Anoniempje420
Newbie
Hoi internet!
Na 30 jaartjes alles zelf zo'n beetje op te lossen ga ik nu dan toch maar eens voor een hulplijn, hopelijk zijn jullie dat! Ik probeer echt al jaren te stoppen met blowen, en hoe trots ik ook ben, ik zal toch echt moeten toegeven dat het me zelf gewoon niet lukt.
Ik denk dat ik vanaf m'n 14e blow om onder het leven uit te komen, jarenlang met vrienden, maar immidels rook ik liever solo omdat ik er hoe ouder ik word, steeds meer introvert van word. Mn meeste vriendin in mn directe omgeving zijn allang gestopt, maar op een of andere manier kan ik er maar geen genoeg van krijgen. En ik ben nu op een punt gekomen dat het voelt alsof mn hele leven er zo'n beetje om draait.
Ik bedoel, don't get me wrong. Ik heb alles best okè. Ik heb een baan, laatst een huis gekocht, alles is wel voor elkaar zeg maar. En 8 uurtjes op werk nuchter zijn ben ik wel gewend, da's geen probleem. Het is gewoon als ik thuis kom MOET ik blowen. Ik kan niet een dag niet smoken. Andere activiteiten ontwijk ik, want hoe meer tijd op Cloud 9, hoe beter. Ik hou er zoveel van dat slaat echt nergens meer op. Als ik probeer te stoppen of te minderen kan ik uren nadenken en beredeneren waarom het beter zou zijn om tòch nog effe eentje te roken. Dat is verslaving denk ik, mn eigen hoofd houdt me gewoon voor de gek lol..
Anyway. De tijd gaat maar voorbij, ik had me voorgenomen om voor mn 30e te stoppen, maar als ik zo doorga ben ik straks 80, is mn leven zowat voorbij, en heb ik er niks van meegekregen😂
Ik wil graag vrij zijn, vrij van het constant moeten van de verslaving. Ik voel me net of ik vastzit ik drijfzand, het is zo verwoven met mijn 'zijn' dat ik gewoon niet meer anders weet. En ik weet dat er veel meer uit het leven te halen is als ik het niet de hele tijd probeer te ontwijken!
Bedankt als je dit tot nu toe allemaal hebt gelezen, kudo's voor jou! Was een dikke valstrik he, je dacht hij wil wat vragen, maar neehoor eerst een lang verhaal. Dat moest ik even kwijt allemaal. Ik vroeg me af of deze dingen ook herkenbaar zijn voor sommigen van jullie.
Maar wat ik vooral graag wil weten of er voor wietverslaving ook meetings zijn, dat je echt met anderen in aanraking komt die hetzelfde probleem en doel hebben, zodat je een beetje kan sparren met elkaar. En ook geen mensen hoeft lastig te vallen met jouw ellende die er verder niks mee te maken hebben. Ik voel me nu al bijna of ik jullie er mee lastig val, op een daardoor bedoeld forum😂 Aard van het beestje I guess.
Als jullie je eigen ervaringen willen delen, wat voor je werkte met stoppen, waarom, of wat dan ook wil delen over dit onderwerp of alles wat hierboven staat, graag.
Bedankt eh internet
Na 30 jaartjes alles zelf zo'n beetje op te lossen ga ik nu dan toch maar eens voor een hulplijn, hopelijk zijn jullie dat! Ik probeer echt al jaren te stoppen met blowen, en hoe trots ik ook ben, ik zal toch echt moeten toegeven dat het me zelf gewoon niet lukt.
Ik denk dat ik vanaf m'n 14e blow om onder het leven uit te komen, jarenlang met vrienden, maar immidels rook ik liever solo omdat ik er hoe ouder ik word, steeds meer introvert van word. Mn meeste vriendin in mn directe omgeving zijn allang gestopt, maar op een of andere manier kan ik er maar geen genoeg van krijgen. En ik ben nu op een punt gekomen dat het voelt alsof mn hele leven er zo'n beetje om draait.
Ik bedoel, don't get me wrong. Ik heb alles best okè. Ik heb een baan, laatst een huis gekocht, alles is wel voor elkaar zeg maar. En 8 uurtjes op werk nuchter zijn ben ik wel gewend, da's geen probleem. Het is gewoon als ik thuis kom MOET ik blowen. Ik kan niet een dag niet smoken. Andere activiteiten ontwijk ik, want hoe meer tijd op Cloud 9, hoe beter. Ik hou er zoveel van dat slaat echt nergens meer op. Als ik probeer te stoppen of te minderen kan ik uren nadenken en beredeneren waarom het beter zou zijn om tòch nog effe eentje te roken. Dat is verslaving denk ik, mn eigen hoofd houdt me gewoon voor de gek lol..
Anyway. De tijd gaat maar voorbij, ik had me voorgenomen om voor mn 30e te stoppen, maar als ik zo doorga ben ik straks 80, is mn leven zowat voorbij, en heb ik er niks van meegekregen😂
Ik wil graag vrij zijn, vrij van het constant moeten van de verslaving. Ik voel me net of ik vastzit ik drijfzand, het is zo verwoven met mijn 'zijn' dat ik gewoon niet meer anders weet. En ik weet dat er veel meer uit het leven te halen is als ik het niet de hele tijd probeer te ontwijken!
Bedankt als je dit tot nu toe allemaal hebt gelezen, kudo's voor jou! Was een dikke valstrik he, je dacht hij wil wat vragen, maar neehoor eerst een lang verhaal. Dat moest ik even kwijt allemaal. Ik vroeg me af of deze dingen ook herkenbaar zijn voor sommigen van jullie.
Maar wat ik vooral graag wil weten of er voor wietverslaving ook meetings zijn, dat je echt met anderen in aanraking komt die hetzelfde probleem en doel hebben, zodat je een beetje kan sparren met elkaar. En ook geen mensen hoeft lastig te vallen met jouw ellende die er verder niks mee te maken hebben. Ik voel me nu al bijna of ik jullie er mee lastig val, op een daardoor bedoeld forum😂 Aard van het beestje I guess.
Als jullie je eigen ervaringen willen delen, wat voor je werkte met stoppen, waarom, of wat dan ook wil delen over dit onderwerp of alles wat hierboven staat, graag.
Bedankt eh internet