Marklar zei:
Keuzes maken. Je kiest. Of het nu is voor de drugs of voor een wandeling in een park, je kiest om iets te doen. Als ik lees hoe jij het hebt over Karma, lijkt alles je te overkomen. Ik denk echt dat je er voor kiest.
Sommige dingen overkomen je en voor sommige dingen kies je. Ik kan heel goed het onderscheid maken tussen het eerste n het tweede; vroeger niet. Mijn gebruik van het woord Karma kwam misschien verkeerd over.
[/quote]Los van waarom en wat voor “baggage” je in je leven allemaal hebt mee gekregen om het tot hier te laten komen, heb je hier ook voor gekozen. Het klinkt heel hard, en ik kan me ook niet in jou situatie verplaatsen. Ik heb zelf een paar jaar lang psycho therapie gehad, met medicijnen. Een SSRI (fluoxetine) ter ondersteuning van mijn therapie process. Zonder deze medicijnen was het me niet gelukt om naar mezelf te kunnen kijken, kritiek te verdragen, en wat in mijn patroon van leven te veranderen. [/quote]
Ik heb dit ook met een SSRI gedaan nl. sertraline. Hierdoor ben ik als persoon veel volwassener geworden en ben ik veel beter met dingen om gaan gaan en tegen dingen aan gaan kijken. Niet dóór, maar mét het medicijn.
“Bepaalde klachten in het leven” zijn niet met een wonder middel te bestrijden. Codeïne en methadon lijken mij bij uitstek geschikte “medicijnen” tegen lichamelijk klachten, maar verder eigenlijk alleen recreatief gebruik (ik kan er helemaal naast zitten sinds ik hier niet veel van weet).
Tuurlijk hebben ze invloed op de geest, maar niet op een “stabiele” basis en tijds duur zoals b.v. anti-depressiva.
Opioïden veranderen je houding tegenover sommige dingen in het leven, ze maken je wat rekbaarder, makkelijker, flexibeler. Ze maken je vrolijker, een milde mood-lift. (Ik heb het hier over lage doseringen, zoals ik ze gebruik. Hoge doseringen van ieder middel vind ik nooit prettig.) Ze maken me wat gemotiveerder en energieker en ik maak me minder zorgen.
Dit zijn precies dezelfde effecten die een AD bij mij geven, in mijn ervaring. Hoe weet je dat opioïden dit niet doen op een stabiele basis en langdurige termijn, los van tolerantie (-> dosis verhogen)? Hoe weet je dat AD's dit wel zo doen, dit is nl. bij mijn weten nooit bewezen. (Kan er wel wat stukjes over opzoeken als je wilt, bv. over meerendelen van patiëntengroepen die ná twee maanden (zoiets dacht ik), toen de SSRI werkte, op een placebo zijn gezet buiten hun medeweten om, én in remissie bléven.)
Als je je eigen problemen verder onderzoekt kom je vaak uit bij dingen als angst, depressie, ptss, PM klachten, enz. Dit zijn concrete dingen waar je hulp/medicijnen bij kunt vragen.
Ik loop al drie jaar bij psychologen, psychiaters, sociotherapeuten, maatschappelijk werksters... Ze konden nooit echt problemen bij me vinden die met therapie te behandelen waren. Ben wel door een psychiater gediagnosticeerd ooit met een zware depressie, maar die is overgegaan dankzij sertraline 100 mg + haloperidol 2 mg d.d. Dit is echter vooral een hersenziekte, niet echt iets psychologisch. Voorts ADD (subvorm van ADHD).
Ik ben nu ook gewoon gelukkig en heb niet echt problemen... Ik gebruik ook niet vanwege problemen. Heb een leuke relatie, een nieuwe baan en ga volgend schooljaar een nieuwe studie doen (Verpleegkunde, MBO, voor de geïntereseerden - fnea wordt broeder!). Dit is hoe het ging: ik begon een paar maanden geleden weer met diamorfine als puur recreatief middel, maar ik merkte dat ik op m'n werk véél beter functioneerde mét, en ook sociaal. Zodoende ben ik vaker gaan gebruiken - dus niet vanwege problemen, als verdovingsmiddel dus, maar omdat ik leven mét beter vindt - of dit op lange termijn zo zal zijn bij mij ben ik nog niet uit, dat geef ik toe.
“wat zou er dan mis zijn om vaak onder invloed te zijn van een opiaat?” Helemaal niks imo. Het is jou keuze om dit te doen, net zo goed als dat iemand iedere dag naar de Burger King kan gaan om te eten. Het feit dat je dit vraagt laat zien dat je je zelfbeeld spiegeld aan wat anderen van je vinden, zonder verantwoordelijkheid te nemen voor de keuze die je uiteindelijk maakt.
Dat laatste is major bullshit. Een volstrekt incorrecte aanname gebaseerd op een paar zinnetjes die ik typ. Ga ik verder ook niet serieus op in, behalve dat je van me mag aannemen (als je wilt) dat ik precies een tegenovergesteld karakter en persoonlijkheid heb (ontwikkeld) van wat je hier schetst.
Ik hoop niet dat je dit als aanvallend ervaart, ik wil echt alleen mijn mening laten horen in de hoop dat iets je kan helpen.
Bedankt voor je goede bedoelingen (serieus), en het kwam ook niet echt als aanval over. Maar wat ik wel jammer vind is dat je hele verkeerde aannames doet over heel veel dingen. Toch merk ik dat je veel van psychologie weet - misschien door de therapie die je heb gehad? Psychologie is een van mijn grootste interesses en ik kan zeggen dat ik er ook wat ervaring mee heb en veel over heb gelezen. Daarom lijkt het me leuk er een poosje met je over te msn'en of evt. pm'en, mits je belooft niet meer van die aannames gebaseerd op (heel) weinig te doen natuurlijk
Neem evt. contact met me op via pm.
Ik weet dat je niet hebt gezegd dat je hulpt nodig hebt, maar als ik jou verhaal lees kan ik niet anders. Ik kan me niet verplaatsen in jou situatie mbt drugs en verslaving (een wiet verslaving lijkt me niet te vergelijken hiermee). Maar ik weet hoe het is om overal om je heen mensen te zien die schijnbaar iets in hun leven hebben gevonden wat hun gelukkig maakt.
Ik heb dat ook gevonden. Liefde; ik heb een geweldige relatie (met iemand van hetzelfde geslacht - ben uitgekomen voor mijn biseksualiteit een paar maanden geleden, wat een opluchting en dit helpt me ook om gelukkig te zijn door mezelf te zijn, wat ik zo ga typen waarom). Maar het belangrijkste:
Stap één: jezelf leren kennen.
Stap twee: jezelf accepteren.
Stap drie: jezelf willen zijn.
Stap vier: jezelf durven zijn.
Stap vijf: jezelf zijn.
Stap zes: gelukkig zijn.
Randvoorwaarden: initiatief en verantwoordelijkheid nemen, tevreden zijn met je omgeving en/of dingen veranderen, etc.
Het is werkelijk heel simpel.
Ik was in een ietwat melancholische bui toen ik dit bericht schreef en hierdoor zijn dingen verkeerd overgekomen, excuses.
Je kan jezelf helemaal gek ermee maken, alsof iedereen om je heen met een masker rond loopt, en jij geen idee hebt waar ze die dingen verkopen.
Als ik dit nu terug lees voel ik me net mijn therapeut die iemand de les leest, maar ook wetend dat zijn woorden mij uiteindelijk verder hebben geholpen. Ik hoop dat jij steun kan krijgen uit jou omgeving, want dat is uiteindelijk het geen waar je het meest aan hebt, geen drugs, geen medelijden, geen schijn. Alleen steun en begrip. Heel veel sterkte de komende tijd
Groeten
Marklar
“Where ignorance is bliss, 'Tis folly to be wise.” – T. Gray
"Nobody is perfect!" - Caatje
