Eerste keer LSA

[DirtyDocter]

Hey mensen,

Afgelopen week voor de eerste keer LSA geprobeerd in de vorm van Hawaiian Baby Woodrose, ik had hiervoor geen ervaring met psychedelische drugs, verder alleen geblowd. Het duurde dik een uur voor ik echt effect van de zaadjes begon te merken, maar dit was puur in de vorm van tintelingen en een hoog knuffelgehalte, van de beloofde visuals merkten we weinig. Toen wat hash gerookt en op een gegeven moment sloeg bij een hijs de LSA opeens echt aan. Ik heb echt van elk moment van de trip genoten, en het duurde in totaal zo'n 7 a 8 uur. Nou vroeg ik me af of jullie bekend zijn met het fenomeen dat het net is alsof je door allerlei fases gaat binnen je LSA-trip, op het ene moment had ik echt veel energie, en dan weer zin om gewoon te hangen, ik werd op een gegeven moment bijv. ook megafilosofisch, en dat ging echt diep, beviel echt super en wanneer ik mn ogen dichtdeed kreeg ik allerlei kleurrijke patronen te zien, voornamelijk tunnels.

Nu heb ik nog een vraagje, ik vertelde een maatje van me over de LSA-trip en hij zei het ook graag een keer te willen proberen, maar nu blijkt zijn oma een lichte vorm van schizofrenie te hebben, daarom heb ik het hem afgeraden, was dit terecht?

Alvast bedankt!

 

[Frisian User]

is schizofrenie erfelijk ?

LSA zaden lijken me ook wel eens wat nooit gehad
hoor er alleen wel vaak verhalen over dat je er gauw misselijk van word etc

hoe heb je ze geconsumeerd en hoe was de trip in andere opzichten ? (kleuren, bewegen, patronen zien etc) ?

 

[DirtyDocter]

Schizofrenie schijnt wel deels erfelijk bepaald te zijn, in hoeverre psychedelische drugs de kans op ontwikkeling vergroten durf ik niet te zeggen maar zou ik wel graag willen weten.

3 Van de 4 gasten met wie ik LSA nam, waaronder ikzelf, werden inderdaad vlak na inname (we aten we gewoon zo, wel goed en lang kauwen en speeksel niet doorslikken) licht misselijk, maar dit was niet kwalijk en trok al snel weg. Ook ervaarde ik aan het eind van de trip een vergelijkbaar gevoel van misselijkheid in mijn maag, vergelijkbaar met stress, en ik had last van steken/druk op mn hoofd. De trip zelf bestond voor mij uit duidelijk te onderscheiden fasen die wel soepel in elkaar overgingen. Beelden die ik zag bestonden zoals eerder beschreven uit heldere kleuren en patronen, maar ook wazige shit als fruitfiguurtjes als op de schijven van een gokautomaat die vanuit het centrum naar de zijkanten bewogen. Ik had ook vaak en langdurig het gevoel dat ik viel of snel daalde in een lift, dit ervaarde ik als best ontspannen terwijl ik op de bank zat. Wat mij zelf ook erg aansprak was het filosofische gedeelte, ik had op dat moment zulke (op dat moment, ik weet er nu helaas niets meer van) voor mn gevoel geniale ingevingen en ik doorzag dingen die menig mens ver boven het hoofd stijgen. Ik was als de dood dat ik deze door mij vergaarde kennis zou vergeten/kwijt zijn na de trip dus wilde alles opschrijven, maar het gevoel van vallen weerhield me op te staan uit de bank om schrijfspullen te pakken. Het verbaaste me dat ik om een of andere vage reden alles wat me te binnen schoot met mn vrienden wilde delen en erover discussieren. Elk gevoel van agressie of wantrouwen was ik kwijt en alles leek heel aannemelijk en logisch. Het keuzedilemma dat ieder mens de hele dag none-stop voert bestond niet meer, want ik vond alles best en relaxt. Halverwege mn trip ging een vriend (hij had de zaden veel later als de rest ingenomen, achteraf omdat ie als de dood was dat het misging) bad en zn geheugen liet hem compleet in de steek, hij vroeg werkelijk elke 3 seconden wat er daarvoor gebeurd was en op een gegeven moment begon ie te over het tapijt van de trap, nadat mn maatje die in t betreffende huis woont de zooi had opgeruimd had ie het helemaal gehad en wilde dat we weggingen, dit vond ik prima, ik weet nog dat ik door de gang naar de deur liep en het hele huis leek te ademen, de afstand tussen de muren leek steeds groter en dan weer kleiner te worden. Toen ik thuiskwam ben ik op bed gaan liggen en genoten van de laatste paar uurtjes van de trip. Wat mijzelf aangaat heb ik het idee dat het zowel qua pre-misselijkheid, trip en kater niet of nauwelijks beter kon en een trip die op deze manier uitpakt kan ik iedereen aanraden.

 

[tramadol]

Als de oma van je maatje schizofrenie heeft hoeft je maatje niet bang te zijn heeft gewoon net zo veel kans als ieder ander om een psychose te krijgen.
Als zijn oma en vader het beide hebben word de kans een stuk groter en als oma en opa en vader het heeft is de kans weer groter.
Het kan wel door gegeven worden erfelijk zijn maar dan moeten er wel meerdere mensen het hebben

Ik heb zelf schizofrenie niemand in de familie heeft het ik wilde graag kinderen en dat was geen bezwaar omdat mijn kleine net zo veel kans heeft om het te krijgen als ieder ander,
Als ik maar geen vrouw zou krijgen die het ook heeft wand dan word de kans weer een stuk groter.
Ik heb er zelf geen last meer van gelukkig al een jaar of 8 niet meer en heb nu ook een pracht zoon.
Maar je kunt beter voorzichtig zijn als je twijfel hebt ik denk dat je er goed aan gedaan hebt als je niet zeker weet hoe het zit