Bob Geldof - The Vegetarians of Love

Als je bent opgezadeld met een chronische wansmaak kan je om de schade te beperken beter niet bijdehand doen over dit album.

Dit album is voor echte mensen die het ware leven bezielen.

Als je het niet snapt kan je beter niks zeggen. Anders zet je jezelf alleen voor gek tegenover mensen die het wel begrijpen.
 
Toch irriteert het me dat dat zo'n algemeen 'geldende' uitspraak is. Wat zou dan nog het nut zijn van een recensie of rating? Waarom zouden we daar dan nog een oordeel aan hechten, en waarom zouden mensen dan daar hun brood mee kunnen verdienen? Iemand die zo'n uitspraak gebruikt is zo onfortuinlijk om een slechte smaak te hebben ontvangen. Iemand met gevoel voor muziek weet namelijk dat er altijd objectieve waarden zijn waaraan stukken van kwaliteit feilloos te herkennen zijn.
 
Zoals dat bij alle kunst het geval is. Ik trek vaak de vergelijking met een betonblok dat men uit het raam gooit of een briljant beeldhouwwerk dat tot op de millimeter geperfectioneerd is. De 'muziek' die deze mensen luisteren is veelal te vergelijken met het eerstgenoemde. En als iemand van mening is dat dat 'mooi' is maakt dat het nog zeker niet 'goed'.

Laat staan de zogenaamde mening dat het 'beter' zou zijn dan het werk van een briljante geest.

Er zijn teveel mensen met een mening. Dat is een beetje het probleem met deze samenleving.
 
De uitdrukking 'over smaak valt niet te twisten' bedoelt dan ook niet dat je smaken niet kan vergelijken of beoordelen. Ze bedoelt dat als je van smaak verschilt, dat je er dan niet over hoeft te discussiëren, want ieder zal toch bij zijn standpunt blijven.
En het doel van een discussie is juist een overeenkomst.

Het probleem is dat dat deze uitdrukking vaak verkeerd gebruikt wordt.
 
Terug
Bovenaan