Alles in overweging nemend, is jouw 'drugscarrière' een net positive of net negative voor je geweest?

FerdFatoehaus

Badass junkie
Als alles je af wordt genomen ben je de afleiding kwijt zie je pas de schoonheid van het leven... en leer je pas de werkelijke waarde van de liefde en de vriendschap kennen...

Èn als je gaat lopen speedballen met een dakloze zigeuner heroïneverslaafde in Madrid...
Fair enough, eerste alinea dan.

Deze man 🫠
 

caninus

Bewuste gebruiker
Of de flutste smoes...
nee ben ik niet met je eens. daarvan zou ik je alleen gelijk bij geven indien ik mijn seksverslaving er ook bij zou bij betrekken. want daar heeft uiteindelijk wel een hoop mee samen gehangen. of het 1 nou de oorzaak van het ander is laat ik in het midden. maar voor mijn seksverslaving heb ik daadwerkelijk hulp gezocht. en daar kreeg ik te horen dat ze me niet mee konden helpen. (na 7 weken afkicktraject). toen kwam ik in een redelijk zwart gat terecht. De reden was dat ik een autistische spectrum stoornis had en dat ik me niet kon verplaatsen in een ander (in mijn partner). Vanaf dat moment is mijn leven echt zoveel veranderd. ik leef mijn eigen leven, houd met niemand meer rekening, en dat werd uiteindelijk door uitsluitend mijn "echte vrienden" gewaardeerd. ik ben nog nooit zo eerlijk en open tegen iedereen geweest sinds ik die stempel van ASS heb gekregen. Heb na 28 jaar relatie ook mijn vriendin ten huwelijk gevraagd en ze zei ja. (mijn vriendin is overigens Drs. neuropsychologie en psychopathologie, dus uiteindelijk heb ik wel altijd op haar kunnen bouwen en heeft ze mij altijd op de rit gehouden). Ben ook altijd supertrots op haar geweest, recentelijk heeft ze zelfs nog in de avonduren haar master bedrijfskunde gehaald.
 

Gelato43

Bewuste gebruiker
Ik denk toch wel positief, door psychedelica heb ik goede inzichten gekregen en ben ik meer gaan nadenken over hoe de wereld in elkaar steekt waardoor ik minder bang ben voor het onbekende.

Door chemische stoffen heb ik hele goede en interessante gesprekken gehad met veel mensen en heb ik sterkere banden met vrienden opgebouwd.
Ook heeft het me soms gepushed om uit de comfortzone te komen waardoor ik dat nuchter nu ook sneller doe.

Wel moet ik zeggen dat het blowen soms wat minder mog, vooral in mijn piek. Het was niet altijd nodig en ik heb vaak zat gehad dat ik op momenten zo stoned was dat ik gewoon nergens meer aan toe kwam en veel dingen heb uitgesteld. Maar tegelijkertijd ook super veel gehad aan het blowen, ik blowde nooit echt mijn problemen weg (denk ik) maar ik kon juist dingen meer op een rijtje zetten in mijn hoofd, waardoor ik dus geen spijt heb.
 

StraffeNeel

Badass junkie
Dus als ik het goed begrijp heb je mdma nodig om te leven?
Verkeerd begrepen helaas. Mdma kan in sommige gevallen inzichten geven of je in een fijne relatie laten rollen. Daarnaast kun je met een draaibank en een handje mdma kristallen veinzen een bankwerkersoutfit te dragen en zo kun je binnenkomen bij de besloten bankwerkerscongressen in Noord Limburg, wat dan weer goed op je centrale verwarming zetten. Dan werkt het een soort IQ-verhogend.
Kan ik ook beter dood zonder dit stofje?
Normaal gesproken niet, jou ken ik echter niet goed genoeg om hierover een oordeel te vellen.
 

PapaverMan

Bewuste gebruiker
Allles netto negatief behalve een aantal tryptamine en lysergide verbindingen (met name 5-MeO-DMT, n,n-DMT en DMT-N-Oxide, 4-HO-MET, LSD en AL-LAD). Niet eens alle psychedelics dus netto positief en vrijwel alle phens zijn bij mij ook netto negatief uitgepakt. EIgenlijk alleen netto positief effect van 2C-D gehad. Verder elk type drugs netto negatief.

Kortom, stay off of drugs, kids! Hoewel ik het vuurwerk ergens ook weer niet had willen missen... was achteraf wel liever veel later begonnen, na mn dertigste zelfs. Daarvoor gewoon lekker focussen op leven en gezin opbouwen, drugs compliceert dat alleen maar.
 
Laatst bewerkt:

PapaverMan

Bewuste gebruiker
Dus als ik het goed begrijp heb je mdma nodig om te leven? Kan ik ook beter dood zonder dit stofje?
Wat? Wat is dat nou weer voor scheve gedachtenkronkel? MDMA is heerlijk in de juiste setting en met de juiste mensen. Maar daar betaal je meteen voor de volgende dagen. En dan wou je dat je het nooit had genomen. Denk dat de meeste mensen netto meer tijd hebben dat ze zich naar de klote voeleb na gebruik dan de duur van de roes zelf. Dus netto negatief in die zin, hoewel de ervaring af en toe wel bijzonder kan zijn.

Ter illustratie, ik kan elk moment dat ik wil binnen een paar uur hele zuivere MDMA kristallen regelen. Laatste keer dat ik het heb gebruikt was oud en nieuw 2016. Je kan dus prima zonder MDMA doorleven (wat en vraag ook zeg..)
 
Laatst bewerkt:

Dirkdirk

DF-koning
Wat? Wat is dat nou weer voor scheve gedachtenkronkel? MDMA is heerlijk in de juiste setting en met de juiste mensen. Maar daar betaal je meteen voor de volgende dagen. En dan wou je dat je het nooit had genomen. Denk dat de meeste mensen netto meer tijd hebt dat je je klote voelt na gebruik dan de duur van de roes zelf.

1706990021223.png

Maar juist gebruikt is het het waard.
 

_shikantaza

Badass junkie
Van zeer leuk naar zeer naar in ongeveer 10 jaar. Vooral toen het stimfappen er bij kwam ging het hard bergafwaarts. Uiteindelijk door herstel op #1 te zetten een veel fijner hoofd gekregen, en ik betwijfel of ik mezelf zo hard had aangepakt als ik niet zó diep in de put had gezeten. De balans staat ver in het positieve maar daar as wel een paar rondjes Hel voor nodig 🤗.
 

Zeehond

Badass junkie
Ik denk al een tijdje over na over het antwoord op deze vraag, dat zegt al genoeg.
Op late leeftijd (50e levensjaar) pas ontdekt dat er meer bestond dan alcohol. Vroeger nooit mee in aanraking gekomen, in vriendengroep ook niet.
Dus in absoluut aantal jaren is mijn carrière op dit punt nog zeer kort.
De eerste periode was absoluut zeer positief en life changing voor mij. Ik werd ook een aardiger mens en voelde een soort 'reset' en dat gevoel had ik nooit willen missen. Ben dankbaar voor die onvergetelijke ervaring.
Tijdens Corona wat te veel research gedaan. Veel ontdekt, maar ik was niet tevreden met m'n pauzes (te korte pauzes).
M'n vrouw is een stuk sterker dan ik qua discipline op dit punt en dat is fijn en belangrijk om zo iemand om me heen te hebben.
Ik ben nog steeds positief, maar de katers van stimulanten (Mdma, 3-mmc, 6-apb, speed etc.) voelen toch anders dan na een avondje teveel bier.
Soms heb ik na gebruik van stimulanten nog dagen tot een week last van. Ik realiseer me wel steeds meer dat ik dat echt niet fijn vind.
Op zich is dat goed, want hierdoor denk ik beter na en gebruik ik minder frequent.
Al met al is de balans nog steeds zeker positief.
 

Jazz35

Wijs gebruiker
Interesting question! Inderdaad een mes dat aan twee kanten snijdt. Mijn vroege ervaringen met drank, wiet, m, x en speed (zéker die met x en/of m in combinatie met speed) waren life changing en die had ik nooit willen missen. Zó veel mooie, bizarre avonturen meegemaakt met/dankzij drugs vroeger. Na een jarenlange verslaving aan het blowen (dagelijks gebruik) begon de paranoia echter toe te slaan en ben ik daar uiteindelijk in de loop van een aantal jaar met moeite maar wel zelfstandig mee gestopt. Ook van xtc en andere drugs werd ik steeds vaker paranoia. Tóch is het me altijd blijven trekken. X, m en speed doe ik niet meer (speed al heeeeeel lang niet meer i.v.m. heftige insomnia waar ik al jaren mee kamp), maar ja, toen kwamen de research chemicals in beeld. Óók veel goede (en minder goede) tijden mee gehad. Inmiddels kan ik alleen nog 3mmc, ghb en (incidenteel) coke gebruiken. En dat alles met mate. De rest maakt me bang en paranoia. En zelfs bij 3m en c voel ik dat soms. Kortom: drugs zijn een aflopende zaak. Als ik daar mijn benzoverslaving bij optel (ooit geboren doordat de huisarts me Oxa voorschreef voor mijn paniekaanvallen) is het een lastige vraag om te beantwoorden. Drugs hebben me gemaakt wie ik nu ben, dus ik kan er geen spijt van hebben. Maar ze hebben me mentaal ook stevige klappen gegeven, waar ik nu nog steeds mee worstel. Had ik het willen missen? Voor geen goud. Had ik gewild dat ik sommige dingen had gelaten of meer gedoseerd had gedaan vroeger? Absoluut. Ik zou mijn achttienjarige zelf wel even willen influisteren in wat voor hel je terecht kunt komen na jaren lang intensief gebruik. Die overmoedige meid had ik wel willen waarschuwen. Dat had me een shitload aan negatieve bijverschijnselen kunnen besparen.

Hoewel, ze zou vermoedelijk gezegd hebben: 'Ach man, flikker toch op!' om er gewoon nog een pil in te mikken. 🤐😂

I guess life just had to be like it is.
 
Laatst bewerkt:

HappyMind

Badass junkie
Ik kan hier een heel verhaal typen over alle leuke avonturen die ik heb beleefd tijdens het gebruiken van drugs. Maar onderaan de streep ervaar ik het toch echt wel als negatief en ik vind dat fijn om hier nu uit te kunnen spreken. En vooral toe te kunnen geven richting mezelf maar ook contronterend. Impulsief, om een leegte in mezelf of verveling mee in te vullen of mezelf het gevoel te geven dat ik leef. Maar eigenlijk breek ik mezelf ermee af. Zo, het uitspreken hiervan lucht op.
 

PapaverMan

Bewuste gebruiker
Van zeer leuk naar zeer naar in ongeveer 10 jaar. Vooral toen het stimfappen er bij kwam ging het hard bergafwaarts. Uiteindelijk door herstel op #1 te zetten een veel fijner hoofd gekregen, en ik betwijfel of ik mezelf zo hard had aangepakt als ik niet zó diep in de put had gezeten. De balans staat ver in het positieve maar daar as wel een paar rondjes Hel voor nodig 🤗.
Stimfappen? Ze hebben een woord voor rukken onder de pep? Jezus wat een geweldige subcultuur..
 

Pollewop

Bewuste gebruiker
Interessante materie, ook om te lezen hoe iedereen een andere drug beleefd heeft en tot hoe je dit gevormd heeft.

Mijn “first moment” was zeker 12 jaar geleden, echtscheiding en daarna als single op boevenpad. Mijn eerste keer was XTC pil, een halve. Man wat voelde dat geweldig, met m’n nieuwe liefde naast me was ik helemaal in fantasyland! Die eerste keer krijg je nooit meer..

Daarna herhaaldelijk met tussenpozen van soms 3 maanden soms wat korter hetzelfde gebruikt. Gevarieerd met MDMA kristallen.

Positief;
Altijd in een thuissetting, chill, met fijne gesprekken met veel diepgang, lachen, huilen, lief doen, volledig in een bubbel, hard gaan, soms te hard en over m’n nek, maar al met al heeft me dat inzichten gegeven. Mijn relatie verbeterd en misschien door de vele open en vooral eerlijke gesprekken (soms op 4F) ook behouden.

negatief:
ik heb geen craving maar wel weken naderhand nog heftige dromen, depressies en ik sta altijd aan. Dat laatste waardoor ik ‘s nachts niet slaap en hierdoor medicatie gebruik. Of dat door de drug komt? Geen idee. Houdt dat me tegen te gebruiken? Nee, het heeft geen invloed op mijn dagelijks leven.

Ik wordt al wat ouder en denk soms om ermee te kappen, troep wat je naar binnen schuift, maar die quality weekenden samen op empathy blijven toch heilig en goed voor mijn mindset en relatie. Het voelt als therapie!

laatste gebruik: oktober 2023

Het paasweekend staat voor de deur, als je me zoekt, ik vlieg op empathy. Dus mij niet bellen dan 🐰🐣
 

Koffieb00n

Bewuste gebruiker
Goede topic, wel een lastige voor mij hoor. Jeetje. Drugs begon als een hobby en werd uiteindelijk een identiteit voor mij. Zeker het blowen. Maar ook m'n rave-fase, gekke drugsavonden ieder weekend weer. Het was gewoon wie ik was, in die tijd. Positief en negatief eigenlijk wel. Ik heb zeker veel leuke avonturen meegemaakt, maar mijn leven stond ook wel een beetje stil en vooral mijn ontwikkeling. Daar kom ik nu eigenlijk meer en meer achter, hoe veel emotionele ontwikkeling ik eigenlijk heb gemist, of beter gezegd weg heb gebruikt? Ook al gebruikte ik vaak met anderen, echt in verbinding stond ik niet. Samen zijn was toch wel een beetje om het gebruik als ik er heel eerlijk op terug kijk.

Laatste jaren van gebruik waren enkel nog maar negatief. Een hele eenzame periode. Meer en meer lichamelijke klachten, lange heftige katers, mentaal had ik het niet meer op een rijtje, laag zelfbeeld, en een haat naar het leven. En al die gevoelens en pijn maar blijven weggebruiken, jeetje wat een oogkleppen had ik op zeg. De oplossing was zo simpel: stoppen. Maar zo simpel was dat niet meer, toen ik er zo diep in zat.

Als ik dit zo teruglees, neigt het toch meer naar een negatieve carriere :confused:
 

Cath-R-Ella

Bewuste gebruiker
De begin tijden, zo mooi, je kan met 1/2 lijntjes een hele avond door. Ik wist niet eens wat craving was. Of ja ik wist het wel maar wou het toen nog niet weten.

Vanaf mijn 1ste nachtje door werd het snel erger.
Dus vroeger had ik er goede gedachten over maar die zijn allemaal veranderd naar een nachtmerrie.
 

Dirtyhuismus

Experimenterende gebruiker
Ik vind dit een lastige en confronterende vraag. En dat zegt eigenlijk al genoeg. Ik heb geweldige avonden gekent, vooral de beginperiode van mijn gebruik, met heel veel liefde en dansjes. De eerste keren waren fantastisch. Een halve pil erin en ik kon de hele avond los. Ook totaal niet te behoefte om daarna meer te gebruiken. Of om nog tot laat te afteren. Dit is goed gegaan een aantal jaren tot ik sos ging gebruiken. Toen werd het van af en toe op een festival steeds meer, naar bijna wekelijks in de coronatijd. De tolerantie werd steeds hoger, de cravings meer en ik kon niet stoppen. Zodra er wijn in ging, kreeg ik zin in sos. Met als dieptepunt dat ik soms restjes sos van de vloer afschraapte om maar niet te hoeven stoppen. Terwijl vrienden om je heen stappen maken op gebied van huizen kopen, kinderen krijgen etc, bracht ik hele weekenden door in bed. Nu gaat het gelukkig goed, af en toe een uitschieter daar gelaten. Mijn baan zorgt er ook voor dat ik beter voor mezelf zorg. En de behoefte om te stappen is naarmate ik ouder ben ook afgenomen. Ook ben ik erachter gekomen dat ik met drugs op een socialer mens probeerde te zijn, maar ik ben introvert en verlegen. En dat is prima, dat hoef ik niet te veranderen met middelen. Ik denk wel dat drugs ervoor heeft gezorgd dat ik jaren lang niet de stappen heb kunnen maken die ik had willen maken. Op allerlei vlakken. Al had ik de beginperiode ook niet willen missen.
 
Laatst bewerkt:

Mindless

DF-koning
Zweefkees
Emeritus Mod
Top Tripreporter
Oh de pijn die ik weer voel bij deze zin 🤦
Ik snap het, maar tegelijkertijd geef ik persoonlijk niet om huizen kopen of kinderen krijgen, dus die dingen zijn (voor mij dan) nooit een probleem geweest. Dus dit specifieke voorbeeld raakt me nooit, ook niet als mensen me ermee proberen te raken.

Maar de prime of your life grotendeels in bed doorbrengen of verspillen op een andere manier, dat sucked wel ja. (Ook maar al te bekend mee)

Maar beter een laatbloeier dan nooit bloeien! Het is niet te laat tot je in je graf ligt!
 
Bovenaan