Impact van truffels

[oortjes]

Hoi allemaal!

Ik zat wat rond te lezen en las wat truffels of andere psychedelica soms na de trip met mensen doen en ik dacht eigenlijk waarom wil ik niet weten wat het bij andere mensen veranderd heeft.

Als dit verkeerd staat mag je het gerust verplaatsen. Het gaat niet alleen om truffels maar om psychedelica algemeen.

Voorheen dronk ik ontzettend veel, als ik begon met drinken kon ik ook niet meer stoppen. Nu heb ik een aantal keer psychedelica gedaan en kom ik er eigenlijk achter dat ik helemaal geen behoefte meer heb om te drinken (wat in mijn ouders ogen heel goed oogt). Maar het nadeel is wel dat ik nu meer blow.

Ook kan ik nu beter en makkelijker over mijn gevoelens praten dan anders en denk ik veel rustiger na. Als er een probleem is dan analyseer ik het eerst en ga dan oplossingsgericht te werk ipv direct boos zijn en me gelijk willen hebben.

Wat heeft psychedelica bij jullie veranderd in positieve en negatieve zin?

groetjes

 

[Psychedelibee]

Psychedelica heeft mijn hele kijk op de wereld veranderd. Het begon eerst met filosofischer worden, veranderen van overtuigd atheïst naar agnost. Later volgde een meer een open kijk naar alles en in het bijzonder spiritualiteit. In het bijzonder spiritualiteit omdat ik hier voor psychedelica echt totaal niks van moest hebben. Nu mediteer ik ook en geloof ik dat er meer is dan we zo normaal kunnen waarnemen. De inzichten en ervaringen die ik op psychedelica heb meegemaakt sluiten redelijk aan op non-dualiteit.

Op wat meer praktisch vlak hebben psychedelica ook impact op mij gehad. Zo ben ik na een LSD trip van het een op andere moment gestopt met dagelijks blowen na 6 jaar. Onder andere ook door psychedelica heb ik geleerd heel veel dingen gewoon los te laten, terwijl ik daarvoor best een controlfreak was.

Dit is wat mij zo direct te binnen schoot, ik ben vast nog een hoop dingen vergeten.

 

[Bobsacamano]

Psychedelica heeft mij een raadzamer rustiger relaxter mens gemaakt. Met meer openheid en naar andere mensen. Ook ben ik een stuk filosofischer en dieper gaan denken over ons bestaan en hoe voor mij ons universum in elkaar zit. Dit heeft voor mij duidelijke implicaties in het leven. Het gaat me allemaal een stuk beter af en positiever vergeleken met vroeger. Natuurlijk heb ik nog rot dagen zoals vroeger maar ik kan er anders mee omgaan.

Psychedelica heeft mijn hele kijk op de wereld veranderd. Het begon eerst met filosofischer worden, veranderen van overtuigd atheïst naar agnost. Later volgde een meer een open kijk naar alles en in het bijzonder spiritualiteit. In het bijzonder spiritualiteit omdat ik hier voor psychedelica echt totaal niks van moest hebben. Nu mediteer ik ook en geloof ik dat er meer is dan we zo normaal kunnen waarnemen. De inzichten en ervaringen die ik op psychedelica heb meegemaakt sluiten redelijk aan op non-dualiteit.

Op wat meer praktisch vlak hebben psychedelica ook impact op mij gehad. Zo ben ik na een LSD trip van het een op andere moment gestopt met dagelijks blowen na 6 jaar. Onder andere ook door psychedelica heb ik geleerd heel veel dingen gewoon los te laten, terwijl ik daarvoor best een controlfreak was.

Dit is wat mij zo direct te binnen schoot, ik ben vast nog een hoop dingen vergeten.

 

[ElvenSpice]

Voor mijn goede ervaring met psychedelica ging alles op automatische piloot. Emoties ect. gingen soms bijna vanzelf zonder dat je echt door hebt wat er nu aan de hand is en dan bedoel ik meer lachen omdat iedereen lacht en soortgelijke dingen. Nu denk ik over alles veel meer na waardoor ik de dingen die echt grappig zijn ook beter waardeer, maar de dingen die nergens op slaan of de zoveelste grap/leuk ding zijn laten mij dan ook compleet koud.

Ik heb het gevoel dat mijn bewustzijn van mijn lichaam, de omgeving, interacties, ect. veel groter is geworden. Dit is zowel een prachtig iets als iets wat soms wel in de weg kan staan.
Ik let nu best wel veel op hoe ik handel, loop en dergelijke wat zowel positief is, maar soms ook hinderlijk. Ik zie duidelijk waar ik aan kan werken en hoe het verbeterd moet worden, maar ik zie ook dat dat niet direct kan gebeuren.

Het ligt er ook enorm aan wat je met de ervaringen doet. Als je ze beter probeerd te begrijpen en als iets persoonlijks ziet dan zal het een hele andere waarde hebben dan dat je denk dat het gekke kleurtjes zijn en random hallucinaties.

Uiteindelijk denk ik dat begrip en integratie de sleutel zijn om iets waardevols uit deze ervaringen te halen.

 

[MeejheM]

wat ik geleerd heb van truffel is dat ze net als paddo's niks voor mij zijn.

lsd, mescaline en de rest gaat wel prima.

 

[Mindless]

Voor mijn goede ervaring met psychedelica ging alles op automatische piloot. Emoties ect. gingen soms bijna vanzelf zonder dat je echt door hebt wat er nu aan de hand is en dan bedoel ik meer lachen omdat iedereen lacht en soortgelijke dingen. Nu denk ik over alles veel meer na waardoor ik de dingen die echt grappig zijn ook beter waardeer, maar de dingen die nergens op slaan of de zoveelste grap/leuk ding zijn laten mij dan ook compleet koud.

Dat is het voor mij ook vooral wat betreft de uitwerking van deze middelen op mijn gewone dagelijkse leven. Meer stilstaan bij dingen / bewuster door het leven gaan. Dat lachen voorbeeld komt me ook heel bekend voor en dat is ook iets waar ik het laatst met een vriend over had. Zo komt het vaak voor dat lachen iets is wat heel erg automatisch gaat. Soms vind je iets bijvoorbeeld helemaal niet echt grappig, maar is het sociaal zo gegroeid dat je er om lacht. Een echt diepe lach (vanuit je buik) is iets totaal anders. Echt in de slappe lach liggen met tranen in de ogen heeft altijd een soort speciale werking op mij waardoor ik me weer even helemaal vol leven voel.

Dat aan de ene kant en aan de andere kant dat het me van m'n atheïsme en gedeeltelijk van m'n materialisme heeft afgeholpen. Er zijn een paar momenten tijdens trips geweest die zo overweldigend waren in hun overtuiging dat er wel degelijk iets is wat je God kunt noemen, dat op een bepaalde manier mijn atheïsme en cynisme op dat moment gewoon van me af gezandstraald werden. Religieus zou ik me zelf nu niet noemen, aangezien ik denk dat religies slechts een voorstelling/fantasie van the real thing brengen. Spiritueel zou je het kunnen noemen, maar die term is inmiddels ook flink verpest door hippies en dergelijke.

 

[Narayani]

Hmmm moeilijk te verwoorden maar ik ga het proberen Ik voelde me altijd een beetje 'disconnected' van mijn omgeving, als kind al. Alsof ik een andere kijk had op dingen (net iets fantasierijker, gevoeliger) en daarin voelde ik me heel alleen, dit leidde er bijvoorbeeld ook toe dat ik dacht dat ik gepest werd vroeger omdat ik raar en minder sociaal was. Ik voelde me anders dan andere kindjes want ik speelde liefst alleen of met 1 vriend(innet)je en ik was altijd heel rustig, buitenspelen ging me niet zo goed af. Ik heb zelfs een tijd geloofd dat de stroeve relatie met mijn moeder zo was omdat ik een 'mislukt' kind was in haar ogen. Logischerwijs heeft dat altijd voor veel narigheid gezorgd wat ik nu nog een beetje moet verwerken maar het proces is wat mij betreft wel versneld door psychedelica.

Al met de eerste keer trippen heb ik daarmee een soort vrede kunnen sluiten. Ik ben mezelf steeds meer gaan zien als 'goed genoeg' en ik ben er ook meer open gaan staan voor dat veel mensen iets soortgelijks ervaren als ik maar dat niet durven te uiten net als dat ik dat niet durfde en dus ben ik helemaal niet alleen of raar. Het gaat me nu steeds beter af om me te uiten waardoor ik beter contact leg met nieuwe mensen bijvoorbeeld op mijn werk. Ik ben bovendien heel sterk de waarde gaan inzien van de mensen waarbij ik het gevoel heb dat zij mij volledig accepteren zoals ik ben ipv mij te focussen op mensen die dat niet kunnen wat lang een rode draad is geweest in mijn leven. Ik hoef me niet meer in bochten te wringen om te voldoen als persoon en daardoor is zo veel veranderd.

De relatie met mijn moeder is ook aanzienlijk verbeterd met name na mijn ene paddo tripje waarin ik voor mijn gevoel terug ging naar mijn kindertijd en weer een hoop van de positieve dingen kon zien daaruit. Ook ben ik gaan begrijpen dat het voor mijn moeder ook niet altijd makkelijk moet zijn geweest (scheiding, geen geld etc). We zijn veel opener geworden naar elkaar en zij heeft mij ook verteld dat ze zich schuldig voelt, dat ze er meer had moeten zijn voor mij fysiek en emotioneel. Nu maakt ze dat meer dan goed en heb ik zelfs op mijn beurt haar wat steun kunnen bieden in een moeilijke tijd. Het helpt enorm om te zien dat hoewel wij lang een matige band hadden zij wel degelijk van mij houdt zoals iedere moeder van haar kind houdt.

Ik weet niet of het direct te linken is aan psychedelica maar ik denk wel dat bovenstaande er invloed op heeft gehad; ik ben een veel actiever persoon geworden. In de zin dat ik weer een opleiding ben gaan doen, het me beter lukt om alles op orde te houden, dingen te regelen, en van die simpele dingen als op tijd je bed uit komen. Een stukje ervan zal ook horen bij ouder worden en volwassener maar ik geloof wel dat er dingen in gang zijn gezet die mij een steuntje in de rug gegeven hebben

 

[Bobsacamano]

Fijn uitgelegd hoor mooi wat het een deel voor je heeft gedaan.

Hmmm moeilijk te verwoorden maar ik ga het proberen

 

[oortjes]

Mee eens, dikke respect voor jou en je mama.

 

[Narayani]

Fijn uitgelegd hoor mooi wat het een deel voor je heeft gedaan.

Hmmm moeilijk te verwoorden maar ik ga het proberen

Ja ik zou het weliswaar niemand aanbevelen als therapie ofzo. Het is geen easy fix. Maar als je het ook niet zo benadert maar je ontvankelijk opstelt kan het wel heel veel bieden vind ik. Ben nu net thuis van een therapiesessie om maar even te illustreren dat er nog werk aan de winkel is Dat gaat dan wel om de verwerking van een trauma dat los staat van bovenstaande, middels EMDR.

Maar ik doe m'n psycholoog kennelijk versteld staan van de hoeveelheid zelfkennis waar ik over beschik en ik ben er van overtuigd dat die zeker helpt en verbeterd is door truffels. Lang verhaal kort zeg maar