Hoe denken jullie over de dood?

[Illusionist]

Enkele maanden geleden ben ik gestopt met mijn cannabisverslaving met de welbekende onthoudingsverschijnselen. Tot op de dag van vandaag ben ik er nog steeds mee gestopt (al 5 maanden clean) maar toch knaagt er nog iets aan me: de dood. Toen ik gestopt was met cannabis, werd ik opeens erg bang voor de dood. Nu 5 maanden verder ben ik dat veel minder maar heb ik er nog steeds last van. Als ik bijvoorbeeld mijn medicijnen neem (dexamfetamine) word ik ineens bang en denk ik dat ik neer ga vallen ofzo. Het klinkt heel raar maar toch.. het knaagt soms wel aan je.
Ik praat er ook over met mijn psycholoog en hoewel dat wel helpt, verdwijnt het toch niet helemaal.
Daarom dacht ik: laat ik eens een topic starten en kijken hoe jullie psychonauten hier tegen aankijken: de dood. Zijn jullie daar ook zo bang voor of laten jullie het over je heen komen?

Wellicht heb ik iets aan jullie reactie's en opinie's. Ik hoor graag van jullie!

 

[oortjes]

Ik heb geen idee man. Als het zo ver is dan is het zo ver. Ik doe er niet moeilijk of makkelijk over.

Wat er dan met je gebeurd als je dood bent? Geen fucking idee, maar wat ik wel graag wil geloven is dat er een nieuw iets bestaat. Een soort van reïncarnatie. Alsof je weer in een wachtrij komt te staan om ergens anders weer tot leven te komen. Mooie filosofie, maar daar laat ik het ook bij.

Wat ik uit jou text concludeer is dat je er best onzeker over bent. Vraag aan jezelf waar je in geloofd en waarom, als je dat duidelijk hebt kan je het accepteren en misschien makkelijker mee omgaan.

Succes, laat je onzekerheden je niet belemmeren maar omarm ze en leer van ze.

 

[Fool]

Ik haal zelf best wel rust uit de gedachte dat het, na de dood, gewoon over is. Ik moet er niet aan denken om nog eeuwig ergens rond te moeten dwalen.

Hoe denk je er zelf over? Maak je je vooral druk om het feit dat je dood kunt gaan, of meer om wat er gebeurd wanneer je dood gaat?

 

[oortjes]

Ik haal zelf best wel rust uit de gedachte dat het, na de dood, gewoon over is. Ik moet er niet aan denken om nog eeuwig ergens rond te moeten dwalen.

Haha! Voor eeuwig en altijd rondzwerven, net zoals de vliegende hollander uit spongebob

 

[Fool]

Lach maar, toen ik als kind nog geïndoctrineerd was door ons christendom was ik vaak heel bang om eeuwig in de hemel rond te moeten zweven. Daar heb ik echt geen zin in. :P

 

[Illusionist]

Ik heb geen idee man. Als het zo ver is dan is het zo ver. Ik doe er niet moeilijk of makkelijk over.

Wat er dan met je gebeurd als je dood bent? Geen fucking idee, maar wat ik wel graag wil geloven is dat er een nieuw iets bestaat. Een soort van reïncarnatie. Alsof je weer in een wachtrij komt te staan om ergens anders weer tot leven te komen. Mooie filosofie, maar daar laat ik het ook bij.

Wat ik uit jou text concludeer is dat je er best onzeker over bent. Vraag aan jezelf waar je in geloofd en waarom, als je dat duidelijk hebt kan je het accepteren en misschien makkelijker mee omgaan.

Succes, laat je onzekerheden je niet belemmeren maar omarm ze en leer van ze.

Heel erg bedankt voor je reactie. Klopt, ik ben er inderdaad een soort van onzeker over. Ik weet gewoon niet wat ik moet verwachten. En dat is t 'm juist, dat weet niemand. Reïncarnatie vind ik ook een hele mooie filosofie, dat je terugkomt als een geheel ander wezen of mens. Zou geweldig zijn. Ik ga me er eens in verdiepen. Misschien kan ik er dan inderdaad makkelijk mee omgaan! Nogmaals bedankt, je reactie deed me goed.

 

[Illusionist]

Ik haal zelf best wel rust uit de gedachte dat het, na de dood, gewoon over is. Ik moet er niet aan denken om nog eeuwig ergens rond te moeten dwalen.

Hoe denk je er zelf over? Maak je je vooral druk om het feit dat je dood kunt gaan, of meer om wat er gebeurd wanneer je dood gaat?

Nee, ik maak me echt druk om de dood zelf zeg maar. Ook om wat daarna komt maar vooral echt om 't ineens dood gaan: het niets meer kunnen zien, voelen, ruiken, horen etc.

 

[Fool]

Wat lijkt je daar vervelend aan?

Lijken andere oplossingen dan gewoon 'voorbij' zijn beter?

 

[Illusionist]

Wat lijkt je daar vervelend aan?

Lijken andere oplossingen dan gewoon 'voorbij' zijn beter?

Ik weet het niet. Het is ook heel moeilijk uit te leggen of zo. Het lijkt me gewoon raar om weg te zijn, op zo'n jonge leeftijd en niet meer te kunnen doen wat je wil doen. Je bent dan wel 'weg' maar dat voelt gewoon zo... raar.

 

[Fool]

Dus je maakt je meer zorgen over het feit dat je jong dood zou kunnen gaan, in plaats van dat je dood gaat en wat er daarna zou kunnen gebeuren?

 

[Mindless]

Ik denk vaak na over de dood. Ik ben eigenlijk enorm benieuwd naar wat er hierna komt. De dood is misschien wel het meest fascinerende fenomeen dat er is.

Het idee van eeuwig rondzweven in een soort hemel is denk ik een Christelijk sprookje. Dit universum is op alle mogelijke manieren steeds aan het groeien en evolueren. Het Christelijke idee van de hemel gaat daar compleet tegenin, gebaseerd op wat eigenlijk? Het idee dat het na de dood gewoon over is, is eigenlijk ook iets heel raars om aan te nemen. Als álles over is, álles ophoudt, is dat een non-ervaring. Iets dat niet ervaren wordt en dus compleet irrelevant (al kan ik dat natuurlijk mis hebben, wie weet) Als je dan toch een aanname maakt, is het denk ik meer aannemelijk dat er weer ervaring zal zijn, soortgelijk of compleet anders dan die je nu hebt. We hebben nu immers deze ervaring een mens te zijn, miljarden hebben die ervaring. Waarom zou dat of een soortgelijke ervaring (denk aan de ervaring van dieren) niet nog een keer, of miljarden keren gebeuren? Wat het is dat de ervaring heeft, dát is denk ik de belangrijkste en meest interessante vraag. En kan datgene doodgaan?

 

[Illusionist]

Dus je maakt je meer zorgen over het feit dat je jong dood zou kunnen gaan, in plaats van dat je dood gaat en wat er daarna zou kunnen gebeuren?

Nee, het is voor mij de dood en wat daarna komt. Dus ja, inderdaad, het lijkt me enorm erg om op jonge leeftijd dood te gaan. En ik vind het ook gewoon eng om te bedenken wat daarna gebeurt: opnieuw geboren worden, naar de hemel of misschien is er wel helemaal niks... Ik ben er bang voor. En eigenlijk moet ik dat niet zijn want ik kan er geen antwoord op krijgen. En dat is 't 'm juist... Het geen antwoord krijgen voor wat hierna gebeurt: de bevestiging.

 

[Illusionist]

Ik denk vaak na over de dood. Ik ben eigenlijk enorm benieuwd naar wat er hierna komt. De dood is misschien wel het meest fascinerende fenomeen dat er is.

Het idee van eeuwig rondzweven in een soort hemel is denk ik een Christelijk sprookje. Dit universum is op alle mogelijke manieren steeds aan het groeien en evolueren. Het Christelijke idee van de hemel gaat daar compleet tegenin, gebaseerd op wat eigenlijk? Het idee dat het na de dood gewoon over is, is eigenlijk ook iets heel raars om aan te nemen. Als álles over is, álles ophoudt, is dat een non-ervaring. Iets dat niet ervaren wordt en dus compleet irrelevant (al kan ik dat natuurlijk mis hebben, wie weet) Als je dan toch een aanname maakt, is het denk ik meer aannemelijk dat er weer ervaring zal zijn, soortgelijk of compleet anders dan die je nu hebt. We hebben nu immers deze ervaring een mens te zijn, miljarden hebben die ervaring. Waarom zou dat of een soortgelijke ervaring (denk aan de ervaring van dieren) niet nog een keer, of miljarden keren gebeuren? Wat het is dat de ervaring heeft, dát is denk ik de belangrijkste en meest interessante vraag. En kan datgene doodgaan?

Wow, heel fascinerend hoe je het beschrijft! Wauw. Zo heb ik er eigenlijk nooit tegen aan gekeken. Wie weet is het inderdaad wel een soort vicieuze cirkel. Wel fijn dat je er zo fascinerend naar kijkt, dat het je niet afschrikt.

 

[Mindless]

Relevant filmpje:

 

[ZERO-]

Mensen zijn bang voor het onverwachte en proberen betekenis te verlenen aan de dood want zo werkt een brein. Als we het niet zeker weten gaan we maar gewoon iets willekeurigs verwachten want dat verzacht de angst voor de dood. Ik denk dat er gewoon niks is.

Ik ben niet per sé bang voor de dood, maar ik denk er de laatste tijd wel regelmatig over na. Maar meer in de zin van: wat heb ik bereikt als ik dood ga, is het nodig dat ik iets bereikt heb, wil ik eigenlijk wel iets bereiken? We groeien allemaal op met het idee dat we succesvol moeten worden en die druk heb ik altijd heel erg gevoeld, ik probeer het nu los te laten, maar wat blijft er dan over? Niet zoveel hè.

Ik snap wel dat veel ouderen depressief worden.

Edit: Dood gaan lijkt me trouwens ook vaak heeeeerlijk en rustig. Eindelijk niks. Al ben ik als ik dood ben niet bewust van dat er rust is, dus ik kan er niet van genieten, maar toch. Aangezien ik regelmatig suïcidaal ben (geweest) kijk ik soms een beetje anders naar de dood.

 

[Tijdloos]

Wat er dan met je gebeurd als je dood bent? Geen fucking idee, maar wat ik wel graag wil geloven is dat er een nieuw iets bestaat. Een soort van reïncarnatie. Alsof je weer in een wachtrij komt te staan om ergens anders weer tot leven te komen. Mooie filosofie, maar daar laat ik het ook bij.

Tja mijn BDE was het in ieder geval totale rust en vrede , en toen werd ik door artsen gewekt na aantal dagen. Heb verder niets gezien alleen een rust die ik met geen middel of mindset kan bereiken alleen als het zover is weet je het. Ik heb geen ADE (Actual death experience) alleen BDE (bijna dood ervaring)

Edit: Dood gaan lijkt me trouwens ook vaak heeeeerlijk en rustig. Eindelijk niks. Al ben ik als ik dood ben niet bewust van dat er rust is, dus ik kan er niet van genieten, maar toch. Aangezien ik regelmatig suïcidaal ben (geweest) kijk ik soms een beetje anders naar de dood.

Wil niet depri overkomen dat ben ik namelijk niet maar je hebt gelijk zo heb ik het ervaren toen. Totale vrede geen enkele zorg of verplichtingen een soort klaar gevoel vrede en rust!
Was lastig om weer terug te komen.. (omdat alles 'goed' was) en verwarrend maar goed dat is het gok ik altijd. Geen zin om er verder over te typen het was een verslavende ervaring te noemen voor mij die rust en vrede.

 

[oortjes]

Tja mijn BDE was het in ieder geval totale rust en vrede , en toen werd ik door artsen gewekt na aantal dagen. Heb verder niets gezien alleen een rust die ik met geen middel of mindset kan bereiken alleen als het zover is weet je het. Ik heb geen ADE (Actual death experience) alleen BDE (bijna dood ervaring)

Is dat dan niet dat stukje dat je geest zich van je lichaam scheid omdat er zoveel pijn enzo is? Ik weet niet hoe het heet. Maar mensen met BDE hebben dat vaak.

 

[Tijdloos]

Ik zag mezelf liggen van boven daarna gebeurde toen wat hierboven staat

 

[Tijdloos]

Out of body experience heet dat toch? Kreeg ik er blijkbaar gratis bij.

 

[Mentat]

Ik heb gemengde gevoelens als ik aan de dood denk. Als ik me goed voel en positief ben over de toekomst, dan kan de dood me soms behoorlijk angstig en wanhopig maken. Al vind ik het feit dat we allemaal een keer dood gaan doorgaans vooral een grote geruststelling.

Ik denk dan ook dat het na de (fysieke) dood gewoon voorbij is. Je bent je lichaam en met de 'dood van je hersenen' sterft ook je bewustzijn en je gevoel van identiteit. Alle andere theorieën zoals het bestaan van een hemel, reïncarnatie, zielen, geesten, etc. hebben me vooralsnog niet kunnen overtuigen.

De dood zal denk ik, wat je er rationeel ook van mag vinden, altijd wat angst en afkeer oproepen. Dat is evolutionair gezien ook best wel nuttig. Het is naar mijn mening alleen best problematisch dat wij, mensen, ons ook bewust zijn van het feit dat we bestaan/leven én dat het leven ook eindig is. Misschien kun je eens wat lezen over Terror management theory als je in dit probleem geïnteresseerd bent.

Misschien bieden de woorden van Epicurus je een (heel klein) beetje geruststelling: De dood gaat ons niet aan. Zolang we er zijn, is de dood er niet, en wanneer de dood er is, zijn wij er niet meer.

 

[Fool]

Is dat dan niet dat stukje dat je geest zich van je lichaam scheid omdat er zoveel pijn enzo is? Ik weet niet hoe het heet. Maar mensen met BDE hebben dat vaak.

Bedoel je een Horcrux? De Nederlandse naam schiet me zo even niet te binnen.

 

[Fool]

Nee, het is voor mij de dood en wat daarna komt. Dus ja, inderdaad, het lijkt me enorm erg om op jonge leeftijd dood te gaan. /QUOTE]
Is het nu nee, ja of allebei? :P

 

[Illusionist]

Fool, allebei.

 

[Fool]

Oh sorry, ik las een beetje snel denk ik.'

Heb je een reden waarom je bang bent op vroege leeftijd dood te gaan. Volgt dat vooral uit de 'gevolgen'(dood zijn) of uit het risico dat je (denkt) te lopen?

 

[Illusionist]

Oh sorry, ik las een beetje snel denk ik.'

Heb je een reden waarom je bang bent op vroege leeftijd dood te gaan. Volgt dat vooral uit de 'gevolgen'(dood zijn) of uit het risico dat je (denkt) te lopen?

Het is meer omdat ik nog zoveel wil doen en bereiken in mijn leven en dan het feit dat je gewoon op een vroege leeftijd dood kan gaan... Ja, ik vind dat gewoon erg beangstigend... Ik zou juist zoals mijn leeftijdgenoten lekker los moeten gaan en niet zo diep moeten nadenken.

 

[Albedo]

Het is meer omdat ik nog zoveel wil doen en bereiken in mijn leven en dan het feit dat je gewoon op een vroege leeftijd dood kan gaan... Ja, ik vind dat gewoon erg beangstigend... Ik zou juist zoals mijn leeftijdgenoten lekker los moeten gaan en niet zo diep moeten nadenken.

Ik zou me meer druk maken om hoe je dood gaat dan het doodgaan zelf. Ik heb al verschillende familieleden verloren door kanker en dat was een lijdensweg van jaren. Sommige ook op relatief jonge leeftijd. We leven niet langer, maar we sterven langer heb ik wel eens gelezen. Ik hoop voor mezelf wanneer het zover is, dat het snel gaat en met weinig pijn.

Zekerheden worden steeds minder en het zal eerder nog minder worden dan beter. Als je nog iets speciaals wilt doen of bereiken in je leven, zou ik het snel doen en niet wachten tot later.

 

[Psychedelibee]

Voordat ik psychedelica ontdekte was ik niet enorm bang voor de dood, maar had ik denk ik wel een lichte angst ervoor zoals de meeste mensen hier in het westen denk ik. Door het gebruik van psychedelica is die angst echter totaal weg gegaan, nu vind ik het enkel nog een fascinerend onderwerp om over na te denken zonder dat het ook maar iets van gevoelens oproept.

Of er iets of niets na de dood is weet ik niet. Mijn verstand zegt dat er niets is, maar ik heb met psychedelica en dissociatieven wel dingen meegemaakt die me daar aan doen twijfelen. Zoals een out of body experience op paddo's en later nog eens op ketamine, een volledige ego dood op LSD en reizen door andere dimensies op DMT. Als die ervaringen ook maar iets met de dood te maken hebben dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel fijn is. Met name die ego dood is het meest fijne wat ik ooit heb meegemaakt, zo'n gevoel van rust en euforie. Mocht er niets na de dood zijn dan is er dus ook niets om je zorgen over te maken, want zoals Mindless al mooi verwoorde dan is er geen ervaring.

Wat betreft dingen willen bereiken in je leven, waarom wil je dat zo graag? Wat is de zin van het leven als het dan toch in enen voorbij is? Waarom niet gewoon genieten in het hier en nu? Als je doet wat je leuk vind, dan bereik je waarschijnlijk vanzelf wel mooie resultaten. En bereik je die niet, nouja lekker belangrijk dan heb je in ieder geval genoten van het leven.

PS Ik heb je topic even naar het bewustzijn subforum geplaatst, aangezien dit daar bij uitstek in past.

 

[Illusionist]

Voordat ik psychedelica ontdekte was ik niet enorm bang voor de dood, maar had ik denk ik wel een lichte angst ervoor zoals de meeste mensen hier in het westen denk ik. Door het gebruik van psychedelica is die angst echter totaal weg gegaan, nu vind ik het enkel nog een fascinerend onderwerp om over na te denken zonder dat het ook maar iets van gevoelens oproept.

Of er iets of niets na de dood is weet ik niet. Mijn verstand zegt dat er niets is, maar ik heb met psychedelica en dissociatieven wel dingen meegemaakt die me daar aan doen twijfelen. Zoals een out of body experience op paddo's en later nog eens op ketamine, een volledige ego dood op LSD en reizen door andere dimensies op DMT. Als die ervaringen ook maar iets met de dood te maken hebben dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel fijn is. Met name die ego dood is het meest fijne wat ik ooit heb meegemaakt, zo'n gevoel van rust en euforie. Mocht er niets na de dood zijn dan is er dus ook niets om je zorgen over te maken, want zoals Mindless al mooi verwoorde dan is er geen ervaring.

Wat betreft dingen willen bereiken in je leven, waarom wil je dat zo graag? Wat is de zin van het leven als het dan toch in enen voorbij is? Waarom niet gewoon genieten in het hier en nu? Als je doet wat je leuk vind, dan bereik je waarschijnlijk vanzelf wel mooie resultaten. En bereik je die niet, nouja lekker belangrijk dan heb je in ieder geval genoten van het leven.

PS Ik heb je topic even naar het bewustzijn subforum geplaatst, aangezien dit daar bij uitstek in past.

Je posts fascineren me daadwerkelijk. Als ik zo je posts lees, voel ik me een stuk meer tot rust komen. Tuurlijk, ik ben er bang voor maar hoe jij het beschrijft... Het is erg interessant en positief om 't te lezen. Je bekijkt 't ook op een hele andere manier dan de meeste. Je bent niet bang en dat fascineert me.

 

[DMT.exe]

Enkele maanden geleden ben ik gestopt met mijn cannabisverslaving met de welbekende onthoudingsverschijnselen. Tot op de dag van vandaag ben ik er nog steeds mee gestopt (al 5 maanden clean) maar toch knaagt er nog iets aan me: de dood. Toen ik gestopt was met cannabis, werd ik opeens erg bang voor de dood. Nu 5 maanden verder ben ik dat veel minder maar heb ik er nog steeds last van. Als ik bijvoorbeeld mijn medicijnen neem (dexamfetamine) word ik ineens bang en denk ik dat ik neer ga vallen ofzo. Het klinkt heel raar maar toch.. het knaagt soms wel aan je.
Ik praat er ook over met mijn psycholoog en hoewel dat wel helpt, verdwijnt het toch niet helemaal.
Daarom dacht ik: laat ik eens een topic starten en kijken hoe jullie psychonauten hier tegen aankijken: de dood. Zijn jullie daar ook zo bang voor of laten jullie het over je heen komen?

Wellicht heb ik iets aan jullie reactie's en opinie's. Ik hoor graag van jullie!

Als je dood gaat, kan je niet dood ervaren omdat je dood bent. (je bewustzijn sluit af) Denk er is over na "wat zal het zijn om te gaan slapen en nooit meer wakker te worden" - zal je dat meemaken? - nee.. want je hersenen werken niet meer, dus word je herboren met dezelfde energy in een nieuw bewustzijn. Peace

 

[DMT.exe]

Try DMT

 

[Platina]

De dood hoort bij het leven. Als je tijd is gekomen is je tijd gekomen. Bang hoef je er ook niet voor te zijn want het is de enige zekerheid die je hebt.

Als je dood gaat, kan je niet dood ervaren omdat je dood bent. (je bewustzijn sluit af) Denk er is over na "wat zal het zijn om te gaan slapen en nooit meer wakker te worden" - zal je dat meemaken? - nee.. want je hersenen werken niet meer, dus word je herboren met dezelfde energy in een nieuw bewustzijn. Peace

Dit weten we helemaal niet. Er kan ook moeilijk onderzoek naar gedaan worden want niemand kan na vertellen hoe dood gaan nou echt is.

We hebben geen idee hoe het werkt. Ja je lichaam stopt ermee, zal je ziel/energie er dan ook mee stoppen? We weten het niet.

Wat ik wil zeggen is dat je dit hier als feit neerkwakt, dat kan eigenlijk niet. Het is geen feit, punt.

 

[Peacemaker]

Dood zal ons allemaal tegenkomen. De vraag is, wat was het doel van ons bestaan? Dit is een vraag die nog steeds onbeantwoord blijft. Ik geloof in God en dat maakt mijn leven veel gemakkelijker.

 

[Langspeelplaat]

Simplistisch. Illusie. Enzo.

 

[Mindless]

Dit weten we helemaal niet. Er kan ook moeilijk onderzoek naar gedaan worden want niemand kan na vertellen hoe dood gaan nou echt is.

We hebben geen idee hoe het werkt. Ja je lichaam stopt ermee, zal je ziel/energie er dan ook mee stoppen? We weten het niet.

Of jijzelf er ook mee zult stoppen is nu te weten. Om het simpele feit dat er niet echt een verleden bestaat en ook geen toekomst. Dan blijft het nu over en zal waarheid logischerwijs daar gezocht moeten worden. Wat we ook zullen ervaren qua fenomenale wereld na de fysieke dood, het zal weer nu zijn.

 

[Fundamenteel]

Volgens bepaalde christelijke stromingen gaan er maar 144000 naar het "eeuwige paradijs".
De rest krijgt een wederopstanding op aarde als Jezus de Armageddon heeft gewonnen tegen de duivel. De duivel waar wij nu allemaal aan onderworpen zijn omdat deze heer en meester is van de aarde sedert de zondeval.

Ik heb het niet verzonnen; het staat in de bijbel. Ik las hier wat over het christendom en had zin dit er aan toe te voegen.

Wat ik denk over de dood? Ik weet het echt niet. Ik kan me er niets bij voorstellen. Behalve dan dat ik misschien niet meer bewust ben. Dat het permanent gedaan is. Maar dat wil ik niet geloven. Ik geloof liever dat mijn levensenergie overgaat naar een andere vorm. Ik vind het toch maar een straf toeval dat ik nu op een schaal van oneindigheid bewust ben. Ik neig te geloven dat ik altijd in ene of andere vorm aanwezig was en zal zijn. Dat het gewoon een constante metamorfose is en onze keuzes bepalen waar heen het geheel toe evolueert.

 

[BasvanHoven]

Voor mij is de dood een zegen. Niet in de zin van dat het leven onaangenaam is en ik de dood zie als redding, maar eigenlijk omdat de dood nou juist datgene is wat het leven de moeite waard maakt.

Stel je toch voor dat mensen niet dood gingen? Dat verpest gelijk het unieke en bijzondere dat het leven juist het leven maakt. Discussieren over de dood kan heel erg helpen en is een goed middel om je verbonden te voelen. We gaan allemaal dood. Laat het je alleen niet angstig maken. Omarm het. De dood is op zichzelf zo onbeschrijfelijk mooi dat er helemaal geen reden is om er op een negatieve manier naar te kijken.

 

[Zweibeiner]

Mooi gesproken Bas. Zonder de dood verliest het leven alle betekenis.

Ik ben niet bang voor de dood, ik vind dit een lastig onderwerp. Er zitten geen zelfmoord gedachte continu in mijn hoofd maar als er een makkelijke, cleane manier uit is, ik denk dat ik hem zou pakken.
Stel er is een ziel, zonder lichaam is het niet te voorspellen wat er met die ziek gebeurt, hoe bewust die nog is etc. Je lichaam, hersenen en hormonen zijn een soort van gevangenis voor je ziel. Hij kan er moeilijk uit en ervaart de pijn en ongenoegen, zoals ook de vreugde van het lichaam. Maar het staat in connectie met het lichaam, dus het lichaam zal er echt wel een effect op hebben.
Maar dat is 1 manier van denken, er zijn zoveel kanten die je uit kan gaan met wat er gebeurt met je na de dood.
Ik hoop dat mijn ziel eindelijk vrij zal zijn.

 

[BasvanHoven]

Mooi gesproken Bas.

Thank you

Ik hoop dat mijn ziel eindelijk vrij zal zijn.

Mijn filosofie is dat er simpelweg geen reden is waarom je ziel niet vrij zou zijn na je dood. Ik geloof niet in een god, of in een hel of hemel. Dat zijn concepten die alles waar ik voor sta en in geloof tegenspreekt.

Voor mij is het leven een zegen, een cadeautje. Ik ben blij dat ik leef. Maar ik ken de verleiding. Ik heb geen enkele intentie om zelfmoord te plegen ook al voel ik me vaak eenzaam en verdrietig, maar de zoete verleiding van een "painless way out..." dat is een hele normale en veel voorkomende gedachte. En weet je wat? Het is oké. We worden in het leven gegooid zonder enig besef waar we vandaan komen en waar we heen gaan.

Ik zie hier eigenlijk de humor wel van in. Een beetje alsof moeder natuur zijn middelvinger opsteekt en zegt: "And now? Still a smart-mouth? See how you like this!"

 

[Zweibeiner]

Ik kan er niet helemaal de vinger op leggen maar je hebt een kalmerend effect.

Zoveel visies over het leven zijn al in mijn gedachte geweest. Uiteraard verandert het ook met je gemoedstoestand. Ik zou niet weten welke ik zou moeten geloven of volgen, mijn prioriteit in het leven is daarom ook lol maken, uitdagingen en spanning opzoeken.
Ik geloof ook niet in een god, zoals je zegt, waarom zou je het eeuwige leven willen hebben? Je kan aan reicarnatie denken, ofdat je ziel/energie nooit verloren gaat. Of dat er helemaal niks van je overblijft omdat er geen ziel is, het zijn uiteindelijk alleen maar je hersenen.
Ik kan me gezegend voelen dat uit al die eicellen en sperma zwemmertjes net die 2 bij elkaar gekomen zijn waar ik uitkwam. Maar tegelijk betekent dat ook niks want die sperma zwemmertjes denken niet na, die hebben geen besef. Ik zou het meer onder de noemer toeval willen gooien.
Jij en ik hebben er niet voor gekozen om te leven, onze ouders wilde graag kinderen en hebben het leven op ons geforceerd.

Ik zou met moeder natuur in discussie gaan haha. Hier zijn we... en wat voor goeds heeft dat voor jou gedaan? Die middelvinger krijg je direct terug .

Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik erover denk, het probleem is dat ik te veel gedachtes heb denk ik. Door de bomen het bos niet meer zie.

Death by black hole, lijkt me wel vet. Doodgaan door een gigantische ramp hoop ik op. Een zon die doodgaat en dichtbij genoeg staat om de aarde te reduceren tot stof. Een meteoriet die op mars inslaat waardoor zijn baan verandert en zo ook de baan van de aarde door het verschil in zwaartekracht.

 

[BasvanHoven]

Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik erover denk, het probleem is dat ik te veel gedachtes heb denk ik. Door de bomen het bos niet meer zie.

Geloof me, je bent niet de enige. De wereld is verwarrend en eng, net wanneer je denkt het te snappen komen er weer meer dingen op je pad. Niemand heeft ons ooit uitgelegd wat de bedoeling is. We hebben alleen onze ouders als steun, maar die komen uit een totaal andere tijd die helemaal niet meer van toepassing is op het heden. Ik heb exact hetzelfde als je beschrijft met "door de bomen het bos niet meer zien." Het bewustzijn is een vaag concept. We snappen zoveel dingen niet. Soms kan het zo verwarrend zijn wanneer je over deze ongrijpbare kwesties gaat nadenken. Maar juist hierom kan erover praten heel erg helpen. Het is niet alleen intressant om te zien hoe anderen over dingen denken, maar het is ook erg prettig om bepaalde gedachtes te kunnen loslaten.

Filosofie is goed en is zeker gezond. Maar je kan ook teveel filosoferen. Geloof me, ik heb lange depressies gehad omdat ik aan het tobben was over dingen waar geen antwoord op komt. En dat is echt verwoestend voor je geest.

Death by black hole, lijkt me wel vet. Doodgaan door een gigantische ramp hoop ik op. Een zon die doodgaat en dichtbij genoeg staat om de aarde te reduceren tot stof. Een meteoriet die op mars inslaat waardoor zijn baan verandert en zo ook de baan van de aarde door het verschil in zwaartekracht.

Ik maak me niet druk om hoe ik doodga. Natuurlijk hoop ik met zo weinig mogelijk pijn, maar het doodgaan zelf lijkt me best een fijne ervaring. Het kunnen accepteren van mijn eigen dood is iets waar ik nog moeite mee heb. Je eigen sterfelijkheid daadwerkelijk accepteren en er vrede mee hebben... dat lijkt me een uitdaging.