefte te hebben! Geweldig is het...
Ik ben er heilig van overtuigd dat roken de oorzaak is van (bijna) alle verslavingen.
Voor diegene die zich in dit verhaal (een beetje) herkennen, aarzel niet en stop.
Er is maar 1 vuistregel:
Accepteer dat je verslaafd bent. Accepteer dat je moet stoppen. Er is geen andere uitweg, een verslaving breidt zich uit. Elke keer dat je gebruikt voedt je het monster. Kom tot de conclusie dat het echt afgelopen is. Je hebt de keten gebroken. Er is in de hele wereld geen enkele kracht die je kan laten terugvallen, behalve jijzelf. Geniet van het leven, er zijn geen psychische ontwenningen, alleen lichamelijke. De drug ga je geen steun, het ontnam steun. Het ontneemt alles wat je dierbaar is. Je zelfrespect, je gezondheid, je concentratie, je levenslust, je energie, alles. En als je stopt, krijg je dit allemaal weer terug. Onthoud dit, en geniet van het proces van stoppen.
Ik denk dat zo'n beetje 98 procent van dit forum mij niet eens kent. Daarom zal ik bij het begin beginnen.
Ik heb zo'n beetje 4 jaar van m'n leven verkloot met blowen. Ik heb echt vreselijke dingen gedaan zoals gejat van mij moeder, (die het financieel enorm zwaar heeft), en gelogen tegen alles en iedereen. Ik blowde alles van mij af.
Persoonlijkheid
Als persoon ben ik erg op mezelf. Sociale activiteiten intresseren mij wel, maar veel minder als anderen in mijn omgeving. Stuur mij niet naar een feestje. Ik HAAT feestjes. Ja echt, op feestjes zijn er zoveel prikkels, en moet ik zo hard presteren dat ik er het liefst door de grond wil zakken. Ik kan ook absoluut niet 'babbelen' met mensen. (daarmee bedoel ik flauwe, onzinnige gesprekken voeren met familie/vrienden/kennissen die eigenlijk nergens op slaan, maar toch een beetje de stilte onderdrukken. Gewoon een beetje 'kletsen') Ik heb add, wat de meeste denk ik of zelf hebben of zelf kennen, maar hier ga ik niet verder op in.
Roken
Goed, de verslaving. Ik ben vanaf mijn 14e (ongeveer) begonnen met roken. Ik denk dat veel mensen raar op zullen kijken maar ik denk dat bij het roken de hele val begon dicht te klappen. Het was niet het blowen. Het was het roken dat mij tot het blowen heeft geleid. Ik durf voorzichtig te beweren dat bijna alle mensen die iets proberen op gebied van drugs roken als eerst proberen. Er zijn mensen die nooit roken omdat ze op een of andere manier niet aangetrokken worden tot het hele rook-gebeuren. Maar ik weet bijna zeker dat roken de grootste gateway drug is aller tijde.
Blowen
En toen kwam blowen. Niet lang na mijn eerste pakje sigaretten was ik al over de kick van het 'experimenteren' heen. In feite, wat ik mij op dat moment niet realiseerde, was er geen kick. Ik was simpelweg verslaafd aan de nicotine. Ja, zo snel ging het. Ik wou iets nieuws. (in feite was het niet zozeer 'iets nieuws willen', maar meer het feit dat nicotine snel niet meer opheft wat het veroorzaakt, dus zelf tijdens het roken werd de leegte groter en groter. En die leegte heeft mij laten blowen).
De reden dat ik doorging met blowen is eigenlijk heel simpel. Het was simpelweg 'onwetendheid'. Ik snapte niet hoe de verslaving werkte. Ik was er heilig van overtuigd dat de wiet mij tot steun was, en dat ik zonder wiet niet meer in staat was om van het leven te genieten. Waarom kon ik niet inzien dat de wiet, en ook het roken, zo'n grote aanslag op mijn leven waren? Waarom zag ik niet in wat ik aan het doen was? Ik kwam in een spiraal met als enige uitweg stoppen met blowen en stoppen met roken. Ik was zo ontzettend stom. Het antwoord staarde mij al zolang in mijn gezicht.
En waarom lukte het me niet om te stoppen?
Simpel: 'Ik gebruikte de wilskrachtmethode'.
9 weken later
Negen weken na mijn helse periode. Mandragora, herinner je het gesprek op msn nog waarin ik me zo kut voelde, en jij vroeg: 'Suicidaal?' En ik antwoorde: 'Absoluut'. Ik was op dat moment zo down dat ik werkelijk in staat was mezelf af te maken. Ik had het touw al gepakt. Ik schaam me hiervoor. Niet dat ik zelfmoord wou plegen, maar omdat ik al die tijd zo blind ben geweest dat ik er niet achter kon komen waarom ik me zo kut voelde.
Het is echt enorm simpel. Iedereen die verslaafd is aan roken en/of wiet, ik kan je helpen. Ik ben geen expert maar geloof mij: 'Ik stond op het punt me over te geven aan de drugs en mijn leven te beeindigen, en nu 9 weken later is het alsof die tijd nooit echt aanwezig was. Het is alsof je ontwaakt uit een nachtmerrie. En ik ben nu verlost van kwalen die ik niet eens besefte te hebben! Geweldig is het...
Ik ben er heilig van overtuigd dat roken de oorzaak is van (bijna) alle verslavingen.
Voor diegene die zich in dit verhaal (een beetje) herkennen, aarzel niet en stop.
Er is maar 1 vuistregel:
Accepteer dat je verslaafd bent. Accepteer dat je moet stoppen. Er is geen andere uitweg, een verslaving breidt zich uit. Elke keer dat je gebruikt voedt je het monster. Kom tot de conclusie dat het echt afgelopen is. Je hebt de keten gebroken. Er is in de hele wereld geen enkele kracht die je kan laten terugvallen, behalve jijzelf. Geniet van het leven, er zijn geen psychische ontwenningen, alleen lichamelijke. De drug ga je geen steun, het ontnam steun. Het ontneemt alles wat je dierbaar is. Je zelfrespect, je gezondheid, je concentratie, je levenslust, je energie, alles. En als je stopt, krijg je dit allemaal weer terug. Onthoud dit, en geniet van het proces van stoppen.
, ik kon het maar 100en keren zeggen hoe goed jij je gaat voelen als je de wiet uit je leven banned. Het maak niet uit, het was aan jou om de klik te maken en het positieve effect te 'willen' voelen.
