fneawognfkgln
Bewuste gebruiker
WONDERMIDDEL!
Paar weken geleden op gesprek bij een verslavingsarts die me in het verleden al vaker heeft behandeld. "Justin, al die terugvallen, al die therapie, al die opnames, we gaan het anders proberen." Ik mag maandag twee, woensdag twee en vrijdag drie tabletten Subutex van 2 mg (buprenorfine sublinguale tabletten) ophalen bij de lokale methadonpost.
Iedereen kent methadon, sommigen van jullie ook naltrexon. Buprenorfine ('bupe') zit er tussenin qua werking zou je kunnen zeggen.
Het bindt zich zeer sterk aan de opiaatreceptoren, maar stimuleert ze haast niet (partieel agonisme). Omdat de opiaatreceptoren bezet zijn vermindert het de craving (de trek), maar omdat ze slechts zwak geactiveerd worden wordt je er niet dopey van.
Ik had zo'n last van de craving, altijd wel in m'n achterhoofd, dat het m'n sociaal functioneren belemmerde, en, als ik een baan of studie zou hebben, zou dat ook belemmerd worden. Met therapie kan je wel leren omgaan met craving, maar weggaan zal het niet zo snel - het wordt wel minder, maar ik had ook sterke flashbacks als ik bv. een nummer hoorde dat ik vaak luisterde terwijl ik bruin, meet of oxycodon op had.
Buprenorfine is een heel apart opiaat. Het wordt uit thebaïne (= één van de vijf opiumalkaloïden) gemaakt. Het is veel duurder dan het spotgoedkope methadon, iets duurder dan gewone morfine. De prijs is vergelijkbaar met Kapanol-morfine, oxycodon en fentanyl zijn dan wel weer veel duurder. Het heeft ook een aparte werking in de hersenen. Ik ben van de week ruim twee uur bezig geweest om het precies uit te zoeken; ik heb een document gemaakt voor een vriend van me die nu op methadon zit en aan wie ik aanraadde om op bupe over te stappen. Ik zal het document hieronder posten.
De bupe moest ff een weekje inwerken, maar (mits ik hem correct twee maal daags één milligram inneem!) is mijn trek in morfinomimetica als sneeuw voor de zon verdwenen.
O ja, nog iets interessants (vind ik dan). Buprenorfine blijkt via een tot voorkort compleet onbekend mechanisme in de hersenen (ORL-1-agonisme) een sterk antidepressieve werking te hebben. Hierin verschilt het van andere antidepressiva, die voornamelijk op de serotonine- en norepinefrinehuishouding werken. Mogelijk speelt (partieel) agonisme en antagonisme op andere (opiaat-)receptoren ook een rol hierbij, en bij het tevens anxiolytische (= anti-angst & rustgevend) effect van bupe.
Niet alleen kan ik door bupe clean blijven, mijn stemming is beter en stabieler, en ik ben wat levendiger, wat vitaler.
Ik slik het nu een paar weken. Ik voel me niet meer als verslaafde... Maar ook niet als ex-verslaafde! Ik voel me gewoon weer normaal!!!
Opiaatverslaving, je veroorzaakt het zelf door te gaan gebruiken, en het is niet schadelijk voor de hersenen maar het ontregelt de opiaatreceptoren (en waarschijnlijk meer?) wel. Hoe hard je ook je best doet om clean te blijven, de opiaatreceptoren zullen maanden (bij anderen jaren, bij sommigen het hele leven, er zijn ook mensen zoals mij die tevens flashbacks hebben met sterke gebruik-impulsen) blijven schreeuwen of zachtjes maar constant op de achtergrond zeuren om bevredigd te worden -- buprenorfine herstelt dit -- buprenorfine zorgt ervoor dat ze bevredigd worden, door ze te bezetten, er sterk aan te binden, maar je wordt niet echt high, onder invloed, wat bij methadon wel het geval is (methadon is een volledige agonist op de µ-opiaatreceptor, bupe een partiële agonist).
Ik heb echt het gevoel dat ik gered ben door onderhoudsbehandeling met Subutex 2 mg! Het is zo veel makkelijker om níet te gebruiken nu, en omdat ik geen last meer heb van craving kan ik me richten op werk zoeken. Ik heb me zelfs ingeschreven voor een cursus (Persoonlijke Groei van NTI, thuisstudie, om je persoonlijkheid te verbeteren) en voor een MBO-opleiding (niveau 4 Verpleegkundige)!
Hieronder volgt nog dat document wat ik erover heb getypt, ongeveer één A4'tje op 9 pt.
