Ik blijf "vreemdgaan"

[SneeuwStorm]

Alleen als beide partners er zo in staan, anders is het gewoon vreemdgaan.
Jij vindt het ok als je partner stelselmatig zoent met andere mannen waar je niet van weet en dus ook niet bij bent?
Voor mij is dat echt niet ok.

Wanneer is het voor jou vreemdgaan?
En denkt je partner daar hetzelfde over?
Zo ja, dan is er niets aan de hand.

Mijn partner en ik staan relax in het leven. Zoenen - met een ander- is in onze relatie goed mogelijk. Ik hoef het zelfs niet te weten. Ik geloof niet in open relaties. Zelf wat ervaring mee, en je hebt dan best veel mensen nodig die er net zo over denken/voelen. De kans op misgaan, is m.i. groot. Ik gun TO een partner die zoentechnisch relax in het Leven staat.

 

[Neo-Shulginist]

(..) ik denk dat ik altijd zou blijven zoenen met anderen omdat ik er gewoon geen emotionele waarde aan hecht. Alleen het gevoel wat ik er daarna aan overhoud is verschrikkelijk.

Als je er geen emotionele waarde aan hecht, dan kun je het toch ook makkelijk missen om met anderen te zoenen?

Het lijkt me verstandig om een nieuwsgierige houding naar jezelf aan te nemen, en dan de volgende vraag aan jezelf te stellen. Wat zijn nou precies de dingen voor die een rol spelen bij de situaties waarin je met anderen gezoend hebt? Het antwoord daarop kan ik niet voor je invullen. Maar voor zover ik uit je verhaal begrijp vond je het tijdens het zoenen wenselijk, maar ervaar je pas daarna schuldgevoel, schaamte en angst voor mogelijke gevolgen. Zulk soort patronen in je gedrag kunnen te maken hebben met allerlei kenmerken van je persoonlijkheid. Om er een paar te noemen: je persoonlijkheidstype (mogelijk extravert, impulsief, en mogelijk toon je liefde niet per se op een fysieke manier maar op andere manieren), in welke je omgeving je verblijft, wat voor drugs je hebt gebruikt en hoeveel, met hoe je naar jezelf kijkt, hoe je wil dat anderen naar je kijken, misschien met voorgaande ervaringen, of misschien heel andere zaken.

Daarbij vraag ik me ook af of je wel stil staat bij degene met wie je zoent. Persoonlijk ben ik dus iemand die wel liefde toont door fysieke interactie. Dat betekent dat ik echt niet zomaar met iemand zoen. Dus stel, hypothetisch, wij komen in de situatie dat je met mij zou zoenen, dan zou ik me eigenlijk al best gekwetst en gebruikt voelen als je dat alleen maar deed om oppervlakkige redenen die niks met mij te maken hebben. Zelfs al hebben we geen relatie en ben je me niet per se iets verplicht, kun je me alsnog wel kwetsen. Daarom vind ik het soms respectloos als mensen al te lichtzinnig met dit soort dingen omspringen.

Er zijn natuurlijk allerlei mensen die er anders over denken. Ook ik dacht hier vroeger echt anders over. De vraag is denk ik ook niet echt of het goed of fout is geweest wat je hebt gedaan. Maar de vraag is meer of het mogelijk is om meer inzicht en controle over je gedrag te krijgen, en of het misschien nodig is om er beter over te leren communiceren. Wat in ieder geval niet gaat werken is je schuldig voelen, maar tegelijkertijd weten dat je er niet mee gaat stoppen, en dan uit angst stiekem gaan doen tegenover je partner.

Maar als we zo fundamenteel een andere waarde hechten aan het fysiek zijn met een ander, is de relatie dan wel houdbaar? Hoe ga ik om met deze situatie.

Ik denk dat je in een relatie het best elkaar kunt helpen om zo op jezelf te reflecteren. Daarbij heb je dus eigenlijk ook je partner nodig. Waarom wordt hij super onzeker als je met iemand anders zoent? Welk verlangen en welke onzekerheid zit daar onder? Hoe zit het met zijn persoonlijkheidstype en de manier waarop hij liefde toont.

Het is daarbij belangrijk om te proberen niet je gevoelens te gaan projecteren op de ander. Zo van: 'ik word onzeker dus jij moet (..)' of 'ik ben angstig want jij ben zo (..)'. Laat de bal gewoon bij jezelf.

Een boek wat daarbij kan helpen is Over Liefde en Loslaten van Jan Geurtz, of zijn bestseller Verslaafd Aan Liefde. Die boeken gaan over hoe je kunt liefhebben zonder afhankelijkheidsrelatie op te bouwen.

 

[HuisbaasBob]

Mijn partner en ik staan relax in het leven. Zoenen - met een ander- is in onze relatie goed mogelijk. Ik hoef het zelfs niet te weten. Ik geloof niet in open relaties. Zelf wat ervaring mee, en je hebt dan best veel mensen nodig die er net zo over denken/voelen. De kans op misgaan, is m.i. groot. Ik gun TO een partner die zoentechnisch relax in het Leven staat.

Dit zijn leuke mitsen en maren. Echter hebben we het nu over de huidige relatie waar dit schijnbaar niet het geval is.

Niemand hier is kritisch op welke vorm van niet-monogamie met consent. Heb eerder het idee dat jij je juist aangevallen voelt. Heeft het een reden dat je niks van de praktijken van je partner af wil weten?

 

[CaRRita]

Ik geloof niet per se in monogamie, maar voor mijn vriend is dit erg belangrijk. We hebben dan ook een monogame relatie.

Ik vind dit wel een opvallende uitspraak. Jij gelooft er niet in, je vriend wel en DUS (dan ook) hebben jullie een monogame relatie. Hoezo?? Kan het zijn dat de machtsverhoudingen in jullie relatie niet helemaal gelijkwaardig zijn en dat dit jouw manier is om dat evenwicht meer jouw kant op te trekken? Dat dit het deel is waar je hem kunt raken, omdat hij op andere vlakken jou raakt? Sex in een relatie is best gecompliceerd en niet zomaar een lichamelijke daad. Ik denk dat er op andere vlakken ook iets aan de hand is en ik zou je willen aanmoedigen om daarnaar te kijken.

Oordeel niet te hard over jezelf. Je doet ook maar iets omdat je niet goed weet wat er speelt en hoe je dingen op kunt lossen. Je doet je vriend pijn, maar ik kan wel zien dat je dat uit onmacht doet. Dus waar zit je frustratie in je relatie? En dan bedoel ik dus niet het uitgaan of zoenen, maar de frustratie naar je vriend toe. En je hoeft hier op het forum geen antwoord te geven hoor, zo bedoel ik het niet.

 

[SneeuwStorm]

Dit zijn leuke mitsen en maren. Echter hebben we het nu over de huidige relatie waar dit schijnbaar niet het geval is.

Niemand hier is kritisch op welke vorm van niet-monogamie met consent. Heb eerder het idee dat jij je juist aangevallen voelt. Heeft het een reden dat je niks van de praktijken van je partner af wil weten?

Nee hoor, ik voel mij niet aangevallen. Probeer een beetje mee te leven met TO. Waarom zo moeilijk doen over zoenen. Maar ik ben blijkbaar de enige in DF land..

 

[CuriousExplorer]

Nee hoor, ik voel mij niet aangevallen. Probeer een beetje mee te leven met TO. Waarom zo moeilijk doen over zoenen. Maar ik ben blijkbaar de enige in DF land..

Omdat het punt niet het zoenen is, maar het verzwijgen/liegen/bedriegen t.o.v. haar partner.

 

[Manu76]

Wat een onzin, dit is totaal iets anders.

ok, omdat jij het zegt? sorry, het is misschien totaal iets anders en ik weet het niet met zekerheid, maar om mijn gedachtegang onzin te noemen.. hmm, ik laat het hierbij, ik probeerde te helpen. Maar doe ik niet goed blijkbaar.

 

[Zeehond]

ok, omdat jij het zegt?

Nee omdat het geen vergelijkbare situatie is.
Zullen we hiermee stoppen, denk niet dat we ts hiermee helpen.

 

[Druktemaker]

ok, omdat jij het zegt?

Omdat de verhoudingen heel anders liggen.

 

[Manu76]

Omdat de verhoudingen heel anders liggen.

verhoudingen liggen anders? Ok, anders dan. Je bent als partner weer teruggevallen op het roken van tabak en durft je partner niet te vertellen omdat je angst hebt je partner te verliezen.. Jullie zien de vergelijking niet blijkbaar. Het zijn appels met peren vergelijken volgens meerderen, maar zo zie ik het dus niet. Je relatie is belangrijker dan die peuken, maar toch, je kunt er niet mee stoppen.. Volgens mij zijn dat beide rottige situaties die veel gemeen hebben. Maar als het nicotine, alcohol of andere drugs betreffen, reageren jullie anders.
Hier houd ik het bij en sterkte @Diamant ! En doe jezelf en je vriend een plezier stop met zoenen van anderen of stap uit de relatie en lang moge je leven.

 

[JohnGalt]

Ik vind dit wel een opvallende uitspraak. Jij gelooft er niet in, je vriend wel en DUS (dan ook) hebben jullie een monogame relatie. Hoezo?? Kan het zijn dat de machtsverhoudingen in jullie relatie niet helemaal gelijkwaardig zijn en dat dit jouw manier is om dat evenwicht meer jouw kant op te trekken? Dat dit het deel is waar je hem kunt raken, omdat hij op andere vlakken jou raakt? Sex in een relatie is best gecompliceerd en niet zomaar een lichamelijke daad. Ik denk dat er op andere vlakken ook iets aan de hand is en ik zou je willen aanmoedigen om daarnaar te kijken.

Oordeel niet te hard over jezelf. Je doet ook maar iets omdat je niet goed weet wat er speelt en hoe je dingen op kunt lossen. Je doet je vriend pijn, maar ik kan wel zien dat je dat uit onmacht doet. Dus waar zit je frustratie in je relatie? En dan bedoel ik dus niet het uitgaan of zoenen, maar de frustratie naar je vriend toe. En je hoeft hier op het forum geen antwoord te geven hoor, zo bedoel ik het niet.

Dit is wat mij betreft de beste reactie tot nu toe. En iets waar TS zelf mee aan de slag moet.
Mijn advies? Zoek een coach of psycholoog die positief tegenover ENM staat (ethische non-monogamie) en bespreek je situatie daar. Wat je nu doet is niet ethisch, maar het in inderdaad goed om te onderzoeken wat jouw verlangen, behoefte, leegte, onzekerheid of wat dan ook is. Pas daarna kun je kijken welke weg jullie relatie op moet gaan (samen of apart).

 

[Diamant]

Het lijkt me verstandig om een nieuwsgierige houding naar jezelf aan te nemen, en dan de volgende vraag aan jezelf te stellen. Wat zijn nou precies de dingen voor die een rol spelen bij de situaties waarin je met anderen gezoend hebt? Het antwoord daarop kan ik niet voor je invullen. Maar voor zover ik uit je verhaal begrijp vond je het tijdens het zoenen wenselijk, maar ervaar je pas daarna schuldgevoel, schaamte en angst voor mogelijke gevolgen. Zulk soort patronen in je gedrag kunnen te maken hebben met allerlei kenmerken van je persoonlijkheid. Om er een paar te noemen: je persoonlijkheidstype (mogelijk extravert, impulsief, en mogelijk toon je liefde niet per se op een fysieke manier maar op andere manieren), in welke je omgeving je verblijft, wat voor drugs je hebt gebruikt en hoeveel, met hoe je naar jezelf kijkt, hoe je wil dat anderen naar je kijken, misschien met voorgaande ervaringen, of misschien heel andere zaken.

Het was altijd onder invloed van drank en vaak drugs waarin ik mijn grenzen niet onder controle had en opging in het moment zonder na te denken over de consequenties. Het is nooit dat ik de behoefte sterk voelde, het 'overkwam' me altijd een soort van, maar ik bepaal natuurlijk wanneer ik bepaalde grenzen wel of niet overga. Stress is een belangrijke factor vaak waardoor ik te veel ga drinken en dat gaat dan vaak automatisch over in cocaine gebruik. Ik ben zeer extravert, impulsief en zeg dingen zonder erover na te denken en dat geldt dus ook voor mijn acties wanneer ik onder invloed ben.

Daarbij vraag ik me ook af of je wel stil staat bij degene met wie je zoent. Persoonlijk ben ik dus iemand die wel liefde toont door fysieke interactie. Dat betekent dat ik echt niet zomaar met iemand zoen. Dus stel, hypothetisch, wij komen in de situatie dat je met mij zou zoenen, dan zou ik me eigenlijk al best gekwetst en gebruikt voelen als je dat alleen maar deed om oppervlakkige redenen die niks met mij te maken hebben. Zelfs al hebben we geen relatie en ben je me niet per se iets verplicht, kun je me alsnog wel kwetsen. Daarom vind ik het soms respectloos als mensen al te lichtzinnig met dit soort dingen omspringen.

Hier heb ik helemaal nooit over na gedacht, maar ik heb voor mijn relatie vele bedpartners gehad omdat ik geen waarde hechtte aan fysiek zijn met iemand en daardoor een emotionele connectie nooit toeliet. Ik ben liefdesrelaties altijd heel bewust uit de weg gegaan en de mannen met wie ik ben geweest waren net zo.

Ik denk dat je in een relatie het best elkaar kunt helpen om zo op jezelf te reflecteren. Daarbij heb je dus eigenlijk ook je partner nodig. Waarom wordt hij super onzeker als je met iemand anders zoent? Welk verlangen en welke onzekerheid zit daar onder? Hoe zit het met zijn persoonlijkheidstype en de manier waarop hij liefde toont.

Zijn vader ging structureel vreemd waardoor het hele gezin eraan onderdoor is gegaan. Dus het is een soort trauma bij hem. Dat maakt het nog erger dat we er zo fundamenteel anders tegenaan kijken.

Een boek wat daarbij kan helpen is Over Liefde en Loslaten van Jan Geurtz, of zijn bestseller Verslaafd Aan Liefde. Die boeken gaan over hoe je kunt liefhebben zonder afhankelijkheidsrelatie op te bouwen.

Dit boek heb ik meerdere malen gelezen, maar helaas mocht het nog niet baten...

Bedankt voor je uitgebreide reactie, ik heb besloten hulp te gaan zoeken van een professional zodat ik mezelf onder controle kan houden en wil uiteindelijk open het gesprek met hem over aangaan over deze situatie want nu gaan we er allebei aan onderdoor.

 

[Psychojohn]

Hoi @Diamant, ik vind dit topic persoonlijk best heftig en het raakt mij. Er is al heel veel goeie informatie gegeven, toch wil ik nog iets erover zeggen. Ik herken je situatie, ik ben zelf nooit vreemdgegaan. Maar ik herken de verleiding, zeker met drugs op. Ik vraag mij af had je in een nuchter situatie die persoon ook gezoend? Zo niet is het wellicht "nep", en is het de drugs die jou perceptie van goed en fout tijdelijk veranderd. Op het moment dat je weer tot de realiteit bent bekeerd, heb je spijt. In dat geval lijkt het type drug dat je gebruikt voor jou niet passend.

Ik lees in jou berichten dat deze situatie jou dwars zit en jou oprecht raakt. Daarom vind ik het absoluut niet geldig om te zeggen, maak het uit! Je maakt hem kapot!. Want het lijkt dat jij wel van hem houd. Wel moet je erover praten. Alles opbiechten en daarbij jou boek opengooien, alles wat jij in dit topic hebt geplaatst hem letterlijk vertellen. Open zijn over jou gedachten, en wellicht aanbieden een pauze te nemen. In die pauze zal jij aan jezelf bewijzen wat jij nodig hebt. Ga je hem extreem missen of is het beter alleen. In het gunstigste scenario snapt jou vriend dat jij OOK met een struggle zit, en vind die een pauze inplannen al een stap de goeie richting op.

 

[Diamant]

Ik vind dit wel een opvallende uitspraak. Jij gelooft er niet in, je vriend wel en DUS (dan ook) hebben jullie een monogame relatie. Hoezo?? Kan het zijn dat de machtsverhoudingen in jullie relatie niet helemaal gelijkwaardig zijn en dat dit jouw manier is om dat evenwicht meer jouw kant op te trekken? Dat dit het deel is waar je hem kunt raken, omdat hij op andere vlakken jou raakt? Sex in een relatie is best gecompliceerd en niet zomaar een lichamelijke daad. Ik denk dat er op andere vlakken ook iets aan de hand is en ik zou je willen aanmoedigen om daarnaar te kijken.

Wat een fijne reactie ik heb hier nog nooit overna gedacht. We hebben wel sinds het begin van onze relatie veeel ruzie gehad en hij heeft altijd het gevoel dat hij minder is dan ik en daardoor heel erg compensatiedrang, waardoor de ruzies vaak ontstaan. Maar het breekt mijn hart om hem verdrietig te zien en ik snap dan ook niet van mezelf waarom ik het toch elke keer weer zo ver laat komen. Toen het voor de eerste keer gebeurde heb ik er ook veel met mijn ouders over gebeld, en mijn vader zei toen: het klinkt een beetje alsof je een hele luxe dure auto kapot rijdt omdat je het zelf niet waard vindt om in die auto te rijden. Daar ligt denk ik een beetje de oorzaak, ik heb het gevoel dat ik zijn liefde niet verdien dus maak ik het kapot. Maar op deze manier maak ik ons beide kapot en daar ga ik professionele hulp bij zoeken want de oplossing is zo simpel.

 

[Diamant]

Ik vraag mij af had je in een nuchter situatie die persoon ook gezoend? Zo niet is het wellicht "nep", en is het de drugs die jou perceptie van goed en fout tijdelijk veranderd. Op het moment dat je weer tot de realiteit bent bekeerd, heb je spijt. In dat geval lijkt het type drug dat je gebruikt voor jou niet passend.

Het is altijd onder invloed van alcohol en soms coke gebeurd. En ik kan de oorzaak van het probleem weg nemen, door niet meer naar feestjes te gaan, minder te drinken etc. etc. Maar er komt een moment dat dat een tijd goed gaat, ik wel weer een keer te veel drink en er drugs op tafel komen en dat ik dan alsnog de mist inga.

Ik lees in jou berichten dat deze situatie jou dwars zit en jou oprecht raakt. Daarom vind ik het absoluut niet geldig om te zeggen, maak het uit! Je maakt hem kapot!. Want het lijkt dat jij wel van hem houd. Wel moet je erover praten. Alles opbiechten en daarbij jou boek opengooien, alles wat jij in dit topic hebt geplaatst hem letterlijk vertellen.

Dit wil ik ook gaan doen, maar ik wil eerst professionele hulp zodat ik ook tips kan krijgen hoe het gesprek aan te gaan. Het laatste wat ik wil is hem pijn doen want dat doet mij pijn. Dat is ook de reden waarom ik het nu niet vertel, want hij heeft net een nieuwe baan en ik merk dat hij enorm onder druk staat en gespannen is hierdoor. Uiteindelijk moeten we dit gewoon als twee volwassenen kunnen bespreken en ik wil gewoon dat het niet meer zo ver komt dat ik zijn grenzen overga.

Open zijn over jou gedachten, en wellicht aanbieden een pauze te nemen. In die pauze zal jij aan jezelf bewijzen wat jij nodig hebt. Ga je hem extreem missen of is het beter alleen. In het gunstigste scenario snapt jou vriend dat jij OOK met een struggle zit, en vind die een pauze inplannen al een stap de goeie richting op.

Ik heb zelf al eens een pauze voorgesteld. Zodat we beide kunnen nadenken over wat we willen en of we elkaar missen oid. Hoe dat voelt, maar hij wil dat niet en vind dat ik dan 'te makkelijk opgeef' terwijl het ons beide denk ik goed zou doen.

 

[Neo-Shulginist]

Hier heb ik helemaal nooit over na gedacht, maar ik heb voor mijn relatie vele bedpartners gehad omdat ik geen waarde hechtte aan fysiek zijn met iemand en daardoor een emotionele connectie nooit toeliet. Ik ben liefdesrelaties altijd heel bewust uit de weg gegaan en de mannen met wie ik ben geweest waren net zo.

Ik stond er eerst ook zo in, tot ik onbedoeld en onverwacht echt stapelverliefd werd op zo iemand. Dat is wel echt heel lastig geweest. En sindsdien denk ik er dus ook anders over. Gevoelens kies je niet, denk ik nu. Die overkomen je. Uit respect daarvoor, en dus ook uit respect voor mezelf, ben ik terughoudender.

Niet om je van mijn zienswijze te overtuigen hoor. Maar om je perspectief misschien wat te verrijken.

 

[Neo-Shulginist]

Het is altijd onder invloed van alcohol en soms coke gebeurd.

Ja dan wil het wel. Persoonlijk heb ik het met MDMA dat ik dan het liefst iedereen bespring, zelfs soms mannen terwijl ik echt niet op mannen val

Ik zou inderdaad niet zeggen dat je nooit meer naar feestjes kan. Maar het is misschien wel goed om van jezelf te realiseren wat er komt van feesten met alcohol en coke. Als je impulsief en extravert bent dan is dus voor jou de uitdaging om eens vooraf proberen stil te staan bij wat je gaat doen, en wat daarvan de consequenties kunnen zijn.

Zijn vader ging structureel vreemd waardoor het hele gezin eraan onderdoor is gegaan. Dus het is een soort trauma bij hem. Dat maakt het nog erger dat we er zo fundamenteel anders tegenaan kijken.

Okee, dit is een duidelijke reden. Maar dat is ook ZIJN trauma he. Op een gegeven moment moet hij zich ook realiseren dat hij niet zijn moeder is, en dat het traumatische verleden van zijn gezin niet nu is. Nou moet jij oppassen met dat zo hard tegen hem zeggen, want voor je het weet ben je aan het gaslighten. Ik zou ook niet willen zeggen dat hij per se iemand moet accepteren die hetzelfde gedrag vertoont als zijn vader en hem daarmee kwetst. Maar meer dat als jullie bij elkaar willen blijven, dat het dan voor jullie beiden nodig is om dus voor jezelf te reflecteren waar verlangens vandaan komen en hoe die leiden tot projecties en verwachtingen voor de ander.

Overigens zou ik tegen hem zeggen dat hij wat meer zelfrespect mag ontwikkelen. Het klinkt nu nogal giftig in ieder geval: bij iemand blijven die je kwetst, en dan allerlei regels en controlerend gedrag opstellen uit een soort poging om dat nog te managen, maar waarbij indirect die diepgevoelde kwetsbaarheid en gebrek aan zelfrespect bevestigd worden. Je wordt zo totaal afhankelijk van het gedrag van je partner. Terwijl je ook gewoon je grenzen kunt aangeven. En als iemand dan over die grenzen heen blijft gaan terwijl je die persoon erop wijst. Ja, dikke doei dan. Fuck you.
In die zin ben ik het wel eens met @CaRRita dat je vriend op die manier nogal druk op jou zet om hem van die nare traumatische gevoelens af te helpen. Dat kan ook de valkuil zijn van lieve / pleasende mensen: dat ze dingen laten gebeuren die ze eigenlijk niet okee vinden, wat uiteindelijk ook pijn bij de ander kan veroorzaken omdat dit ook gewoon een vorm van liegen is, maar dan op een passief-agressieve en giftige manier.

Maar ik ben het ook met @HuisbaasBob eens dat je best weinig respect hebt getoond voor je vriend. Hij zegt het nogal bot, maar imo wel spot-on.

MAW je hebt totaal geen respect voor je vriend. Zowel door hem te bedonderen, niet eerlijk te zijn en ook zijn verdriet maar voor lief te nemen als het jou even goed uit komt.

Kijk ik ga niet de moraal ridder zitten uithangen, als jij een gluiperd wil zijn doe je ding maar op morele steun hoef je niet te rekenen imo. Wees dan ook zo stoer om je shitty gedrag gewoon te accepteren

Met andere woorden: wil je deze relatie redden dan is er echt veel soulsearching en open communicatie nodig. Dat moeten jullie beiden zowel individueel doen als samen met de ander. Als dat niet lukt dan moet je soms concluderen dat je elkaar meer kwetst door bij elkaar te blijven dan door uit elkaar te gaan.

 

[FerdFatoehaus]

We hebben wel sinds het begin van onze relatie veeel ruzie gehad en hij heeft altijd het gevoel dat hij minder is dan ik en daardoor heel erg compensatiedrang, waardoor de ruzies vaak ontstaan. Maar het breekt mijn hart om hem verdrietig te zien en ik snap dan ook niet van mezelf waarom ik het toch elke keer weer zo ver laat komen. Toen het voor de eerste keer gebeurde heb ik er ook veel met mijn ouders over gebeld, en mijn vader zei toen: het klinkt een beetje alsof je een hele luxe dure auto kapot rijdt omdat je het zelf niet waard vindt om in die auto te rijden. Daar ligt denk ik een beetje de oorzaak, ik heb het gevoel dat ik zijn liefde niet verdien dus maak ik het kapot. Maar op deze manier maak ik ons beide kapot en daar ga ik professionele hulp bij zoeken want de oplossing is zo simpel.

Als ik heel eerlijk ben lijkt me de kans dat dit nog goed komt nihil. Hij heeft een probleem met zijn zelfbeeld en is daar heel onzeker over. Dat is niet aantrekkelijk en daardoor ga jij vreemd.

Jullie zullen allebei in therapie moeten als je hier uit wil komen. Maar of dat nog gaat lukken..

 

[Foxy Methoxy]

Wat naar om te lezen in wat voor spagaat je zit. Je houdt van je vriend maar tegelijkertijd doe je dat wat hem het allermeeste kwetst.

Je schrijft dat je professionele hulp gezocht hebt en ik denk dat dat de enige manier is om tot de kern te komen. Wellicht dat er nog relatietherapie nodig is om te zien of zijn vertrouwen in jou nog te repareren is.

Ik wens je veel sterkte toe. Liefde (en de drang naar meer liefde) is een lastige verslaving.

 

[Zeehond]

@Diamant gelukkig lees ik een heleboel prachtige inhoudelijke en nuttige reacties. Daar kan ik zelf iets van leren!
Heel veel succes met de hulp. Liefde is soms heel ingewikkeld ❤️❤️

 

[Psychojohn]

En ik kan de oorzaak van het probleem weg nemen, door niet meer naar feestjes te gaan

Het is misschien niet het antwoord waar je op hoopt, maar feestjes kunnen zonder drank en drugs ook heel leuk zijn. Het heeft zelfs heel veel voordelen, zeg ik uit ervaring. En als dit jou relatie ten goede doet moet je misschien een keuze maken. Tussen alleen zijn en los gaan, of samen zijn maar wel met de rem ingedrukt. Maar je kan nogsteeds naar feestjes!

Maar er komt een moment dat dat een tijd goed gaat, ik wel weer een keer te veel drink en er drugs op tafel komen en dat ik dan alsnog de mist inga.

Ik weet natuurlijk niet hoe oud je bent, maar als jij nuchter een tijdje naar feestjes gaat. Of helemaal niet naar feestjes gaat wat je zelf zegt. Groei je hier misschien wel overheen. Stel je bent nu 27 kan het zomaar zijn dat je over een jaar ineens een huisje boompje beestje wilt (ik zeg maar wat he). Het zijn puur behoefte die jij hebt.

Dat is ook de reden waarom ik het nu niet vertel, want hij heeft net een nieuwe baan en ik merk dat hij enorm onder druk staat

Die behoefte lijkt bij jou wel te zijn om los te gaan en dus te zoenen met onbekende onder invloed. Echter lees ik overal heel veel medeleven van jou met jou vriend (in nuchtere staat). Wat jou nuchtere behoefte en dus "echte behoefte" toch jou relatie lijkt te zijn. Ik vind dit citaat een geldige reden om het nu NOG niet te vertellen, en juist heel empathisch. Neemt niet weg dat het verteld moet worden. Dus je moet wel een grens trekken, als hij over een maand nogsteeds enorm onder druk staat het wellicht alsnog vertellen.

Hoop dat je hier wat aan hebt. Therapie heb ik zelf geen ervaring mee, maar leg het aan hem voor. Op het moment dat je alles opbiecht en al jou gedachten verteld. Geef dan als oplossing samen therapie. Wellicht helpt dat jullie relatie, "niet geschoten is altijd mis."

 

[Dick_van_Leeuwen]

Loslaten. Jullie hebben een afwijkende set normen en waarden.

 

[Wollukker]

Even mijn 2 centjes:

Zo te lezen houden jullie wel echt van elkaar. Ga eens in relatietherapie. Dat klinkt heel eng, maar heeft bij mij destijds zeker geholpen. Zo'n therapeut is zeker geen tovenaar, en hij/zij heeft niet de magische formule om de relatie te redden. Je leert door die therapie met name jezelf en de ander beter kennen, en aan de hand daarvan zou je een conclusie kunnen trekken of jullie te verschillend zijn om de relatie in stand te houden. Mijn relatie is overigens gestrand destijds, maar dat kwam dus doordat we onszelf en elkaar dusdanig beter leerde kennen dat we die conclusie zelf hebben kunnen maken, zonder overspel of wantrouwen voorafgaand.

Jij gelooft niet in monogamie. Jouw vriend wel. Dit wil niet per se betekenen dat jouw vriend lust en liefde niet van elkaar kan scheiden. En dit wil ook niet direct betekenen dat hij jaloers is. Misschien vindt hij het wel acceptabel dat je zoent/seks hebt met andere, zolang het niet achter zijn rug om is en je hem wel betrekt in het proces. En als dit zo is, weet hij dit waarschijnlijk niet eens van zichzelf. Klinkt gek, maar ik ben zelf een praktijkvoorbeeld.

Ik vind het niet erg (sterker nog, ik vind het opwindend) als mijn huidige vriendin seks heeft met anderen. Zo lang ik in dezelfde ruimte ben en we open en eerlijk tegen elkaar zijn. Als ze seks met iemand zou hebben achter mijn rug om en dat vertrouwen beschaamt, dan is de relatie over.
Andersom heeft zij liever niet dat ik seks heb met andere vrouwen, ook niet als zij erbij is. Dit is voor mij totaal geen issue, want ik zou er alleen maar van kunnen genieten als zij er 100% achter staat. De liefde voor haar is veel groter dan dat stukje lust.

Dat gezegd hebbende, die laatste 2 alinea's moet je sowieso nu nog niet aan beginnen of het zelfs maar voorstellen. Het is een potentieel gevolg van de oplossing, niet de oplossing zelf. Dit kan alleen maar als het vertrouwen over en weer 100% is jaloezie niet in jullie (en met name zijn) woordenboek voorkomt. De meest gemaakte fout onder koppels is dat ze hiermee denken hun beschadigde relatie te redden.

 

[HuisbaasBob]

Wat naar om te lezen in wat voor spagaat je zit. Je houdt van je vriend maar tegelijkertijd doe je dat wat hem het allermeeste kwetst.

Op zo'n moment is het wijs om eens goed na te denken, vanuit zowel je eigen als de ander's perspectief wat nu werkelijk de beste koers is.
Ik ken jullie en de gehele situatie totaal niet natuurlijk, maar ik heb wel sterk de mening dat jullie op de lange termijn niet bij elkaar passen.

Zelf ben ik echt stapelgek op mijn vriendin, zij is alles voor mij.
Maar als zou blijken dat ik haar ongelukkig maak omdat we niet compatible zijn op wat voor manier dan ook zou ik er alles aan doen om haar te overtuigen dat we uit elkaar moeten.
Dat zou het grootste verlies in mijn leven zijn, maar ik zou dan toch het beste met haar voor hebben.

Wat ik wil zeggen is dat een relatie verbreken soms echt niet een negatief ding hoeft te zijn, maar juist een gebaar dat je om elkaar geeft en de ander (en jezelf) nieuwe mogelijkheden wil bieden om geluk te vinden.
Van iemand houden betekent soms ook diegene los laten

 

[Casrus]

Maar als we zo fundamenteel een andere waarde hechten aan het fysiek zijn met een ander, is de relatie dan wel houdbaar? Hoe ga ik om met deze situatie.

Wat wil jij?

 

[CaRRita]

hij heeft altijd het gevoel dat hij minder is dan ik

ik heb het gevoel dat ik zijn liefde niet verdien

Ik begrijp dat er echt wel het een en ander speelt bij jullie. Hoe meer ik erover lees, hoe ingewikkelder ik het vind. Het lijkt wel een wedstrijd in 'de mindere' zijn. Dus heel goed om daar (eventueel met hulp) eens goed naar te gaan kijken. Ook echt moedig van je!

 

[mitchieee]

Ik blijf tot nu toe ook vreemdgaan in relatie’s hoe naar ik het ook vind voor de ander, ik ken de verlangens enige tijd weerstaan en daarna is het tog wel gedaan, ik ben ook pas 23 dus heb nog tijd om te leren

 

[Mindless]

Ik blijf tot nu toe ook vreemdgaan in relatie’s hoe naar ik het ook vind voor de ander, ik ken de verlangens enige tijd weerstaan en daarna is het tog wel gedaan, ik ben ook pas 23 dus heb nog tijd om te leren

Als je echt om je partners gaf, dan zou die liefde je lust wel overstemmen op de momenten dat je ze bedroog.

Weet niet wat ik lees in dit topic. Als je keer op keer je partner bedriegt, wetende dat hij/zij daar een enorm probleem mee heeft, dan beschik je duidelijk niet over de empathie om te beseffen waar je mee bezig bent. Dan begrijp je niet de pijn die je iemand daarmee doet. Want je doet het zonder aan diegene te denken gewoon weer. Oftewel, je bent met jezelf en je eigen plezier bezig.

 

[Casrus]

Ik blijf tot nu toe ook vreemdgaan in relatie’s hoe naar ik het ook vind voor de ander, ik ken de verlangens enige tijd weerstaan en daarna is het tog wel gedaan, ik ben ook pas 23 dus heb nog tijd om te leren

Wees niet roekeloos met het hart van een ander.

Afz.: "Afgelikte boterham".

 

[JohnGalt]

Ik blijf tot nu toe ook vreemdgaan in relatie’s hoe naar ik het ook vind voor de ander, ik ken de verlangens enige tijd weerstaan en daarna is het tog wel gedaan, ik ben ook pas 23 dus heb nog tijd om te leren

Wees niet roekeloos met het hart van een ander.

Afz.: "Afgelikte boterham".

Wees gewoon vooraf heel duidelijk, ik ben niet monogaam dus ik ga geen exclusiviteit bieden. Dan is het aan de ander om dat te accepteren of verder te zoeken.

 

[Casrus]

Wees gewoon vooraf heel duidelijk, ik ben niet monogaam dus ik ga geen exclusiviteit bieden. Dan is het aan de ander om dat te accepteren of verder te zoeken.

Relaties zijn ook situaties die zich ontwikkelen, maar je partner moet er wel in mee kunnen gaan, anders loopt jullie relatie stuk.

Als we drugs gebruiken ontremd dat, en als je dan in een situatie bent dat je gemakkelijk seks kunt hebben met anderen ga je dingen doen waar je spijt van krijgt.

Voor zover ik dat zie; in een relatie pas je jezelf aan elkaar aan, dat hoeft niet te betekenen dat je jezelf zonder meer op moet offeren voor je partner, maar jullie moeten allebei elkaar iets leveren binnen de relatie.

 

[JohnGalt]

Relaties zijn ook situaties die zich ontwikkelen, maar je partner moet er wel in mee kunnen gaan, anders loopt jullie relatie stuk.

Als we drugs gebruiken ontremd dat, en als je dan in een situatie bent dat je gemakkelijk seks kunt hebben met anderen ga je dingen doen waar je spijt van krijgt.

Voor zover ik dat zie; in een relatie pas je jezelf aan elkaar aan, dat hoeft niet te betekenen dat je jezelf zonder meer op moet offeren voor je partner, maar jullie moeten allebei elkaar iets leveren binnen de relatie.

Klopt, zo hebben wij ook na ruim 25 jaar samen zijn onze relatie geopend. In overleg, in een tempo die ons beiden past, op een manier waar wij beiden achterstaan. Maar als je 23 ben en steeds vreemd gaat in relaties (meervoud), dan kun je beter vooraf duidelijk zijn.

 

[Dirkdirk]

Ik ben niet de persoon die een diep geladen antwoord kan geven sinds mijn romantische relaties/bedpartners op één duim te tellen zijn, maar hypotetisch gezien zou ik bij vreemdgaan de knoop gelijk doorhakken. Noem me ouderwets maar ik vind dat je in een monogame relatie, als je dat zo hebt afgesproken, je niet vreemd màg gaan. Vreemd gaan is voor mij gelijk rode kaart. Ik zou me zo bedrogen voelen dat ik niet meer iets met die persoon zou willen hebben. Als het vertrouwen eenmaal zo geschaad is zou dat voor mij te pijnlijk zijn om nog verder te kunnen.

Maar goed. Ik ben Dirkjan, niet Mister Playboy.

 

[Spyro]

Ik ben niet de persoon die een diep geladen antwoord kan geven sinds mijn romantische relaties/bedpartners op één duim te tellen zijn, maar hypotetisch gezien zou ik bij vreemdgaan de knoop gelijk doorhakken. Noem me ouderwets maar ik vind dat je in een monogame relatie, als je dat zo hebt afgesproken, je niet vreemd màg gaan. Vreemd gaan is voor mij gelijk rode kaart. Ik zou me zo bedrogen voelen dat ik niet meer iets met die persoon zou willen hebben. Als het vertrouwen eenmaal zo geschaad is zou dat voor mij te pijnlijk zijn om nog verder te kunnen.

Maar goed. Ik ben Dirkjan, niet Mister Playboy.

Ik deel je mening volledig.

 

[Casrus]

Ik ben niet de persoon die een diep geladen antwoord kan geven sinds mijn romantische relaties/bedpartners op één duim te tellen zijn, maar hypotetisch gezien zou ik bij vreemdgaan de knoop gelijk doorhakken. Noem me ouderwets maar ik vind dat je in een monogame relatie, als je dat zo hebt afgesproken, je niet vreemd màg gaan. Vreemd gaan is voor mij gelijk rode kaart. Ik zou me zo bedrogen voelen dat ik niet meer iets met die persoon zou willen hebben. Als het vertrouwen eenmaal zo geschaad is zou dat voor mij te pijnlijk zijn om nog verder te kunnen.

Maar goed. Ik ben Dirkjan, niet Mister Playboy.

Als iemand die ge-ëxperimenteerd heeft als prostitué zeg ik "we lijden meestal meer onder het verbreken van de afspraken met onszelf dan de daadwerkelijke gevolgen van het doen van de dingen die we met elkaar afgesproken hadden niet te doen." Op seksueel vlak. Maar het is beter als je qua seks met je partner op dezelfde pagina zit.

Toen ik jong was -in de vorige eeuw- was Hugh Hefner een held. Nu hebben we serie na documentaire waarin het Playboy Imperium verguisd wordt.

 

[Dirkdirk]

we lijden meestal meer onder het verbreken van de afspraken met onszelf dan de daadwerkelijke gevolgen van het doen van de dingen die we met elkaar afgesproken hadden niet te doen

Wat? Wat is dit nou weer voor een zin, man.

Op seksueel vlak. Maar het is beter als je qua seks met je partner op dezelfde pagina zit.

Op seksueel vlak is het sowieso goed als je met je partner op dezelfde pagina zit, anders wordt het verkrachting hè. Het gaat hier volgens mij meer om monogamie en polygamie, en het vreemdgaan in de zin van het vertrouwen van je monogame partner schaden door met een andere partner seks te hebben/andere romantische dingen te doen.

 

[Casrus]

Wat? Wat is dit nou weer voor een zin, man.

Heb altijd "zin".

Op seksueel vlak is het sowieso goed als je met je partner op dezelfde pagina zit, anders wordt het verkrachting hè.

Hangt ervan af of de seks vrijwillig is of niet. Maar dat bedoelde ik natuurlijk niet.

Voordat er weer mensen ernstig getriggerd raken.

 

[Dirkdirk]

Maar dat bedoelde ik natuurlijk niet.

Ik grapte ook maar een beetje, ik had door wat je bedoelde. Niet seks op dezelfde pagina als in verkrachting, maar seks met consent en dat je dan dingen voorstelt die de ander niet wilt, maar dat je dat dan niet gaat lopen afdwingen.

 

[Casrus]

Ik grapte ook maar een beetje, ik had door wat je bedoelde. Niet seks op dezelfde pagina als in verkrachting, maar seks met consent en dat je dan dingen voorstelt die de ander niet wilt, maar dat je dat dan niet gaat lopen afdwingen.

Je moet geven en nemen in een relatie, dat gegeven lijkt een beetje ondergesneeuwd in de 21e eeuw.

 

[mitchieee]

Als je echt om je partners gaf, dan zou die liefde je lust wel overstemmen op de momenten dat je ze bedroog.

Weet niet wat ik lees in dit topic. Als je keer op keer je partner bedriegt, wetende dat hij/zij daar een enorm probleem mee heeft, dan beschik je duidelijk niet over de empathie om te beseffen waar je mee bezig bent. Dan begrijp je niet de pijn die je iemand daarmee doet. Want je doet het zonder aan diegene te denken gewoon weer. Oftewel, je bent met jezelf en je eigen plezier bezig.

Dat stukje over empathie heb ik ook vrijwel niet