De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met het opstellen van een brief voor de fracties van de 2dekamer mbt het naderende drugsdebat.
Met de thread van gisteren tov alcohol en tabak kwam heel duidelijk een onderwerp naar voren, dat aansloot bij 1 van mijn punten in de brief.
Desbetreffende voorstellen zijn inmiddels uitgeschreven, al komen er nog zon 4 punten bij, maar die moet ik nog verder uitschrijven.
In de tussentijd is het misschien wel leuk jullie de gelegenheid te geven om mij indien nodig te verbeteren, of inhoudelijk bij te sturen, spelfoutjes of whatever..
Hier de eerste 2 punten uit de brief:
Met de thread van gisteren tov alcohol en tabak kwam heel duidelijk een onderwerp naar voren, dat aansloot bij 1 van mijn punten in de brief.
Desbetreffende voorstellen zijn inmiddels uitgeschreven, al komen er nog zon 4 punten bij, maar die moet ik nog verder uitschrijven.
In de tussentijd is het misschien wel leuk jullie de gelegenheid te geven om mij indien nodig te verbeteren, of inhoudelijk bij te sturen, spelfoutjes of whatever..
Hier de eerste 2 punten uit de brief:
----------------------------------
Drugs in het algemeen.
Het woord 'drugs' is een Nationaal onbegrepen term.
De van Dale schrijft dat drugs stimulerende, verdovende of hallucinogene middelen zijn. Verder definieert het harddrugs als sterk verslavende drugs en softdrugs als drugs met een geringe verslavende werking. Hier is reeds sprake van de eerste tegenstrijdigheid. Hallucinogenen vallen op deze manier wel onder drugs, maar niet onder hard- of softdrugs.
Voor de politiek is drugs datgene wat in de opiumwet staat of zou moeten staan, op basis van o.a. bewustzijnsveranderende, verslavende of maatschappelijke eigenschappen. De definities van soft- en harddrugs die vaak worden gehanteerd, zijn drugs met een aanvaardbaar en onaanvaardbaar hoog risico. Deze termen zijn echter subjectief interpreteerbaar.
Voor de gemiddelde burger is drugs echter een verzamelnaam voor verslavende middelen, waarvan de gebruiker kapot gaat en tot last wordt voor de samenleving. Dit leidt o.a. tot misvattingen, vooroordelen en miscommunicatie tussen politiek, media en bevolking.
Feitelijk staat in de volksmond verlaving centraal bij de definitie van drugs. Het zou daarom logisch zijn dat dit ook zo is in de politiek, echter zou dit resulteren in het o.a. op moeten nemen van koffie, alcohol, nicotine en benzodiazepinen in de opiumwet. Naast de automatische illegale status en de daarbij behorende beperkingen, zou de stigmatisering van het woord drugs alleen al, voorkomen dat dit maatschappelijk als acceptabel bevonden wordt.
De term drugs is dus aan een naamswijziging toe.
De term die het meest overeenkomt met die van de volksmond, is 'verslavende middelen', echter is dit politiek niet hanteerbaar vanwege de hierboven genoemde redenen. Ook is de definitie van verslaving onderhevig aan veranderingen en zijn er middelen zoals cannabis waarbij geen sprake is van een klassiek verslavend middel, maar wel van een middel waarvan het gebruik makkelijk een gewoonte wordt. Ook hier is dus weer sprake van technische problematiek. Een term die politiek en
maatschappelijk correct is, zou bijvoorbeeld 'neurologisch actieve stoffen' zijn. Er zou dan bijvoorbeeld kunnen worden gesproken over een NAS-lijst i.p.v over de opiumwet, aangezien ook deze term onderhevig is aan maatschappelijke stigmatisering. Echter resulteert ook deze naamswijziging in de noodzaak tot het opnemen van stoffen waarvan het niet wenselijk is dat deze onderhevig zijn aan de in de opiumwet opgelegde beperkingen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan alcohol. Naast deze naamswijziging zou het dus ook noodzakelijk zijn om deze beperkingen, niet langer leidend, maar optioneel te laten zijn. Alleen zo is het mogelijk om de stoffen die thuishoren in de lijst, er ook in op te nemen.
----------------------------------
De opiumwet; harddrugs en softdrugs.
De regelgevingen ten aanzien van hard- en softdrugs verschillen nauwelijks. Het gemaakte onderscheid hiertussen, heeft dus voornamelijk een voorlichtende rol en een rol in de bepalingen van het strafrecht. Het huidig gemaakte onderscheid resulteert echter in misvattingen. Zo zou iemand die xtc heeft geprobeerd kunnen veronderstellen een soortgelijk risico aan te gaan bij het proberen van cocaine en zou iemand die dagelijks slaapmiddelen gebruikt, in de veronderstelling kunnen zijn hiermee geen met drugs gerelateerde risico's te lopen.
Er is dus sprake van categorisering met suggestieve en misleidende gevolgen.
Eventuele oplossingen hieromtrent zijn het uitbreiden of juist samenvoegen van deze lijsten.
Het uitbreiden van deze lijsten levert echter problemen op.
Enkele voorbeelden hiervan zijn:
-het verliezen van overzicht en begrijpbaarheid.
-het onvermijdelijk voorkomen van drugs in meerdere categorieën.
-de extra expertise die benodigd is voor het correct indelen van de verschillende middelen.
-de mogelijke noodzaak tot verdere uitbreiding van deze groepen bij toekomstig in te delen middelen.
Een nadeel van het samenvoegen van deze lijsten, is het verliezen van de wenselijk voorlichtende rol. Al hoop ik dat bovenstaand schrijven de tekortkomingen van de huidige rol hieromtrent voldoende illustreert en dat het zodanig niet als nadeel kan worden gezien, het vergt wel een extra aanpassing.Namelijk het combineren van de middelen in de lijst met een (beknopt) risicobeoordelings overzicht.
Dus een schema waarin behalve de naam van het middel, o.a. ook de geestelijke en lichamelijke verslavingskans, en de kans op acute en chronische toxiciteit wordt weergegeven middels bijvoorbeeld een puntensysteem.
Een eventuele uitbreiding hierop, is het hanteren van dit puntensysteem bij de bepaling van het afnemen of toekennen van legale statussen omtrent desbetreffende middelen. Het voordeel hiervan is dat dergelijke herindelingen dan slechts plaatsvinden op basis van wetenschappelijke data. Een nadeel is dat middelen zoals nicotine en alcohol een onvermijdbaar illegale status zullen krijgen en dus in een uitzonderingsregel zullen moeten vallen.
Kort samengevat stel ik dus voor om
-een naamswijziging van het woord 'drugs' naar bijvoorbeeld 'neurologisch actieve stoffen' uit te voeren.
-een naamswijziging van het woord 'opiumwet' naar bijvoorbeeld 'NAS-lijst' uit te voeren.
-de lijsten in de opiumwet samen te voegen tot één lijst.
-de lijst te combineren met een beknopt risicobeoordelings overzicht.
-in de opiumwet opgelegde beperkingen optioneel te laten zijn.
-het eventueel bepalen van de illegale status van middelen op basis van het in het risicobeoordelingsoverzicht gehanteerde puntensysteem.
Kort samengevat zijn enkele van de voornaamste voordelen die ik hierin zie
-dat het stigma omtrent de woorden 'drugs', en 'opiumwet', niet langer voorkomt dat middelen die wat eigenschappen betreft onderverdeeld behoren te worden in de opiumwet, hier niet in komen te staan.
-dat de beperkingen die de opiumwet oplegt, niet langer voorkomen dat middelen die wat eigenschappen betreft onderverdeeld behoren te worden in de opiumwet, hier niet in komen te staan.
-dat de indeling van o.a. slaapmiddelen, tabak en alcohol in deze lijst, leiden tot een versnelde maatschappelijke bewustwording van bijbehorende risico's.
-dat het huidig gemaakte onderscheid in de opiumwet, plus de stoffen die er niet in zijn opgenomen, geen suggestieve en misleidende uitwerking meer heeft.
-dat uit andere politieke hoeken gemotiveerde aspecten, niet de overhand kunnen krijgen bij de beoordeling van middelen, maar dat volksgezondheid hierin centraal staat.
-dat het tijd en geld besparend is op verscheidene vlakken.
-dat het algehele duidelijkheid schept.

) zoals ik zei het publiek ziet echt jouw verband niet, daar geloof ik niets van... 