Yo mensen,
ik vraag me af of er meer mensen zijn die de effecten op lange termijn ook zo op een wetenschappelijke/objectieve kant bekijken zoals ik en daar een beetje depri/hopeloos van worden. Ik heb het specifiek gezien over de gevolgen van langdurig speedgebruik van 2 tot 4 dagen per week, 1 gram (goeie) per week, wat voor mij nogal wat is. Ik voel me namelijk de laatste tijd nogal kut/moedeloos/ongeconcentreerd zonder speed en dan lees ga ik een beetje erover leze online en dan hebben ze het over dat het de dopamine-aanmaak als gevolg van de afgestompte neuronen onherstelbaar beschadigd is. Hoe kut is dat, dan ga ik me voor de rest van mijn leven dus zo kut voelen
kan je dan niet beter zoals Herman Brood gewoon ervoor kiezen verslaafd te zijn en je elke dag niet zo kut voelen? Ik zou er gewoon nog over nadenken ook, zeker als op mezelf zou wonen. Dan maar vroeg sterven, maar voor de rest van me leven zo kut voelen als dit, dat nooit. (btw het is 3 weken geleden dat ik voor het laatst gebruikt heb, dus het is niet zo, dat ik eergisteren gebruikt heb en last heb van de dinsdagdip of zo
) En het truukje van "probeer iets te vinden wat je interesseert, sport, hobby, iets en ga ervoor!" werkt niet meer bij mij. Niets interesseert me niet meer, ik heb nergens meer een passie voor. Als ik sport heb ik constant het gevoel dat ik door een waas heen kijk en gevangen ben in het staren en het denken aan niets. De mentale barrières zijn te groot geworden, niets doet me nog iets. Ik blijf dromen, maar ik wil weer wakker worden en helder kunnen denken!!
Verhaal was bedoeld als uitlaatklep, maar reageer gerust als je een soortgelijke gedachtegang hebt en ik zal reageren.
ik vraag me af of er meer mensen zijn die de effecten op lange termijn ook zo op een wetenschappelijke/objectieve kant bekijken zoals ik en daar een beetje depri/hopeloos van worden. Ik heb het specifiek gezien over de gevolgen van langdurig speedgebruik van 2 tot 4 dagen per week, 1 gram (goeie) per week, wat voor mij nogal wat is. Ik voel me namelijk de laatste tijd nogal kut/moedeloos/ongeconcentreerd zonder speed en dan lees ga ik een beetje erover leze online en dan hebben ze het over dat het de dopamine-aanmaak als gevolg van de afgestompte neuronen onherstelbaar beschadigd is. Hoe kut is dat, dan ga ik me voor de rest van mijn leven dus zo kut voelen
Verhaal was bedoeld als uitlaatklep, maar reageer gerust als je een soortgelijke gedachtegang hebt en ik zal reageren.