Probeer om te beginnen (deels) over je schaamte heen te komen. Het is jouw leven, jij mag in je lijf stoppen (en hebben gestopt) wat zelf wilt. Dat je hier post over je pogingen om er mee te stoppen, is wat dat betreft al heel positief. Hier zullen mensen je niet snel veroordelen over je vroegere gebruik en eventuele terugvallen. Kijk ook om je heen of je in je real-life-omgeving één of meerdere mensen hebt die je op die manier kunt vertrouwen, in de zin van dat je totaal openhartig tegen ze kunt zijn, zonder dat ze je veroordelen. (Desnoods een relaxte huisarts/maatschappelijk werker.) Vraag of je de komende tijd regelmatig eens met ze mag praten over hoe het met je gaat.
Voorbij de ergste schaamte begint een verslaving (waar je hier toch wel van kunt spreken) meer een soort ziekte (en dan niet in de enge reli-achtige zin des woords) te worden dan een soort geheimzinnige drang waar je geen greep op hebt. Even vervelend als verslavingen aan bijvoorbeeld alcohol, pillen van de dokter en in mindere mate (maar daarom niet minder verslavend) nicotine, koffie, (internet)seks, suiker en alles waar mensen maar verslaafd aan kunnen raken. En een ziekte kun je genezen/bestrijden. Een geheimzinnige drang (waar natuurlijk ook de kick van het kopen en de gebruikerssfeer bij komt) ligt meer buiten jezelf. Daar kun je dus ook moeilijker wat aan doen. Je bent niet zielig, je bent ziek.
En dan... Dan begint het bestrijden/genezen. Dat is bij een cocaïneverslaving niet heel makkelijk, maar wel te doen. Het kost je tijd, energie, bloed, zweet, tranen en vooral heel veel doorzettingsvermogen. Maar evenzeer als je het in je had om verslaafd te raken, zo heb je het ook in je om niet meer verslaafd te zijn. Het is geen zinloos gevecht, dat niet te winnen valt. Iedereen kan dat gevecht in principe winnen. (Soms met hulp, maar het is te winnen.)
Probeer zeker in het begin niet te ver vooruit te denken. Natuurlijk is het prettig om te dromen over een mooie toekomst, maar het is minstens even belangrijk om te genieten van het moment. (Zeker als het beeld van de toekomst wordt vertroebeld door ideeën als: dat kan ik toch niet, dat ligt allemaal te ver weg, daar kom ik nooit.) Ook zonder coke zijn er (bijna) elke dag genoeg momenten om even bij stil te staan. Je schreef ergens dat je bijna een baan hebt. Dat is iets om van te genieten. Je schreef dat je al tien dagen niet hebt gebruikt. Daar kun je genieten van je eigen kracht.
Na enige tijd (paar weken of maanden, maar dat verschilt per persoon) kan je voorzichtig wat nieuwe dingen beginnen op te bouwen. Begin niet meteen met enorme projecten, maar hou het klein. Een nieuwe/oude-niet-gebruikende vriend, die een keer bij je komt eten. Een fietstocht door de polder. Een flirt en aanverwant praatje in bus of trein. Een plant die dankzij jouw water geven bloemen aanmaakt. Je vertrouwenspersoon waar je een filmpje mee gaat kijken. Net wat je interesse wekt op een bepaald moment. Maak het (ook niet in je hoofd) allemaal niet meteen te groot, ook hier geldt weer: geniet van de momenten.
Dan, weer enige tijd (enige maanden) verder, kan je dat wat verder trekken. Om zo uiteindelijk (na een jaar, sommigen doen er ook twee jaar over) uit te komen bij min of meer normale inter-menselijke relaties. (Uiteraard niet met mensen waar je mee gebruikt hebt; het is al gezegd, maar let op die valkuil.) Relaties waar je ook van kan genieten, omdat je langzaam aan hebt her-geleerd om te genieten van de waardevolle momenten daarin.
Begin dan ook weer eens aan je toekomst te denken. Wat wil je verder met je leven? Waar sta je nu en waar wil je uitkomen? En wat is de beste weg daartussen? Misschien is er wel een speciaal iemand, waar je eens wat vaker mee omgaat.
Probeer in het hele proces regelmatig contact te hebben met je vertrouwenspersoon of -personen. Vertel tegen hen wat er gebeurt is gedurende een dag. In het allereerste begin over hoeveel dagen je niet hebt gebruikt, de angst voor terugvallen, eventueel andere bijkomende angsten en ongemakken. Later over een gesprekje bij de bakker, een korte flirt in de bus, hoe het was om te eten met je broer. Je kunt ze misschien vragen om mee te denken over je toekomst en hoe daar te komen in de laatste fase.
Overhaast je vooral niet, maar probeer wel daadkrachtig te zijn. Wil je geen coke meer, dan hoeft het ook niet. Jij bent de baas over je lichaam. Als je een goede conditie wilt hebben, train je daarvoor. (En kun je verbaasd zijn over hoe snel een mens nog in conditie kan raken.) Als je dikker of dunner wilt worden, eet je meer of minder. En als je een coke-vrij lichaam wilt, gebruik je geen coke. Ook al duurt dat twee jaar van je leven. (En op een gegeven moment ben je die toch kwijt, elke keer als je gebruikt stel je dat alleen maar uit.)
Zo, wat rest is je veel kracht toewensen. (Geen succes, anders lijkt het alsof er alleen maar een kans is dat je kan stoppen.) Bij deze dus.