De grens van verslaving

[vode]

Wanneer gaat je recreatief gebruik over naar verslaving, en kan de gebruiker dit zelf herkennen?

Dat vraag ik me dus al een tijdje af. Ik gebruik recreatief drugs, in mijn ogen toch. En voor zover ik zelf weet, ik heb geen probleem. Ik vind het fijn, ik maak mezelf niet kapot, en ik zie er geen gevaren in momenteel.

Maar dan denk je door, en hoe bewust zijn mensen er eigenlijk van als ze overgaan van recreatief gebruik tot verslaving? Bij elke drang naar drugs vraag ik me toch af het gewoon 'zin hebben' is, of een verlangen waar verslaving achter schuilt.

Mijn vraag was dus, of mensen hier meer duidelijkheid over kunnen geven. Hoe dat zat met het besef toen die ommekeer kwam. Had je het zelf door? Of helemaal niet?

 

[Henkfloyd]

Heb ik idd al vaak over nagedacht. Ik denk dat iedereen dit voor zichzelf goed na moet gaan en jezelf de vraag stellen waarom je gebruikt.
Mijn belangrijkste criteria zijn dat ik sociale aangelegenheden en studie er niet onder moeten lijden.
Ook gezondheid speelt een belangrijke rol.
Gebruik momenteel alleen wiet via vaporizer (heb asthma) en paddestoelen en binnekort lsd.

Maarja, dat moet iedereen voor zichzelf bepalen. Ik ben in zekere mate wel verslaafd aan thc, maar op het moment vormt dat geen probleem en als het dat wel wordt dan denk ik wel dat ik dat op tijd in de gaten heb en dan stop ik "gewoon" een tijdje. Ik kan nu ook wel een tijdje zonder, maar zie geen noodzaak ervoor

 

[BelgonX]

Als je je onrustig voelt zonder. Als je denkt hoe je diezelfde dag aan je volgende dosis kunt komen. Als je er gekke dingen voor gaat doen. Als je je en dag zonder niet voor kan stellen. ... Zo van die dingen zijn het bij mij bij wiet. Heb dit met niets anders, ook geen tabak ofzo maar moet minstens een joint per dag doen of er klikt iets in me kop. Denk dat je bij bovenstaande dinge wel kan spreken van verslaving maar denk dat het voor ieder anders ligt. Hoe sterk je vooral geestelijk en ook beetje lichamelijk bent. Nugoed je hebt verslaving in alle vormen maar om een pure drugsverslaving test je jezelf nog altijd het beste door een maand te kappe met alles en kijken of dit zonder problemen kan. Als het maar net lukt met moeite wijst dit toch duidelijk op afhankelijkheid->kenmerk verslaving. Zo zie ik het...

 

[Wacky]

Stel dat je wel vaak aan een bepaalde drug denkt maar sterk genoeg bent er van af te blijven. Dan is dat toch gevaarlijk in mijn ogen. De drang kan groeien als je het af en toe blijft doen. Maar daarnaast kun je nu zo sterk zijn omdat je goed in je vel zit en positief in het leven staat, maar als er strax een tegenslag in het leven komt is dat misschien anders en ben je niet meer sterk genoeg.

Daarom vind ik, als je veel aan een drug denkt, ben je al te ver.

Wiet/hash zijn denk ik de meesten van ons wel verslaafd aan. (Als je dagelijks blowt en zegt dat niet te zijn, bewijs het dan eerst eens voor jezelf door 2 weken zonder te doen). Denk er over na hoe dat zo gekomen is, en zorg dat je voor hard drugs wel het benodigde respect hebt om het zover niet te laten komen.

 

[Snuifdoos]

Als je een drug niet frequent neemt, en controle hebt over je gebruik, wil het nog niet zeggen dat je geen verslaving hebt. Ik gebruik speed, momenteel enkel in het weekend, maar toch ben ik eraan verslaafd. Ik heb wel controle over mijn gebruik tijdens de week, maar kan me moeilijk een vrijdagavond inbeelden zonder...

Volgens mij weet je het zelf wel als je verslaafd bent.

 

[TechNora]

Ik gebruik hoogstens eens per week drugs, en niet steeds dezelfde. Ik functioneer nog steeds prima, haal hoge cijfers op mn studie, en mn werk gaat ook goed.
Een hele tijd heb ik daarom gedacht dat er niks aan de hand was, maar nu ben ik erachter dat dit geen criteria zijn voor een verslaving. Ik vind het moeilijk om over mezelf te zeggen dat ik verslaafd ben, maar het zit wel erg veel in mn kop, en ik praat er graag, en veel over... Als ik thuis zit op een avond waarop ik normaal drugs gebruik, dan krijg ik echt drang om de stad in te gaan, een onrustig gevoel. Stoppen lukt me niet (zie keep it clean topic) Toch wel verslavingskenmerken dus...

 

[azgaza]

Verslaving vind ik eigenlijk als je het leven zonder niet meer leuk vind, vooral drugs die je de hele tijd door kan gebruiken vind ik daarom vallen onder verslavend.
Als er dingen onder lijden is het natuurlijk een hele erge verslaving, maar dat is niet persé nodig, als je maar constant de behoefte hebt het te gebruiken, wat het ook is.

 

[Hyperdrive]

Drang om de stad in te gaan heeft iedereen denk ik wel die een avondje thuis zit. En zolang de drugs jou leven niet in de weg zitten heb je toch niks te vrezen?

Stoppen vergt misschien wel discipline, maar met mate gebruiken vergt nog meer discipline

 

[slash]

http://drugsforum.nl/viewtopic.php?t=9460

In dit topic staat heel uitgebreid beschreven hoe een verslaving zich ontwikkelt. Heel interessant om te lezen!!

 

[Purple haze]

Ja dat is een goede, maar wat is nu de defenitie van verslaving?

Verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte of stof niet, of heel moeilijk los kan laten. Als het lichaam deze stof of gewoonte dan moet loslaten kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze persoon.

 

[slash]

nou, dat citaat is dus de definitie.. Ik vind dat er in 'verslaving' ook nog veel verschillen kunnen zijn. Er zijn verslaafde die iedere dag moeten stelen en de straat op moeten om maar troep te kunnen kopen, en je heb verslaafden die iedere dag aan de pep zitten maar een normaal ritme hebben en de normale dagelijkse bezigheden (werk/school enz) nog goed doorkomen. Dus tja, verslaafd is denk ik een beetje hoe je er zelf tegenover staat..

 

[Miriam]

Ik kan prima zonder drugs degehele week. Maar als ik aan t dansen ben inde club dan heb ik wel erug veel zin in een lijn voor ik begin of een pijpje aan t eind. Dus in die zin zou ik 'afhankelijk'kunnen zijn aan die zooi, maar ik heb t ook nooit zonder gedaan. Dus het kan ook een gewoonte zijn. Al doe ik dat roken niet vaak, omdat je je erna zo kut voelt en de hele dag in bed ligt. Net als alcohol das ook zo beroerd,klote kater erna en die nadorst.

 

[Northawke]

Ik denk dat dat heel erg per gebruiker verschilt. De een zal heel snel inzien dat het gebruik richting misbruik gaat en de ander zal er al volop in zitten voordat 'ie het doorheeft.

Persoonlijk let ik altijd heel erg goed op met hoeveel 'zin' ik in iets heb. Op den duur had ik een periode waarin elk weekend speed gebruikt werd. Ik merkte na een paar week dat ik de hele week uitkeek naar het weekend en alleen nog maar daar aan dacht. Dat vond ik voor mezelf een grens te ver en toen ben ik meteen een jaar gekapt ermee. Nu gebruik ik het nog af en toe (een keer per half jaar ofzo). Ik had gewoon een bepaalde geestelijke grens voor mezelf overschreden.

 

[pieter-b]

nou, dat citaat is dus de definitie.. Ik vind dat er in 'verslaving' ook nog veel verschillen kunnen zijn. Er zijn verslaafde die iedere dag moeten stelen en de straat op moeten om maar troep te kunnen kopen, en je heb verslaafden die iedere dag aan de pep zitten maar een normaal ritme hebben en de normale dagelijkse bezigheden (werk/school enz) nog goed doorkomen. Dus tja, verslaafd is denk ik een beetje hoe je er zelf tegenover staat..

Fantastisch...daar geef je een perfecte samenvatting voor hoe verslaving een probleem wordt.

Ik heb hier eens een stuk gepost over de geschiedenis van de heroine junk...dat heroine en morfine in eerste instantie medisch werden gebruikt, later werd heroine ook door mensen recreatief gebruikt. Die laatste groep werd door de staat, direct gevolgd door de populatie verstoten.
Je had nu dus 2 groepen verslaafden aan heroine en morfine.. de medische verslaafden, en de recreatieve verslaafde.
De medische verslaafden konden door blijven functioneren in de bedrijfswereld, kregen hun fix van de dokter, en hun verslaving zat hun sociale interactie niet in de weg.
De recreatieve verslaafde werd echter (vanuit theologisch oogpunt) gelijkgesteld met 'bezeten zijn door' ..dat was vroeger de betekenis van verslaving.
Maargoed.. de recreatieve verslaafden waren dus door sociologische veranderingen gedoemd zo te leven als dat de poster hierboven beschrijft.
(Een roker zal zich trouwens ook snel tot dit niveau kunnen verlagen)

 

[pieter-b]

Ik heb zelf nooit door gehad wanneer ik verslaafd aan iets werd.
Mijn ouders waren erg tegen roken en wezen mij op de kans eraan verslaafd te raken. Hierdoor heb ik heel lang gelet op het feit of ik verslaafd aan het worden ben of niet.. een jaar later was ik nog steeds overtuigd van niet, tot ik plots.....keihard verslaafd was...

Ik denk dat een verslaving vooral een uit de hand gelopen gewoonte is. Wil je niet het risico lopen ergens aan verslaafd te raken, dan zul je het geen gewoonte mogen laten worden.

Ik weet niet in hoeverre je het over je dex hebt, en in welke mate je dit recreatief overdoseert, ..maar je medicatie als drugs nemen maakt het natuurlijk wel lastiger zo'n gewoonte te doorbreken.

Ik zou zeggen..kom erachter waar je staat en stop een maandje.

 

[fabian]

Wanneer gaat je recreatief gebruik over naar verslaving, en kan de gebruiker dit zelf herkennen?

Als ik zo'n vraag lees waarin mensen hun twijfel uitdrukken over gebruik.... is het al aan de late kant van ze..

Je gaat niet ineens over van leuk gebruik naar 'verslaving'. Je begint voor de lol, maar gaandeweg jouw gebruik neemt het heel subtiel een andere functie aan in jouw leven.. je hebt het begin al gemerkt, anders stel je niet zulke gerichte vragen.. Je vraagt je af waar de grens ligt tussen leuk en misbruik.. Nou, geloof me. Ga nog maar even door hoor Ik ken je niet, ik weet niet wat je al gedaan hebt en wie je bent, maar éen ding zeg ik je; je weet het pas als het te laat is.....
Kom maar op als je durft..... er is geen weg terug hè.. ja die is er wel, maar dat knipperlicht blijft branden....
Ciao
FaB