Wat bedoel je met onze ervaring is "slechts bewustzijn"? Ga je er van uit dat er niets meer is dan bewustzijn?
Alles wat ik nu ervaar, alles wat ik ooit heb ervaren en alles wat ik ooit kan ervaren, is bewustzijn. En als we eerlijk zijn, zullen we dat allemaal moeten erkennen. Puur op ervaring afgaande, is dat de conclusie die ik kan maken ja: er is niets meer dan bewustzijn. Mijn gedachten kunnen een conceptuele voorstelling maken van iets dat bestaat buiten bewustzijn, maar zelfs de realiteit van die gedachten zelf bestaat puur en alleen uit bewustzijn.
Het kan natuurlijk nog steeds zo zijn dat je je echt bewust bent van "iets" en dat de fysieke wereld zoals je die nu ervaart daadwerkelijk fysiek aanwezig is. Dat het niet bewijsbaar is omdat de laatste stop altijd je eigen bewustzijn is, betekent niet dat het waarschijnlijk is dat er geen fysieke wereld is.
Dat is waar. Maar om Rupert Spira (waar ik zeer beïnvloedt door ben) te parafraseren betreffende dit issue:
Heb je ooit een roze olifant gezien? (ja, komt weer mooi uit
Al kan het ook zijn geweest dat hij 'pink unicorn' zei...) En heeft íemand ooit een roze olifant gezien? (behalve RO dan
) Als niemand ooit een roze olifant heeft gezien, is de meer logische conclusie dan niet dat er geen roze olifant bestaat? Ja, toegegeven, er is theoretisch een mogelijkheid dat er ooit een roze olifant is geweest of zal zijn, maar omdat niemand ooit een roze olifant heeft gezien, gaan we er vanuit dat deze niet bestaan.
Hetzelfde geldt voor iets buiten bewustzijn. En dat gaat zelfs een stap verder, want niemand heeft ooit iets buiten bewustzijn ervaren en niemand kan ook ooit iets buiten bewustzijn ervaren. Voordat wat dan ook ervaren wordt, is eerst bewustzijn nodig. Met deze logica is het eigenlijk heel erg vreemd te noemen dat we er (bijna) allemaal vanuit gaan dat er iets buiten bewustzijn bestaat, namelijk een fysieke wereld gemaakt van materie. Niemand heeft ooit materie ervaren, het is een concept dat geprojecteerd wordt op onze daadwerkelijke ervaring. En toch is het geloof in materie de nummer 1 wereld religie. Is dat niet opmerkelijk, als je erbij stilstaat?
Alleen maar onszelf kunnen ervaren is uiteindelijk natuurlijk waar, maar ook hier is het mogelijk dat iemand anders ervaren (weliswaar via je eigen bewustzijn) dicht in de buurt komt van hoe die iemand anders daadwerkelijk is.
Maar dat de ander in werkelijkheid hetzelfde (niet gelijkend, maar hetzelfde) bewustzijn is als jou, betekent niet dat je een kijkje in die "ander" zijn wereld kan nemen. Onze geest/wereld is helemaal privé. Ik kan jouw gedachten, gevoelens, percepties niet zien en vice versa. Wanneer ik jou ontmoet, maakt jouw lichaam deel uit van mijn zicht, mijn perceptie, mijn wereld. En andersom. Dat we hetzelfde bewustzijn zijn is ook niet iets dat we met het verstand kunnen beredeneren, maar alleen iets dat we in het hart kunnen weten.
Wel echt erg interessant inderdaad, dit soort vraagstukken houden me elke dag wel even bezig, meestal gelukkig op een positieve manier. Vind je het niet een eenzaam idee dat alles wat je ooit zal ervaren jezelf is?
Enorm interessant ja!
Nou, ja, dat kan een eenzaam idee zijn en dat ervaar ik ook weleens. Maar eenzaamheid kan alleen maar bestaan zolang er 'anderen' (lijken te) zijn. Eenzaamheid is voor de afzonderlijke zelf, die in een wereld met anderen leeft. Maar is het niet zo dat in liefde, 'jij' en 'ik' (of bijvoorbeeld je partner en jij) verdwijnen en alleen eenheid overblijft? Is dat niet wat de ervaring van liefde ís? Eenheid betekent dat er maar 1 van ons is. Je zou het 'wij' kunnen noemen. In liefde, in eenheid, is er geen eenzaamheid, ook al is dat de enige die is, de enige die ooit is geweest en de enige die ooit zal zijn. Is de reis van de afzonderlijke zelf naar God met liefde, dan ervaren we hemel, is de reis van de afzonderlijke zelf naar God zonder liefde, dan ervaren we hel.
