Angramar Temenos zei:
Volgens mij ben jij zo'n zweverig, raar figuur die er veel meer achter zoekt dan dat er is. Heel fijn allemaal, maar het blijft niks meer dan een serotonineagonist die je hersenen even anders laat werken.
Sorry voor de teleurstelling, de dmtelfjes zijn niet echt. Sinterklaas ook niet.
Eindelijk een keer iemand die verwoord wat ik al jaren denk. Ik heb toch echt al heel wat grammen DMT achter de kiezen (in de spreekwoordelijke zin.. ik rook het wel hoor :P), maar ik heb nooit elfjes gezien.
DMT is echt precies zoals dromen, maar dan klaarwakker. Als ik me bevind tussen het gedeelte tussen wakker zijn en slapen maak ik ook alemaal gare dingen mee. Zo kon ik vanacht echt heel slecht inslapen en kan ik ook niet echt zeggen dat ik uberhaupt heb geslapen. Aan de andere kant zou ik liegen dat ik niet geslapen heb, want ik heb wel gedroomd. Dat klinkt misschien als een paradox, maar mensen die DMT hebben gerookt weten wat ik bedoel.
Ik mijn droom ging ik naar de kapper (geen idee waarom, doet er ook niet). Echter, als je mij vraagt hoe die kapper eruit zag of waar het precies was en wat ik heb gezegd, dan zou ik het je niet kunnen vertellen. Het is meer een gevoel of ervaring van een belevenis, niet een allesomvattende visual die ik precies zou kunnen uittekenen, noch beschrijven.
Als je veel DMT neemt kom je in zo'n sluimertoestand die je je achteraf maar slecht herinnert. Echter, de comeup and comedown herinner je je meestal wel (tenzij je echt heel, heel veel neemt). In mijn optiek is het de truck een dosering te nemen die net tegen die slaaptrip aanhangt. Als je vaak DMT rookt weet je wel ongeveer hoeveel je moet nemen, maar dan nog zit je niet altijd goed. Dat zal wel te maken hebben met de exacte dosering, de kwaliteit van de DMT (het vervalt nogal snel tot geoxideerde bijproducten die een andere uitwerking hebben), je gemoedstoestand en kruistollerantie.
Enkele veel voorkomende elementen van een DMT trip bij mij zijn bijv. het verschijnen van geometrische patronen in CEV en OEV, euforische of juist beangstigende gevoelens, het verliezen van je identiteit in "iets groters" (voor de niet-spirituelen: je vergeet wie je bent en wat je in godes naam aan het doen bent) en een totale verandering in je zintuigen (rare geluiden horen, dingen aanraken is vreemd zoals bij paddenstoelen).
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
)
