Kaasplankje2
Newbie
Hallo allemaal. Ik kijk al een tijdje op dit forum, maar heb nooit echt iets gepost. Ik heb redelijk wat ervaring met drugs. Ik ben een jaar geleden begonnen, en heb toen een soort van de 'experimentfase' doorlopen. Gedurdende de zomer heel wat drugs gedaan, vrijwel alle 'partydrugs' gehad, maar dat is nu weer gaan liggen. Een paar maanden geleden begon ik met experimenteren met psychedelische middelen. Dit report gaat over mijn eerste keer truffels, een paar maanden terug.
Wie? Ik met 3 vrienden
Wat? 2/3e bakje Hollandia truffels
Waar? In mijn woonkamer
Wanneer? Het begin van de winter, ergens rond oktober
Het was avond, en we hadden afgesproken een keer truffels te proberen. Een van ons had het al heel vaak gedaan, de rest niet. Op een lege maag aten we de truffels, waarna we een joint opstaken. De trip kwam langzaam en subtiel binnen, na ongeveer 30 minuten. De bodyload was nadrukkelijk voelbaar; alles was ronduit zwaar, en er heerste een soort van spanning over mijn lichaam. Kleuren werden intenser, patronen kwamen tot leven, het was redelijk spectaculair.
Ik had toen pas 1x 2cb gedaan, verder niets (wat betreft psychedelische middelen). Een uur na het nemen van de truffels, tripte ik hem behoorlijk hard. Mijn gedachtes waren bijzonder wendbaar en gingen alle kanten op. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet heel erg van kon genieten, mijn perceptie van vrijwel alles, was volledig in de war. De voorwerpen in mijn kamer bewogen net zo snel als mijn gedachtes, en ik kon er niet heel erg van genieten.
Ondanks dat ik het niet heel erg prettig vond, ging ik er ook niet echt slecht op, het was gewoon een beetje veel. Tijdens de piek van mijn trip, hebben we een aantal ballonnen gedaan. Ik vond dit behoorlijk lijken op lachgas aan de 2cb: super intens, hevige visuals, hele toffe ervaring. Maar de derde ballon was anders. Anders dan die andere twee ballonnen, en alle andere ontelbaar veel ballonnen die ik inmiddels gedaan heb in combinatie met andere drugs.
Ik tripte hem nog net zo hard als tijdens mijn eerste ballon. Op het moment dat ik de ballon aan mijn mond zetten, voelde het een beetje alsof ik een werd met de ballon, en alsof ik mijn vingers ook een beetje opblies, die een bol-achtige vorm aannamen. Het vaste patroon kwam weer tevoorschijn, die langzaam minder transparant werd. Tot zover een redelijk normale lachgas trip. Toen mijn ballon bijna leeg was, ademde ik nog wat n2o in, en haalde mijn handen van mijn mond. Vanaf dit moment, gebeurde alles in slow-motion. Terwijl ik mijn handen op mijn schoot legde, met de ballon in mijn linkerhand, verdwenen de contouren van de objecten in mijn woonkamer. De kleuren verdwenen, en maakte plek voor slechts een kleur: de kleur paars. Ik keek naar beneden, en kon met moeite iets zien wat op mijn handen leek. Ik blies de n2o weer uit. Het leek wel een eeuwigheid te duren. Ik kan het nog zo voor mij halen, dat geluid. Terwijl het geluid van mijn uitademing langzaam maar super intens door mijn hoofd galmden, voelde het alsof al mijn zintuigen samen smolten. Ik zag wat ik voelde, ik hoorde wat ik zag. Dit klinkt super zweverig, en ik snap dat sommige hier niks van snappen, maar dat is echt zoals het voelde. Het was bijna alsof ik mijn laatste adem uitblies, en zo voelde het ook. Een gevoel van angst bekroop me direct. Wat gebeurde er? Ging ik dood? De angst maakte langzaam plaats voor een gevoel van overgave. Langzamerhand kwam ik terug in de woonkamer. De contouren van de muren, de gordijnen en de bank werden zichtbaar. Toen ik uit mijn lachgas-droom kwam, kwam de angst weer terug. Alsof ik wakker was geworden. Ik stond op, zag nog vrijwel niets, en begon hevig adem te halen. Mijn vrienden werden langzaam zichtbaar, en kregen weer kleur. Ze keken me angstig aan, zeiden dat ik rustig moest doen. Langzaam maar zeker realiseerde ik me wat er was gebeurd. Ik kon het de rest van mijn trip niet meer uit mijn hoofd zetten, en wilde er graag over praten, maar dat kon niet. Het was en is zo moeilijk te omschrijven.
Ik nu al zoveel ballonnen gedaan in combinatie met 2-cb en truffels, maar deze ene ballon steekt er met kop en schouders bovenuit.Wat gebeurde er in mijn hersens, waardoor deze ene ballon zoveel heftiger was dan al die anderen? Ik zal het waarschijnlijk nooit weten, maar wilden het toch graag even met jullie delen.
Wie? Ik met 3 vrienden
Wat? 2/3e bakje Hollandia truffels
Waar? In mijn woonkamer
Wanneer? Het begin van de winter, ergens rond oktober
Het was avond, en we hadden afgesproken een keer truffels te proberen. Een van ons had het al heel vaak gedaan, de rest niet. Op een lege maag aten we de truffels, waarna we een joint opstaken. De trip kwam langzaam en subtiel binnen, na ongeveer 30 minuten. De bodyload was nadrukkelijk voelbaar; alles was ronduit zwaar, en er heerste een soort van spanning over mijn lichaam. Kleuren werden intenser, patronen kwamen tot leven, het was redelijk spectaculair.
Ik had toen pas 1x 2cb gedaan, verder niets (wat betreft psychedelische middelen). Een uur na het nemen van de truffels, tripte ik hem behoorlijk hard. Mijn gedachtes waren bijzonder wendbaar en gingen alle kanten op. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet heel erg van kon genieten, mijn perceptie van vrijwel alles, was volledig in de war. De voorwerpen in mijn kamer bewogen net zo snel als mijn gedachtes, en ik kon er niet heel erg van genieten.
Ondanks dat ik het niet heel erg prettig vond, ging ik er ook niet echt slecht op, het was gewoon een beetje veel. Tijdens de piek van mijn trip, hebben we een aantal ballonnen gedaan. Ik vond dit behoorlijk lijken op lachgas aan de 2cb: super intens, hevige visuals, hele toffe ervaring. Maar de derde ballon was anders. Anders dan die andere twee ballonnen, en alle andere ontelbaar veel ballonnen die ik inmiddels gedaan heb in combinatie met andere drugs.
Ik tripte hem nog net zo hard als tijdens mijn eerste ballon. Op het moment dat ik de ballon aan mijn mond zetten, voelde het een beetje alsof ik een werd met de ballon, en alsof ik mijn vingers ook een beetje opblies, die een bol-achtige vorm aannamen. Het vaste patroon kwam weer tevoorschijn, die langzaam minder transparant werd. Tot zover een redelijk normale lachgas trip. Toen mijn ballon bijna leeg was, ademde ik nog wat n2o in, en haalde mijn handen van mijn mond. Vanaf dit moment, gebeurde alles in slow-motion. Terwijl ik mijn handen op mijn schoot legde, met de ballon in mijn linkerhand, verdwenen de contouren van de objecten in mijn woonkamer. De kleuren verdwenen, en maakte plek voor slechts een kleur: de kleur paars. Ik keek naar beneden, en kon met moeite iets zien wat op mijn handen leek. Ik blies de n2o weer uit. Het leek wel een eeuwigheid te duren. Ik kan het nog zo voor mij halen, dat geluid. Terwijl het geluid van mijn uitademing langzaam maar super intens door mijn hoofd galmden, voelde het alsof al mijn zintuigen samen smolten. Ik zag wat ik voelde, ik hoorde wat ik zag. Dit klinkt super zweverig, en ik snap dat sommige hier niks van snappen, maar dat is echt zoals het voelde. Het was bijna alsof ik mijn laatste adem uitblies, en zo voelde het ook. Een gevoel van angst bekroop me direct. Wat gebeurde er? Ging ik dood? De angst maakte langzaam plaats voor een gevoel van overgave. Langzamerhand kwam ik terug in de woonkamer. De contouren van de muren, de gordijnen en de bank werden zichtbaar. Toen ik uit mijn lachgas-droom kwam, kwam de angst weer terug. Alsof ik wakker was geworden. Ik stond op, zag nog vrijwel niets, en begon hevig adem te halen. Mijn vrienden werden langzaam zichtbaar, en kregen weer kleur. Ze keken me angstig aan, zeiden dat ik rustig moest doen. Langzaam maar zeker realiseerde ik me wat er was gebeurd. Ik kon het de rest van mijn trip niet meer uit mijn hoofd zetten, en wilde er graag over praten, maar dat kon niet. Het was en is zo moeilijk te omschrijven.
Ik nu al zoveel ballonnen gedaan in combinatie met 2-cb en truffels, maar deze ene ballon steekt er met kop en schouders bovenuit.Wat gebeurde er in mijn hersens, waardoor deze ene ballon zoveel heftiger was dan al die anderen? Ik zal het waarschijnlijk nooit weten, maar wilden het toch graag even met jullie delen.