Ik heb een bromazolam en speed verslaving op het moment, en weet niet wat k moet.

Hey wat super kut, en wat knap dat je hier al tips zoekt. Hoewel hier veel mensen met eenzelfde (combi) verslaving zitten, kunnen we weinig voor je doen. Het beste is toch wel echt naar je huisarts te gaan en hulp te zoeken bij je verslaving. Weet je omgeving dat je gebruikt? En dat je verslaafd bent? Ik zou ook beginnen met vandaag iemand in vertrouwen te nemen en open kaart te spelen. Misschien schaam je je, maar je bent niet de enige die dit overkomt en de ervaring leert: je kan het niet in je eentje oplossen. Dat hoeft ook helemaal niet. Mensen die van je houden willen je graag helpen beter te worden.


Hier kun je goed terecht voor herkenbaarheid en tips als je begint met afkicken… maar die eerste stapjes, die kun je alleen zelf maken.
 
Voor de bromazolam moet je inderdaad echt even naar de huisarts. Die kan je doorverwijzen naar gespecialiseerde behandelaars. Dat is nodig omdat je eerst overgezet moet worden op een andere benzo zoals diazepam. Vervolgens moet je dat dan heel langzaam gaan afbouwen.

Gebruik van benzo's hangt natuurlijk samen met de speed die je gebruikt. Dus beide middelen zullen tegelijkertijd aangepakt moeten worden. Met speed kun je wel in één keer stoppen. Sterker nog: langzaam afbouwen werkt bij speed niet omdat je er cravings van krijgt.

Je zegt zelf ook al dat er onderliggende problemen zijn. Waar je dus hulp bij kunt gebruiken is hoe je op een gezonde manier omgaat met de dingen waar je last van hebt. Dat is eerst een zoektocht, en daarna gaat het gepaard met wat vallen en opstaan. Maar als je er gemotiveerd mee aan de slag gaat dan word je levenskwaliteit al snel een stuk beter. Dus het loont zeker om je best te doen!

Succes!
 
is van omgeving veranderen/verhuizen.
CA voorblad 'ben ik cocaine verslaafd?';
We probeerden op eigen kracht te stoppen, en soms lukte dat ook, voor een
tijdje. Na een maand, dachten we dat we het weer in de hand hadden. We
dachten dat ons systeem weer in balans was, en dat we maar een beetje nodig
zouden hebben om die oude high weer te kunnen krijgen. Nu zouden we wél
oppassen en het zou niet uit de hand lopen. Maar we belandden weer in dezelfde
situatie, of in een nog ergere.
We gingen niet van huis, zonder te gebruiken. We hadden alleen seks als we
gebruikt hadden. We konden geen telefoongesprek voeren zonder coke. We
konden niet slapen. Soms leek het alsof we niet konden ademen zonder coke.
We probeerden van alles: een andere baan, een ander huis, een andere stad, een
andere liefde – omdat we geloofden dat het aan de omstandigheden, de mensen om

ons heen of aan ons huis lag, dat ons leven zo’n puinhoop was geworden.
Misschien zagen we zelfs één van onze cocaïne maatjes doodgaan na
een epileptische aanval, en nog gingen wij gewoon door met gebruiken.
Maar uiteindelijk moesten we de feiten onder ogen zien. We moesten toegeven
dat cocaïne een ernstig probleem in ons leven was, dat we verslaafd waren.
Ik ben het niet per sé eens of oneens met je maar wilde deze wel even delen.
En alle contact verbreken met mensen die in je "drugs" cirkel zitten.
Hier sluit ik me wel volledig bij aan, en ik raad persoonlijk wel aan om een Narcotics Anymous of Cocaïne Anonymous meeting eens te bezoeken. Hier kan je heel veel leren en zal je zien dat je niet alleen staat in de struggles waar je mee dealt.
 
CA voorblad 'ben ik cocaine verslaafd?';

Ik ben het niet per sé eens of oneens met je maar wilde deze wel even delen.

Hier sluit ik me wel volledig bij aan, en ik raad persoonlijk wel aan om een Narcotics Anymous of Cocaïne Anonymous meeting eens te bezoeken. Hier kan je heel veel leren en zal je zien dat je niet alleen staat in de struggles waar je mee dealt.
Verhuizen hielp mij inderdaad niet. Andere kant van het land… maar als ik trek had reed ik er gewoon heen. Paar weken later had ik een dealer vlak bij mijn nieuwe thuis. Het enige dat mij hielp was mijn angsten aangaan en mijn denken (bijna) volledig te herzien.
 
Laatst bewerkt:
Verhuizen hielp mij inderdaad niet. Andere kant van het land… maar als ik trek had reed ik er gewoon heen. Paar weken later had ik een dealer vlak bij mijn nieuwe thuis. Het enige dat mij hielp was mijn angsten aangaan en mijn denken (bijnaj volledig te herzien.
Ook iets soortgelijks meegemaakt. Ik had weer eens alle nummers van mn dealers verwijderd, omdat ik 'deze keer echt ging stoppen!!'. Toen in na een poosje weer zoveel trek en er mee bezig geweest dat ik via een app in contact kwam met een dealer. Helemaal naar de andere kant van het land ben gereden. Na lang heen en weer gechat kwam die maar niet opdagen. Heledag weer verneukt.

Maar het er mee bezig zijn, het stiekeme, het afspreken, de moeite ervoor doen is al iets verslavends opzich.
 
Verhuizen is anders ook niet niks. Been there, done that maar ergens beginnen met niks is verschrikkelijk.

Grappig ik vluchtte toen indirect voor de alcohol en de patronen. Maar ging in nieuwe stad in mijn eentje drinken.

Ik kaap je topic. Je bent goed bezig!
 
Ik naar verschillende glasbakken maar op de fiets dus kleine hoeveelheden tegelijk. En wilde niet gesnapt worden in het trappenhuis.
Er kwam altijd meer binnen dan eruit ging…
 
Het gaat okay vandaag zo verjaardag van mn opa, mn familie weet ervan. Ben wel en beetje zenuwachtig
Hey maar wat knap dat je eerlijk bent geweest met je familie! Ik kan me goed voorstellen dat je zenuwachtig bent, maar vergeet niet dat je naast je verslaving ook gewoon een (waarschijnlijk mooi) mens bent waarvan ze houden. Gaan ze je helpen verdere hulp te zoeken?
 
Terug
Bovenaan