-
Hey, waar zijn de Tripreports van de Maand gebleven?
Ben je de Tripreports van de Maand en andere toptripreports kwijt? Deze hebben we onlangs verzameld in een eigen subforum, getiteld Tripreport Toppers. In dit subforum staan alle toppers in chronologische volgorde verzameld. Lekker makkelijk terugzoeken!
DMT...Angst zelfs echte "terror" Nooit meer!
- Onderwerp starter pelgrim
- Startdatum
pelgrim
Bewuste gebruiker
Ja is echt goed dat ik deze tegen kwam
. Thx voor de reply en je tip. Fijne nacht my "Mod" .
therealburningman
Experimenterende gebruiker
Het is inderdaad heel beangstigend. Ik heb een vergelijkbare ervaring gehad. Mao remmers, volle maan en pinael gland gedetoxed. Achteraf vroeg ik me ernstig af wat dit te betekenen had. Mijn conclusie was heel simpel (maar niets is simpel uiteindelijk in DMT land). Wij co-creeren deze realiteit met z'n allen. Zodra je veel te diep gaat kom je bij de broncode uit, maar belangrijker, kan jij de broncode aansturen. Zie het als een TV. Je schakelt tussen verschillende kanalen. Het is nog veel enger als je bedenkt dat jij dus bepaalt dat je deze realiteit ervaart. Top punt van de angst voor mij was het feit dat ik de keuze had om definitief van zender te veranderen. Sindsdien ben ik nog meer gehecht aan het leven dat ik leid. Dus.. Nothing is what it seems to be. En de les? Leren omgaan met een nieuwe dimensie van angst. Die angst in ons is what keeps us in this reality. (allemaal maar mijn mening he)
Dat is misschien nog wel mijn grootste angst. Dat de verantwoordelijkheid voor mijn realiteit compleet in mijn handen komt te liggen.
Dat gevoel ervaar ik trouwens ook bij diep gaan op andere psychedelica. De automatische piloot gaat uit en nu is het aan mij om mijn realiteit te vormen, waarbij mijn innerlijke wereld direct wordt gereflecteerd in de uiterlijke wereld. Voel ik grote angst, dan wordt mijn wereld direct een ware hell-realm. Voel ik vrede, dan wordt mijn wereld een hemels paradijs.
En je kunt je nergens meer aan vasthouden. Zelfs de fysieke wereld die zo solide leek te zijn wordt ineens gezien voor wat het werkelijk is: een holografische projectie die door een hogere macht in realtime gemanifesteerd wordt. Misschien dat je met DMT zo diep gaat dat je compleet ervaart dat jij als die hogere macht het universum manifesteert(?) Ik heb zelf geen DMT gedaan, maar mijn trips gaan altijd die kant op als het ware: dat de verantwoordelijkheid steeds meer in mijn handen komt te liggen en dat er nergens iets is om aan vast te houden en dat is heel beangstigend. Maar tegelijk ook bevrijdend juist omdat er niets is om aan vast te houden.
Dat gevoel ervaar ik trouwens ook bij diep gaan op andere psychedelica. De automatische piloot gaat uit en nu is het aan mij om mijn realiteit te vormen, waarbij mijn innerlijke wereld direct wordt gereflecteerd in de uiterlijke wereld. Voel ik grote angst, dan wordt mijn wereld direct een ware hell-realm. Voel ik vrede, dan wordt mijn wereld een hemels paradijs.
En je kunt je nergens meer aan vasthouden. Zelfs de fysieke wereld die zo solide leek te zijn wordt ineens gezien voor wat het werkelijk is: een holografische projectie die door een hogere macht in realtime gemanifesteerd wordt. Misschien dat je met DMT zo diep gaat dat je compleet ervaart dat jij als die hogere macht het universum manifesteert(?) Ik heb zelf geen DMT gedaan, maar mijn trips gaan altijd die kant op als het ware: dat de verantwoordelijkheid steeds meer in mijn handen komt te liggen en dat er nergens iets is om aan vast te houden en dat is heel beangstigend. Maar tegelijk ook bevrijdend juist omdat er niets is om aan vast te houden.
therealburningman
Experimenterende gebruiker
Volgens mij herken jij precies wat ik bedoel. Wat zou de ervaring worden als "angst" uitgezet wordt (dan is er alleen maar vrede)..... Alles bestaat uit dipolen. Ik verwacht (hypothese) dat andere dipolen het zullen overnemen. Eerst maar eens een tripreport van iemand lezen die geen angst kent.
The young warrior roused herself and went toward fear, prostrated three times, and asked, “May I have permission to go into battle with you?” Fear said, “Thank you for showing me so much respect that you ask permission.” Then the young warrior said, “How can I defeat you?” Fear replied, “My weapons are that I talk fast, and I get very close to your face. Then you get completely unnerved, and you do whatever I say. If you don’t do what I tell you, I have no power. You can listen to me, and you can have respect for me. You can even be convinced by me. But if you don’t do what I say, I have no power.” In that way, the student warrior learned how to defeat fear.
Mooi stukje!
En zo is het ook. De demon van angst is alleen krachtig door ons geloof en onze energie.
Hemel is zonder angst de 'razor's edge' bewandelen, terwijl hel aan weerszijden onder je wacht tot je valt. Geen probleem als angst geen invloed op je heeft, maar als je er naar gaat luisteren kun je je balans kwijtraken. Ik ervaar diep trippen dan ook wel als koorddansen.
En zo is het ook. De demon van angst is alleen krachtig door ons geloof en onze energie.
Hemel is zonder angst de 'razor's edge' bewandelen, terwijl hel aan weerszijden onder je wacht tot je valt. Geen probleem als angst geen invloed op je heeft, maar als je er naar gaat luisteren kun je je balans kwijtraken. Ik ervaar diep trippen dan ook wel als koorddansen.
@therealburningman @Mindless, angst is slechts relatief en subjectief in mijn opinie, je kunt het creëren van je eigen realiteit als een angst zien, maar ook net zo goed als een bevrijding. Waarom zou angst buiten het creëren van je eigen realiteit moeten staan? Lijkt me net zo goed een onderdeel daarvan en als zodanig creëer je dus ook je eigen angst en heb je dus de keuze om er niet bang voor te zijn.
therealburningman
Experimenterende gebruiker
Ik zie het meer als een lagenstructuur waarin ons bewustzijn zicht manifesteert. En angst is nu eenmaal onderdeel van ons. Toch bij het ontrafelen van de werkelijkheid en absolute objectiviteit te benaderen zou het menselijk filter uitgezet moeten worden. En ja. Alle emoties van een mens, maar ook zintuigen registreren relatieve/subjectieve werkelijkheid. En dus om die reden ben ik heel benieuwd wat de ervaring zonder angst zou zijn.
Anders gezegd: Wat blijft erover van ons wezen als we onze menselijkheid verwijderen.
Anders gezegd: Wat blijft erover van ons wezen als we onze menselijkheid verwijderen.
Het is zeker een lagen structuur, waarbij angst ook gewoon slechts een laag is die afgepeld kan worden.
Wat erover blijft is puur kosmisch bewustzijn, een magische levensveranderende ervaring die helaas eigenlijk niet in woorden te vatten is.
Angst is maar een raar iets. We willen allemaal zonder angst leven maar daarbij vergeten we dat we zonder angst niet eens "kunnen" overleven. Net als pijn. Zonder pijn overleef je ook niet.
Ook in mijn ogen blijft er zonder deze menselijke emoties of gevoelens alleen maar puur bewustzijn over. Maar zodra we daar zijn, hebben we geen lichaam meer nodig.
Ook in mijn ogen blijft er zonder deze menselijke emoties of gevoelens alleen maar puur bewustzijn over. Maar zodra we daar zijn, hebben we geen lichaam meer nodig.
Zo'n staat van puur bewustzijn is inderdaad niet iets waarmee je praktisch uit de voeten kunt in het dagelijks leven. Dat is meer een staat voor momenten van diepe meditatie en diep trippen. Waarbij diepe meditatie en diep trippen eigenlijk niet wezenlijk anders zijn van elkaar, maar dat terzijde.
Het is ook een bevrijding inderdaad. Maar aan de andere kant: mensen zijn vaak doodsbang voor vrijheid. Want vrijheid betekent ook verantwoordelijkheid.
Soms zie ik ook dat het niet zozeer mijn angst is, maar de angst van iets in mij dat niet wil loslaten. Op die momenten is het makkelijk om de angst los te laten. Op andere momenten denk ik dat ik dat ben die niet wil loslaten en dan lijkt het een ander verhaal.
Ben het ook met je eens dat angst relatief en subjectief is, maar het is ook zo dat mensen eeuwenlang is verteld (door de kerk met name) dat er iets is buiten onszelf om bang voor te zijn, iets objectiefs. Een oordelende God, een dag des oordeels, 'kwaad', een hel. En hoewel dat soort dingen mij niet zozeer persoonlijk geleerd zijn, is dat wel geleerd aan mijn voorouders voor eeuwenlang. Zoiets heeft misschien toch meer invloed op ons dan we denken, misschien zelfs door onze genen, of in ons collectieve onderbewuste. Alsnog heb je wel altijd de keuze om niet voor angst te kiezen hoor, maar dat moet je dan wel geloven op zo'n moment. Als je mentale gezondheid om de een of andere reden minder is dan optimaal, maakt dat het des te moeilijker om te zien dat je zelf je eigen angst creëert en in stand houdt.
therealburningman
Experimenterende gebruiker
Amen. maar zonder dollen. Dat "buiten onszelf" zijn wij zo blind voor, we voelen het, maar zien, ruiken, horen het niet. Ik vind het een wonder werkelijk dat wij mens het onbekende zowel vrezen ALS tegemoet gaan.
