Steun voor de communistische held
Vanaf mijn 14/15e tot mijn 20e was ik een communist. Mijn plan(nu heet dat ideaal) was een geweldadige revolutie, vernietiging van hebzucht en materialisme. Ik was een sterk sympathisant van Commie-terroristen als het R.A.F, FARC en Che Guevara. Mij kon het geen flikker schelen als er mensen kapot voor moeten, beter dan dat we als levende hamburgers hier de planeet leeg zuigen zonder elkaar ooit als gelijke te kunnen zien. Behalve dat, nu gaan er ook al mensen kapot, dat worden er nog net effe iets meer en dan zijn we overal vanaf.
Nu ben ik 21, ik heb dat haten wel weer gezien eerlijk gezegd. Mij zie je geen revolutie meer ontketenen, veel te lui & pessimistisch voor. Alleen nog maar blaten en lachen. Misschien ooit nog een keer een Volkert vd G actietje bij iemand die het wel verdient, maar het gaat niet groot worden.
Juist door het feit dat ik het zelf wel zou willen, maar er niet in geloof, krijg ik een ultiem respect voor de mensen die er wel in geloofden en daad bij woord zetten. Ik ben namelijk socialist, mijn bezit zie ik niet als mijn bezit, ik zal niet lijden als het mij afgenomen werd en ik dezelfde vrijheden kon hebben (*)
Castro heeft het wel gedaan. Hij is voor zijn ideaal gegaan en heeft het verwezenlijkt. Hij sneed de strotten door van de smerige bloedzuigende indringers die zijn land vervuilde en zijn volk tot armoede dwong. Hij heeft een communistische staat gesticht onder het meest gierige en materialische land dat nog over is op de aarde en gaat dat tot zijn dood regeren. Alleen.
Wat ik wil vragen is respect voor Castro, hij is ziek, hij heeft het nodig. Als hij sterft is het waarschijnlijk afgelopen. Dan is de droom voorbij.
Vanaf mijn 14/15e tot mijn 20e was ik een communist. Mijn plan(nu heet dat ideaal) was een geweldadige revolutie, vernietiging van hebzucht en materialisme. Ik was een sterk sympathisant van Commie-terroristen als het R.A.F, FARC en Che Guevara. Mij kon het geen flikker schelen als er mensen kapot voor moeten, beter dan dat we als levende hamburgers hier de planeet leeg zuigen zonder elkaar ooit als gelijke te kunnen zien. Behalve dat, nu gaan er ook al mensen kapot, dat worden er nog net effe iets meer en dan zijn we overal vanaf.
Nu ben ik 21, ik heb dat haten wel weer gezien eerlijk gezegd. Mij zie je geen revolutie meer ontketenen, veel te lui & pessimistisch voor. Alleen nog maar blaten en lachen. Misschien ooit nog een keer een Volkert vd G actietje bij iemand die het wel verdient, maar het gaat niet groot worden.
Juist door het feit dat ik het zelf wel zou willen, maar er niet in geloof, krijg ik een ultiem respect voor de mensen die er wel in geloofden en daad bij woord zetten. Ik ben namelijk socialist, mijn bezit zie ik niet als mijn bezit, ik zal niet lijden als het mij afgenomen werd en ik dezelfde vrijheden kon hebben (*)
Castro heeft het wel gedaan. Hij is voor zijn ideaal gegaan en heeft het verwezenlijkt. Hij sneed de strotten door van de smerige bloedzuigende indringers die zijn land vervuilde en zijn volk tot armoede dwong. Hij heeft een communistische staat gesticht onder het meest gierige en materialische land dat nog over is op de aarde en gaat dat tot zijn dood regeren. Alleen.
Wat ik wil vragen is respect voor Castro, hij is ziek, hij heeft het nodig. Als hij sterft is het waarschijnlijk afgelopen. Dan is de droom voorbij.
