Amateurtje zei:
Drientje zei:
Je kunt een ander pas gelukkig maken als je zelf gelukkig bent.
Daar ben ik het toch wel oneens met je...Eén van mijn eersten exen werd door haar moeder mishandelt, maar toch heb ik het jammer genoeg zelf moeten zien wat er aan de hand was.
Een ander gelukkig maken en zelf gelukkig zijn, zijn twee uiterst verschillende dingen.
Inderdaad.. Accepteer nou eens dat niet iedereen hetzelfde is, een gevoel is niet voor ieder hetzelfde, de een kan veel beter tegen iets dan de ander. Het is net zoiets als de pijngrens of hoe goed je tegen temperatuur kan.
Gooi me met -10 in een shirtje naar buiten, het doet me geen zak; Terwijl jij wsl zou bibberen en janken. Aan de andere kant, met 26 graden zit ik te janken van ellende en dood te gaan van de hitte, terwijl veel mensen dat dan lekker weer vinden.
De een jankt bij een gestoten teen, de ander loopt door als die een afgezaagd been heeft. Is het een kwestie van flinkheid en aanstellen? Nee, dat geloof ik niet. Het kan een rol spelen maar het is eerder zo dat de een pijn niet zo sterk naar ervaart als de ander; Niet dat het signaal anders aankomt, maar dat de psychologische categorisatie van de ervaring "pijn" anders is bij iedereen. Zo is ook de psychologische categorisatie "Eenzaamheid" bij iedereen anders.
Je kan hoogstens beargumenteren dat het onwenselijk voor jezelf is om je geluk afhankelijk van een ander te hebben, maar om te zeggen dat een ander je niet gelukkig kan maken als je dat zelf niet kan zijn is kinderlijk.
