Hulp bij verslaving?

[talpatravels]

Hoi, eerste keer voor mij op een forum.. Ik heb hulp nodig, ik weet niet meer wat ik moet doen. Heb een lang verhaal, alvast bedankt voor je tijd & alle kleine bee(s)tjes helpen vaak toch?

Long story short, in mijn tienertijd ben ik toch wel verslaafd geweest aan speed, opgebiecht, in de loop van de jaren af en toe een terug val gehad maar nu al jaren clean & geen behoefte, gelukkig. Had op moment van gebruik geen relatie. Heb nu 4 jaar verkering met mijn beste vriend die ik al 10 jaar ken, wij hebben samen een x of 3 mdma gedaan, deden samen blowen & drinken maar daar bleef het wel bij.

In het begin van onze relatie, na een maand of 3 vond ik een pakje coke in zijn badjaszak. Ik schrok, vond dit gek ( gekke locatie ook) geconfronteerd maar zijn reactie was erg vaag. We zijn samen verder gegaan, heb dit naar de achtergrond gedrukt maar het bleef rondspoken in mn kop. Blablabla, skip forward, alcohol werd steeds meer een probleem, ruzie als hij dronk, vervelende drink, drinken en rijden. 3 auto's totall loss gereden & op het laatst een zeer heftig ongeluk gehad. Frontale botsing, hij veel gebroken, maar "gelukkig" had de tegenpartij alleen een paar blauwe plekken ( en een trauma wss).

Goed klaar met alcohol, heeft 8 maanden geduurd denk ik, daarna dronk hij op gelegenheden..prima, geen ruzie, all good. Totdat ik weer coke ging vinden.. Ik wist dat het niet goed zat, hier over gepraat ( hij weet ook van mijn verleden) maar het was geen probleem voor hem zei hij.. vond steeds vaker een pakkie of een restje op tafel & heb aangegeven dat ik dit niet wil, of hij een probleem heeft en of ik hem ermee kan helpen. hij kan er eerlijk over zijn en af toe op een feestje of whatever maar zo sneaky & alleen thuis, dat deed ik ook & ik was(ben?) verslaafd, ik herkende dit gedrag. Afspraken niet nakomen, tot 1300 op je nest, last minute afzeggen. Ik heb een grens gesteld, ik wil dit niet en ik wil geen coke vinden in mijn huis (we wonen niet samen). Paar weken later vind ik toch weer zooi in mijn huis, en ik heb er een punt achter gezet. Een poosje later heeft hij toegegeven een probleem te hebben met coke, opgebiecht ook aan familie. Dit gebeurde na het ongeluk, ongeveer een half jaar, niet elke dag & niet op werk. Nooit meer zei die, want dit gaat ten koste van onze relatie. Week later toch nog ff een " laatste xtje met maten" en hoe moeilijk ik het vond, ik kon geen contact meer hebben. Keer op keer mijn hart gebroken en wel vertrouwen willen hebben, maar de achterdocht maakt me gek. Hij is mijn beste vriend, de liefde van me leven. Hij heeft hulp gezocht ( niet bij verslaving zorg maar bij de psycho). Half jaar later zijn we het toch weer gaan proberen. 2 weken geleden hem officieel weer verkering gevraagd.. en toen op zondag hij zijn telefoon niet opnam, niet kwam opdagen voor onze afspraak en hij zich verslapen had wist ik het. Het is weer gebeurd. Maar wil geen valse gedachtes hebben, oordeel trekken dus wachtte op gesprek en ja het is weer gebeurd.. " klein beetje, het is niet zo erg " .. en nu zit ik hier, mn oogballen eruit te janken, omdat ik bang ben dat ik niet verder kan gaan. Ik ben zovaak over mijn grenzen gegaan, dingen geaccepteerd die eigenlijk niet horen, zo vaak mezelf beloofd dit is de laatste keer.. maar kan ik hem echt opgeven nu? Of heeft hij mij juist nu extra hard nodig? Herkenbaar voor iemand dit?
Goed lang verhaal niet zo kort dit was mijn spreekbeurt bedankt.

 

[Hippie Langwaus]

Volgens mij heb je voor jezelf heel duidelijk wat je wel en niet wil. Als je vriend daadwerkelijk jullie relatie belangrijk vindt, zou hij jouw grenzen moeten respecteren.

Het is heel knap dat je zelf van je verslaving af bent gekomen. Je herkent heel goed de signalen bij een ander als er meer dan voor de 'lol' en incidenteel gebruikt wordt. De ernstige geschiedenis met zijn drankmisbruik gecombineerd met het onverantwoord in gevaar brengen van anderen, zou ook een waarschuwing moeten zijn.

Ik zeg niet dat mensen geen fouten mogen maken of dat mensen hun leven niet kunnen beteren, maar als de huidige signalen anders aangeven, moet je jezelf serieus nemen.

Natuurlijk heeft hij hulp nodig als hij zover is die te accepteren, maar waarschijnlijk kan jij hem momenteel niet helpen zonder jezelf weg te cijferen of je eigen overtuigingen te verloochenen. Als de relatie niet in grosso modo in evenwicht is, is het dan wel een goede relatie?

Sterkte in ieder geval, want hoe je ook verder gaat, het is niet makkelijk.

 

[OtherShore]

Het klinkt alsof je eigenlijk wel weet wat je wilt: geen relatie met deze man zolang hij verslaafd is. Is hij verslaafd? Daar lijkt het wel op. Je herkent de signalen en als ik je verhaal zo lees herken ik ze ook.

Hij is, zoals je zegt, je beste vriend, de vriend van je leven, dus ik snap dat het niet makkelijk is hem te laten gaan. Maar je kunt zo ook niet verder. Je grenzen zijn duidelijk en hij gaat met zijn gedrag over die grenzen heen. Goed dat je grenzen stelt aan zijn gebruik en goed ook dat je consequenties verbindt aan zijn gedrag. Zijn verslaving is een ramp voor hem en voor jou.

Mijn indruk, zo op het eerste gezicht, is dat hij de situatie nog niet echt serieus neemt. Ja, het is een paar keer goed mis gegaan en ja, hij gebruikt teveel en zou willen minderen, maar definitief stoppen, daar is hij nog niet aan toe. Je schrijft:

Hij heeft hulp gezocht ( niet bij verslaving zorg maar bij de psycho).

Was hij bij een psycholoog in behandeling voor verslaving (zou kunnen, maar lijkt me sterk) of voor andere problemen (die misschien een rol spelen bij zijn verslaving)? Als je bij je huisarts aangeeft dat je hulp nodig hebt voor verslaving kom je normaal gesproken niet uit bij een psycholoog.

Ik snap dat je inmiddels enorm teleurgesteld en verdrietig bent, maar hij kan (ook nu nog) hulp gaan zoeken. Met hulp heeft stoppen een veel betere kans van slagen dan als je het alleen probeert. Belangrijk is dan wel dat hij vanuit zichzelf gemotiveerd is om te stoppen en het klinkt alsof dat nog niet zo is.

 

[talpatravels]

Bedankt voor de reacties, erg fijn om te lezen en ook om dit te kunnen delen

Ik weet inderdaad vrij goed wat ik wil, het is alleen de liefde die me toch weer blind maakt, of juist mijn hart dat niet los kan laten..

Heb ook het idee dat hij het niet zo serieus neemt, of in iedergeval niet deed want anders waren we nu niet hier denk ik. Maargoed ik probeer het te zien als een ziekte en ik weet ook uit eigen ervaring hoe lastig het is voet bij stuk te houden. Hij denkt dat hij geen groot probleem heeft, en omdat hij zich zo klote heeft gevoeld de laatste keer gebruiken het niet weer gaat gebeuren.. maar dat verhaal ken ik natuurlijk al. Alles wil hij eraan doen om samen te blijven, drugs testen ( zie ik niet zo zitten ) en echt verslaving hulp zoeken. Hij heeft idd niet specifiek voor de coke hulp gehad, maar meer trauma verwerking.

Heb gezegd dat hij het niet voor mij moet doen, maar voor zichzelf, zijn eigen leven. Antwoord; jij bent mijn leven. Smooth talker is het wel. Ik moet het even laten bezinken allemaal.. Bedankt nogmaals voor de duidelijke woorden ♡

 

[N3K0]

Hij gaat niet veranderen en ook niet de persoon worden die jij in je hoofd hebt van hem.
Kijk maar zijn gedrag. En naar jou eigen gedrag. (Woorden zeggen niks) Alleen jij kan jouzelf veranderen.

Neem afstand en ga iets van je leven maken.
Laat hem los en kies voor jouzelf. (Nee is niet makkelijk maar misschien wel nodig)

Wil je NU gelukkig zijn of wanneer hij "beter" is. (En wat is beter) En jou leven stil staat tot die tijd. Leven in onzekerheid,angst trauma's ontwikkelen enz enz.

Hij kan jou niet geven wat je verdient, hoopt, wil.

 

[_shikantaza]

Bedankt voor de reacties, erg fijn om te lezen en ook om dit te kunnen delen

Ik weet inderdaad vrij goed wat ik wil, het is alleen de liefde die me toch weer blind maakt, of juist mijn hart dat niet los kan laten..

Heb ook het idee dat hij het niet zo serieus neemt, of in iedergeval niet deed want anders waren we nu niet hier denk ik. Maargoed ik probeer het te zien als een ziekte en ik weet ook uit eigen ervaring hoe lastig het is voet bij stuk te houden. Hij denkt dat hij geen groot probleem heeft, en omdat hij zich zo klote heeft gevoeld de laatste keer gebruiken het niet weer gaat gebeuren.. maar dat verhaal ken ik natuurlijk al. Alles wil hij eraan doen om samen te blijven, drugs testen ( zie ik niet zo zitten ) en echt verslaving hulp zoeken. Hij heeft idd niet specifiek voor de coke hulp gehad, maar meer trauma verwerking.

Heb gezegd dat hij het niet voor mij moet doen, maar voor zichzelf, zijn eigen leven. Antwoord; jij bent mijn leven. Smooth talker is het wel. Ik moet het even laten bezinken allemaal.. Bedankt nogmaals voor de duidelijke woorden ♡

De wil om clean te worden zal van binnenuit moeten komen. Dat kun jij niet afdwingen en dat moet je ook helemaal niet willen want dat werkt niet.

Ga voor jezelf kiezen. Hij bungelt steeds een dikke wortel voor je neus en je blijft er maar achteraan lopen.

Meestal is er een harde boodschap nodig om te veranderen. Die van mij was dat ik over een paar jaar dood zou zijn als ik bleef gebruiken. Totdat jouw vriend/man daar is zal er weinig veranderen. Het is beter dat je weggaat en dat je na dat omslagpunt eventueel pas weer een keer opnieuw probeert.